Wasza Carska Mość!
Wasza Wysokość!
Szanowni Bialeńczycy, Brodryjczycy i Hasselandczycy!

Zgodnie ze wcześniejszymi zapowiedziami, w drugiej połowie maja odbędzie się, piąty już, Kongres Regionów. Tym razem mam zamiar osobiście objąć nad nim patronat. Tym razem Kongres odbędzie się na rdzennie bialeńskiej ziemi - w Apfelbaumstad. Tym razem na Kongresie podjętą będę tematy, które rzeczywiście absorbują opinię publiczną, zarówno w macierzy, jak i w krajach stowarzyszonych. Zachęcam każdego, by zechciał się z nimi zapoznać oraz ewentualnie przedstawić swoje propozycje. Oto i one:

1) Wyjaśnienie wszelkich kontrowersji związanych z postrzeganiem Królestwa Hasselandu przez obywateli Bialenii.

Niektórzy bardzo lubią popełniać górnolotne manifesty, w których z uporem maniaka doszukują się rozwiązania wszystkich problemów Bialenii w odcięciu się od Hasselandu. Jednocześnie wszędzie doszukują się spisków "wrońsko-hasselnadzkich". I chwała im za to! Każdy ma prawo do wyrażania swojej opinii, zwłaszcza w państwie, które wyrosło na ideach powstania marcowego. Jednakże stawiając takie sądy należy być gotowym, by bronić swoich tez. Wówczas wspólnie uda nam się zdiagnozować problem i spróbować jemu zaradzić. Należy przy tym pamiętać, że robienie polityki to ścieranie się różnych racji, na podstawie których podejmuje się kompromisowe decyzje. Jak to pisał Bachtin w opracowaniu poetyki Dostojewskiego, prawda rodzi się w dialogu, czy jakoś tak.

2) Szanse i zagrożenia, wynikające z unii personalnej brodryjsko-abachaskiej

Na pierwszy rzut oka, wydawać by się mogło, że taka unia przyniesie same korzyści i zbliży Abachazję z Brodrią, a co za tym idzie z resztą państw stowarzyszonych. Jednakże praktyka pokazuje, że może mieć to także negatywne konsekwencje. Doskonale zdaję sobie sprawę, że aktywność w jednym państwie, zawsze wiąże się z ograniczeniem aktywności w drugiej z ojczyzn. Już teraz część mieszkańców Brodrii żali się, że Car nie poświęca czasu na Brodrię, żyjąc wystawnie na dworze w Abachazji. Jak temu zaradzić? A jakie korzyści może przynieść unia?

3) Ostateczne rozwiązanie kwestii Lahazydii

Dotychczasowe funkcjonowanie samorządu centralnego pokazało, że nie spełnia on swojej roli. Być może była to wina "gnuśnych" władzy, być może nieaktywnych mieszkańców. Jednak przyjęło się sądzić, że Lahazydia jest niemalże synonimem sztucznego regionu, powstałego "na siłę". Bialenia od zawsze miała problemy z samorządnością - upadały zarówno fyle, jak i Jahołda czy inne rdzenne regiony. Jednocześnie pojawiła się teza, że sens mają jedynie te regiony, które uprzednio miały tradycje państwowe. W jakim kierunku powinna iść "centralna" polityka regionalna? Czy ma to być próba imitacji "Rzeszy Bialeńskiej" z feudałami z lenn? Czy może próba utworzenia Jahołdy bądź innego wyrazistego regionu? A może próba wskrzeszenia Pryncypatu bez gnuśnych władców?

4) Federalizacja Bialenii z Brodrią i Hasselandem?

Czy obecna sytuacja, w której znajdują się państwa stowarzyszone jest korzystna dla obu stron? Być może nadszedł czas na zaciśnięcie współpracy poprzez federalizację i włączenie Brodrii i Hasselandu do Bialenii? Jakie korzyści dało by takie rozwiązanie? A może należy przyjąć, jakże zachowawczą tezę, że obecne status quo jest najbardziej korzystne i nie tykać się układu stowarzyszeniowego?

