Tyrania w demokracji

Autorem artykułu jest Odolan Irmisigos. 

Z powodu złożenia rezygnacji z urzędu Archonta Demokracji Surmeńskiej przez Aleksandrosa Patrikjosigosa zwołano ogólnonarodowy Wiec (złożony ze wszystkich obywateli), który wprowadził na terytorium państwa stan wyjątkowy i ustanowił tyranię. Tyranem został obrany Timoteos Stefanosigos, zdobywając 4 głosy. Sam nowo wybrany tyran od głosu się wstrzymał. Jedyna kontrkandydatka – Chartyna Papandreu – zdobyła tylko jeden głos będący notabene jej własnym.

Tuż po głosowaniu Tyran przedstawił swoje „exposé”, w którym zapowiedział reformy polityczno-ustrojowe. Wśród nich znalazły się: wprowadzenie instytucji szefa rządu oraz skrócenie okresu kadencji, zarówno Archonta jak i Eklezji. Stefanosigos powołał także Tesmotetę Kultury Sylvanę Koppę oraz Tesmotetę Administracji Odolana Irmisigosa, samemu obejmując pozostałe dwie teki – Dyplomacji i Obrony (tą ostatnią jako p.o.).

Zgodnie z obowiązującym prawem to, jak długo Surmenia pozostanie w okresie tyranii, zależy głównie od woli Wiecu, który może odwołać Tyrana w każdej chwili zwykłą większością głosów. Sam Tyran może także zrezygnować ze swojej funkcji, co zaznaczył Stefanosigos w swojej przysiędze: „Przysięgam zrzec się powierzonej władzy, gdy sytuacja umożliwi przywrócenie konstytucyjnego porządku państwa.”