Kwestia V: Prawo konstytucyjne

Szanowni Państwo,

otwieram najważniejszą debatę tych nadzwyczajnych obrad Kortez Generalnych, gdzie zajmiemy się tutaj Konstytucją Królestwa.

Moje propozycje, jak rzeczone akty powinny wyglądać:
1. Prawo Kardynalne o Imperium -> pojęcie państwa, obywatele, prawa obywatelskie
2. Prawa Kardynalne o Władzy -> władza monarsza, parlament, rząd, sądy
3. Prawa Kardynalne o Lennach i Koloniach -> sprawa podziału państwa, statusu kolonii, etc.
4. Prawa Kardynalne o Stanach Nadzwyczajnych -> stan wyjątkowy, stan wojenny

Te 4 akty będą stanowić podstawę ustroju Królestwa. Zachęcam do debaty.

[Benedicto I]

A jak będzie wyglądać kwestia szlachectwa? Czy któryś z powyższych aktów będzie ją normował, czy powstanie osobny dokument?

[Carlos Lorenzo de Medici y Zep]

Myślę, że można stworzyć osobne prawo kardynalne o szlachectwie, arystokracji i ziemiach im należnych z tego tytułu, czy coś.

[Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba]

Przepraszam, że nie zachowam kolejności, ale mam pytanie co do podziału administracyjnego. Otóż ciekaw mnie opinia Jej Królewskiej Mości oraz  pozostałych członków Kortez na temat czy Skarland zachowa federacyjny klimat czy raczej władza namiestników w danym regionie pozostanie jedynie symboliczna?

[Norbert I Catalan]

Skarland nigdy nie miał federacyjnego klimatu no może za czasów Federalnego Królestwa Skarlandu, od lipca 2009 do dziś Skarland jest państwem unitarnym zdecentralizowanym to jest pewna różnica.

Proponuje wprowadzić podział na królestwa z których każde otrzyma swoje oddzielne przywileje (fueros) nadane przez JKM. Zakres autonomii powinien być w zależności albo od obecnego stanu rzeczy czyli Walencja - najszersza autonomia, cała reszta - troszkę mniej (ogólnie tak jak określono w obecnych statutach) lub od woli JKM.

[Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba]

Proszę o Wybaczenie Wasza Wysokość, macie rację. Co do propozycji Waszej Wysokość to się zgodzę. Walencja jako najstarszy region Skarlandu powinna posiadać troszkę inne przywileje i status. Nie możemy zapomnieć, że to właśnie w Królestwie Walencji znajduje się stolica imperium i siedziba królewskiego dworu.

[Fernando Luis de Córdoba]

Uważam, że nie ma się co rozdrabniać na szerokie autonomie. Optuję za skromnymi prerogatywami namiestnika

[Doña Leonor Catalina de Médici]

Przede wszystkim musimy pamiętać o funkcjonalności nowej administracji. Oczywiście zarządcy prowincji będą posiadali wpływ na daną prowincję, ale musimy uważać by zbytnio nie rozbudowywać administracji i nie tworzyć sztucznych urzędów .

[Carlos Lorenzo de Medici y Zep]

Owszem, zgadzam się z Jej Królewską Mością. Powinniśmy powołać namiestników/zarządców danej prowincji i on ma się zajmować danym terytorium. Bo zrobi się nam mętlik jak w Rzeczypospolitej, że mamy 1000 urzędów, a kilku obywateli.

[Doña Leonor Catalina de Médici]

Szanowni Panowie,

mamy jeszcze jedno pytanie tyczące się prawa skarlandzkiego, a dokładnie w jakim stylu będą spisane dokumenty? Precyzując czy będą to dokumenty opisowe w stylu Aktu Unii 1707 roku, czy raczej będziemy trzymać się aktualnej formy spisywania aktów prawnych czyli od punków?

[Fernando Luis de Córdoba]

Osobiście popieram przejrzyste spisanie w formie punktów, ale z zachowaniem klimatycznego stylu języka

[Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba]

Wasza Królewska Mość,

pragnę poinformować, że w ciągu tygodnia ukaże się nowe prawo fundamentalne Imperium Skarlandzkiego.

