Posiedzenie Kortez Generalnych w mieście Burgos

[Norbert I Catalan]

Jeżeli chodzi o konkordat to uważam, że Państwo Kościelne nie może być suwerennym podmiotem prawa międzynarodowego musi być maksymalnie zależne od władz Imperium, jego autonomia ma ograniczać się jedynie do podpisywania umów z państwami w kwestiach zakładania związków wyznaniowych z niewielką autonomią w kwestiach heraldycznych i administracji wewnętrznej.

Lenno nadane im w wieczyste władanie nie powinno w ogóle być nadane - teren powinien mieć możliwość szybkiego odebrania np. przez Radę Imperium, Monarchę lub Kortezy Generalne w określonych przypadkach.

Przemoc we wzajemnych relacjach? Jeżeli państwo kościelne ma się zamiar zbroić to rozwiążmy je od razu, jeżeli ma nam szkodzić za naszymi plecami dogadując się z innymi to też od razu rozwiążmy ten twór, jeżeli to państwo kościelne ma nas szantażować (bo kler jest do tego zdolny) to możemy od razu ten twór rozwiązać.

Stosunki dyplomatyczne? Imperium nie powinno z żadną ze swoich części składowych takowych stosunków nawiązywać. To samo tyczy się przedstawicielstw dyplomatycznych - takowe zakłada się tylko w państwach obcych. Urzędnik kościelny reprezentujący tzw. państwo kościelne przy Królu Skarlandu powinien mieć rangę urzędnika a nie ambasadora.

Urzędnicy kościelni wysłani przez Patriarchę do reprezentowania kościoła wobec władz Imperium podlegać powinni jurysdykcji prawa imperialnego niezależnie od tego czy są na terenie Korony czy na terenie tzw. państwa kościelnego i żadnego immunitetu.

To chyba póki co wszystkie moje uwagi dotyczące konkordatu.

[Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba]

Dziękuję Waszej Wysokości za zgłoszone uwagi, oczywiście Najjaśniejsza Pani pochyli się nad Waszymi sugestiami, będziemy oczekiwać wypowiedzi pozostałych członków Kortez Generalnych.

[Don Alberto de Orange-Nassau]

Ja mam w zasadzie dwie uwagi. Jedna jest dość poważna, natury prawnej: jak to możliwe, żeby zawierać konkordat (umowę międynarodową) pomiędzy podmiotem prawa międzynarodowego i czymś co nim nie jest. W tym wypadku to tak, jakby kraj podpisywał umowę międzynarodową z własnym miastem, gminą, czy województwem. Totalna abstrakcja. Dla logicznego i legalnego przeprowadzenia ewentualnego usamodzielnienia Państwa Kościelnego Obediencji Galicyjskiej należałoby znaleźć inną drogę zgodną z prawem.

Nie do końca rozumiem cel Artykułu 16 - wypowiedzenie konkordatu z Rotrią - co ma jedno do drugiego? To trochę tak, jakby USA podpisało umowę o współpracy z Niemcami i zawarło w niej artykuł o tym, że Polska zbuduje szkółkę leśną. Nie wspominając już o tym, że nie rozumiem powodu wypowiedzenia konkordatu z Rotrią - działalność jednego Kościoła nie stoi na przeszkodzie działalności drugiego.

[Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba]

Dziękuję również Waszej Eminencji, wasze propozycje zostaną przedstawione Jej Arcykatolickiej Mości.

[Felipe Miguel de Guzmán]

Wielmożni chyba zapomnieli, że powyższy konkordat mówi o polityce kościelnej oraz wyznaniowej. Kościół Galicyjski ma pełne prawo samodzielnie decydować o strukturach kościelnych, stanie kapłańskim i polityce Stolicy Apostolskiej. Z tego co pamiętam Rotria będąc wasalem Imperium Skarlandzkiego posiadała podobny przywilej i również obowiązywał konkordat. Więc skoro nasz były wasal posiadał takie prawo, to czemu Kościół Galicyjski miałby być gorszy?

Osobiście jestem przeciwny obecności zepsutego kościoła rotryjskiego w Imperium Skarlandzkim. Prezentowane tu opinie nie są obiektywne, a jedynie ukazują prywatne interesu pewnych kręgów, które nie działają na korzyść Imperium Skarlandzkiego.

