Historia

Od czasów legendarnych...

Początki Feru to historia tak stara, że trudna do potwierdzenia. Wiele jest legend, bajań i opowieści na temat powstania miasta, ale wśród najstarszych mieszkańców tylko jedna z nich uchodzi za prawdziwą. Założenie Feru miało związek z przeodważnym i światłym Gelonem, podróżującym przez te tereny. Piękny ptak miał zafascynować tego męża - był to Feniks. Zawiódł go ten płomienny ptak na wzgórze, z którego widać było ogromną dolinę. Gdy ptak krążył nad nią, kwiaty i drzewa kwitły przepięknymi, róznobarwnymi kwiatami, a widok ten wprawił Gelona i jego towarzyszy w zdumienie. Nie było jednak dane Gelonowi długo cieszyć oczy tego cudu. Ptak bowiem wzbił się wysoko nad nieboskłon i w świetle słońca słonął, po czym niechybnie runął na ziemię. Gelon uznał to za szczególny znak. Wraz z towarzyszami udał się w miejce upadku Feniksa, lecz zastali tam jedynie kopiec popiołu. Postanowili czekać, aż przecudny ptak powróci. Rozbili więc obozowisko. Wiele dni i nocy upłynęło, lecz nie doczekali się powrotu Feniksa, jednak Gelon i jego dzielni wojowie nie ustawali w straży nad prochami ognistego ptaka. Po wielu miesiącach warty, Gelon podjął decycję o pozostaniu w tym miejscu aż do powrotu mitycznego stworzenia. On i jego kompani utworzyli Zakon Semnoteam i pobudowali klasztor na wzgórzu z którego obserwowali lot Feniksa. Zebrali także prochy ognistego ptaka i złożyli je w klasztornej kaplicy. Wkrótce potem, handlarze przemieżający dolinę roznieśli wieść o powstaniu Zakonu i wielu ludzi z odległych krain przybyło aby zobaczyć powrót legendarnego stworzenia. Podobnie jak Gelon i jego drużyna, podróżni nie doczekali się nadejścia Feniksa, lecz nie dali rady powrócić do swych domów. Założyli więc osadę, której centrum było miejsce, w którym Feniks ułożył swój kopiec. Feniks nigdy nie powrócił, jednak nie brakuje głosów, iż Feniks odradza się w ciele Wielkich Mistrzów Zakonnych. Jaka jest

prawda - tego nie wie nikt. Tak oto, według najpopularniejszego z podań miał postać Fer, miasto, w którego herbie dumnie pręży się płomienny Feniks. Był on centralnym miejscem Hrabstwa Gellonii, aż po wiek XIX. Tradycyjne jednak przyzwyczajenia jego mieszkańców oraz wzgląd na bezcenne zabytki, nie pozwoliły na rozwój przemysłu na tych terenach. Stolicę Hrabstwa przeniesiono wktórce do pobliskiego, nowoczesnego Krezu. Mimo to, właśnie Fer pozostaje najświetniejszym miastem Hrabstwa Gellonii.

...aż po dzień dzisiejszy

Fer jest jednym z najstarszych miast w Księstwie Sarmacji, a przez lata był jednym z jego najprężniejszych ośrodków. Mimo niechęci do nowinek, to właśnie tu chętnie ściągali Sarmaci z najdalszych zakątków Księstwa, by zobaczyć owiane legendą zabytki i poczuć wyjątkowy klimat tego miejsca. Oprócz wielkich, historycznych postaci, miasto słynie także z mieszkańców, opiewanych przez bardów w całym Księstwie. Do takich niewątpliwie należą dotychczasowi burmistrzowie Feru. Od listopada 2004 roku urząd ten piatstował Piotr diuk Kościński, postać, której zasługi dla Feru, Sarmacji i całego mikroświata trudno zliczyć. Innym ważnym władcą miasta był Tomasz hr. Chojnacki, z którego inicjatywy w 2005 roku powołano do życia Muzeum Historii Naturalnej Wirtualnego Świata. Później za sterami Feru stawali Maciej baronet Żmuda, czy Matwiej diuk Skarbnikow. Na początku 2010 roku Fer znalazł się w Starosarmacji, prowincji Księstwa Sarmacji utworzonej z Terytorium Koronnego i Hrabstwa Gellonii. Od 23 grudnia 2010 Ferem zarządza Leszek hrabia Żółtowski de Ruth Suszek-Chojnacki, który, po wielu miesiącach recesji i spadku aktywności, pragnie przywrócić miastu jego dawny blask.