Wasza Królewska Mość,
Szanowni Państwo,

z niebywałą przyjemnością przedstawiam Czcigodnemu Zgromadzeniu projekty 4 Praw Kardynalnych wprowadzających nowy ład i porządek do naszego Imperium, a także zapraszam do debaty. Autorem dokumentów jest Jego Królewska Mość Marcos apo Zep.

La Ley Cardinal del Imperio
Prawo Kardynalne o Imperium

En el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.

W imię Boga Wszechmogącego: Doña Elenora, z Bożej łaski, Królowa Skarlandczyków:
Ogłaszamy i stanowimy następujące Prawo Kardynalne, które warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Krajów i jako fundament paktu Naszych Narodów z Nami i Nas z Naszymi Narodami.

TÍTULO I. Del Imperio Scarlañol

I.
Imperium Skarlandzkie z metropolitalnego Królestwa Skarlandu się składa oraz jego dependencji, kolonii i terytoriów zależnych.

II.
Na czele Imperium Skarlandzkiego stoi Królowa Skarlandu, która ma prawo tytułować się: Jej Arcychrześcijańska Mość z Bożej łaski królowa Wszystkich Ziem Skarlandzkich, Walencji, Kastylii, Leónu, Nowego Skarlandu i Estelli Wschodniej, Księżna Galicji i Toskanii, Pani Wysp Zachodnich, Pretendentka do Tronu Francji, etc., etc.

III.
Władzę w Imperium Skarlandzkim nie sama Królowa tylko sprawuje, ale takoż i Naród, który wraz z nią Suwerenem jest wszystkich ziem skarlandzkich.

IV.
Najświętsze symbole Imperium, będące symbolem dumy wszystkich Skarlandczyków, stanowią flaga, godło i hymn. Wizerunek flagi i godła do niniejszego Prawa dołączone zostają wraz ze słowami hymnu.

V.
Językiem oficjalnym Imperium jest język polski. Dla celów reprezentacyjnych stosowany jest także język hiszpański, zaś we wszystkich Królestwach, dominiach, terytoriach, dependencjach i koloniach Imperium oficjalny charakter mają języki wskazane w ich statutach.

VI.
Siedziba Dworu Królewskiego i naczelnych władz imperialnych znajduje się w Walencji, która mienić się może stolicą Imperium.

VII.
Siły zbrojne powołane zostaną dla obrony jedności i nienaruszalności Imperium oraz opieki nad wszystkimi zamieszkującymi je ludami.

VIII.
Obywatele Imperium oraz jego władze zobligowane są do posłuszeństwa Prawom Kardynalnym.

TÍTULO II. De los ciudadanos, derechos y deberes fundamentales

IX.
Obywatelami Imperium są Ci wszyscy, którzy otrzymali zgodnie z odrębnymi ustawami obywatelstwo Imperium Skarlandzkiego.

X.
Wszyscy obywatele Imperium pozostają równymi wobec prawa, czemu nie stoi na przeszkodzie honorowe szlachectwo części obywateli. Szlachectwo stanowi nagrodę za zasługi dla Imperium.

XI.
Imperium nie przyjmuje żadnej religii za oficjalną. Każdy obywatel Imperium pozostaje wolny i nieskrępowany w sferze swych przekonań religijnych. Nikt też nie może być pozbawiany praw przysługujących innym przez wzgląd na swe wyznanie.

XII.
Obywateli Imperium uznaje się za wolnych z przyrodzenia. Imperialne władze dążą do ochrony ludzkiej wolności i niezbywalnej godności, do ochrony prywatności obywateli, wolności słowa i swobody wyrażania ich poglądów drogą twórczości literackiej, artystycznej i innej, a także zrzeszeń i zgromadzeń. Władze Imperium gwarantują prawo obywateli do życia.

XIV.
Każdy obywatel ma prawo swobodnie i bez skrępowania wybrać miejsce swego zamieszkania w dowolnej części Imperium Skarlandzkiego. Ograniczenia wynikające z wewnętrznych granic są niedopuszczalne.

