Projekt nowego układu stowarzyszeniowego

[Piotr Pawel I]

Nie wydaje mi się, żeby były kompromisowe, skoro nie przewidują powołania wspólnych instytucji, na czym Bialenii zależy

Skoro nie mamy zgody co do rozwiązań całościowych, to działajmy krok po kroku.
A co to znaczy - "Bialenii zależy". Ja jestem posłem do Parlamentu RB i mi wcale nie zależy.

[Hewret Faradobus]

Hmmm? Co to oznacza?

W chwili obecnej Carstwo Brodryjskie w ogóle nie posiada własnego serwera (w mikronacjach przyjęło się to za terytorium danego państwa), a więc w pewnym sensie mamy do czynienia z "rządem bez faktycznego terytorium" i państwem, które nie spełnia założeń mikronacji (zwłaszcza w płaszczyźnie do uznania za mikronację). Od dłuższego czasu Hasseland (który posiada własny serwer pod adresem hasseland.eu) oraz Brodria wspólnie z Bialenią egzystują na wspólnym serwerze - przyjętym w mikronacjach, że przynależy do Republiki Bialeńskiej. Gdyby formalnie podzielić zasoby serwera między państwa w formie dzierżawy od Republiki Bialeńskiej, Brodria posiadałaby faktyczne terytorium, a przy okazji zażegnalibyśmy w pewnym sensie konflikt "terytorialny" pod względem jurysdykcji.

Nie ukrywam też, że obywatele państw stowarzyszonych chociaż w części powinni mieć udział w utrzymaniu serwera oraz domeny bialenia.org.pl, zwłaszcza że po podliczeniu kosztów serwer + domena, to koszt ponad 250 zł. A szczególnie, że wszyscy działamy pod jednym szyldem i na tej samej infrastrukturze.

Proponowałem pewne rozwiązanie, tutaj:
http://spolecznosc.bialenia.org.pl/index.php?topic=6419.msg57748#msg57748

W ogóle nie wiem, czy ktokolwiek na to zwrócił uwagę.

[Piotr Pawel I]

Co do rozwiązań prawnych - nie widzę problemu.
Realne kwestie finansowe to już sprawa każdego z osobna, bo nie możemy nikomu kazać dać choćby złotówkę; ja zawsze mogę się dorzucić.

[Maciej Kamiński]

Dobra, nie dam rady tego dokończyć przed urlopem. Rzucę jedynie wizją, żeby moje pomysły nie były nieznane i do pominięcia, bo wstrzymują prace - planuję włączenie całości przepisów karnych do układu (czy porządkowych też, to do dyskusji), w nieco mniejszy stopniu zrealizować pomysł Krzysia dotyczący sądownictwa (ławnicy w istocie powinni być sędziami lokalnymi, natomiast Sąd Ludowy RB winien być instytucją wyższej instancji - dla równowagi myślałem nad sądem niższej instancji dla samego archipelagu valhallijskiego), sprawy armii zamierzam pozostawić tym, którzy się znają, oraz oczywiście popieram Pietropawłowy pomysł na mechanizm nowelizacyjny. Plus, w kwestii obywatelstw nieco spasuję - niech zostaną osobne, ale przepisy dotycząće nadawania trzeba ujednolicić.
I tak przy okazji, z racji planów włączenia do tej radosnej rodziny ZSKHiW, mój lekki niepokój budzi długa lista obywateli, z których, po odliczeniu trzech wspólnych, za aktywnych to można uznać czterech (Bartosza Derikora, Ciecierada Ciecieląga, Arbuza Alfrida i Siergieja Makłowa), a znaczna część z nich ostatnio widoczna była w 2014 roku. Czy można by chociaż tych, którzy logowali się w tym roku, dopytać, na ile są chętni do działalności? Bo nie bardzo mi się widzi przypływ martwych nazwisk, a nie chcę jakichś dużo za dużych pod względem surowości limitów przy przyjmowaniu - ale z drugiej strony, wypada Ludowi Szlacheckiemu zapewnić powitanie analogiczne do tego, które otrzymali Hasselandczycy.

[Ronon Dex]

Pytanie też czy to ZS-coś tam jest nam w jakikolwiek sposób potrzebne i przydatne? W sumie jak na razie to raczej nie było nam po drodze... Raczej zupełnie inny klimat i wizja mikronacji... ale może?

[Maciej Kamiński]

Pomimo wojennych doświadczeń, ten kraj należy do najbardziej przyjaźnie się odnoszących do Bialenii w v-świecie (vide np. wywiad z Ametystem w Kugarii, czy też sprawa ambasady z lipca 2015: http://spolecznosc.bialenia.net.pl/index.php?topic=3788.msg37360#msg37360), związki z nim trwają długo (z przerwami od 2012), oraz nie są wcale bardziej odlegli niż Hasselandczycy czy Brodryjczycy.
Tyle argumentów ja dostrzegam po pięciu sekundach namysłu nad tym, skąd Ametystowy podpis od początku tego projektu (pomijam tu oczywiście "stabilność" cba.pl), zapewne MSZ i konduktor mają więcej do dodania.

[Ronon Dex]

OK. Tylko zapytałem bo nie ukrywam, że kwestią tego kraju jestem dość zaskoczony. Ale nie śledzę zmian w krajach v-świata to i może się dogadamy.

[Tadeusz Krasnodębski]

Przemyślałem swoją poprzednią propozycję i zastrzeżenia Piotra Pawła. Chciałbym zaproponować poprawioną wersję:

