Wasza Królewska Mość,
Szanowni Państwo,przechodzimy do głosowania nad Prawami Kardynalnymi. Zachęcam do oddawania głosów.
La Ley Cardinal del Imperio
Prawo Kardynalne o ImperiumEn el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.
W imię Boga Wszechmogącego: Doña Elenora, z Bożej łaski, Królowa Skarlandczyków:
Ogłaszamy i stanowimy następujące Prawo Kardynalne, które warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Krajów i jako fundament paktu Naszych Narodów z Nami i Nas z Naszymi Narodami.TÍTULO I. Del Imperio Scarlañol
I.
Imperium Skarlandzkie składa się z metropolitalnego Królestwa Skarlandu oraz jego dependencji, kolonii i terytoriów zależnych.
II.
Na czele Imperium Skarlandzkiego stoi Król, którego tytulaturę określa osobne prawo.
III.
Władzę w Imperium Skarlandzkim nie sam Monarcha tylko sprawuje, ale takoż i Naród, który wraz z nim Suwerenem jest wszystkich ziem skarlandzkich.
IV.
Imperium Skarlandzie osadzone jest w realiach XVIII wieku i początków XIX stulecia, a szczególnie nawiązuje do Hiszpanii za panowania dynastii Burbonów w tamtym okresie.
V.
Najświętsze symbole Imperium, będące symbolem dumy wszystkich Skarlandczyków, stanowią flaga, herb i marsz honorowy. Wizerunek flagi i godła do niniejszego Prawa dołączone zostają wraz ze słowami marszu honorowego.
VI.
Językiem oficjalnym Imperium jest język polski. Dla celów reprezentacyjnych stosowany jest także język hiszpański, zaś we wszystkich królestwach, terytoriach zależnych, dependencjach i koloniach Imperium oficjalny charakter mają języki wskazane w ich statutach.
VII.
Siedziba Dworu Królewskiego i naczelnych władz imperialnych znajduje się w Walencji, która mienić się może stolicą Imperium.
VIII.
Siły zbrojne powołane zostaną dla obrony jedności i nienaruszalności Imperium oraz opieki nad wszystkimi zamieszkującymi je ludami.
IX.
Obywatele Imperium oraz jego władze zobligowane są do posłuszeństwa Prawom Kardynalnym.
TÍTULO II. De los ciudadanos, derechos y deberes fundamentales
X.
Obywatelami Imperium są Ci wszyscy, którzy otrzymali zgodnie z odrębnymi aktami obywatelstwo Imperium Skarlandzkiego.
XI.
Wszyscy obywatele Imperium pozostają równymi wobec prawa, czemu nie stoi na przeszkodzie honorowe szlachectwo części obywateli. Szlachectwo stanowi nagrodę za zasługi dla Imperium.
XII.
Imperium przyjmuje wartości płynące z religii katolickiej i uznaje jej prym. Każdy obywatel Imperium pozostaje wolny i nieskrępowany w sferze przekonań, jednak swoim zachowaniem winien okazywać szacunek zasadom chrześcijaństwa.
XIII.
Obywateli Imperium uznaje się za wolnych z przyrodzenia. Imperialne władze dążą do ochrony swoich mieszkańców, ich godności oraz własności prywatnej obywateli.
XIV.
Każdy obywatel ma prawo swobodnie i bez skrępowania wybrać miejsce swego zamieszkania w dowolnej części Imperium Skarlandzkiego. Ograniczenia wynikające z wewnętrznych granic są niedopuszczalne.
XV.
Obywatele Imperium zobowiązani są do posłuszeństwa władzom prawowitym, do przestrzegania Praw Kardynalnych oraz wszelkiego innego prawa stanowionego przez władze.
XVI.
Naczelnym obowiązkiem obywateli Imperium jest jego obrona przed wszelkim zagrożeniem.
XVII.
Obywatele Imperium zobowiązani są do uiszczania podatków ustanowionych przez władze.
Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło, a jednocześnie postanawiamy, iż zmiany w tym dokumencie może dokonać jedynie Władca, posiadając aprobatę Kortezów Generalnych.
I. Herb Imperium
II. Flaga Imperium
III. Marsz honorowy Imperium
Marcha Real
Gloria, gloria, corona de la Patria,
soberana luz
que es oro en tu pendón.
Vida, vida, futuro de la Patria,
que en tus ojos es
abierto corazón.