5) Sprawa rozwoju miast bialeńskich

"W Hasselandzie mamy merów, którzy zajmują się zarządzaniem miastami, a w Bialenii czegoś podobnego nie ma. A może ktoś chciałby zostać burmistrzem(?) Wolnogradu, czy Apfelbaumstadt i pobawić się w zarządzanie miastem, opisywanie go? Przyznam, że sam zaczynałem zabawę w mikronacjach właśnie od zarządzania Shimontsen." - powiedział swego czasu prominentny polityk hasselandzki. Czy nadszedł czas na reaktywację "Iversenowskiego" (#Kriwroc) projektu zakładania miast? Jeśli choć jedna osoba chciałby się tym zająć, to, czy należy stworzyć taką możliwość? A może należy zastosować ockhamowską zasadę "ekonomiczności" i nie mnożyć bytów ponad miarę?

(-) Alberto Carlos de Médici y Zep

DOKTRYNA POLITYKI ZAGRANICZNEJ
REPUBLIKI BIALEŃSKIEJ

Republika Bialeńska jest demokratycznym państwem prawa opartym o ideały wolności, równości jednostek, grup społecznych i narodów, tolerancji, pacyfizmu i globalnej przyjaźni. Polityki zagraniczna naszego państwa ma za zadanie obronę oraz propagowanie tych wartości wśród obcych narodów we wszystkich częściach Mikroświata.

MISJA PAŃSTWA BIALEŃSKIEGO

Republika Bialeńska jest obecnie drugim pod względem liczby weryfikowalnych obywateli oraz  pierwszym pod względem aktywności społecznej na forum polskim państwem wirtualnym. Zobowiązuje nas to przede wszystkim do aktywnego uczestnictwa w rozwoju mikroświata we wszystkich jego płaszczyznach, współtworzenia ładu międzynarodowego oraz promowania Mikroświata poza nim.
Jako jeden z najznaczniejszych liderów mikroświata powinniśmy świecić przykładem, nieść kulturę i rozwój nawet w najwolniej rozwijające się części Pollinu oraz być w awangardzie rozwoju cywilizacyjnego, aktywnościowego oraz jakościowego.

STOWARZYSZENIE BIALEŃSKO-BRODRYJSKO-HASSELANDZKIE

Jesteśmy dumni z podpisania umowy stowarzyszeniowej z Carstwem Brodryjskim oraz Królestwem Hasselandu. Pomimo pewnych historycznych i obecnych nieporozumień, umowa ta przynosi wszystkim stronom wiele korzyści.
Bialenia jako państwo antyimperialistyczne nie narzuca swojej kultury i sposobu życia państwom stowarzyszonym. Uważamy, że każde państwo powinno mieć swój indywidualny i wyjątkowy charakter, który wspieramy w Hasselandzie i Brodrii.
Państwo bialeńskie jest otwarte na rozszerzenie stowarzyszenia o kolejne mikronacje. Uważamy, że przyjazne współistnienie i stała wymiana informacji i kultury sprzyja wzrostowi aktywności, a także otwartości na innych. Jesteśmy zdania, iż jak najwięcej mikronacji o wspólnych, humanistycznych wartościach powinno stworzyć wspólny organizm, który nie może jednak w żaden sposób ingerować w suwerenność kulturalną żadnego z państw.

SOJUSZNICY PAŃSTWA BIALEŃSKIEGO

Republika Bialeńska pozytywnie odnosi się do zawierania sojuszów z innymi mikronacjami. Powinny one opierać się o wspólne cele i wyzwania oraz wyznawanie podobnych wartości.
Naszymi potencjalnymi sojusznikami są stabilne państwa prawa, szanujące wolność i nastawione pokojowo. Tolerowanie działania klonów wyklucza daną mikronację z naszego pola zainteresowania. Najchętniej współpracujemy z krajami liberalnymi, zainteresowanymi wspólnym rozwojem i integracją. Dodatkowymi atutami mogą być demokracja lub narracja wywodząca się z łacińskiego kręgu kulturowego.
Republika Bialeńska szczególną wagę przykłada do relacji z państwami Orientyki i Vaarlandu, dostrzegając w nich równoważnego partnera do dialogu i współpracy.