[Norbert I Catalan]

Wielmożni chyba zapomnieli, że powyższy konkordat mówi o polityce kościelnej oraz wyznaniowej. Kościół Galicyjski ma pełne prawo samodzielnie decydować o strukturach kościelnych, stanie kapłańskim i polityce Stolicy Apostolskiej. Z tego co pamiętam Rotria będąc wasalem Imperium Skarlandzkiego posiadała podobny przywilej i również obowiązywał konkordat. Więc skoro nasz były wasal posiadał takie prawo, to czemu Kościół Galicyjski miałby być gorszy?

Oczywiście, że kościół galicyjski powinien móc samodzielnie decydować o swoich sprawach wewnętrznych (struktura i stan kapłański).
Rotria była państwem stowarzyszonym przez co jej prawa były szersze, zaś tzw. Państwo Kościelne Obediencji Galicyjskiej stanowi integralną część Imperium i jego uprawnienia co do własnej polityki np. zagranicznej muszą być ograniczone.

Również uważam, że działalność kościoła rotryjskiego nie stoi w sprzeczności z działalnością kościoła galicyjskiego i jego działalność powinna być kontynuowana a konkordat zachowany.

[Doña Leonor Catalina de Médici]

Dostojni.
 
Cieszy nas, iż w swych przekonaniach wyrażacie troskę o stabilność i pokój naszego państwa oraz przykładacie szczególną wagę do kwestii integralności Imperium Skarlandzkiego. Taka postawa jest godna pochwały, lecz argumenty, których jesteście orędownikami nie mogą być rozpatrywane jedynie na podstawie subiektywnych opinii, które naznaczone mogą być prywatnym interesem poszczególnych stronnictw, a nie Imperium Skarlandzkiego. Pragniemy również podkreślić, że nie będziemy sądzić oraz oskarżać tu zgromadzonych, a jedynie pragniemy uściślić kwestie natury prawnej, które w sposób niebudzący wątpliwości wyłożyli nam nasi doradcy.
 
Na samym początku chcielibyśmy odnieść się do kwestii Państwa Kościelnego Rotria, które z nieznanych nam powodów opuściło naszą monarchię. Odnosząc się do opinii Don Norberta oraz Eminencji Alberta Orańskiego pragniemy przypomnieć, iż Państwo Kościelne Rotria nigdy nie uchodziło w Imperium za państwo stowarzyszone i było integralną częścią Imperium Skarlandzkiego. Dowodem na potwierdzenie naszych racji jest "Traktat pokojowy i aneksyjny z Państwem Kościelnym Rotria", który wyraźnie stwierdza następującą stan rzeczy;
 

"Art. 6.
Państwo Kościelne Rotria wraz z dniem 16 czerwca 2015 roku zostanie poddane likwidacji, a jego terytorium zostanie przekazane w ręce Imperium Skarlandu."

Na podstawie tego artykułu możemy z całą pewnością stwierdzić, iż Państwo Kościelne przestało istnieć, stając się częścią Imperium Skarlandzkiego i tracąc tym samym swą suwerenność i podmiotowość międzynarodową, a co za tym idzie wszelkie umowy zawarte z niepodległym i suwerennym II Państwem Kościelnym straciły moc prawną- w tym konkordat zawarty dnia 23 marca 2015 r. Zgodnie z definicją prawną państwo, jako podmiot prawa międzynarodowego musi posiadać następujące elementy: stałą ludność, suwerenną władzę, określone terytorium oddzielone od innych granicą oraz zdolność do nawiązywania stosunków międzynarodowych. Po podpisaniu traktatu aneksyjnego Rotria utraciła atrybuty swej państwowość. Ponieważ Państwo Kościelne utraciło swą suwerenność, nie mogło samodzielne stanowić o swych prawach i podpisywać nowych umów międzynarodowych. Dlatego naszą wolą było by owe kwestie uregulować wydzielając z ziem Wielkiego Księstwa Rotrii, które nam było podległe ziemie patriarsze uzależnione od Imperium, o czym mówi Dekret o Ustanowieniu III Państwa Kościelnego Rotria. Teraz gdy Państwo Kościelne odłączyło się od Imperium , Korona Skarlandzka nie posiada żadnych zobowiązań względem Rotrii i Kościoła Rotryjskiego, a także wolą naszą i Kortez jest czy uznamy niepodległą Rotrię czy też nie.
 
