Gdy Matei Basarb, książę Siemianowic ofiarował w 1640 roku Nergoniuszowi II, księciu enderaskiemu sadzonkę drzewka brukwiowego nie przypuszczał, że Enderasja stanie się potentantem brukwiowym. Dzięki zręcznemu skrzyżowaniu brukwi konstypackiej z brukwią baridajską uzyskano odporny na kiepskie warunki pogodowe i mało wymagający szczep. Przez wieki był głównym pożywieniem nie tylko ubogiego chłopstwa, ale także, jako substrat do produkcji wybornej wódki brukwiowej, znajdywał swoje miejsce na stołach szlachciców i możnych teutońskich. Od XIX wieku wykorzystywana jest także do produkcji leków przeciwzakrzepowych.
Brzoza szczyńska
Jeden z gatunków zawleczonych. Pierwotnie porastała głównie Opradię, a w szczególności okolice Szczynu. Specjalnie modyfikowane sadzonki zostały wykorzystane do spowodowania katastrofy w Szczynie. Brzoza szczyńska jest bardzo ładna i nie gubi dużo liści i prawie nie pyli, w związku z czym jest chętnie sadzona w parkach miejskich i ogrodach. Jest mało wymagająca i występuje na terenie całej praktycznie Teutoni, za wyjątkiem mniejszych jej wysp.
Cedr narodowy
Endemit, występujący jedynie w specyficznym mikroklimacie zatoki eltdorfskiej. Podziwiany za majestatyczny wygląd. Jest drzewem dość powoli rosnącym, za to długowiecznym. Najstarsze okazy cedru narodowego mają ponad pięćset lat. Ceniony za swoje szyszki, których na początku września nie skąpi. Z szyszek cedru produkowane są pachnidła i wonne olejki. Olej cedrowy, produkowany z jego szyszek, działa wygładzająco i antybakteryjnie, dzięki czemu odmładza skórę, likwiduje lub spłyca zmarszczki i przeciwdziała trądzikowi. Cedr narodowy jest pod ścisłą ochroną. Osobom zrywającym igły, niedojrzałe szyszki lub gałązki pan leśniczy ucina rączki.
Słonecznik ludowy
Kolejny z darów bratniego narodu ciprofloksjańskiego dla narodu teutońskiego. Dziko rosnący, chociaż jest on także uprawiany dla swoich nasion. Kwitnie na żółto, w związku z czym znalazł zastosowanie jako roślina ozdobna w parkach i ogrodach. Nie ma dużych wymagań glebowych. Zazwyczaj dorasta do wysokości dwóch metrów chociaż słoneczniki, którym czyta się na głos nauki Mancalagi dorastają do ponad trzech metrów. Jego nasiona są wykorzystywane do produkcji oleju słonecznikowego, który jest chętnie wykorzystywany jako dodatek do potraw. Olej słonecznikowy działa moczopędnie i poprawa pracę układu krwionośnego. Szczególnie ceniony w związku z korzystnym wpływem na serce.
Mak lekarski
Ceniona przez Teutończyków roślina, nie tylko ze względu na walory estetyczne, ale także użytkowe. Suszone mleczko makowe, wraz z dodatkiem tytoniu jest chętnie palone przez zamożnych teutończyków. Wykorzystywany jest także do produkcji leków przeciwbólowych. Występuje jedynie na terenie Teutoni. Często staje się przedmiotem sporu pomiędzy centralą a władzami teutońskimi, z uwagi na swoje narkotyczne właściwości. Ostatni taki spór doprowadził do obrażenia się kilku Gellończyków.
Eltdorfski Park Krajobrazowy 2011 - 2026
Aleksander Euskadi