1. Kultura.
 Ptolemeusze byli opiekunami rozlicznych nauk i sztuk i dążyli, by jak najwięcej artystów i uczonych świata hellenistycznego osiedliło się w progach miasta Aleksandra. Gdy w Grecji nastąpił zastój w rozwoju kultury i sztuki w Aleksandrii wszystkie prawie nauki rozwijały się niezwykle dynamicznie. Aleksandria czerpała garściami z osiągnięć nauki egipskiej, szybko  więc odebrała Atenom tytuł największego greckiego ośrodka kulturalnego.
 Ptolemeusz I Soter założył w Aleksandrii Muzejon- instytut kulturalno-naukowy (obserwatorium astronomiczne, ogród botaniczny i zoologiczny). Instytucja była zawsze wspierana przez władców, dlatego też badania w nim dynamicznie się rozwijały. Do członków Muzejonu zaliczali się: Euklides, Apolonios z Perge, Archimedes (matematyka, fizyka), Eratostenes z Cyreny, Hipparch (astronomia), Herofilos z Chalkedonu, Erasistratos z Kos (medycyna), Ktesibios z Aleksandrii, Filon z Bizancjum (mechanika). Największych odkryć dokonano w Muzejonie podczas II pierwszych wieków jego działalności.
 Aby uczeni mieli odpowiedni dostęp do materiałów badawczych Ptolemeusz II Filadelfos podjął dzieło zgromadzenia wszystkich greckich materiałów pisanych jego czasów w jednym miejscu- Bibliotece Aleksandryjskiej. Specjalni agenci zwozili rękopisy z wszelkich możliwych zakamarków  greckiego świata. Bibiloteka składała się właściwie z 2 części: Brucheion, bibliotece w obrębie pałacu królewskiego i Serapeionu-  przy świątyni Serapisa. W roku 48/47 p.n.e. Brucheion liczył 700tys. zwojów, a Serapeion ok. 43tys. Serapeion był dostępny dla wszystkich mieszkańców miasta, biblioteka główna- tylko dla uczonych.
 Sławna na cały świat była latarnia morska na wyspie Faros- największa na świecie, przez wieki wskazywała statkom wejście do Aleksandryjskiego portu.

2. Religia.

 Ptolemeusze będąc greckiego pochodzenia starali się umocnić swoją władzę poprzez kult władcy, a także jego małżonki i stworzenie uniwersalnego, jednego bóstwa- Serapisa. Świątynia tego boga została zbudowana w Aleksandrii przez Ptolemeusza Sotera i to właśnie Aleksandria była centrum kultu tego Boga. Serapis miał połączyć Greków i Egipcjan w jednym kulcie. Był bogiem zbawcą, uzdrowicielem, bogiem płodności, utożsamiany z Ozyrysem-Apisem. Przedstawiany jako brodaty mężczyzna, często z koszem na głowie.

3. Diaspora żydowska.
 Diaspora żydowska rozpoczęła się ok. 70 roku po zburzeniu przez Rzymian świątyni Jerozolimskiej. Wielu Żydów zdecydowało osiedlić się w Egipcie, a szczególnie w Aleksandrii. Żydzi stanowili 15-20% populacji Egiptu, a odsetek ten w Aleksandrii był nawet większy.
  W Aleksandrii rozwijała się kultura żydowska, tu rozwijała się ich religia (Septuaginta, czyli tłumaczenie siedemdziesięciu). Żydzi mieli ogromny wpływ na rozwój kultury hellenistycznej. Z kolei zaś Aleksandria była centrum kulturalnym i religijnym diaspory żydowskiej.