Dodatkowo dekret nasz wyraźnie określa zasady opuszczenia granic Imperium Skarlandzkiego przez Państwo Kościelne;
 

Artículo VI
Primero, Dekret wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, a miejscem jego przechowywania jest skarlandzki Dziennik Praw Imperium oraz dziennik prawny Państwa Kościelnego.
Segundo, Wszelkie korekty, zmiany lub unieważnienie niniejszego Dekretu muszą zostać zatwierdzone przez Kortezy Generalne i organ ustawodawczy Państwa Kościelnego Rotria.
Tercero, w przypadku unieważnienia niniejszego dekretu terytorium Państwa Kościelnego Rotria zostaje na powrót włączone do Wielkiego Księstwa Rotrii.

Dlatego też, przedstawione tu argumenty tyczące się umowy konkordatowej z Państwem Kościelnym uważamy za niesłuszne i podważamy ich wiarygodność. Ponadto nie musimy uznawać słuszności secesji Państwa Kościelnego Rotria, uważając je w dalszym ciągu za posiadłość Korony Skarlandzkiej. Wielce boli nas, że pomija się tak kluczowe kwestie jak prawo, które stanowimy w naszym Imperium, a tłumaczenia strony rotryjskiej, że nie uznaje aneksji ziem Państwa Kościelnego są dla nas absurdalne. Prawo nie działa wstecz, a aneksja dokonała się za zgodą i aprobatą ówczesnych władz rotryjskiech. Dlatego argument, który przeczy tym faktom jest sprzeczny z prawem Imperium oraz stanowi drwinę z władz skarlandzkich.
Kwestię Rotrii uważamy za zakończoną i mamy nadzieję, że jasno wyłożyliśmy nasze racje.
 
Sprawa Państwa Kościelnego Obediencji Galicyjskiej jest równie prosta jak sprawa  Państwa Kościelnego Rotriia, które było integralną częścią Imperium Skarlandzkiego. Proponujemy by zapis mówiący o podmiotowości prawnej Stolicy Apostolskiej w dziedzinie samostanowienia o polityce zagranicznej zmienić na możność samostanowienia o polityce konkordatowej. Ziemie Galicji, które nadaliśmy w wieczyste lenno Państwu Kościelnemu Obediencji Galicyjskiej stanowią integralną część Imperium. a pełnić mają rolę enklawy dla kościoła, który ma szerzyć wiarę wśród narodów skarlandzkich. Dodatkowo Inkwizycja Królewska, która wiernie służy koronie, stanowi również organ sądowniczy w Państwie Kościelnym Obediencji Galicyjskiej, co stanowi dla nas wystarczający argument na rzecz słuszności tezy,  że Kościół Galicyjski nie będzie działał w sprzeczności z prawem Imperium jak uczyniła to Rotria łamiąc wolę naszą i opuszczając Imperium. Jednak miłując sprawiedliwość i szanując wolę stanów zgromadzonych na posiedzeniu Kortez Generalnych ogłaszamy wszem i wobec, że wola nasza będzie tożsama z aprobatą Kortez Generalnych.

[Don Cosme Pedro de Médici]

Dostojni,

Osobiście popieram utworzenie Państwa Kościelnego Obediencji Galicyjskiej i podpisanie konkordatu. Wszyscy dobrze wiemy, że Państwo Kościelne Rotria nie jest już centrum wiary chrześcijańskiej w mikroświecie i nie spełnia swojej roli, tak jak powinna.

O czym świadczy chociażby to że w wielu mikronacjach tworzą się kościoły narodowe. To świadczy o tym, że nie ma już silnego ośrodka, który trzymałby w ryzach i jednoczył wiarę chrześcijańską w mikroświecie. Wiara chrześcijańska przechodzi kryzys w mikroświecie, mikronacyjne społeczności laicyzują się i idą w zgodzie z obecnymi trendami w świecie realnym. Aczkolwiek fakt, że tworzą się kościoły narodowe - świadczy o tym, że duchowe zapotrzebowanie i zainteresowanie sferą duchową jest obecne.