Unia Bialeńska

Państwo federacyjne złożone z trzech (czterech?) krajów członkowskich. Posiadają jedną, wspólną konstytucję i wspólne ustawy dot. najistotniejszych spraw (do uzgodnienia, moim zdaniem powinny to być m.in. doktryna polityki międzynarodowej, przepisy związane z gospodarką, przepisy karne, prawo o ustroju sądownictwa). Pozostałe kwestie mogą regulować państwa członkowskie we własnym zakresie, wówczas obowiązują one tylko w tym danym kraju. Każde z państw stowarzyszonych samo ustala swój ustrój, sposób sprawowania władzy w nim i swoje organy - zachowamy więc Republikę, Carstwo i Królestwo. Na czele całej Unii stoją organy federalne będące najwyższymi władzami państwowymi, sprawującymi nadzór i kontrolę nad władzami państw stowarzyszonych. Organy federalne sprawują politykę zagraniczną, uchwalają ustawy dla nich zastrzeżone oraz konstytucję, przeprowadzają wybory i referenda. Mają prawo uchylać decyzje państw członkowskich: władz RB, CB i KH. Instytucje wspólne rządzą w całej Unii, nie są ograniczone w żaden sposób. Federalną władzę wykonawczą sprawuje opisana już przeze mnie kolegialna głowa państwa: Prezydium Unii Bialeńskiej. Składa się z głów państw członkowskich. Przewodniczy mu przywódca RB. Pełni także funkcje Rządu Federalnego. Może powoływać sekretarzy stanu jako pracowników administracji rządowej. Senat Unii Bialeńskiej sprawuje władzę ustawodawczą. Co do jego składu, mam 2 propozycje:
a) wszyscy deputowani każdego z państw stowarzyszonych automatycznie są deputowanymi do Senatu, liczba deputowanych nie jest ustalona
b) do Senatu wchodzą deputowani każdego z państw stowarzyszonych w następujący sposób: 2/4 z Bialenii, 1/4 z CB, 1/4 z KH (chyba że przyjmiemy jeszcze ZSKHiW, wówczas te proporcje ulegną zmianie), liczba Senatorów jest ustalona odgórnie, wynosi np. 10 niezależnie od ilości deputowanych do parlamentów państw członkowskich. Jestem skłonny opcji B.
Jeśli chodzi o sądownictwo, proponuję, aby powstał tylko jeden sąd - po prostu organ federalny bez podziału na organy lokalne.
Proponuję także wspólną armię i Policję.
Stolica Unii i siedziba organów centralnych: Wolnograd. Dominująca rola Bialenii, bez jakiegoś wielkiego ograniczania roli państw stowarzyszonych.

Moja propozycja sprawi, że utworzymy jeden, duży i zarządzany razem organizm państwowy, a wszystkie kraje członkowskie zachowają autonomię. Później federację można jednoczyć jeszcze bardziej, aż staniemy się bardziej państwem unitarnym, niż federacyjnym. Jak apelował Piotr Paweł: stopniowo        

[Severino Castiglioni-Faradobus]

To bardzo skomplikowany twór i byłoby trudno nim zarządzać. Jeżeli robić już federację to prawdziwą, pełną, a tutaj widzę coś pomiędzy federacją, a konfederacją. Nie wiem dlaczego odrzucono projekt Hewreta jak on naprawdę był wart uwagi.

[Tadeusz Krasnodębski]

Nie wydaje mi się, żeby trudno było nim zarządzać. Może przedstawiłem Unię po prostu niejasno.
Organy federalne uchwalają ustawy dotyczące spraw, jakie przekazuje im konstytucja. Pozostałe uchwalają organy lokalne każdego z państw. Wybory do władz państw skutkują automatycznym obsadzeniem stanowisk w instytucjach centralnych.

Projekt Hewreta nie przewidywał wspólnych organów. Moim zdaniem powinniśmy takie powołać, bo teraz i tak w układzie stowarzyszeniowym przesiąkamy się nawzajem. Każdy może być każdym, król Hasselandu jest Posłem w RB, sędzia RB działa w Carstwie... Nie mówię, że to źle, ale to trochę tak, jakbyśmy w jednym państwie mieli 3 organy ustawodawcze, 3 organy wł. wykonawczej i 3 głowy państwa. Powołanie Senatu i rządu centralnego jakoś to według mnie znormalizuje i rzeczywiście staniemy się jednym organizmem państwowym. De facto i tak nim jesteśmy, choć de iure RB, CB i KH są niepodległe.

[Severino Castiglioni-Faradobus]

Ale kolegialna głowa państwa trąci PRLem. Niech będzie nim Przewodniczący Unii wybierany przez Senat.

[Tadeusz Krasnodębski]

Kolegialna głowa państwa występuje w Bośni i Hercegowinie, Szwajcarii, Andorze...

[Severino Castiglioni-Faradobus]

Ustrój Szwajcarii jest specyficzny, tutaj raczej nie wypali. Ogólnie odnoszę się na razie sceptycznie do pomysłu Unii.

[Tadeusz Krasnodębski]

Rozumiem. Dodam tylko, że nasze Prezydium byłoby prawie identyczne z głową Bośni i Hercegowiny: trzyosobowy organ, w którego skład wchodzi: Chorwat, Bośniak, Serb. Analogia do Bialeńczyków, Hasselandczyków i Brodryjczyków dość widoczna.

[Eddard Noqtern]

Link do mojej propozycji-wizji.

[Tadeusz Krasnodębski]

Ta propozycja też mi się podoba, chociaż wydaje mi się, że jest nieco bardziej skomplikowana od mojej i przewiduje dość dużą ilość urzędów.

[Severino Castiglioni-Faradobus]

Nie lepiej na początku sprawdzić pogłębienie konfederacji - czyli projekt Hewreta, a dopiero potem rozpocząć plany federacji (pomysł Teddiego).

[Tadeusz Krasnodębski]

Nie jestem pewien, czy dobrym pomysłem byłoby podpisywanie nowych układów tak często. Zawarcie traktatu konfederacyjnego tylko po to, żeby niedługo wprowadzić federację, jest moim zdaniem niemądre.

[Fiodor Swirydiuk]

Link do mojej propozycji jest jak klikniecie baner na stronie albo wejdziecie w kampanię Andrzeja Swarzewskiego.

[Severino Castiglioni-Faradobus]

Przeanalizowałem jeszcze raz założenia projektu Teddiego i w sumie muszę przyznać, że jest on dobry. Spróbuję ubrać to w postać projektu aktu normatywnego i wrzucić go tutaj.

[Maciej Kamiński]

Ja do soboty-niedzieli dorzucę tu moje trzy grosze w formie normatywnej.

[Piotr Pawel I]

W poniedziałek - wcześniej pewno nie dam rady - się temu przyjrzę.
Ale zgłosiłem dwa projekty umów - prawnej i wojskowej - i jakoś cisza...

[Hewret Faradobus]

Aneks do układu jak i umowę wojskową popieram i wyrażam wolę ich podpisania.

Pozostało tylko poczekać na głos kanclerza Brodrii @Alberto de Medici

[Maciej Kamiński]

Będzie jednodniowe opóźnienie, ponieważ kończę jednocześnie trzy rzeczy (poza tym również ankietę do spisu i obiecaną poprawkę do ustawy o tytułach).