Púrpura y oro: bandera inmortal;
en tus colores, juntas, carne y alma están.
Púrpura y oro: querer y lograr;
Tú eres, bandera, el signo del humano afán.
Gloria, gloria, corona de la Patria,
soberana luz
que es oro en tu pendón.
Púrpura y oro: bandera immortal;
en tus colores, juntas, carne y alma están.
Marsz Królewski
Chwała ci, chwała, korono Ojczyzny,
najwyższa światłość
która jest złotem na Twym sztandarze.
Życie, życie, przyszłość Ojczyzny,
która w twych oczach jest
otwartym sercem.
Purpura i złoto: sztandar nieśmiertelny;
w twych kolorach, złączone, ciało i dusza.
Purpura i złoto: kochać i zdobywać;
Ty, sztandarze, jesteś znakiem ludzkich pragnień.
Chwała ci, chwała, korono Ojczyzny,
najwyższa światłość
która jest złotem na twym sztandarze.
Purpura i złoto: sztandar nieśmiertelny;
w twych kolorach, złączone, ciało i dusza.
La Ley Cardinal de la Poder
Prawo Kardynalne o WładzyEn el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.
W imię Boga Wszechmogącego: Doña Elenora, z Bożej łaski, Królowa Skarlandczyków:
Ogłaszamy i stanowimy następujące Prawo Kardynalne, które warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Krajów i jako fundament paktu Naszych Narodów z Nami i Nas z Naszymi Narodami.TÍTULO I. El Monarca
I.
Król Suwerenem Imperium Skarlandzkiego pozostaje, najwyższym gwarantem Praw Kardynalnych, suwerenności i wolności Imperium. Jego osoba jest nietykalna.
II.
Przy Monarsze pozostaje ogół władzy, w sprawowaniu której wspierają go Rada Imperialna, Kortezy Generalne oraz sądy.
III.
Korona Imperium Skarlandzkiego dziedziczna jest w osobie potomków Monarchy płci męskiej z pierwszeństwem dla starszych, to jest wcześniej przysposobionych. W razie braku potomków płci męskiej Korona Imperium przechodzi na najstarszą, a potem kolejne córki. Władca posiada prawo wykluczenia z sukcesji. Z dziedziczenia wyłączone są osoby duchowne.
IV.
O małżeństwie pretendentów do Korony decydują Kortezy Generalne. Brak ich zgody oznacza wyłączenie z linii sukcesji.
V.
W razie niezdolności Monarchy do sprawowania swej funkcji, stwierdzonej przez Kortezy Generalne, wykonywanie Regencji rozpocznie się niezwłocznie, a Regentem zostaje potomek królewski będący następcą tronu. W razie zaś braku potomstwa Regentem zostaje królewski współmałżonek. W innych przypadkach o wyznaczeniu Regenta postanowią Kortezy.
VI.
Przy Królu pozostają wszelkie prerogatywy, jakie nie zostały zastrzeżone dla innych organów władzy, w szczególności zaś stanowi on prawo, wydając dekrety i ordonanse.
TÍTULO II. De la Consejo del Imperio Scarlañol
VII.
Rada Imperialna jest rządem Imperium, który wspiera Króla w sprawowaniu władzy wykonawczej.
VIII.
Na czele Rady Imperialnej stoi Pierwszy Sekretarz Stanu, powoływany i odwoływany przez Monarchę, zgodnie z jego wolą. Utrata funkcji przez Pierwszego Sekretarza Stanu oznacza rozwiązanie Rady i tworzy konieczność powołania nowej.
IX.
Pierwszy Sekretarz Stanu koordynuje działalność Rady Imperialnej, w porozumieniu z Monarchą kreuje politykę wewnętrzną i zewnętrzną Imperium i zajmuje się sprawami dyplomacji.
X.
Na Radę Imperialną składają się:
Primero, Sekretariat Stanu ds. Królestw;
Secundo, Sekretariat Stanu ds. Wojny;
Tercero, Sekretariat Stanu ds. Finansów;
Cuatro, Rada Prywatna.
XI.
Sekretariat Stanu ds. Królestw zarządzany jest przez Kanclerza Królewskiego. Kanclerz zajmuje się polityką wewnętrzną oraz sprawuje pieczę nad dworem królewskim i kancelarią monarszą. W gestii Kanclerza znajdują się imperialne pieczęcie.