Galicja ma ogromną szansę, żeby ten cały kryzys zażegnać. Dlaczego? Jest to nowy twór, który prezentuje nową jakość i otwarcie.  Nie jest uwikłana w afery i nie jest skompromitowana tak jak Rotria. Oczywiście - potrzeba czasu, czas pokaże czy Galicja to godny następca Państwa Kościelnego Rotria jednak sądzę, że Imperium Skarlandu powinno Galicji zaufać, dać szansę i wspierać ją całą swoją mocą.

[Felipe Miguel de Guzmán]

Jego Książęca Mość słusznie prawi, Rotria już dawno przestała być centrum chrześcijaństwa w mikroświecie. Dziś jest jedynie bladym cieniem dawnej Stolicy Apostolskiej. Jej Arcykatolicka Mość również potwierdziła, że roszczenia Rotrii względem respektowania konkordatu z Państwem Rotryjskim są niesłuszne. Dla Rady Imperialnej priorytetem powinna być skarlandzka racja stanu, a nie interes państw trzecich.

[Don Alberto de Orange-Nassau]

Wasza Arcykatolicka Mość,

Nie zamierzam się spierać nt. słuszności czy legalności zajęcia ziem Rotrii, późniejszych stanów rzeczy i w efekcie secesji. Bulla Jego Świątobliwości Benedykta wyjaśnia sprawę w sposób pełny, a i niniejsze posiedzenie Kortez nie w tym celu zostało zwołane. Stan faktyczny jest taki, iż Rotria jest względem Skarlandu niepodległa.

W kwestii konkordatu - Rotria uznaje jego ważność, a Skarland jej nigdy nie zanegował. W związku z tym Kościół Rotryjski w Skarlandzie działa i ma się dobrze. Uważam, że niezależnie od podziałów ideowych, nie warto przekreślać kilku lat pracy kolejnych duszpasterzy i zaangażowania wiernych, lecz należy je podtrzymać. Całkiem niedawno zerwaliśmy trwające kilka lat stosunki z Surmenią. Uważam, że podążanie taką drogą jest niewłaściwe, dlatego też apeluję o podtrzymanie działalności Kościoła Powszechnego w Archidiecezji Walenckiej. Stosunek Imperium do Państwa Kościelnego Rotria jest mi zupełnie obojętny - relacje świeckie nie są dla mnie tak ważne. W tej sprawie ważne są aspekty kulturowe i tradycja. To przecież w Kościele Rotryjskim miały miejsce koronacje królów i małżeństwa i choć w związku z powstaniem Kościoła narodowego w Skarlandzie nie będzie to (jak mniemam) kontynuowane, to jednak świadectwo o tym jest częścią skarlandzkiej kultury. Poza tym jak wspomniałem działalność dwóch związków wyznaniowych na terenie Imperium nie stoi ze sobą w sprzeczności, a wręcz jest prawem obywateli do wyboru. Chyba że śladem hiszpańskim chcemy wprowadzić monolit religijny i monopol jednego kościoła, wtedy - proszę bardzo, ale bądźmy szczerzy i przyznajmy to otwarcie. 

[José Bertelli]

Rotria to dzisiaj to źdźbło lub nawet najmniejsze z ziaren, cień dawnej Rotrii. Nie oszukujmy się, Rotria nie jest już państwem liczącym się na arenie międzynarodowej, a w kwestii prawa nadal zależna jest od Skarlandu i w mocy naszego państwa leży uznanie, bądź nie, niepodległości Rotrii. Patriarcha Rotryjski jako zwierzchnik ziem Wielkiego Księstwa Rotryjskiego nadal zależny jest od Umiłowanej Królowej.

Jestem głęboko przekonany, że to Kościół Obediencji Galicyjskiej może niejako zastąpić i podjąć dawną rolę dzisiejszego trupa - Rotrii.

[Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba]

Wasza Arcykatolicka Mość,

Nie zamierzam się spierać nt. słuszności czy legalności zajęcia ziem Rotrii, późniejszych stanów rzeczy i w efekcie secesji. Bulla Jego Świątobliwości Benedykta wyjaśnia sprawę w sposób pełny, a i niniejsze posiedzenie Kortez nie w tym celu zostało zwołane. Stan faktyczny jest taki, iż Rotria jest względem Skarlandu niepodległa.

