Wiosną 2025 roku Kościół Powszechny Pollinu w Winkulii objął w posiadanie katedrę w Lehnsbergu. Katedra jest dość dobrze zdefiniowanym obiektem, wybudowanym w stylu neogotyckim. Przed katedrą stoi pomnik rotryjskiego patriarchy Klemensa V z 2023 r. 

W sierpniowy poranek w katedrze odprawiono nabożeństwo, które na dobre inauguruje działalność KPP w Winkulii. Ponieważ póki co, struktury Kościoła w Winkulii są in statu nascendi, nabożeństwo odprawił przybyły z Angemontu ks. Julian Delarey. 

Podczas kazania ks. Delarey rozwinął ten fragment - przyjęcie słowa Bożego niekoniecznie jest łatwe. Może być trudne i nieść za sobą skutki w otoczeniu, w którym się żyje. Może być powodem zwrócenia się kogoś przeciwko nam. Jezus zapowiada "rozłam", bo ma świadomość, jak zróżnicowane i nieraz ostre reakcje może wywoływać Jego Słowo, ale chce na to przygotować swoich uczniów. Chce ich przygotować nie tylko na prostą ścieżkę ku zbawieniu, ale i na problemy i cierpienia. Cierpienie, jakie znosi się w imię Jezusa, jest powodem do radością i "cegiełką", jaką dokłada się do swojego bagażu dobrych czynów.

Pod koniec kazania, a później w ogłoszeniach celebrans poruszył dwie kwestie. KPP musi w najbliższym czasie przyspieszyć z tematem ustalenia swoich struktur w Winkulii, ponadto warto będzie w najbliższym czasie nadać wezwanie niniejszej katedrze. Ks. Delarey wyraził nadzieję, że nada to nowe tempo działalności Kościoła.

   

Wasza Królewska Mość,
Wysoka Izbo,

Rząd Związku Winkulijskiego od początku pełnionej przez siebie misji zmuszony był do podejmowania gramatycznych nieraz wyborów - począwszy od tego jak posklejać kraj po abdykacji Dagoberta III, a skończywszy na tym czy wogóle powinniśmy funkcjonować jako niepodległe państwo. My, choć jak widzimy jesteśmy świadkami niemal całkowitej zapaści aktywności w naszym państwie, to w dalszym ciągu wierzymy, że Winkulia ma dla świata jeszcze wiele do zaoferowania, a stowarzyszenie z Federacją Nordacką, pozwoli tylko ten potencjał bardziej unaocznić.

Nie jest tajemnicą, że przez większość czasu rząd pozostawał sceptyczny wobec prób reintegracji Winkulii do struktur państwa nordackiego, mając nadzieję na korzystne warunki integracji z innym mocarstwem mikroświata, znaczy się Księstwem Sarmacji, jednakże odrzucenie wynegocjowanych przez rząd warunków przez winkulijskie społeczeństwo skłoniło nas do zaniechania usilnych prób włączenia się w jego składy. Naszej decyzji o przyjęciu warunków poniższego stowarzyszenia z FN nie należy zatem poczytywać w kategoriach nieroztropnych tudzież pochopnych decyzji ukierunkowanych chwilową sympatią tudzież antypatią, a jedynie będącym wyrazem realizmu politycznego przyjęciem jak najkorzystniejszej dla kraju umowy.

