Operacja "Nuria"

[Artur Kardacz]

Odtajniono

Raport z operacji "Nuria"

17 czerwca godz. 20:30
Lotniskowiec Det Gotterreguert wraz z jednostkami towarzyszącymi (dwa niszczyciele oraz trzy okręty wsparcia) zajął wyznaczoną pozycję niedaleko wybrzeża wyspy, na zachód od miasta Kanane. Wszystkie maszyny latające postawione zostały w najwyższy stan gotowości. Podczas rejsu nie napotkano żadnego oporu. Odnotowano ruch kilku jednostek niezwiązanych z operacją. Po dotarciu lotniskowca na miejsce, z portu w Zellandzie wypłynęły pod eskortą barki z jednostkami naziemnymi. Barkom dodatkową osłonę zapewniały statki powietrzne z pobliskiego lotniska.

17 czerwca godz. 21:56
Jednostki naziemne zeszły na ląd i rozpoczęły natarcie na miasto. Rozpoznanie oraz wsparcie z powietrza zapewniały im krążące nad wyspą statki powietrzne. Gdy oddziały uderzeniowe dotarły do obrzeży miasta, wydarzyło się coś bardzo niespodziewanego. Chwilę przed rozpoczęciem operacji, do głównego sztabu w Zellandzie dotarł raport od agentów Kongsversaherheit. Raport mówił o sile i liczebności garnizonu w Kanane. Gdy nasze oddziały dotarły pod miasto, broniące go jednostki poddały się bez walki i oddały pod nasze dowództwo. Tym samym miasto i port zdobyte zostały bez walki. W szybkim tempie nasze oddziały zabezpieczyły najważniejsze miejsca w Kanane. Żołnierze wkroczyli do głównego ratusza, siedziby miejsowcowego garnizonu, magazynów portowych, stoczni oraz zabezpieczyli główny węzeł komunikacyjny. Podczas przeszukania ratusza zdobyto cenne informacje o ośrodku szkolenia pilotów na wyspie. Dotąd nie ustalono jaki stosunek ma tamtejszy garnizon do sił winkulijskich. Z danych wywiadowczych i zebranych materiałów wiemy, że ośrodka broni około 250 żołnierzy z ciężkim sprzętem. Wokół ośrodka rozlokowano kilka pojazdów obrony przeciwlotniczej. Sam ośrodek wzmocniony został również o infrastrukturę obronną. Po przegrupowaniu nasze oddziały podejmą próbę przejęcia ośrodka.

[Artur Kardacz]

19 czerwca godz. 12:30
Przegurpowane oddziały wyruszyły w kierunku ośrodka szkolenia sił powietrznych. Do tej pory przeciwnik nie przeprowadził żadnych działań z bazy. Może oznaczać to między innymi pokojowe zamiary tamtejszej załogi. Co do tego nie ma jednak pewności. Około godziny 12:30 Dowództwo przysłało szczegółowy rozkaz przeprowadzenia ataku. Oddziały Albiońskio-Osaczeskiego Korpusu ochrony pogranicza niezwłocznie przystąpiły do realizacji wyznaczonych zadań. Rozkaz przewidywał natarcie na trzy najważniejsze punkty. Centrum operacyjne lotniska i wieżę kontrolną (A), hangary i magazyny paliwa © oraz koszary garnizonu (B). O 13:50 nasze oddziały były już na miejscu. Zgodnie z przewidywaniami, garnizon poddał się bez walki i oddał pod nasze dowództwo. Podobnie jak w mieście, zolneirze zabezpieczyli wszystkie punkty i przejęli kontrolę nad lotniskiem. Po kilku godzinach do ośrodka ściągnięto pierwsze maszyny lotnicze i pojazdy ochrony przeciwlotniczej. Baza przywracana była do pełnej gotowości. Stan ten osiągnięto następnego dnia.