Wasza Świątobliwość, Wasze Eminencje, Wasze Ekscelencje, Czcigodni Ojcowie.
Państwo Kościelne Rotria, będące wieloletnim centrum chrześcijaństwa, stolicą kultury i Świętego Kościoła, stanęło dziś przed kwestią podjęcia kluczowych decyzji, które zadecydują o jego przyszłym kształcie. Proszę Was zatem, Bracia zgromadzeni na Świętym Soborze, byście w pierwszej kolejności kierowali się dobrem Kościoła Świętego nie bacząc na własne ambicje.
Aklamację I. Świętego Soboru Powszechnego poświęcono zagadnieniom nowych granic Pastwa Kościelnego, znajdujących się obecnie w granicach Imperium Skarlandu. Wysunięto wiele propozycji, ale naszym zadaniem jest oddzielenie ziarna od plew i wybór najlepszych rozwiązań, które przyniosą pomyślność Stolicy Apostolskiej zapewniając jej pokój i dobrobyt.
Niegdyś teokratyczna monarchia feudalna panująca w Państwie Kościelnym łączyła w sobie moc kościoła i potęgę feudalnych panów. Trzon elit Państwa Kościelnego Rotria tworzyli kardynałowie książęta, posiadający wielkie wpływy i władzę. W tych warunkach powstały wyśmienite rody rotryjskie, trawiące po dziś dzień. Lecz mimo wspaniałości rotryjskiej monarchii teokratycznej, Państwo Kościelne zatraciło swój cel i misję. Walki możnych oraz zepsucie połączone z dekadencją elit doprowadziło do napięć wewnętrznych, które od wewnątrz zniszczyły Rotrię.
Nie uważam, że przemiana Państwa Kościelnego w Watykan jest najlepszym rozwiązaniem, ale chciałbym Czcigodnym Braciom przedstawić moją wizję. Uważam, że Państwo Kościelne winno zachować dawne ziemie koronne podległe niegdyś bezpośrednio patriarsze, czyli ziemie św. Pawła. Ziemie te, jako własność Ojca Świętego stałyby się fundamentem III Państwa Kościelnego. Dodatkowo proponuję nadanie Stolicy Apostolskiej ziem będących częścią Imperium, jako wieczyste lenno Stolicy Pawłowej. Nowe Państwo Kościelne Rotria posiadałoby zatem część ziemi starej Rotrii oraz nowe, które wzorem włości awiniońskich, Imperium daruje Świętemu Kościołowi. Pozostałe ziemie dawnej Rotrii, czyli księstwa lenne pozostałyby pod protektoratem Imperium Skarlandu zachowując tym samym Wielkie Księstwo Rotrii. Szanując również tradycje Rotrii proponuję aby Książę Arcybiskup Trydentu składał hołd lenny z ziem księstwa Patriarsze oraz Monarchom Imperium Skarlandu. Dzięki takiemu podziałowi patriarcha zachowałby swój status monarchy teokratycznego i byłby jedynym panem ziem należących do III Państwa Kościelnego, natomiast Imperium Skarlandu zachowałoby Wielkie Księstwo Rotrii. Dodatkowo Gwardię Apostolską stanowiliby skarlandczycy, a dowódca wojsk patriarszych wyłaniany byłby spośród skarlandzkiej arystokracji. Uważam, że Państwo Kościelne wsparte autorytetem świeckiej monarchii ma większe szanse utrzymania swojej pozycji i uniknięcia potencjalnych konfliktów wewnętrznych, oraz występujących poza Państwem Kościelnym.
Dodatkowo taki układ jest o wiele atrakcyjniejszy dla świeckich mieszkańców Państwa Kościelnego, którzy mogą bez przeszkód działać w granicach Imperium. Sama zaś Rotria skupi się na najważniejszym aspekcie swego działania, czyli odbudowie autorytetu Kościoła Rotryjskiego. Jednym z największych profitów zachowania unii Państwa Pawłowego z Imperium Skarlandu są aspekty techniczne, które proponuje Imperium Skarlandu. Wiem, że w Rotrii podejmowano wiele inicjatyw, których realizacja była niemożliwa z uwagi na słabą jakość rotrysjkie służby informatyczne. Rotria zachowałaby swobodę w gestii umów konkordatowych oraz pełną suwerenność w administracji kościelnej oraz terytorialnej na ziemiach Państwa Kościelnego Rotria podległych bezpośrednio patriarsze. Kwestie administracji na terenie księstw lennych zostaną w zarządzie Imperium, to samo tyczy się zagadnień militarny oraz wszelkich umówi i traktatów międzynarodowych nie będących umowami konkordatowymi. Proszę wierzyć, że proponowane rozwiązania uatrakcyjnią wspólną zabawę i wzmocnią chrześcijańskie Imperium oparte na wzajemnym szacunku i poszanowaniu tradycji naszych krajów.
Ojcze Święty, Czcigodni Bracia, dziś Rotria wchodzi w nową epokę i żywię przekonanie, że dzięki pracy wiernych kościoła zabłyśnie ona po raz kolejny na niebieskim firmamencie jako najjaśniejsza gwiazda, a swym balaskiem przyćmi inne gwiazdy wiary, które uzurpują sobie prawa zwania się Kościołem Powszechnym.