[Maciej Kamiński]

TRAKTAT USTANAWIAJĄCY UNIĘ STOWARZYSZENIOWĄ
MIĘDZY REPUBLIKĄ BIALEŃSKĄ, A SYGNATARIUSZAMI NINIEJSZEGO TRAKTATU

JEGO EKSCELENCJA
PREZYDENT REPUBLIKI BIALEŃSKIEJ
Hewret Faradobus

JEGO EKSCELENCJA
MINISTER SPRAW ZAGRANICZNYCH REPUBLIKI BIALEŃSKIEJ
Eddard Noqtern

JEGO CARSKA MOŚĆ
CAR BRODRII
Iwan Pietrow-Dostojewski

JEGO KSIĄŻĘCA WYSOKOŚĆ
KANCLERZ CARSTWA BRODRYJSKIEGO
Alberto de Medici

JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ
KRÓL HASSELANDU
Piotr Paweł I de Zaym

JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ
KRÓL HIRSCHBERGII I WEERLANDU
Ametyst Faradobus

INSPIROWANI długotrwałą i owocną współpracą trzech mikronacji; Bialenii, Brodrii i Hasselandu, z
której wszystkie nacje odnoszą wspólne korzyści, chcąc dalej pogłębiać braterskie więzi oraz
kontynuować wspólną współpracę powołują do życia Unię jako symbol zjednoczenia i
przeciwstawienia się przeszkodom napotykającym polskie mikronacje.
WIERZĄC, że polskie mikronacje podołają ciężkim czasom regresji demograficznej i będą nadal
podążały drogą postępu, cywilizacji, wzajemnego poszanowania oraz solidarności. Niniejsi
sygnatariusze niniejszego porozumienia będą stali na straży praworządności, pokoju i szacunku oraz
zachęcali do pogłębiania współpracy z coraz większą ilością wirtualnych państw.
PRZEKONANI, że Obywatele polskich mikronacji, pozostający dumni ze swoich dzieł oraz dotąd
osiągniętych dokonań, zdecydowani są pokonać dawne podziały i antypatie wobec siebie dla dalszej
budowy polskiego mikroświata oraz gotowi są do budowy wspólnej przyszłości.
REPREZENTANCI STRON W IMIENIU WŁASNYM ORAZ OBYWATELI
ZAWIERAJĄ NINIEJSZY TRAKTAT
w dniu XX września 2016 r.

Artykuł 1. [Postanowienia ogólne]
1. Obywatele Republiki Bialeńskiej, Carstwa Brodryjskiego, Królestwa Hasselandu oraz Zjednoczonego Socjalistycznego Królestwa Hirschbergii i Weerlandu, niniejszym Traktatem, zawieranym między Republiką Bialeńską, a Sygnatariuszami, powołują Unię Stowarzyszeniową.

2. Republika Bialeńska roztacza opiekę nad strukturami informatycznymi i politycznymi, stoi na straży porządku prawnego oraz dba o dobrobyt Sygnatariuszy.

3. Republika Bialeńska szanuje i respektuje nienaruszalność terytorialną Sygnatariuszy oraz ich tożsamość narodową. Szanuje także podstawowe funkcje państwa, w tym mające na celu zapewnienie integralności terytorialnej, utrzymanie porządku publicznego oraz ochronę bezpieczeństwa narodowego.

4. Państwem stowarzyszeniowym Republiki Bialeńskiej może być każde wirtualne państwo, które zawrze traktat wstąpieniowy z Republiką Bialeńską. Traktat ten musi być ratyfikowany obustronnie. Pozostałe państwa stowarzyszone mają prawo opiniować tę ratyfikację oraz dysponują prawem weta wobec niej, musi być ono jednak jednogłośne dla wszystkich państw stowarzyszonych.

5. Sygnatariusze posiadają osobowość prawną w myśl przepisów i na obszarze Republiki Bialeńskiej.

6. Sygnatariusze mają prawo do organizacji własnego ośrodka władzy wykonawczej, ustawodawczej i sądowniczej, z wyjątkiem do spraw zastrzeżonych niniejszym Traktatem dla Republiki Bialeńskiej.

7. Sygnatariusze dobrowolnie przyjmują opiekę Republiki Bialeńskiej i akceptuję jej zwierzchnictwo w kwestiach uregulowanych niniejszym Traktatem.

8. Sygnatariusze deklarują przyjaźń i lojalność wobec Republiki Bialeńskiej.

Artykuł 2. [O polityce zagranicznej]

1. Politykę zagraniczną w imieniu własnym oraz państw stowarzyszonych prowadzi Republika Bialeńska.

2. Państwa stowarzyszone za pośrednictwem właściwych organów Republiki Bialeńskiej z zastrzeżeniem, że za zgodą Republiki Bialeńskiej mogą prowadzić współpracę międzynarodową, a w razie potrzeby i w uzgodnieniu z Republiką Bialeńskiej mogą posiadać własne misje dyplomatyczne lub konsularne.

3. Państwa stowarzyszone popierają, aktywnie i bez zastrzeżeń, politykę zagraniczną Republiki Bialeńskiej w duchu lojalności i wzajemnej solidarności, z poszanowaniem działań w tej dziedzinie. Powstrzymują się od wszelkich działań, które byłyby sprzeczne z interesami Republiki Bialeńskiej lub mogłyby zaszkodzić jej skuteczności.

Artykuł 3. [O sojuszu wojskowym]

1. Sygnatariusze ratyfikując niniejszy Traktat zawierają sojusz polegający na wzajemnej pomocy i współpracy wojskowej.

2. Republika Bialeńska oraz państwa stowarzyszone dopuszczają możliwość przeprowadzenia wspólnych manewrów i operacji wojskowych uzgadnianych bezpośrednio przez dowództwa sił zbrojnych.

3. Republika Bialeńska oraz Sygnatariusze udostępniają siłom zbrojnym stron Traktatu infrastrukturę wojskową na podstawie umów zawieranych przez dowództwa odpowiednich szczebli.

4. Dopuszcza się przenoszenie żołnierzy bez utraty stopnia wojskowego między siłami zbrojnymi stron niniejszego Traktatu na zasadach określonych przez dowództwa tych sił.

Artykuł 4. [Obowiązywanie przepisów Republiki Bialeńskiej na obszarze państw stowarzyszeniowych]

1. Państwa stowarzyszone mają prawo do samostanowienia w zakresie prawa na własnym obszarze.

2. Przez „obszar państwa stowarzyszonego” rozumie się działy na forum oraz strony internetowe wydzierżawione aneksem do niniejszej umowy dla państw stowarzyszonych, a znajdują się pod fizyczną kontrolą informatyczną, tj. na serwerach Republiki Bialeńskiej.

3. Na obszarach państw stowarzyszonych obowiązuje prawo Republiki Bialeńskiej w zakresie infrastruktury informatycznej, w tym przepisy Kodeksu Karnego Republiki Bialeńskiej mówiące o wykroczeniach i przestępstwach przeciwko integralności informatycznej.