W kwestii konkordatu - Rotria uznaje jego ważność, a Skarland jej nigdy nie zanegował. W związku z tym Kościół Rotryjski w Skarlandzie działa i ma się dobrze.

Wasza Eminencjo,

celem obecnej debaty jest kwestia konkordatu z Państwem Kościelnym Obediencji Galicyjskie i na tym zagadnieniu powinniśmy się skupić. Legalność secesji Państwa Kościelnego Rotria pozostawia wiele do życzenia, ponieważ odbyła się w sprzeczności z prawem Imperium Skarlandzkiego. Fakt, że władze skarlandzkie wcześniej nie poruszały kwestii konkordatu z Państwem Kościelnym Rotria nie oznacza, że nadal on obowiązuje. Najjaśniejsza Pani przytoczyła wystarczające argumenty, które jasno i przejrzyście wykładają nam kwestię baku legalności konkordatu zawartego dnia 23 marca 2015 r, oraz nielegalnej secesji Państwa Kościelnego. Proszę zważyć, że bulla patriarchy ni jak się ma do racji stanu Imperium Skarlandzkiego, które w świetle obowiązującego prawa nie posiada oficjalnych stosunków dyplomatycznych z Państwem Kościelnym Rotria. Przytaczanie argumentów typu " Rotria uznaje jego ważność, a Skarland jej nigdy nie zanegował" nie zmieni faktu, iż konkordat stracił moc prawną wraz z aneksją ziem rotryjskich. Dekret królewski regulujący nasze wspólne relacje przestał obowiązywać wraz z secesją Rotrii. Jeśli mamy bawić się w dywagacje tego typu Władze Imperium równie dobrze mogą stwierdzić, że Rotria jest nadal częścią Imperium Skarlandzkiego. W tym przypadku bezwzględnia racja leży po stronie skarlandzkiej, natomiast konkordat trafił tam gdzie w w świetle prawa jego miejsce- do archiwum aktów prawnych. Pragnę również zakomunikować, że Korona Skarlandzka przeprowadzi rewizje praw skarlandzkich. Wszelkie dokumenty sprzeczne z obowiązującym prawem trafią do archiwum.

Kończąc kwestię Rotrii przedstawiam poprawiony na życzenie Jej Arcykatolickiej Mości projekt konkordatu z Państwem Kościelnym Obediencji Galicyjskiej.

 
   

Konkordat
pomiędzy Państwem Kościelnym Obediencji Galicyjskiej a Imperium Skarlandu
z dnia x listopada anno Domini 2015


Wysokie Układające się Strony:
Jego Świątobliwość Kalikst I,
Patriarcha Galicji, w imieniu własnym i Państwa Kościelnego Obediencji Galicyjskiej
oraz
Jej Arcykatolicka Mość Eleonora I,
Królowa Imperium Skarlandu, w imieniu własnym i Imperium Skarlandu,
zawierają w najlepszej wierze następujący Konkordat, traktujący również o wzajemnym uznaniu i nawiązaniu stosunków dyplomatycznych:

Artículo I.
Primero, Imperium Skarlandu uznaje możność Stolicy Apostolskiej Obediencji Galicyjskiej do prowadzania suwerennej polityki międzynarodowej w kwestiach konkordatowych oraz wyznaniowych.
Segundo, Imperium Skarlandu potwierdza nadanie na rzecz Państwa Kościelnego Obediencji Galicyjskiej ziem Księstwa Galicji jako wieczystego lenna, którego dokonało Dekretem o ustanowieniu Kościoła Galicyjskiego z 21 października 2015 r.
Tercero, Wysokie Układające się Strony wyrzekają się we wzajemnych stosunkach używania jakiejkolwiek przemocy.