XV.
Obywatele Imperium zobowiązani są do posłuszeństwa władzom prawowitym, do przestrzegania Praw Kardynalnych oraz wszelkiego innego prawa stanowionego przez władze.

XVI.
Naczelnym obowiązkiem obywateli Imperium jest jej obrona przed wszelkim zagrożeniem zewnętrznym i wewnętrznym.

XVII.
Obywatele Imperium partycypują w ponoszeniu wszelkich ciężarów publicznych, ponoszonych dla dobra Imperium jako całości.

Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło.

La Ley Cardinal de la Poder
Prawo Kardynalne o Władzy

En el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.

W imię Boga Wszechmogącego: Doña Elenora, z Bożej łaski, Królowa Skarlandczyków:
Ogłaszamy i stanowimy następujące Prawo Kardynalne, które warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Krajów i jako fundament paktu Naszych Narodów z Nami i Nas z Naszymi Narodami.

TÍTULO I: De la Reina

I.
Królowa Suwerenem Imperium Skarlandzkiego pozostaje, najwyższym gwarantem Praw Kardynalnych, suwerenności i wolności Imperium. Jej osoba jest nietykalna.

II.
Przy Królowej pozostaje ogół władzy, w sprawowaniu której wspierają ją Rada Imperium Skarlandzkiego, Kortezy Generalne oraz sądy.

III.
Korona Imperium Skarlandzkiego dziedziczna jest w osobie potomków Królowej płci męskiej z pierwszeństwem dla starszych, to jest wcześniej przysposobionych. W razie braku potomków płci męskiej Korona Imperium przechodzi na najstarszą, a potem kolejne córki królewskie. Z sukcesji wyłączeni są duchowni.

IV.
O małżeństwie pretendentów do Korony decydują Kortezy Generalne. Brak ich zgody oznacza wyłączenie z linii sukcesji.

V.
W razie niezdolności Królowej do sprawowania jej funkcji, stwierdzonej przez Kortezy Generalne, wykonywanie Regencji rozpocznie się niezwłocznie, a Regentem zostaje potomek Królowej będący następcą tronu. W razie zaś braku potomstwa Regentem zostaje małżonek Królowej. W innych przypadkach o wyznaczeniu Regenta postanowią Kortezy.

VI.
Przy Królowej pozostają wszelkie prerogatywy, jakie nie zostały zastrzeżone dla innych organów władzy, w szczególności zaś stanowi Ona prawo, wydając dekrety i ordonanse.

TÍTULO II: De la Consejo del Imperio Scarlañol

VII.
Rada Imperium Skarlandzkiego jest rządem Imperium, który wspiera Królową w sprawowaniu władzy wykonawczej.

VIII.
Na czele Rady Imperium Skarlandzkiego stoi Pierwszy Minister Cesarstwa, powoływany i odwoływany przez Królową, zgodnie z jej wolą. Utrata funkcji przez Pierwszego Ministra Cesarstwa oznacza rozwiązanie Rady i tworzy konieczność powołania nowej.

IX.
Pierwszy Minister Cesarstwa koordynuje działalność Rady Imperium Skarlandzkiego i w porozumieniu z Królową kreuje politykę wewnętrzną i zewnętrzną Imperium. W jej imieniu pełni także nadzór nad pracą członków Rady.

X.
Na Radę Imperium Skarlandzkiego składają się:

Primero, Rada Królestw;
Secundo, Rada Stanu i Wojny;
Tercero, Rada Prywatna;
Cuatro, Rada Finansów.


XI.
Rada Królestw administrowana jest przez Kanclerza Cesarskiego. Wspiera on Pierwszego Sekretarza Stanu w dziedzinie polityki wewnętrznej oraz sprawuje pieczę nad dworem królewskim i kancelarią Królowej. W gestii Kanclerza znajdują się imperialne pieczęcie.

XII.
Rada Stanu i Wojny administrowana jest przez Sekretarza Stanu Imperium Skarlandzkiego. Wspiera on Pierwszego Sekretarza Stanu w dziedzinie polityki zewnętrznej oraz zajmuje się sprawami wojska i obronności. W tym drugim zadaniu wspiera go Wielki Admirał Armady Imperium.