4. Orzekanie winy za przestępstwa przeciwko integralności informatycznej wyłączność ma jedynie Sąd Ludowy Republiki Bialeńskiej.

5. Za uprawnionych do sprawowania władzy sądowniczej na terenie państw stowarzyszonych uznaje się posiadających właściwe dla nich obywatelstwo Ławników Rady Przysięgłych.

6. Prawomocny wyrok pozbawienia wolności lub banicji orzeczony przez Sąd Ludowy Republiki Bialeńskiej obowiązuje na wszystkich obszarach, tj. Republiki Bialeńskiej oraz państw stowarzyszonych.

7. Sądy wewnętrzne państw stowarzyszonych nie mają prawa orzekać kary śmierci, bądź banicji lub innych odpowiedników tych kar. Jedyną dopuszczalną formą pozbawienia dostępu do obszarów państw stowarzyszonych jest zakaz przebywania, tj. zakaz pisania wiadomości na tych obszarach na czas określony w wyroku sądu państwa stowarzyszonego.

8. Przestępstwa i wykroczenia rozpatrywane są w miejscu jego popełnienia.

9. Sądownictwo w kwestiach niezastrzeżonych niniejszym Traktatem na terytoriach państw stowarzyszonych sprawowane są przez sądy wewnętrzne. Od wyroków sądów wewnętrznych, wydawanych na podstawie praw obowiązujących w danych krajach, przysługuje odwołanie do Sądu Ludowego Republiki Bialeńskiej. Sąd Ludowy Republiki Bialeńskiej może też zastępować sądy Sygnatariuszy w razie jego niefunkcjonowania. W przypadku odwołania od wyroku Sądu Ludowego Republiki Bialeńskiej, jeżeli był on pierwszym w sprawie, postępuje się wedle ustawy Republiki Bialeńskiej właściwej o sądownictwie.

10. Dalsze regulacje w kwestiach określonych w art. 4 są zawarte w aneksach 1 i 2 do niniejszej umowy.

Artykuł 5. [Incompatibilitas między Republiką Bialeńską, a Sygnatariuszami]

1. W związku z możnością reprezentowania różnych podmiotów i stron przez jedną osobę, zakazuje się łączenie funkcji Prezydenta Republiki Bialeńskiej, Wiceprezydenta Republiki Bialeńskiej bądź Ministra właściwego ds. zagranicznych Republiki Bialeńskiej z funkcją głowy państwa, szefa rządu, regenta lub urzędnika odpowiedzialnego za politykę zagraniczną państwa stowarzyszonego.

2. Zakazuje się łączenia funkcji głowy państwa stowarzyszonego z głową innego państwa stowarzyszonego.

Artykuł 6. [O obywatelstwie]

Kwestie obywatelstwa reguluje aneks numer 3 do niniejszej umowy.

Artykuł 7. [Postanowienia końcowe]

1. Jeżeli działanie Unii okaże się niezbędne do osiągnięcia celów lub zapobiegnięcia skutków nieprzewidzianych przez niniejszy Traktat, bądź przez przepisy Republiki Bialeńskiej lub państw stowarzyszeniowych, zwołuje się posiedzenie Rady Państw Stowarzyszonych, składająca się z głów państw stowarzyszeniowych oraz Prezydenta Republiki Bialeńskiej i Wiceprezydenta Republiki Bialeńskiej, bądź Marszałka Parlamentu Republiki Bialeńskiej jeśli nie powołano Wiceprezydenta, która to podejmie decyzję na drodze uchwały o przyjęciu właściwych środków.

2. Podczas stosowania niekonwencjonalnych środków nieprzewidzianych przepisami wskazanymi w ust. 1 obowiązuje prawo precedensowe.

3. Niniejszy Traktat obowiązuje bezterminowo.

4. Do niniejszego Traktatu można zawierać osobne protokoły dodatkowe, jeśli zajdzie taka potrzeba w płaszczyźnie pogłębienia współpracy między Stronami.

5. Traktaty wstąpieniowe zawierane z pozostałymi państwami wirtualnym zawierane są na zasadach określonych w niniejszym Traktacie. Dopuszcza się wyłączenie niektórych przepisów Traktatu poprzez sporządzone aneksy w trakcie zawierania Traktatu wstąpieniowego.

6. Traktat może zostać wypowiedziany przez którąś ze stron z trzymiesięcznym wyprzedzeniem.

7. Z chwilą ogłoszenia przez wszystkie strony niniejszego Traktatu rozpoczyna się procedurę dwumiesięcznego okresu wypowiadania Układu Stowarzyszeniowego zawarty między Królestwem Hasselandu, a Carstwem Brodryjskim z dnia 5 lipca 2015 r. w myśl przepisów art. 10, ust. 2 ów Układu Stowarzyszeniowego.

8. Niniejszy Traktat ustanawiający Unię Stowarzyszeniową wchodzi w życie z chwilą zaprzestania
obowiązywania przepisów Układu Stowarzyszeniowego.

[podpisy reprezentantów stron]

Aneks numer 1 do Układu Stowarzyszeniowego - przejściowe funkcjonowanie władzy sądowniczej

Artykuł 1.

Do czasu zawarcia odrębnej umowy, wyroki sądu Republiki Bialeńskiej są obowiązujące na terytorium Królestwa Hasselandu i Carstwa Brodryjskiego, wyroki sądu Królestwa Hasselandu są obowiązujące na terytorium Republiki Bialeńskiej i Carstwa Brodryjskiego, a wyroki sądu Carstwa Brodryjskiego  są obowiązujące na terytorium Republiki Bialeńskiej i Królestwa Hasselandu. Sprzeczności rozstrzyga się tymczasowo na korzyść wyroków zasądzonych w Republice Bialeńskiej.

Artykuł 2.

Podsądnym nie przysługuje prawo apelacji w innym państwie niż to, w którym byli sądzeni.

Artykuł 3.

Prawo łaski może być zastosowane jedynie przez władze tego państwa, w którym zapadł wyrok skazujący.

Artykuł 4.

Wyroki sądu Republiki Bialeńskiej w sprawie powszechnej wykładni ustaw, w tym układu stowarzyszeniowego, obowiązują tymczasowo jedynie na terytorium Republiki, a postanowienia w sprawie powszechnej wykładni ustaw podjęte przez stosowne władze Królestwa Hasselandu i Carstwa Brodryjskiego - na terytorium Królestwa i Carstwa. Nie ogranicza to możliwości przyjęcia wspólnej wykładni.