Artículo II.
Primero, Wysokie Układające się Strony nawiązują niniejszym umowę konkordatową.
Segundo, Wysokie Układające się Strony dopuszczają ustanowienie przedstawicielstwa Stolicy Apostolskiej Obediencji Galicyjskiej w Imperium Skarlandu oraz przedstawicielstwa Imperium Skarlandu w Stolicy Apostolskiej Obediencji Galicyjskiej.
Tercero, Przedstawicielem Stolicy Apostolskiej Obediencji Galicyjskiej w Imperium Skarlandu będzie Prymas Imperium Skarlandu - biskup Toledo i León, Książę Andory.
Quarto, Przedstawiciel Imperium Skarlandu w Stolicy Apostolskiej Obediencji Galicyjskiej będzie Kardynał Protektor Korony Skarlandzkiej wybierany spośród kardynałów Kościoła Galicyjskiego przez Monarchę Imperium Skarlandu.
Quinto, Kardynał Protektor Korony Skarlandzkiej posiada rangę ambasadora.


Artículo III.
Primero, Prymasowi Imperium i kardynałowi protektorowi przysługuje immunitet na terenie państwa przyjmującego.
Segundo, W ramach immunitetu, na terenie państwa przyjmującego, prymas i kardynał protektor:
1., nie podlega jurysdykcji cywilnej państwa przyjmującego, chyba że sprawa dotyczy ich działalności niezwiązanej zupełnie z pełnioną misją, a sprawa dotyczy interesów prawnych osób trzecich, podległych jurysdykcji państwa przyjmującego,
2., korzysta ze swobody poruszania się po obszarze państwa przyjmującego,
3., korzysta z prawa do reprezentowania interesów Stolicy Apostolskiej, w sposób uznany przez siebie za właściwy, w środkach masowego przekazu, w tym na głównej liście dyskusyjnej lub forum państwa przyjmującego,
4., nie jest zobowiązany do składania zeznań w charakterze świadka.
Tercero, Wysokie Układające się Strony zobowiązują się rozstrzygać na drodze dyplomatycznej spory wynikłe na tle postępowania swoich przedstawicieli, z zastrzeżeniem dopuszczalności drogi sądowej w sytuacji, o której mowa w art. 4.

Artículo IV.
Primero, Imperium Skarlandu potwierdza autonomiczność Stolicy Apostolskiej oraz Kościoła Obediencji Galicyjskiej oraz gwarantuje nienaruszalność i bezpieczeństwo ziem lennych nadanych Państwu Kościelnemu Obediencji Galicyjskiej.
Segundo, Obywatelstwo Imperium Skarlandu stanowi jednocześnie obywatelstwo Państwa Kościelnego Obediencji Galicyjskiej.
Tercero, Państwo Kościelne Obediencji Galicyjskiej uznaje jurysdykcję Inkwizycji Królewskiej Imperium Skarlandu i stanowi ją swoim organem sądowniczym.

Artículo V.
Imperium Skarlandu ma obowiązek zagwarantować Kościołowi Galicyjskiemu oraz jego osobom prawnym i fizycznym swobodę utrzymywania stosunków i komunikowania się z Państwem Kościelnym, z Konferencjami Episkopatów, z Kościołami partykularnymi, a także między sobą i z innymi wspólnotami, instytucjami, organizacjami i osobami w kraju i zagranicą.

Artículo VI.
Primero, Imperium Skarlandu uznaje osobowość prawną Kościoła Galicyjskiego jako całości, a także wszystkich jego diecezji na terytorium Imperium Skarlandu.
Segundo, Inne organizacje i jednostki Kościoła Galicyjskiego mogą starać się o uzyskanie osobowości prawnej w myśl przepisów prawa skarlandzkiego za pośrednictwem kompetentnej władzy kościelnej.

Artículo VII.
Przestrzegając prawa do wolności religijnej, Państwo zapewnia Kościołowi Galicyjskiemu bez względu na obrządek, prawo do swobodnego i publicznego pełnienia jego misji, łącznie z wykonywaniem jurysdykcji oraz zarządzaniem i administrowaniem jego sprawami na podstawie prawa kanonicznego z zastrzeżeniem, że nie może godzić to w przepisy prawne Imperium Skarlandu.