XIII.
Rada Prywatna jest sądem wyższym i trybunałem kompetencyjnym. Działa pod przewodnictwem Kanclerza Cesarskiego.

XIV.
Rada Finansów administrowana jest przez Ministra Finansów. Rada odpowiada za gospodarkę i finanse Imperium.

XV.
W skład poszczególnych Rad, prócz ministrów nimi administrujących, powoływani być mogą równi bądź niżsi rangą urzędnicy. Powołuje ich Królowa na wniosek ministra administrującego Radą bądź Pierwszego Ministra Imperium.

TÍTULO III: De las Cortes Generales

XVI.
Kortezy Generalne zwoływane są na życzenie Królowej oraz w razie bezkrólewia, spowodowanego wymarciem dynastii panującej.

XVII.
W skład Kortezów Generalnych wchodzą zwierzchnicy królestw, dependencji, kolonii i terytoriów zależnych Imperium bądź ich przedstawiciele oraz reprezentanci ludu nieszlacheckiego, wskazani przez Królową.

XVIII.
Kortezy Generalne zwoływane są w celu omówienia spraw kluczowych dla Imperium Skarlandzkiego. Ich zwołanie nigdy nie jest dla Królowej obligatoryjne, pozostając zawsze fakultatywnym narzędziem jej woli.

XIX.
Obradom Kortezów Generalnych przewodniczy osobiście Królowa, bądź, jeśli taka jest Jej wola, Pierwszy Minister Cesarstwa lub Kanclerz Cesarski.

TÍTULO IV: De las Poder Judicial

XX.
Sądy nad obywatelami Imperium bądź w sprawach przez nich wnoszonych sprawuje Sąd Imperialny.

XXI.
W skład Sądu Imperialnego wchodzi mianowany przez Królową Sędzia Główny Imperium.

XXII.
Od wszelkich wyroków ferowanych przez Sąd Imperialny przysługuje odwołanie do majestatu Królowej, w imieniu której sprawę rozstrzygnie Rada Prywatna.

XXIII.
Aż do momentu dowiedzenia przed majestatem sprawiedliwości winy osoby oskarżonej, jest ona uznawana za niewinną.

XXIV.
Królowa czuwa nad słusznością wyroków wydawanych przez sądy, dysponując dla ich zmiany prawem ułaskawienia skazanego i zmiany wyroku.

Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło.

La Ley Cardinal de los Feudos y Colonias
Prawo Kardynalne o Lennach i Koloniach

En el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.

W imię Boga Wszechmogącego: Doña Elenora, z Bożej łaski, Królowa Skarlandczyków:
Ogłaszamy i stanowimy następujące Prawo Kardynalne, które warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Krajów i jako fundament paktu Naszych Narodów z Nami i Nas z Naszymi Narodami.

TÍTULO I: De la Metrópolis

I.
Przez metropolię rozumie się obszar Królestwa Skarlandu.

II.
W skład Królestwa Skarlandu wchodzą: Korona Królestwa Walencji, Korona Królestwa Kastylii i Leónu oraz Księstwo Galicji.

III.
Korona Królestwa Walencji zyskuje status domeny królewskiej. Znajduje się pod bezpośrednią władzy królewskiej.

IV.
Korona Królestwa Kastylii i Leónu zarządzana jest w imieniu Królowej przez Namiestnika Królewskiego Korony Kastylii i Leónu.

V.
Księstwo Galicji zarządzane jest przez Intendent Księstwa Galicji, powoływanego i odwoływanego przez Królową wedle Jej woli.

TÍTULO II: De las Colonias

VI.
Koloniami są zamorskie obszary Imperium, położone poza Królestwem Skarlandu.

VII.
Kolonie łączy się w dependencje, to jest terytoria zamorskie zarządzane przez władze skarlandzkie, oraz terytoria zależne, uznające zwierzchnictwo tych władz, lecz posiadające szerszą autonomię.

VIII.
Dependencjami są: Wicekrólestwo Nowego Skarlandu i Skarlandzkie Wyspy Zachodnie.

IX.
Terytorium zależnym jest Wschodnia Republika Estelli.

X.
Wicekrólestwo Nowego Skarlandu zarządzane jest przez Wicekróla, mianowanego i odwoływanego przez Królową wedle jej woli.

