Pałac Królewski

Pierwsze fundamenty pod budowę dzisiejszego Pałacu Królewskiego połozono już w 1473 roku. Wtedy to do małej osady zwanej Denia przybywa Sobjeslav, hrabia. Kandydował on dwa lata wcześniej do korony królewskiej, lecz zyskał ją ostatecznie jeden z rywali, Spytihnjev. Dwaj przegrani - Sobjeslav i Bedrzich - wiernie służyli nowemu włądcy przez dwa lata. Tyle wystarczyło, aby przekonał się on o ich wierności. Nadał im tytuły hrabiów i jednemu podarował Denię, a drugiemu wioskę Arrakonię.

Sobjeslav przybywa więc do położonej wśród lasów małej osady i dzięki funduszom dostarczonym mu przez króla wznosi dworek. W ciągu wieków dworek zmieniał się w kamienny pałac, który przetrwał do dziś. Mając łaskę króla hrabia posiadał wielkie tereny wokół osady, stąd też osada coraz bardziej rozrastała się.

W 2005 roku w Deni wciąż rezydowali potomkowie Sobjeslava, noszący nazwisko de Deni. W roku tym do dwudziestoletniego hrabiego, jedynego członka rodu, który przeżył czasy wojennych zawieruch przybywa sam prezydent Paweł Białowicz. Prezydent zachwycony jest urokiem Deni i Pałacem. Kiedy więc niespodziewanie w wieku 17 lat umiera młody hrabia Aleksios, przepisując swój majątek państwu. Prezydent przenosi więc stolicę z Menii do Deni, nazywając ją Nową Menią. Pałac staje się jego rezydencją. Wkrótce potem Surmenia staje się monarchią, a Paweł Białowicz wstępuje na tron pod imieniem Pavela Zeppa de Zepp. Pałac staje się siedzibą dworu królewskiego i pozostaje nią do dziś.