BIALEŃSKA ROLA NA KONTYNENCIE PÓŁNOCNYM

Bialenia jest zdecydowanie najaktywniejszym państwem nordackim. W stosunku do pozostałej części kontynentu cechuje nas stabilność, wysoki poziom rozwoju oraz kultury politycznej. Republika postanawia jednak nie zamykać się na swoich sąsiadów. Uważamy, iż naszą powinnością jest niesienie polityki prometejskiej wobec państwa chętnych do przyjęcia naszej pomocy. Nie może to jednak wiązać się z lekceważeniem unikatowej kultury któregokolwiek z nordackich państw.
We wspólnym interesie jest rozwój jak największej liczby państw Kontynentu Północnego, przeciwdziałania kloningowi oraz niestabilności. Dlatego też postanawiamy dążyć do reaktywacji Rady Nordaty, która składałaby się ze wszystkich chętnych do współpracy i trwałych państw na kontynencie. Nordata powinna stać się istotnym i wartościowym miejscem na mapie Pollinu.

WSPÓŁPRACA MIĘDZY LIDERAMI

Po ujawnieniu afery kloningowej w Al Rajnie, Sarmacja i Bialenia pozostały największymi i najaktywniejszymi mikronacjami. Historia naszych relacji jest bardzo napięta, jednakże stoimy na stanowisku, iż w obecnej sytuacji, w imię wyższego celu jakim jest zatrzymanie depopulacji mikroświata, powinniśmy zjednoczyć się w kwestiach takich jak wspólna promocja mikroświata i jednolita linia polityki zagranicznej, zwłaszcza wobec nowych mikronacji.
Chcielibyśmy ostatecznie uregulować granice oraz zawrzeć chociaż podstawowe stosunki międzynarodowe. Jesteśmy przeciwko czyjejkolwiek dominacji. Nie widzimy też potrzeby rozliczania się z przeszłości. Każdy naród powinien utrzymać swoją tożsamość i historię, lecz jednocześnie otworzyć się na współpracę opartą na wspólnych korzyściach.

Gdyby Ocean Wirtualny cały zamienił się w atrament, a największe drzewo w Bialenii stałoby się piórem to i tak nie starczyłoby tego, aby opisać ogrom wysiłków, które Książę Prezydent i jego rząd przedsięwzięli dla dobra Narodu Bialeńskiego. Mimo to poproszono mnie, skromnego urzędnika administracji państwowej, o jak najdokładniejsze opisanie działalności obecnych władz. Z przyczyn nadmienionych powyżej jest rzeczą oczywistą, że zadaniu temu nie podołam, także biorąc pod uwagę narzucony mi przez Redakcję szybki deadline, ale postaram się ukazać czytelnikom pisma "wBialenii" choć cząstkę wielkiego dzieła, które jest realizowane.

Prezydent de Medici już w czasie kampanii wyborczej podjął stare hasło, będące jeszcze wynikiem dyskusji prowadzonych przez lahazydzkich chłopów, walki z immanetyzacją eschatonu. Ono stanowi fundament, na bazie którego powstaje Nowe Państwo. Rezygnacja z immanetyzacji eschatonu pozwala jego Kierownictwu na spajanie niczym cegieł tych cech Bialenii, które są w niej najlepsze, a których nie dostrzegano w trakcie poprzednich kadencji.