XII.
Sekretariat Stanu ds. Wojny zarządzany jest przez Sekretarza Wojny. Sekretarz Wojny jest odpowiedzialny za sprawy wojska i obronności.
XIII.
Sekretariat Stanu ds. Finansów zarządzany jest jest przez Generalnego Kontrolera Finansów. Sekretariat Stanu ds. Finansów odpowiada za gospodarkę i finanse Imperium.
XIV.
Rada Prywatna jest sądem wyższym i trybunałem kompetencyjnym. Rada działa pod przewodnictwem Pierwszego Sekretarza Stanu, a prócz niego w jej skład wchodzą Kanclerz Królewski oraz osoba powołana przez Monarchę.
XV.
W skład poszczególnych resortów, prócz ministrów nimi administrujących, powoływani być mogą niżsi rangą urzędnicy. Powołuje ich Monarcha na wniosek ministra zarządzającego resortem bądź Pierwszego Sekretarza Stanu.
TÍTULO III. De las Cortes Generales
XVI.
Kortezy Generalne zwoływane są na życzenie Monarchy oraz w razie bezkrólewia, spowodowanego wymarciem dynastii panującej.
XVII.
W skład Kortezów Generalnych wchodzą zwierzchnicy królestw, księstw dependencji, kolonii i terytoriów zależnych Imperium bądź ich przedstawiciele oraz reprezentanci szlachty i ludu, wskazani przez Króla.
XVIII.
Kortezy Generalne zwoływane są w celu omówienia spraw kluczowych dla Imperium Skarlandzkiego. Ich zwołanie nigdy nie jest dla Monarchy obligatoryjne, pozostając zawsze fakultatywnym narzędziem jego woli.
XIX.
Obradom Kortezów Generalnych przewodniczy osobiście Monarcha, bądź, jeśli taka jest jego wola, Pierwszy Sekretarz Stanu lub Kanclerz Królewski.
XX.
Hierarchia aktów prawnych w Imperium przedstawia się następująco:
Primero, Prawa Kardynalne;
Secundo, dekrety królewskie;
Tercero, ratyfikowane umowy międzynarodowe;
Cuatro, ordonanse królewskie;
Quinto, decyzje i rozporządzenia Rady Imperialnej;
Sexto, akty prawa miejscowego.
TÍTULO IV: De las Poder Judicial
XXI.
Sądy nad obywatelami Imperium bądź w sprawach przez nich wnoszonych sprawuje Sąd Imperialny.
XXII.
W skład Sądu Imperialnego wchodzi mianowany przez Króla Sędzia Główny Imperium.
XXIII.
Od wszelkich wyroków ferowanych przez Sąd Imperialny przysługuje odwołanie do majestatu Monarchy, w imieniu której sprawę rozstrzygnie Rada Prywatna.
XXIV.
Aż do momentu dowiedzenia przed majestatem sprawiedliwości winy osoby oskarżonej, jest ona uznawana za niewinną.
XXV.
Monarcha czuwa nad słusznością wyroków wydawanych przez sądy, dysponując dla ich zmiany prawem ułaskawienia skazanego.
Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło, a jednocześnie postanawiamy, iż zmiany w tym dokumencie może dokonać jedynie Władca, posiadając aprobatę Kortezów Generalnych.
La Ley Cardinal de los Feudos y Colonias
Prawo Kardynalne o Lennach i KoloniachEn el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.
W imię Boga Wszechmogącego: Doña Elenora, z Bożej łaski, Królowa Skarlandczyków:
Ogłaszamy i stanowimy następujące Prawo Kardynalne, które warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Krajów i jako fundament paktu Naszych Narodów z Nami i Nas z Naszymi Narodami.TÍTULO I. De la Metrópolis
I.
Przez metropolię rozumie się obszar Królestwa Skarlandu.
II.
W skład Królestwa Skarlandu wchodzą: Korona Królestwa Walencji, Korona Królestwa Kastylii i Leónu oraz Księstwo Galicji.
III.
Korona Królestwa Walencji zyskuje status domeny królewskiej. Znajduje się pod bezpośrednią władzy królewskiej.
IV.
Korona Królestwa Kastylii i Leónu zarządzana jest w imieniu Monarchy przez Namiestnika Królewskiego Korony Kastylii i Leónu.
V.