[podpisy reprezentantów stron]

Aneks numer 2 do Układu Stowarzyszeniowego - wspólne prawo karne

USTAWA - KODEKS KARNY

z dnia XX

CZĘŚĆ OGÓLNA

[ROZDZIAŁ I – ZASADY ODPOWIEDZIALNOŚCI KARNEJ]

Artykuł 1.

Niniejsza ustawa reguluje zasady odpowiedzialności karnej na terenie Republiki Bialeńskiej i państw z nią stowarzyszonych.

Artykuł 2.

Odpowiedzialności karnej za przestępstwo podlega tylko ten, kto popełnia czyn zabroniony przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, karygodny i zawiniony.

Artykuł 3.

1. Czyn zabroniony uważa się za popełniony w czasie, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był zobowiązany.

2. Czyn zabroniony uważa się za popełniony w miejscu, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był zobowiązany, albo gdzie skutek stanowiący znamię czynu zabronionego nastąpił lub według zamiaru sprawcy miał nastąpić.

Artykuł 4.

1. Ustawę niniejszą stosuje się do sprawcy, który popełnił czyn zabroniony w systemach informatycznych Republiki Bialeńskiej, jak również na kanale IRC i systemie prasowym Republiki Bialeńskiej i państw stowarzyszonych, Krzykopudełku oraz w kontaktach między osobami fizycznymi i prawnymi poprzez komunikatory w systemach informatycznych należących do bądź kontrolowanych przez Republikę Bialeńską bądź państwa stowarzyszone.

2. Ustawę niniejszą stosuje się również do obywatela Republiki Bialeńskiej oraz cudzoziemca, którzy popełnili czyn zabroniony za granicą skierowany przeciwko interesom Republiki Bialeńskiej, obywatelom bialeńskim lub bialeńskim jednostkom organizacyjnym, oraz analogicznym jednostkom państw stowarzyszonych, jeżeli czyn ten stanowi przestępstwo w myśl ustawy obowiązującej w miejscu jego popełnienia.

3. Wymogu podwójnej karalności określonego w 2. nie stosuje się, jeżeli popełniony czyn godzi w bezpieczeństwo wewnętrzne lub zewnętrzne Republiki Bialeńskiej i państw stowarzyszonych.

4. Orzeczenie zapadłe za granicą wyklucza możliwość wszczęcia lub prowadzenia postępowania karnego o ten sam czyn zabroniony przed sądem Republiki Bialeńskiej bądź państw stowarzyszonych.

Artykuł 5.

Przestępstwo jest zbrodnią, występkiem albo wykroczeniem.

a) Zbrodnią jest czyn zabroniony zagrożony karą pozbawienia wolności powyżej ośmiu tygodni albo karą surowszą.

b) Wykroczeniem jest czyn zabroniony zagrożony wyłącznie karą nagany lub karą ograniczenia wolności.

c) Występkiem jest czyn zabroniony nie będący zbrodnią ani wykroczeniem.

Artykuł 6.

1. Czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi.

2. Czyn zabroniony popełniony jest nieumyślnie, jeżeli sprawca nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia go jednak wskutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć.

3. Jeżeli sąd uzna, że sprawca popełnił czyn zabroniony nieumyślnie, może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary.

Artykuł 7.

1. Jeden czyn stanowi tylko jedno przestępstwo.

2. Dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uważa się za jeden czyn zabroniony; jeżeli przedmiotem zamachu jest dobro osobiste, warunkiem uznania wielości zachowań za jeden czyn zabroniony jest tożsamość pokrzywdzonego.

3. Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów oraz wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą.

Artykuł 8.

1. Odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje.

2. Odpowiedzialność za usiłowanie zachodzi wówczas, gdy ustawa tak stanowi.

3. Karę za usiłowanie wymierza się w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa.

4. Nie podlega karze za usiłowanie, kto dobrowolnie odstąpił od czynu lub zapobiegł skutkowi stanowiącemu jego znamię.

5. Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w stosunku do sprawcy, który dobrowolnie starał się zapobiec skutkowi stanowiącemu znamię czynu zabronionego.

Artykuł 9.

1. Odpowiada za sprawstwo nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, ale także ten, kto kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie takiego czynu.

2. Odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego.

3. Odpowiada jak za podżeganie, kto w celu skierowania przeciwko innej osobie postępowania karnego, nakłania ją do popełnienia czynu zabronionego.

4. Odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności udzielając rady lub informacji.

Artykuł 10.

1.  Każdy ze współdziałających w popełnieniu czynu zabronionego odpowiada w granicach swojej umyślności lub nieumyślności, niezależnie od odpowiedzialności pozostałych.

2. Karę za podżeganie lub za pomocnictwo wymierza się w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa.

Artykuł 11.

Nie popełnia przestępstwa, kto działa w celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro poświęcone nie przedstawia wartości oczywiście większej niż dobro ratowane.

Artykuł 12.

1. Nie popełnia przestępstwa, kto dopuszcza się czynu zabronionego w usprawiedliwionej nieświadomości jego bezprawności; jeżeli błąd sprawcy jest nieusprawiedliwiony, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary.

2. Nie popełnia przestępstwa, kto dopuszcza się czynu zabronionego w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że zachodzi okoliczność wyłączająca bezprawność lub winę; jeżeli błąd sprawcy jest nieusprawiedliwiony, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary.

[ROZDZIAŁ II – KARY, ŚRODKI KARNE I ZASADY ICH WYMIARU]

Artykuł 13.

Karami są:

a) nagana,

b) ograniczenie wolności,

c) pozbawienie wolności,

d) banicja.

Artykuł 14.

Kara nagany polega na publicznym napiętnowaniu sprawcy przez sąd za popełnione przestępstwo.

Artykuł 15.

1. Kara ograniczenia wolności trwa najkrócej trzy dni, najdłużej trzydzieści dni; wymierza się ją w dniach.

2. W czasie odbywania kary ograniczenia wolności każda wiadomość skazanego na forum Republiki Bialeńskiej, na kanale IRC i systemie prasowym Republiki Bialeńskiej oraz w Krzykopudełku musi zostać zatwierdzona przez Prezesa Policji Krajowej.

3. Dla państw stowarzyszonych wiadomości zatwierdza wskazany przez władze lokalne moderator.

Artykuł 16.