Artículo VIII.
Primero, Tworzenie właściwych Kościołowi struktur należy do kompetentnej władzy kościelnej; dotyczy to w szczególności erygowania, zmieniania i znoszenia prowincji kościelnych, archidiecezji, diecezji, ordynariatu polowego, administratur apostolskich, prałatur personalnych i terytorialnych, opactw terytorialnych, parafii, instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego oraz innych kościelnych osób prawnych.
Segundo, Żadna część terytorium skarlandzkiego nie będzie włączona do archidiecezji, diecezji lub prowincji kościelnej mającej swą stolicę poza granicami Imperium Skarlandu.
Tercero, Żadna diecezja mająca swą stolicę w Imperium Skarlandu nie będzie się rozciągała poza granice Imperium Skarlandu.
Quarto, Państwo Kościelne Obediencji Galicyjskiej zobowiązuje się utworzyć dla Imperium Skarlandu odrębną prowincję kościelną w postaci diecezji, na której czele stać będzie Prymas Imperium Skarlandu.
Quinto, W razie braku duchownych o odpowiedniej randze Prymasem Imperium Skarlandu może tymczasowo zostać duchowny o randze niższej niż biskup, urzędujący jako administrator apostolski diecezji.

Artículo IX.
Primero, Prymas Imperium Skarlandu jest wybierany przez władze Państwa Kościelnego.
Segundo Urzędy kościelne obsadza kompetentna władza kościelna zgodnie z przepisami prawa Państwa Kościelnego.
Tercero, Mianowanie i odwoływanie biskupów należy wyłącznie do władz Państwa Kościelnego.

Artículo X.
Primero, Imperium Skarlandu zobowiązuje się respektować małżeństwa zawarte przed kompetentną władzą kościelną.
Segundo, Małżeństwo zawarte w ośrodku kultu religijnego wywiera skutki cywilnoprawne, jeżeli:
1., między nupturientami nie istnieją przeszkody wynikające z prawa skarlandzkiego,
2., złożą oni przy zawieraniu małżeństwa zgodne oświadczenie woli dotyczące wywarcia takich skutków i
3., o fakcie zawarcia małżeństwa został powiadomiony odpowiedni w myśl przepisów dotyczących zawarcia małżeństwa organ w terminie pięciu dni od zawarcia małżeństwa; termin ten ulega przedłużeniu, jeżeli nie został dotrzymany z powodu siły wyższej, do czasu ustania tej przyczyny.

Artículo XI.
Wszystkim, którzy z jakiejkolwiek przyczyny przebywają przymusowo w danym miejscu bez możliwości opuszczenia go w celu uczestnictwa w praktykach religijnych, Imperium Skarlandu zobowiązuje się, w miarę swych możliwości, umożliwić uczestnictwo w tych praktykach.

Artículo XII.
Wysokie Układające się Strony zobowiązują się wzajemnie do podejmowania działań zmierzających do rozwoju wzajemnych stosunków.

Artículo XIII.
Primero, Każda z Wysokich Układających się Stron może wypowiedzieć niniejszy Konkordat.
Segundo, W przypadku wypowiedzenia niniejszego Konkordatu traci on swoją moc z upływem trzeciego dnia następującego po dniu notyfikacji wypowiedzenia Konkordatu drugiej stronie.

Artículo XIV.
Konkordat wchodzi w życie z dniem ratyfikowania go przez Wysokie Układające się Strony.



(-) Su Majestad Católica Leonor I,
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol, etc., etc., etc.


   


(-) Sanctitas Vestra Callistus I,
Pontifex Maximus et Patriarcha Sanctae Ecclesiae Gallaeciae,
Summus Pontifex Ecclesiae Universalis, etc., etc., etc.

   

[Don Alberto de Orange-Nassau]

Legalność secesji Państwa Kościelnego Rotria pozostawia wiele do życzenia,

Mogę to samo powiedzieć o aneksji Państwa Kościelnego Rotria przez Imperium w wyniku  którego Rotria została od Skarlandu uzależniona.

[Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba]

Pragnę zakomunikować, że czas debaty upłynął. Jak widać, większość członków Kortez Generalnych popiera racje Korony Skarlandzkiej. Dlatego też o godzinie 22:00 przejdziemy do głosowania w kwestii aprobaty Kortez Generalnych wobec ratyfikacji konkordatu ze Stolicą Apostolską Obediencji Galicyjskiej.

[Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba]

W imieniu Jej Arcykatolickiej Mości otwieram głosowanie nad ratyfikacją konkordatu pomiędzy Stolicą Apostolską  Obediencji Galicyjskiej a Imperium Skarlandzkim.

Głosuję ZA.