Niszcząc szczątki kół jedzie do przodu przez skalistą powierzchnię aż w końcu kończy mu się benzyna czy tam piwo... Widzi nadjeżdżającego doga i łapie się jego eee pojazdu

harold stojac na pustej pustynnej drodze nacisnal przycisk na jego metalowym plecaku po czym otworzyl sie silnik odrzutowy...

3...2...1... Yeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeehaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa !!!!

harold nie zdawal sobie sprawy ze ow plecak owego silnika nie posiadal... lecz... co to bylo fajerwerki z zeszlego roku a przycisk ktory przycisnal to elektryczna zapalniczka...

Harold zauwazyl pod soba w oddali blyskanie swiatlem wiec pod kontem 60 stopni lecial w dol...

Tra ta ta ta ta TA ! Super Ghoul leci na ratunek...

ghoul nabral olbrzymiej predkosci po czym sciol totem lamiac przy tym rece...

fajczacy sie ghoul lezal na ziemi bez rak z palacym sie plecakiem...

Ekhhh ! <kaszel> co jest ? gdzie moje rece ? <popatrzyl sie na psa ktory dostal rekoma w glowe> Oooo... znalazly sie... <popatrzyl sie takze na totem ktory lezal na czyms co przypominalo czlowieka> Uuuuu... musialo bolec... i to bardzo...<zabral rece wsiadl na rower ktory stal oparty o resztke starej budki telefonicznej i ruszyl> Dam pa ridamdam ! dam ! dam !

ghoul jechal powoli wezykiem po starej drodze i po chwili zniknol w kurzu...

Dogmeat obudził się z króciutkiej, w jego mniemaniu przynajmniej, drzemki. Rozglądał się, jak zwykle, wokół, zastanawiając się co go ogłuszyło, lecz jedyne co pamiętał to czyjeś ręce. Szybko wymazując tę bezsensowną myśl, wstał i chwiejnym krokiem zaczął iść w stronę gór na północy.

Ciągnąwszy swoje kończyny po ziemi, dogmeat zauważył, że słońce zostało przesłonione. Spojrzał w górę i zauważył jakiś spodek, po czym do jego uszu dotarł dźwięk przypominający trochę śmiech i trochę kaszel. Splunął ze złością w stronę maszyny, a po chwili ślina dostaje się do silnika, uszkadzając go i sprawiając, że tor lotu znacząco się obniża. W końcu spodek zniknął za górami.

będę kasował tak długo, dopóki nie zaczniecie myśleć

Myśleć? A co znaczy?

Gdy resztki niedojedzonego mięsa na pordzewiałym jednośladzie z podziurawionymi oponami zajechały psu drogę, ten opamiętał się, że nie dotrze na metę wyścigu o nędznej sile własnych łap. Przystanął więc i rozejrzał się uważnie po okolicy. Wioska, w ktrej znajdował się totem idiotów wyglądała na opuszczoną dość dawno temu. Co więcej, nie było tam za grosz techniki. Same płócienne namioty i jeden drewniany budynek na wprost totemu. Zrezygnowawszy z zajrzenia do namiotów, postanowił sprawdzić ten budynek. Jednak i on okazał się być pełen jedynie prymitywnego sprzętu rolniczego. Za budynkiem znajdował się wóz z uczepionym do niego wychudzonym braminem.
- Raz radskorpionowi śmierć - stwierdził dogmeat i wsiadł na bramina, by na nim popędzić przez pustynię. Prawie jak kowboj, pomyślał, a a po chwili dodał na głos - Cholera, ten bramin jest pijany!
Rzeczywiście, bramin musiał mieć bardzo słabe obydwie głowy, skoro zataczał się slalomem, ledwie unikając wpadnięcia do rowu. Ale na szczęście wydawał się być zdrowy, toteż teraz tylko policja z alkometrem mogła zatrzymać pędzącego na pijanym wierzchowcu różowego kundla!