1. Kara pozbawienia wolności trwa najkrócej tydzień, najdłużej trzydzieści sześć tygodni; wymierza się ją w tygodniach.

2. W czasie odbywania kary pozbawienia wolności skazany nie może się logować ani wysyłać wiadomościw systemach informatycznych Republiki Bialeńskiej, na kanałach IRC i systemach prasowych Republiki Bialeńskiej i państw stowarzyszonych oraz w Krzykopudełku.

Artykuł 17.

1. Kara banicji polega na wygnaniu z terytorium Republiki Bialeńskiej oraz państw stowarzyszonych i dożywotnim zakazie powrotu do kraju.

2. Banita nie może nie może się logować ani wysyłać wiadomości w systemach infromatycznych Republiki Bialeńskiej, na kanałach IRC i systemach prasowych Republiki Bialeńskiej i państw stowarzyszonych oraz w Krzykopudełku.

Artykuł 18.

Środkami karnymi są:

a) pozbawienie praw publicznych,

b) pozbawienie folwarków,

c) zakaz zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności,

d) zakaz pisania wiadomości w określonych działach forum Republiki Bialeńskiej lub na kanałach IRC, systemach prasowych Republiki Bialeńskiej lub państw stowarzyszonych czy w Krzykopudełku,

e) zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonym,

f) obowiązek przeproszenia pokrzywdzonego.

Artykuł 19.

1. Pozbawienie praw publicznych polega na:

a) odebraniu biernego lub czynnego prawa wyborczego na okres nieprzekraczający dwudziestu czterech tygodni,

b) odebraniu orderów i odznaczeń,

c) utracie stopnia wojskowego i powrocie do stopnia najniższego.

2. Sąd może wobec sprawcy przestępstwa orzec jedną, dwie albo wszystkie formy pozbawienia praw publicznych.

3. Pozbawienie praw publicznych orzeka się w razie popełnienia przestępstwa zasługującego na szczególne potępienie albo w przypadku, gdy ustawa tak stanowi.

Artykuł 20.

Pozbawienie folwarków polega na odebraniu nadanych przez Prezydenta Republiki Bialeńskiej folwarków w wysokości nieprzekraczającej jednej trzeciej ogólnej ich liczby posiadanej przez skazanego.

Artykuł 21.

1. Zakaz zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności orzeka się w szczególności za przestępstwo związane z pełnieniem wskazanych czynności.

2. Zakaz wymierza się na okres nieprzekraczający dwudziestu czterech tygodni.

Artykuł 22.

1.  Zakaz pisania wiadomości w określonych działach forum Republiki Bialeńskiej lub na kanałach IRC, systemach prasowych Republiki Bialeńskiej lub państw stowarzyszonych czy w Krzykopudełku wymierza się na okres nieprzekraczający dwudziestu czterech tygodni.

2. W wyroku wskazuje się działy forum Republiki Bialeńskiej bądź państw stowarzyszonych, w których skazany nie może pisać wiadomości.

Artykuł 23.

1. Zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonym polega na niemożności pisania przez sprawcę wiadomości do pokrzywdzonego zarówno na forum Republiki Bialeńskiej, jak również na kanałach IRC i systemach prasowych Republiki Bialeńskiej i państw stowarzyszonych, Krzykopudełku, jak i przez prywatne wiadomości czy komunikatory.

2. Zakaz wymierza się na okres nieprzekraczający dwudziestu czterech tygodni.

Artykuł 24.

1. Skazany ma obowiązek przeproszenia pokrzywdzonego w osobnym wątku na Placu Zielonym bądź funkcjonalnym odpowiedniku tego działu na forach państw stowarzyszonych.

2. Forma przeprosin może zostać skonkretyzowana w wyroku.

Artykuł 25.

Jeżeli sprawca, wobec którego orzeczono karę ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności, popełnia w ciągu dwunastu tygodni od jej wykonania przestępstwo rodzajowo podobne do tego, za które został skazany, sąd może wymierzyć karę do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę albo karę rodzajowo surowszą.

Artykuł 26.

1. Jeżeli ustawa stanowi, że sprawca podlega lub może podlegać nadzwyczajnemu złagodzeniu kary, sąd może wymierzyć karę poniżej dolnego zagrożenia ustawowego, karę łagodniejszego rodzaju albo środek karny.

2. Sąd może orzec środek karny, jeżeli przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą ośmiu tygodni albo karą łagodniejszego rodzaju, a cel ukarania zostanie w ten sposób spełniony.

Artykuł 27.

1. Jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw zanim zapadł prawomocny wyrok za którekolwiek z nich, sąd orzeka karę łączną.

2. Przyjmuje się, że tydzień kary pozbawienia wolności odpowiada siedmiu dniom kary ograniczenia wolności.

[ROZDZIAŁ III – ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE ORAZ PRZEDAWNIENIE I ZATARCIE SKAZANIA]

Artykuł 28.

1. Skazanego na karę ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności można po odbyciu połowy kary warunkowo zwolnić z odbycia jej reszty, jeżeli jego postawa, właściwości i warunku osobiste, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowanie po jego popełnieniu i w czasie odbywania kary uzasadniają przekonanie, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa.

2. Sąd zarządzając warunkowe zwolnienie może wymierzyć sprawcy środek karny.

Artykuł 29.

1. Sąd zarządzając warunkowe zwolnienie wyznacza okres próby nie przekraczający osiemnastu tygodni.

2. Sąd zarządza wykonanie kary, jeżeli w okresie próby sprawca popełni to samo przestępstwo, za które został skazany.

3. Sąd może zarządzić wykonanie kary, jeżeli w okresie próby sprawca popełnił inne przestępstwo rodzajowo podobne do tego, za które został wcześniej skazany.

Artykuł 30.

Sąd może uznać środek karny za wykonany po upływie połowy okresu, na który został orzeczony, jeżeli posiada uzasadnione przekonanie, że skazany będzie przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa.

Artykuł 31.

1. Przedawnienie karalności przestępstwa następuje z upływem:

a) trzydziestu sześciu tygodni, gdy czyn stanowi zbrodnię,

b) dwudziestu czterech tygodni, gdy czyn stanowi występek,

c) dwunastu tygodni, gdy czyn stanowi wykroczenie.

2. Nie można wykonać kary, jeżeli od uprawomocnienia się wyroku skazującego minęły dwadzieścia cztery miesiące.

Artykuł 32.

1. Zatarcie skazania następuje po upływie dwunastu tygodni od wykonania lub darowania kary.

2. Sąd na wniosek skazanego może orzec o zatarciu skazania po upływie połowy okresu wskazanego w 1., jeżeli skazany w tym okresie przestrzegał porządku prawnego.

