Miniaturowe kaczuszki wywodzą się bezpośrednio od kaczki krzyżówki. Dorosłe osobniki osiągają długość od 4 do 7 cm. W przeciwieństwie do swojego przodka także samice są kolorowe, różniąc się kolorem kołnierzyka od samca. Kaczor ma kołnierzyk w kolorze srebrnym, zaś kaczka złotym. Młode wykluwające się z jajek po około tygodniu od złożenia są najczęściej jaskrawożółte. Po dziesięciu dniach zmieniają kolor na szary i tracą futro. Po piętnastu dniach od wyklucia stają się dojrzałe i wtedy też zyskują swoją barwę. Teutońskie kaczki leśne rozmnażają się dwa razy do roku. Pierwszy raz około urodzin Arcyksięcia Hergemona. Drugi raz w okresie urodzin jego syna. Kaczki leśne łączą się w pary do końca swego życia, tj. na okres dwóch lat. Chociaż zasiedlają głównie obszary leśne, to nie stroną także od wody. Są drapieżnikami i najchętniej polują na tasiemce leśne.
Teutońska krowa leśna
Rasa bydła dzikiego o dość niskiej mleczności. Bardzo prawdopodobne, że zostały one sprzedane Slawianom przez Gellońców, jednakże z powodu niskiej przydatności gospodarczej i hodowlanej oraz niskiej masy ciała wahającej się w granicach 350 - 450 kg ich hodowla została po kilku latach zarzucona. Najprawdopodobniej to właśnie w związku z tą transakcją powstało określenie gelloński interes. Zdziczałe krowy zasiedliły lasy eltdorfskie, stając się neoendemitami. Odżywiają się głównie paprociami, poziomkami i jagodami, ale nie gardzą także buczyną i kasztanami. Ciąża samicy trwa sześć miesięcy. Przez większość tego okresu krowa nie zwiększa znacząco swojej masy, dzięki czemu może zdobywać pożywienie. Małe cielątka rodzą się ślepe i głuche. Dopiero po kilku dniach otwierają im się oczy, a po tygodniu zaczynają słyszeć. Teutońska krowa leśna najczęściej umaszczona jest w czarne i białe łaty, chociaż zdarzają się także krowy o zielonych łatach na białym tle.
Eltdorfski kot leśny
Sporych rozmiarów kot osiągający nawet 10 kg wagi o puszystym futrze. Futro to spełnia głównie rolę izolatora termicznego i uniemożliwia przemoczenie się kota. Kot eltdorfski niechętnie się rozmnaża. W jednym mocie najczęściej rodzi się jedno lub dwa kocięta. Koty te są cenione nie tylko z powodu ich majestatycznego wyglądu, ale także specyficznego charakteru. Pomimo, iż są to koty wyniosłe i dumne, są także skore do psot i zabaw ze swoim właścicielem. Łatwo przywiązują się do ludzi, zwłaszcza do dzieci. Eltdorfski kot leśny na wolności dożywa siedmiu lat, zaś mieszkający w domu nawet dwudziestu.
Gelloński lis piaskowy
Pierwotnie pochodzący z Gelloni, został tam wytępiony, w związku z uważaniem pęcherzy tych zwierząt za afrodyzjak. Gellońskie lisy piaskowe najprawdopodobniej dostały się na teren Teutoni jako przygodni pasażerowie statków morskich. Są to bardzo płochliwe i nieufne zwierzęta, najczęściej zasiedlające obszary znajdujące się z dala od siedzib ludzkich. Osiąga długość ciała około 60 centymetrów i masę nie przekraczającą 4 kg. Początkowo uznawane za gatunek inwazyjny okazały się bardzo pożytecznymi zwierzętami. Ich nawóz jest wyjątkowo bogaty w fosforany i azotany, przez co lasy zamieszkiwane przez lisa gellońskiego są wyjątkowo bujne o soczystozielonych liściach.
Piesek szkolandzki
Gatunek wywodzący się ze Szkolandii, przysmak kukuła inkaskiego. Występuje głównie na wschodnich obrzeżach parku, gdzie znajdują się tereny o charakterze półpustynnym. Odżywiają się głównie owadami, czasem także spożywają zeschłe liście i opadłe gałęzie. Ich mocz był wykorzystywany do produkcji lamp jako, iż w ciemności wykazuje właściwości fosforyzacyjne, świecąc na różowo. Bardzo prawdoposobne, iż właśnie z tego powodu wśród Szkolandów popularne jest podanie o różowych duchach zamieszkujących step. W przypadku braku lepszego pożywienia chętnie spożywany także przez teutońskie kaczki leśne.
Eltdorfski Park Krajobrazowy 2011 - 2026
Aleksander Euskadi