W ramach negocjowanej przez mój gabinet umowy Winkulia zachowa pełną niepodległość i co istotniejsze możliwość kontynuowania swojej dotychczasowej polityki zagranicznej - utrzymywania ambasad i stosunków dyplomatycznych z innymi krajami, nie wyłączając sojuszy wojskowych zawartych do tej pory z Voxlandem, Edelweiss czy Hawilandem, a także innymi niemniej istotnymi graczami na arenie regionalnej i mikroświatowej. Nie tracimy również możliwość rozwoju systemów informatycznych, jako że traktat daje ramy instytucjonalnej współpracy pomiędzy naszym krajem, a naszym partnerem jakim jest Federacja Nordacką - jak czas pokazał jeden z kluczowych twórców rozwiązań informatycznych na potrzeby mikronacji. Nasze forum zostaje zarchiwizowane i zabezpieczone, nowe zaś znajdujące się na forum FN będzie zdecydowanie bardziej intuicyjne i tańsze w utrzymaniu, oraz zapewnia większą bazę potencjalnych partnerów naszych inicjatyw. W wymiarze geopolitycznym ta umowa nie tylko wzmacnia bezpieczeństwo i znaczenie Winkulii w regionie, ale także w wymiarze globalnym zmniejsza napięcia regionalne w południowo-wschodniej Nordacie. Warto zanadto zaznaczyć, że w gestii Winkulii pozostaje możliwość wypowiedzenia traktatu i odzyskania pełnej suwerenność w przypadku naruszeń umowy, stwarza ona ponadto możliwość uzyskania obywatelstwa nordackiego przez podanych korony winkulijskiej, z czego i tak część z nas już skorzystało oraz stwarza szansę na reintegrację Winkulijczyków zamieszkujących FN z naszym królestwem. Z tych oto wymienionych powodów proszę wysoką izbę o poparcie dla niniejszego projektu ustawy.

Z dnia XX sierpnia 2025 r.

Na podstawie art. 33. ust. 2. pkt. d. Konstytucji Związku Winkulijskiego z dnia 18 stycznia 2024 r. Folkstag Związku Winkulijskiego wyraża zgodę na przedłożenie Jego Królewskiej Mości do ratyfikacji umowy zawartej pomiędzy Związkiem Winkulijskim a Federacją Nordacką o stowarzyszeniu i nawiązaniu stosunków dyplomatycznych, podpisaną dnia 13 sierpnia 2025 r. w Achov.

Ustawa wchodzi w życie z dniem podpisania.

,

W imieniu Kościoła Powszechnego Pollinu chciałem spytać o wskazanie miejsca, gdzie będziemy mogli prowadzić naszą narrację. Skoro już od dłuższego czasu mamy uregulowane nasze relacje, to jesteśmy gotowi w miarę możliwości czasowych prowadzić wątek np. pojedynczej katedry w stolicy. Ze swojej strony gwarantujemy, że będzie to bardziej kreatywne niż jakieś przeklejanie Ewangelii. 

Możemy przyjąć już zdefiniowany, gotowy obiekt, albo wybudować go od zera, chociaż w tym drugim wariancie, przy obecnym realowym sezonie urlopowym, to może trochę zająć. W każdym razie jesteśmy gotowi do współpracy i "wniesienia swojego kawałka do tortu winkulijskiej aktywności" 

DW @Erik Otton von Hohenburg 

Zapraszamy wszystkich chętnych do udziału w letnich inicjatywach w Sarmacji! Świetna aktywna zabawa, a do tego można wiele wygrać! Więcej informacji pod poniższymi linkami. 

Słyszeć zdawał się śpiew przęseł opierających się falom,

W ogniu słońca, kołysanych wiatrem stalowych warkoczy,

którymi jak kometa zwijając się do lotu oplata Jowisza,

które technika zjednoczona w braterstwie ze sztuką,

Wydała ogniem na świat rozpalony, do białości niczym gniew hutniczy,

Lecz to był śpiew przęseł własnym dręczonych ciężarem,

śpiew węzeł więzionych ściskaniem,

I wtem huk niosący się gromem ku morzu,

Jeden byłem temu świadkiem, gdyż wychyliłem się wspięty na posążu.

I stanąłem oczadzony, mgliste miałem lico,

Odkryłem, wnet spostrzegam; próżno szukać ni co,

Nuż jedynie głowy - śmierci czekające,

Nuż jedynie gruzy - most wspominające,

i te pieśni przęseł - snu mi wzbraniające.