Księstwo Galicji zarządzane jest przez Intendenta Księstwa Galicji, powoływanego i odwoływanego przez Króla wedle jego woli.
TÍTULO II. De las Colonias
VI.
Koloniami są zamorskie obszary Imperium, położone poza Królestwem Skarlandu.
VII.
Kolonie łączy się w dependencje, to jest terytoria zamorskie zarządzane przez władze skarlandzkie oraz terytoria zależne, uznające zwierzchnictwo tych władz, lecz posiadające szerszą autonomię.
VIII.
Dependencje, kolonie i terytoria zależne określa dekret królewski, który zyskuje moc prawną po zaaprobowaniu go przez Kortezy Generalne.
IX.
Secesje królestw, dependencji, kolonii i terenów zależnych są nielegalne.
X.
Wicekrólestwa zarządzane są przez Wicekrólów mianowanych i odwoływanych przez Monarchę wedle jego woli.
XI.
Dependencje i kolonie nieposiadające statusu Wicekrólestwa zarządzane są przez Gubernatorów Generalnych powoływanych i odwoływanych przez Monarchę.
TÍTULO III. De las leyes de los Feudos y Colonias
XII.
Zarządcy królestw, dependencji, terytoriów zależnych i kolonii sprawują władzę w imieniu Monarchy i na podstawie statutów im nadanych przez Króla.
XIII.
Prowincje posiadają wewnętrzną autonomię w stopniu gwarantowanym przez prawo imperialne i ich statuty.
Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło, a jednocześnie postanawiamy, iż zmiany w tym dokumencie może dokonać jedynie Władca, posiadając aprobatę Kortezów Generalnych.
La Ley Cardinal de los Estados Extraordinarios
Prawo Kardynalne o Stanach NadzwyczajnychEn el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.
W imię Boga Wszechmogącego: Doña Elenora, z Bożej łaski, Królowa Skarlandczyków:
Ogłaszamy i stanowimy następujące Prawo Kardynalne, które warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Krajów i jako fundament paktu Naszych Narodów z Nami i Nas z Naszymi Narodami.TÍTULO I. De los Estados Extraordinarios
I.
W razie zagrożenia dla stabilności Imperium z powodu nieaktywności władz bądź innych przyczyn wewnętrznych, Monarcha wprowadza w drodze ordonansu stan nadzwyczajny.
II.
W czasie trwania stanu nadzwyczajnego Król posiada możliwość zawieszenia praw Imperium, wyłączając Prawa Kardynalne.
III.
Na czas trwania stanu nadzwyczajnego Monarcha ma również prawo zawiesić funkcjonowanie wskazanych w dekrecie organów i przejąć ich funkcje.
IV.
Stan nadzwyczajny może zostać zniesiony, jeśli zażąda tego którykolwiek członek Rady Imperialnej, a wniosek ten poprą Kortezy Generalne, zwołane przez Monarchę. Jest to jedyny przypadek, w którym zwołanie Kortezów jest dla Władcy obligatoryjne.
TÍTULO II. Del Estado de Guerra
V.
Szczególnym stanem nadzwyczajnym jest stan wojny.
VI.
Stan wojny ogłaszany jest przez Króla w drodze dekretu w sytuacji, w której Imperium Skarlandzkie znajdzie się w stanie wojny z innym państwem.
VII.
Stan wojenny nie może zostać zniesiony przez Kortezy na wniosek członka Rady Imperialnej. Trwa on tak długo, aż skończy się wojna, w której Imperium uczestniczy.
Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło, a jednocześnie postanawiamy, iż zmiany w tym dokumencie może dokonać jedynie Władca, posiadając aprobatę Kortezów Generalnych.
Uchwała Kortezów Generalnych
o anulowaniu niektórych prawZgromadzeni na obradach Kortezów Generalnych w Walencji, dla dobra naszej Ojczyzny, i posiadając chęci proklamowania Imperium Skarlandzkiego, postanawiamy:
I.
Anulować Narodowe Prawo Konstytucyjne Królestwa Skarlandu z dnia 26 listopada 2013 roku.
II.
Unieważnić wszystkie ustawy Kortezów Generalnych, wyroki sądów oraz zarządzenia Rządu Narodowego (prócz tych dotyczących obywatelstwa).
Niniejsza uchwała wchodzi w życie z momentem ogłoszenia Praw Kardynalnych.