XI.
Skarlandzkie Wyspy Zachodnie obejmują Azory, Maderę, Wyspy Kanaryjskie, Ceutę i Melillę i zarządzane są przez Gubernatora Generalnego Wysp Zachodnich.

XII.
Wschodnia Republika Estelli jest państwem uznającym przynależność do Imperium skarlandzkiego i protektorat Królowej skarlandzkiej.

TÍTULO III: De las leyes de los Feudos y Colonias

XIII.
Zarządcy lenn, dependencji, terytoriów zależnych i kolonii sprawują władzę w imieniu Królowej i na podstawie statutów, jakie ich organy stanowiące dla siebie uchwaliły. Statuty wymagają koniecznie sankcji Królowej.

XIV.
Prowincje posiadają wewnętrzną autonomię w stopniu gwarantowanym przez prawo imperialne i ich statuty.

Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło.

La Ley Cardinal de los Estados Extraordinarios
Prawo Kardynalne o Stanach Nadzwyczajnych

En el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.

W imię Boga Wszechmogącego: Doña Elenora, z Bożej łaski, Królowa Skarlandczyków:
Ogłaszamy i stanowimy następujące Prawo Kardynalne, które warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Krajów i jako fundament paktu Naszych Narodów z Nami i Nas z Naszymi Narodami.

TÍTULO I: de los Estados Extraordinarios

I.
W razie zagrożenia dla stabilności Imperium z powodu nieaktywności władz bądź innych przyczyn wewnętrznych, Królowa wprowadza w drodze dekretu stan nadzwyczajny.

II.
W czasie trwania stanu nadzwyczajnego Królowa ma prawo zawiesić gwarantowane przez Prawa Kardynalne prawa obywatelskie, które wskazuje w dekrecie. Zawieszeniu nigdy nie mogą ulec: prawo do życia, wolność, równość i godność osoby ludzkiej.

III.
Na czas trwania stanu nadzwyczajnego Królowa ma również prawo zawiesić funkcjonowanie wskazanych w dekrecie organów i przejąć ich funkcje.

IV.
Stan nadzwyczajny może zostać zniesiony, jeśli zażąda tego którykolwiek członek Rady Imperium Skarlandzkiego, a wniosek ten poprą Kortezy Generalne, zwołane przez Królową. Jest to jedyny przypadek, w którym zwołanie Kortezów jest dla Królowej obligatoryjne.

TÍTULO II: del Estado de Guerra

V.
Szczególnym stanem nadzwyczajnym jest stan wojny.

VI.
Stan wojny ogłaszany jest przez Królową w drodze dekretu w sytuacji, w której Imperium Skarlandzkie znajdzie się w stanie wojny z innym państwem.

VII.
Stan wojenny nie może zostać zniesiony przez Kortezy na wniosek członka Rady Imperium Skarlandzkiego. Trwa on tak długo, aż skończy się wojna, w której Imperium uczestniczy.

Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło.

[/quote]

[Norbert I Catalan]

Kastylie i León proponuję zmienić po prostu w León aby uniknąć zbytniego ściągania nazw regionów istniejących realnie.

Co do Wschodniej Republiki Estelli to pragnę nadmienić, że jej funkcjonowanie będzie określone nie podrzędnym statutem lecz Narodowym Prawem Konstytucyjnym Wschodniej Republiki Estelli, gdzie prawo to ustanowi poziom zależności władz Republiki od władz skarlandzkich, a Królowa Skarlandu będzie pełniła jedynie funkcje reprezentacyjną bez realnej władzy, władza skarlandzka będzie mocno ograniczona na rzecz Prezydencji i Kongresu Republiki.
Nie rozpędzał bym się również nad określaniem w prawie fundamentalnym Wschodniej Republiki Estelli jako terytorium zależnego bo może nim długo nie pobyć.

[Benedicto I]

Muszę przyznać, że przedstawione powyżej Prawa Kardynalne Imperium są bardzo dobrze. Widać mnóstwo pracy i w serca włożone w nie, lecz efekt - znakomity.