Pierwszym z wiekopomnych przedsięwzięć Prezydenta Alberta Medycejskiego stało się powołanie rządu fachowców. Współpracowników dobrał nasz Przywódca kierując się nie osobistymi sympatiami i powiązaniami politycznymi, a jedynie rzeczywistymi zasługami i kompetencjami obecnych Ministrów. Dowodem na słuszność decyzji personalnych jest chociażby odbyte niedawno pierwsze posiedzenie rady ministrów, którego przebieg i efekty omówione zostały w trakcie niedawnej konferencji w Ministerstwie Propagandy. Warto natomiast przyjrzeć się działaniom poszczególnych jej członków, którzy od chwili powołania wykazują się niegasnącą aktywnością i nieustannie pracują na rzecz umocnienia potęgi Republiki.

Kluczowa pod tym względem jest osoba generała brygady profesora Andrzeja Swarzewskiego, który jako Minister Spraw Zagranicznych w czyn przekuwa wieloletnie doświadczenie na arenie politycznej. Z inicjatywy Księcia Prezydenta powołano sztab dyplomatów, którzy obecnie udają się na wyznaczone im placówki w różnych krajach V-Świata, a także wchodzą w skład utworzonej niedawno Rady Dyplomatycznej. Można śmiało powiedzieć, że dzisiejsza Bialenia jest mocarstwem, z którym nie sposób się nie liczyć, a obecny rząd na trwałe wymazuje błędy i wypaczenia z okresu rządów prezydent Dostojewskiej-Swarzewskiej. Dziś jesteśmy silni naszą własną siłą i siłą naszych przyjaciół.

Król Eddard Noqtern na czele Ministerstwa Kultury również jest autorem wielu cennych inicjatyw, a wręcz ich motorem. Dotychczas miały one związek ze Świętem Pracy, którego obchody przeżywaliśmy w zeszłym tygodniu. Jako przewodniczący Ludowego Komitetu Minister sprawił, że były to uroczystości całego Narodu, bowiem w przygotowaniach uczestniczyły szerokie masy społeczne w osobach swych przedstawicieli. Za zasługę Noqterna uznać można też znakomicie i rzetelnie przeprowadzony konkurs "Tytani Pracy", a także same obchody które w rozpisanej ankiecie zostały pozytywnie ocenione przez mieszkańców, a już niebawem zostaną omówione w wydawanym przez resort propagandy biuletynie rządowym.

Nie można nie pochwalić Ministra Spraw Wewnętrznych generała dywizji Iwana Pietrowa-Dostojewskiego, którego praca nie zawsze jest dostrzegana, a który wziął na siebie brzemię pracowitego administratora aparatu biurokratycznego, którego zadaniem jest służba Narodowi. Za sprawą Księcia Prezydenta dokonana została szybka reorganizacja resortu obrony - jego szybka likwidacja uczyniła członkiem rządu każdorazowego Dowódcę Sił Zbrojnych. Obecnie piastujący to stanowisko marszałek Ronan Dex nie zwalnia tempa i nadal we właściwy sposób rozwija naszą dzielną armię - jedną z najbardziej profesjonalnych w świecie mikronacyjnym. Kontakt rządu ze społeczeństwem zapewnia Autor tego tekstu, jako Minister Propagandy. Stała aktywność mojego resortu znajduje swe odzwierciedlenie chociażby w tym, że jak dotąd Głowa Państwa nie znajduje potrzeby wygłoszenia orędzia, choć oczywiście w najbliższym czasie najpewniej usłyszymy takowe przesłanie.

Okres rządów obecnego Prezydenta można nazwać nieustannym pasmem zwycięstw. Z wolnych mediów co rusz dobiegają wieści o chwalebnych wiktoriach, pokroju wysokiego wyniku w konkursie Orientvision czy sukcesów bialeńskich sportowców, a także o rosnącej aktywności w lennach skutkująca coraz wyższą jakością produktów spożywczych. Chwała i uwielbienie dla nieśmiertelnych wyczynów Prezydenta i jego szlachetnej osobowości wciąż utrzymują się wśród wielu ludzi na całym świecie!