3. Z chwilą zatarcia skazania uważa się je za niebyłe.

Artykuł 33.

1. Prezydent Republiki Bialeńskiej w przypadku chęci zastosowania prawa łaski wobec skazanego na karę banicji, musi uzyskać zgodę Parlamentu wyrażoną w drodze uchwały.

2. Parlament może w drodze uchwały złożyć Prezydentowi propozycję zastosowania prawa łaski wobec skazanego na karę banicji.

3. Głowy państw stowarzyszonych mogą zablokować decyzję o ułaskawieniu jednogłośnym wetem.

CZĘŚĆ SZCZEGÓLNA

[ROZDZIAŁ IV – PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO REPUBLICE BIALEŃSKIEJ I PAŃSTWOM STOWARZYSZONYM]

Artykuł 34.

1. Kto podejmuje działania mające na celu pozbawienie Republiki Bialeńskiej lub państw stowarzyszonych niepodległości, podlega karze pozbawienia wolności na okres nie krótszy niż trzydzieści dwa tygodnie albo karze banicji.

2. Tej samej karze podlega, kto podejmuje działania mające na celu oderwanie części terytoriów od Republiki Bialeńskiej lub państw stowarzyszonych.

3. Usiłowanie przestępstwa określonego w 1. i 2. jest karalne.

Artykuł 35.

1. Kto włamuje się do systemów informatycznych Republiki Bialeńskiej bądź umożliwia do nich dostęp osobie nieupoważnionej, podlega karze pozbawienia wolności na okres nie krótszy niż dwadzieścia cztery tygodnie albo karze banicji.

2. Jeżeli skutkiem przestępstwa określonego w § 1 jest usunięcie konta osoby fizycznej, doprowadzenie miejsca publicznego do stanu nieużyteczności, nieodwracalne zniszczenie danych informatycznych, sprawca podlega karze pozbawienia wolności na okres nie krótszy niż trzydzieści dwa tygodnie albo karze banicji.

3. Usiłowanie przestępstwa określonego w 1. i 2. jest karalne.

Artykuł 36.

1. Kto posiadając odpowiednie uprawnienia administratorskie bądź moderatorskie, bezprawnie kasuje cudze posty lub samowolnie dokonuje zmian na forum Republiki Bialeńskiej lub forach państw stowarzyszonych, w szczególności dodaje bądź usuwa działy, podlega karze pozbawienia wolności na okres nie krótszy niż osiem tygodni, z wyłączeniem sytuacji, w której następuje reorganizacja forum.

2. Kto posiadając odpowiednie uprawnienia administratorskie bądź moderatorskie, bezprawnie usuwa konto osoby fizycznej, podlega karze pozbawienia wolności na okres nie krótszy niż dwadzieścia osiem tygodni tygodni albo karze banicji.

Artykuł 37.

1. Kto w sposób bezprawny dąży do zmiany ustroju Republiki Bialeńskiej lub państw stowarzyszonych lub obalenia organów konstytucyjnych, podlega karze pozbawienia wolności na okres nie krótszy niż osiemnaście tygodni.

2. Tej samej karze podlega ten kto bierze udział w działalności obcego wywiadu lub udostępnia obcemu państwu informacje ściśle tajne w tym bialeńskie bądź należące do państw stowarzyszonych plany wojskowe.

3. Usiłowanie przestępstwa określonego w 1. i 2. jest karalne.

Artykuł 38.

1. Kto publicznie znieważa Naród Bialeński lub stowarzyszony, Republikę Bialeńską i jej organy władzy oraz administracji, baź państwo stowarzyszone i jego organy władzy i administracji, podlega karze pozbawienia wolności na okres nie krótszy niż osiem tygodni.

2. Kto publicznie znieważa państwo lub naród sojuszniczy, jak również głowę państwa obcego przebywającą na terytorium Republiki Bialeńskiej lub państw stowarzyszonych oraz przedstawicieli dyplomatycznych, podlega karze pozbawienia wolności na okres nie krótszy niż sześć tygodni.

Artykuł 39.

Kto nie wykonuje obowiązków nakazanych prawem, podlega karze ograniczenia wolności powyżej piętnastu dni albo karze pozbawienia wolności do ośmiu tygodni.

Artykuł 40.

Kto przekracza uprawnienia wynikające ze sprawowanej w Republice Bialeńskiej lub państwie stowarzyszonym funkcji publicznej, podlega karze pozbawienia wolności do dwunastu tygodni.

Artykuł 41.

1. Kto nie wykonuje rozkazu wydanego w trakcie pokoju, podlega karze ograniczenia wolności powyżej piętnastu dni albo karze pozbawienia wolności do ośmiu tygodni.

2. Kto nie wykonuje rozkazu wydanego w trakcie wojny lub stanu wojennego, podlega karze pozbawienia wolności na okres nie krótszy niż dwanaście tygodni.

Artykuł 42.

Za przestępstwa stypizowane w artykułach 34. – 37., sąd obligatoryjnie orzeka środek karny pozbawienia praw publicznych.

[ROZDZIAŁ V – PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO ORGANOM ORAZ WYMIAROWI SPRAWIEDLIWOŚCI]

Artykuł 43.

1. Kto w związku z pełnieniem funkcji publicznej, przyjmuje korzyść albo jej obietnicę, podlega karze pozbawienia wolności do szesnastu tygodni.

2. Kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści osobie pełniącej funkcję publiczną, podlega karze pozbawienia wolności na okres do ośmiu tygodni.

3. Karze określonej w 1. podlega ten, kto powołując się na wpływy w instytucji państwowej albo wywołując bądź utwierdzając takie przekonanie u innej osoby, podejmuje się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian za korzyść lub jej obietnicę.

Artykuł 44.

Kto groźbą wpływa na czynności organów władzy lub organów administracji, podlega karze pozbawienia wolności do osiemnastu tygodni.

Artykuł 45.

Kto składając zeznanie mające posłużyć za dowód w jakimkolwiek postępowaniu prowadzonym przez organy Republiki Bialeńskiej lub państw stowarzyszonych, zeznaje nieprawdę bądź zataja prawdę, podlega karze pozbawienia wolności do ośmiu tygodni.

Artykuł 46.

Kto nie wykonuje orzeczonej kary ograniczenia wolności lub wymierzonego środka karnego, podlega karze pozbawienia wolności do ośmiu tygodniu.

[ROZDZIAŁ VI – PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO CZCI I OBYCZAJNOŚCI]

Artykuł 47.

1. Kto posługuje się więcej niż jedną tożsamością, podlega karze pozbawienia wolności na okres nie krótszy niż osiemnaście tygodni albo karze banicji.

