Karczma pod Rarógiem według legendy, spisanej przez almerskiego skrybę na pergaminie i do dziś przechowywanej w podziemiu karczmy, bierze swoje początki w pierwszych latach niezależności Udzielnego Księstwa Arped. W owym czasie, panował Książę Geza II, wielki miłośnik sokolnictwa i polowań. Jego dumą był potężny i bardzo zręczny raróg, zwany również Gezą. Był on bardzo dumny i silnie przywiązany do swojego pana — wszystkich innych dotkliwie dziobał i atakował pazurami, kiedy próbowali go dotknąć. Szczególnie zaś upodobał on sobie Alaryka — książęcego sokolnika, który z tego powodu cierpiał wiele na swojej pysze, jako że na dworze opowiadano sobie pyszne dykteryjki na temat jego starć z Gezą, które wiecznie kończyły się jego rejteradą.
Pewnego dnia, książę wracając po polowaniu wypuścił raróga swobodnie, wkrótce jednak okazało się, że inaczej niż zwykle, nie wrócił on na wezwanie. Ponieważ Książę miał wydać dnia następnego ucztę dla uczczenia swoich wasali, wysłał Alaryka na poszukiwanie ptaka, a samemu podążył do zamku. Alaryk wraz ze służącymi zjeździł okolice Almery, przeczesując je dokładnie, przeklinając przy tym szpetnie swój los i krnąbrnego raróga. Kiedy już zrezygnowany wracał do zamku, przejeżdżając przez miasto ujrzał przez chwilę Gezę wznoszącego się, a następnie pikującego pomiędzy domami ubogich. Szybko podjechał tam, aby po chwili ujrzeć widok zgoła niezwykły — groźny i kapryśny ulubieniec Księcia siedział na ramieniu młodego, ubranego byle jak chłopaka, i na jego komendy zabawiał jego i jego rówieśników, a także gromadkę gapiów, polowaniem na pleniące się w okolicy gryzonie.
Na ten widok, w Alaryku wzebrał wielki gniew — wyobraził sobie bowiem żarty dworskie, które opowiadają o tym, jak mały osesek z biedoty potrafi poradzić sobie z ptakiem, przed którym on musi uciekać. Wyszarpnął z pochwy swój miecz i zaszarżował na młodzika, w dzikim amoku pragnąc odebrać mu życie — jemu, a także rarógowi — bezpośredniej przyczynie jego problemów. Jednak drogę zastąpił mu rosły mężczyzna. Nie hamując się, Alaryk w szale uderzył mieczem, odbierając życie biedakowi. Widząc to, młody chłopak zakrzyknął żałośnie i przypadł do trupa, który był jego ojcem. Sokolnik w szale chciał go także pchnąć, jednak opamiętał się. Nie wygasła wszakże żądza zemsty. Przywołał pachołków i rozkazał schwytać chłopaka. Alaryk oskarżył go o kradzież raróga i jednocześnie nakazał wykonanie zwyczajowej kary — wycięcia z ciała skazanego kawałków mięsa o łącznej wadze czterech funtów, którymi ptak miał zostać nakarmiony. Kiedy jednak miał dać znak do wykonania wyroku, niespodziewanie rozwścieczony raróg rzucił się na niego, dziobiąc niezwykle boleśnie.
Żaden z pachołków nie śmiał mu pomóc w walce z rozwścieczonym ptakiem. Wkrótce jednak raróg oderwał się od swojego celu i usiadł na ramieniu swojego Pana — Księcia, który tymczasem zjawił się, zadziwiony długą nieobecnością Alaryka, sam Książę Geza II. Dowiedziawszy się o i zaistniałej sytuacji, Książę nakazał kontynuowanie ustalonego wyroku... na swoim okrutnym sokolniku. Następnie Książę ogłosił, że ponieważ z ręki jego sługi zginął ojciec rzekomego złodzieja, to sam mu go zastąpi. Po spędzeniu nocy pod dziurawą i gnijącą strzechą, monarcha wydał w tymże miejscu planowaną ucztę. Następnie wrócił na zamek, zabierając ze sobą przybranego syna, którego uczynił swoim sokolnikiem.
Sława domu była powszechna wśród miejscowych — wieść, że tam ucztował Król i dostojnicy powodował, że wielu chciało ją odwiedzać. Wkrótce potem wykupił ją wędrowiec z zachodu, który jako pierwszy wpadł na umieszczenie w tym miejscu karczmy. Nazwał ją „Pod Rarógiem”. Z biegiem lat karczma przechodziła z rąk do rąk, jednak nazwa i legenda pozostały te same. Szybko zdobyła ona uznanie wśród kupców, a w miarę ich bogacenia, rozbudowywała się i podwyższała swoje standardy. Obecnie jest to jeden z najbardziej luksusowych lokali gastronomicznych w całej Sarmacji. Kilkakrotnie ucztowali oraz sypiali w niej dostojnicy rodzimi i obcy, w tym także monarchowie. Jest nienaganna pod względem obsługi oraz wysokiej jakości świadczonych usług — skorzystanie z jej usług znacznie podnosi prestiż danej osoby.
© Baridas · Design by Hans Upengres