Minister Propagandy w rządzie Prezydenta Alberto de Mediciego, Ametyst Faradobus

Tytani Pracy 2016

Tytani Pracy 2016 - plebiscyt organizowany z okazji pierwszomajowego święta pracy. Osoby wyróżniające się największą aktywnością i pracowitością przez ostatni rok będę mogą cieszyć się z tytułu Tytana w swojej dziedzinie. Nagrody zostaną wręczone przez samego Prezydenta w trakcie obchodów święta.

Pierwszą fazą wyboru "tytanów" są nominacje, które mogą zostać zgłoszone przez wszystkich mieszkańców Bialenii. Spośród osób nominowanych do 27 V, komitet prezydencki w składzie do pięciu Prezydentów RB wybierze spośród nominowanych w danej kategorii "Tytana Pracy 2016".

Ogłoszenie wyników oraz wręczenie nagród odbędzie się w święto 1 V podczas uroczystych obchodów na IRC. Nagrody zostaną przyznane w 11 kategoriach (10 specjalizacji i 1 nagroda główna). Nagrody zostały ufundowane przez Ministerstwo Kultury i będą to:

1/ Za nagrodę w pojedynczej specjalizacji:
a) uścisk dłoni Prezydenta,
b) tytuł: "Tytana Pracy (np. Sportu) 2016",
c) statuetką tytana,
d) samochód osobowy marki Luczeng CLA

Luczeng CLA

2/ Za nagrodę główną:
a) uścisk dłoni Prezydenta,
b) tytuł: "Tytana Pracy Republiki Bialeńskiej 2016",
c) statuetką tytana,
d) samochód osobowy marki Luczeng S

Luczeng S - nagroda główna

Towarzysze!*

oto i skończyło się Święto Pracy. Planowany pochód, poza krótkim przemarszem na IRC-a, co prawda się nie odbył, ale było dosyć ciekawie. Same obchody na kanale, tradycyjnie miały miejsce z dużym, bodajże 45-minutowym, opóźnieniem. Mimo to humory wszystkim dopisywały, jak to zwykle bywa na tego typu uroczystościach. Może uroczystości nie wyszły planowanym "z przytupem", lecz atmosfera, poza niechlubnymi przypadkami, była przyjemna. Uczestnicy mogli wysłuchać mojego koślawego i improwizowanego przemówienia. Dowiedzieć się, czy prezydent lubi gume turbo żuć i czy lubi małe dziewczynki z warkoczykami. Nikt jednak nie dowiedział się, dlaczego prezydent udaje patriotę, a jest zdrajcą Bialenii. Potem nastąpiło nadanie folwarków (tu i tu), połączone z recytacją satyrycznego hymnu Krasickiego. Odbyło się także ogłoszenie wyników konkursów - tutaj zapewne minister kultury zaszczyci nas relacją - oraz recytacja wierszyka o "niszczeniu starego systemu" i "rewolucji proletariuszy", autorstwa Iwana Dostojewskiego. Na koniec miała miejsce sztuka "wywrotowcy i reakcjoniści". Niestety wielu aktorów, mimo wcześniejszych zapowiedzi, było pijanych (albo niespełna rozumu) i nie przyszło na premierę, którą musieliśmy przenieść na koniec święta. Ostatecznie udało nam się odegrać cały akt pierwszy (co jest sporym sukcesem, zwłaszcza, że pod koniec zostało tylko dwóch aktorów i "osoba, pisząca didaskalia", gdyż reszta "zemdlała", a ostatnią scenę graliśmy przy jednym widzu). Mimo t o było śmieszno. Aha! Z tego wszystkiego nie zdążyłem nadać odznaczeń państwowych, więc pozwoliłem sobie wydać stosowne rozporządzenie (przy okazji "uprawomocniając" nadania Saszy). Serdecznie gratuluję wszystkim odznaczonym i wyróżnionym! Ku chwale ojczyzny!

Ze swojej strony mogę powiedzieć, że wyciągnąłem wiele wniosków z organizacji i przebiegu tej uroczystości.

(-) Alberto Carlos de Médici y Zep

* dobrze, że nie będę musiał używać już więcej tej "pierwszomajowej" nomenklatury...