2. Wyłączone z tego zakazu są konta używane przez administrację na cele testów informatycznych, administracja ma jednak obowiązek powiadomić o tym opinię publiczną.

Artykuł 48.

Kto prezentuje treści pornograficzne lub erotyczne, podlega karze pozbawienia wolności na okres nie krótszy niż dwanaście tygodni.

Artykuł 49.

Kto publikuje realne dane osobowe innych obywateli, lub odnośniki do nich, bez wyraźnej zgody tych obywateli, podlega karze pozbawienia wolności na okres nie krótszy niż osiemnaście tygodni albo karze banicji.

Artykuł 50.

1. Kto znieważa inną osobę, podlega karze nagany, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do czterech tygodni.

2. Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia, jeżeli zniewagę wywołało wyzywające zachowanie się pokrzywdzonego albo jeżeli pokrzywdzony odpowiedział zniewagą wzajemną.

[ROZDZIAŁ VII – PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO PORZĄDKOWI PUBLICZNEMU]

Artykuł 51.

Kto nawołuje do popełnienia przestępstwa, podlega karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do czterech tygodni.

Artykuł 52.

Kto posługuje się nienależnym tytułem szlacheckim, zawodowym, naukowym lub nienadanym stopniem naukowym albo przypisuje sobie niepełnioną funkcję, podlega karze nagany albo ograniczenia wolności.

Artykuł 53.

1. Kto podszywa się pod inną osobę, podlega karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do dwunastu tygodni.

2. Usiłowanie popełnienia przestępstwa określonego w 1. jest karalne.

Artykuł 54.

1. Kto podżega do nienawiści na tle rasowym, politycznym, religijnym, ideowym lub seksualnym, podlega karze pozbawienia wolności na okres nie krótszy niż osiem tygodni.

2. Tej samej karze podlega, kto bezpodstawnie wszczyna spory i znieważa obywateli, działając bez powodu albo z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego.

Artykuł 55.

1. Kto publicznie używa wyrazów wulgarnych, podlega karze nagany lub ograniczenia wolności do piętnastu dni.

2. Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia, jeżeli użycie wulgaryzmu przez sprawcę było usprawiedliwione okolicznościami.

Artykuł 56.

1. Kto ze złośliwości lub swawoli rozpowszechnia niebezpieczne strony, rozpowszechnia reklamy, wprowadza w błąd inne osoby lub je niepokoi, podlega karze nagany albo ograniczenia wolności.

2. Kto pomimo upomnień Policji Krajowej bądź wskazanego przez lokalne władze moderatora, nie stosuje się do zasad kultury słowa pisanego, podlega karze nagany.

3. Kto będąc uprzednio skazany za czyn z 1., ponownie go popełnia, podlega karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do ośmiu tygodni.

4. Kto będąc uprzednio skazany za czyn z 2., ponownie go popełnia, podlega karze ograniczenia wolności do piętnastu dni.

5. Do sprawców przestępstw stypizowanych w powyższym artykule, nie stosuje się artykułu 25.

Artykuł 57.

1. Kto spamuje, podlega karze nagany albo ograniczenia wolności.

2. Kto posługuje się złośliwym spamem polegającym na wielokrotnym wysyłaniu powtarzających się wiadomości o tej samej lub podobnej treści, podlega karze pozbawienia wolności na okres nie krótszy niż osiem tygodni albo karze banicji.

3. Kto aktywnie dyskutuje o świecie realnym poza działem Szpital Psychiatryczny im. Ofiar Realiozy na terenie Republiki Bialeńskiej, podlega karze nagany.

[ROZDZIAŁ VIII – PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE]

Artykuł 58.

1. Ustawa wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

2. Z chwilą wejścia w życie ustawy przestają obowiązywać:

a) ustawa-Kodeks Karny Republiki Bialeńskiej z dnia 25 lipca 2016 r.

b) ustawa  Królestwa Hasselandu z dnia

c) ustawa o procedurach sądowniczych Zjednoczonego Królestwa Hirschbergii i Weerlandu z dnia 05.02.2013 r.

[podpisy reprezentantów stron]

Aneks numer 3 do Układu Stowarzyszeniowego - sprawy obywatelstwa

Artykuł 1.

1. Zobowiązuje się państwa stowarzyszone do podjęcia w ciągu dwóch miesięcy od ratyfikacji niniejszej umowy decyzji o tym, czy przyjęte zostaną w nich przepisy dotyczące nadawania obywatelstwa zgodne z tymi obowiązującymi w Republice Bialeńskiej.

2. W razie przyjęcia, przepisy te traktowane są, w odniesieniu do tych państw oraz Republiki Bialeńskiej, jako kolejny aneks do umowy stowarzyszeniowej.

Artykuł 2.

1. Wszyscy obywatele państw stowarzyszonych aktywni w przeciągu trzech miesięcy przed ratyfikacją jednorazowo otrzymują obywatelstwo Republiki Bialeńskiej.

2. Przez "aktywnych obywateli" rozumie się takowych, którzy w możliwy do potwierdzenia sposób logowali się w systemach informatycznych należących do, bądź wydzierżawionych przez, bądź użytkowanych przez państwa stowarzyszone przed ratyfikacją niniejszej umowy, w ww. okresie.

3. Przepis z p. 1 stosuje się do każdego obywatela państwa stowarzyszonego, który obywatelstwo państwa stowarzyszonego uzyska w okresie wymienionego w p. 1. art. 1. ultimatum.

4. Po upłynięciu okresu ultimatum, przepis z p. 1. stosuje się wyłącznie do obywateli państw stowarzyszonych, które zdecydowały się na przyjęcie przepisów bialeńskich dot. obywatelstw.

[podpisy reprezentantów stron]

W kwestiach sądowniczych - mimo usilnych starań, nie znalazłem regulacji w tej sprawie w CB, w ZSKHiW jedynie szczątkowe, a te hasselandzkie gdzieś po drodze zgubiłem (bo nie ma ich w najbardziej oczywistym miejscu) - czy ktoś byłby łaskaw je wskazać, żebym mógł ewentualnie specyficzne rozwiązania jakoś wpleść?
W kwestiach obywatelstw z góry przepraszam za zwrot "ultimatum", ale nie znalazłem bardziej politpoprawnego określenia na tę kwestię.
Ponadto wycofałem się nieco z pomysłu na sąd Rzeszy. Poza tym jednak, ta modyfikacja drugiej wersji Hewreta jest, jak mam nadzieję, znośna (pomijając może momentami profesjonalizm języka).