Od redakcji
Witamy wszystkich Czytelników! Res Publica to nowa pozycja w świecie mikronacyjnych mediów. Ideą naszej gazety jest zjednoczenie rozproszonego rynku medialnego w Rzeczpospolitej Eskwilińskiej i stworzenie wyjątkowego źródła informacji dla naszych obywateli oraz czytelników zagranicznych. Skupiać się będziemy głównie na sprawach krajowych jednak chcielibyśmy także informować o ważnych wydarzeniach mające miejsce w innych zakątkach mikronacyjnego świata. Wierzymy, że kolejne wydania Res Publica będą utwierdzać naszych Czytelników w przekonaniu, iż pismo to jest najlepszym źródłem informacji o wydarzeniach w Rzeczpospolitej Eskwilińskiej i mikroświecie!

Wybory prezydenckie- II tura

Gdy 24 października 2012 don Havelock Jaskoviakus zrzekł się pełnienia urzędu Prezydenta Rzeczpospolitej Eskwilińskiej w naszym państwie zawrzało. Obywatelom ciężko było uwierzyć, iż kandydat który zjednoczył pod swoim sztandarem prawie wszystkie siły awersu* hasłami wyzwolenia Eskwilinii z despotycznej władzy starych rewersistowskich* elit politycznych oraz wprowadzenia państwa w nowy etap rozwoju, tak po prostu odchodzi nie spełniwszy ani jednej ze swych obietnic. H.Jaksoviakus w swym ostatnim publiczny wystąpieniu tak podsumował swą kadencję: ,,ostatni okres był czasem niebywałego blamażu z mojej strony (…) Przykro mi, że odchodzę w tak kiepski stylu”. Tym samym pierwszy raz w 3 letniej historii demokratycznego ustroju Eskwilinii doszło do przedwczesnego zakończenia kadencji prezydenckiej.
Obowiązki Prezydenta, zgodnie z Konstytucja RE przejął Przewodniczący Rady Narodowej- don Martinus de Wilczyno. Zgodnie z ciążącym na nim konstytucyjnym obowiązkiem niezwłocznie ogłosił on nowe wybory prezydenckie. Do walki o głosy eskwilińskich wyborców stanęło 3 kandydatów. Don Cheewazz Khadil- wieloletni Minister Spraw Zagranicznych RE, a obecnie premier naszego państwa, don Martinus de Wilczyno- wieloletni Minister Gospodarki RE, a obecnie Minister Spraw Zagranicznych oraz Przewodniczący Rady Narodowej oraz Tomasz Anter- były burmistrz Novi, aktywny polityk Partii Pracy oraz twórca Zrzeszenia Osteryjskiego- organizacji pozarządowej krzewiącej kulturę osteryjską w Eskwilinii. Przed dniem głosowania szanse wszystkich trzech kandydatów wydawały się wyrównane. Tomasz Anter cieszył się poparciem elektoratu awersu. Cheewazz Khadil mógł liczyć na głosu wielu umiarkowanych wyborców, którzy doceniali jego kandydaturę jako człowieka czynu, który jako jedyny kandydat zaproponował bardzo konkretny i niepopulistyczny program wyborczy. Natomiast Martinus de Wilczyno zdobył poparcie wpływowej i wszechmocnej EPD (Eskwilińskiej Partii Demokratycznej). Dzień wyborów mocno zweryfikował jednak te sondaże. Dnia 4 listopada Krajowy Komisarz Wyborczy ogłosił wyniki głosowania. Okazało się, iż kandydaci uzyskali kolejno: de Wilczyno- 4 głosy, Anter- 3 głosy, Khadil- 1 głos. Frekwencja wyborcza wyniosła 47%. Zaraz po ogłoszeniu wyników, Przewodniczący Rady Narodowej rozpisał II turę wyborów, gdyż wedle eskwilińskiego prawa Prezydentem RE może zostać kandydat który uzyskał więcej niż połowę ważnie oddanych głosów. W kolejnej turze, która będzie miała miejsce 11 listopada, zmierzy się don de Wilczyno i don Anter. Znów badania opinii publicznej dają obu podobne szanse na wygranie wyborów. Kandydaci starają się więc mobilizować swój elektorat i przekonywać niezdecydowanych przez wzmożoną kampanię wyborczą oraz bezpośrednie starcie w debacie, które uważnie obserwuje całe społeczeństwo eskwilińskie.
11 listopada społeczeństwo Rzeczpospolitej dokona wyboru pomiędzy dwoma politykami i dwoma odrębnymi wizjami rozwoju Eswilinii. Który z nich wygra? Don de Wilczyno, który mówi o sobie otwarcie, iż jest rewersistą, któremu nie obca jest jednak sztuka kompromisu, czy też Tomasz Anter, który zyskał poparcie awersistowskich środowisk skupionych wokół Partii Pracy oraz narodowego skrzydła rewersu kierowanego przez Cheewazz Khadila?
*awers- określenie sił politycznych Eskwilinii domagających się głębokich reform państwa i zmiany na najwyższych stanowiskach. Kojarzony głównie z nowymi obywatelami domagającymi się większego udziału w życiu publicznym.
*rewers- określenie konserwatywnych sił politycznych Eskwilinii uważających, iż obecny porządek panujący w państwie jest wynikiem wieloletniej pracy wybitnych polityków. Grupa ta nie zgadza się na postulaty rewolucyjnych przemian w Rzeczpospolitej.

Odpiaszczanie trybów gospodarki

Premier Khadil zdecydował się podjąć planu ratowania gospodarki eskwilińskiej. Przypomnijmy czytelnikom, iż obecny system gospodarczy jest już drugim w historii naszego państwa. Miał on być przełomem, z uwagi na przeniesienie większej odpowiedzialności za funkcjonowanie gospodarki na obywateli, poprzez zastosowanie instytucji samowymiaru podatkowego oraz rezygnację z fikcyjnych podmiotów gospodarki (tzw. FOFów). Nowy system zaczął swoje funkcjonowanie całkiem obiecująco, gdyż w pierwszym miesiącu jego działania (czerwcu) łączna kwota pieniędzy wydanych na inwestycje i konsumpcje wyniosła blisko 50 000 @ (przy średniej pensji- 1300-1500 @). Niestety z każdym kolejnym miesiącem stan gospodarki się pogarszał. Przyczyn tego stanu rzeczy można by wskazywać wiele. Z pewnością wpływ na to miał wakacyjny okres nie sprzyjający aktywności obywateli oraz mała aktywność reklamowa przedsiębiorców. Jednak w społeczeństwie eskwilińskim panuje powszechna opinia, iż główną przyczyną kryzysu systemu gospodarczego jest jego mała przejrzystość. Obywatele po prostu nie wiedzą jak założyć nową firmę i w jaki sposób ją później prowadzić. Zły stan gospodarki pogorszyło jeszcze zaniedbanie opracowywania comiesięcznych budżetów przez Ministerstwo Gospodarki prowadzone przez dona de Wilczyno. Widząc, iż wraz z końcem okresu wakacyjnego sytuacja wcale się nie poprawia Przewodniczący Rady Rządowej don Khadil zdecydował się podjąć zdecydowania działania dla ratowania gospodarki, której rozwój był jednym z postulatów jego expose. Premier odwołał de Wilczyno z funkcji Ministra Gospodarki powołując go jednocześnie jako nowego Ministra Spraw Zagranicznych. Resort gospodarki przejął osobiście od razu zaprowadzając w nim swoje porządki. Przede wszystkim opracował budżety za zaległe miesiące oraz na bieżący miesiąc budżetowy. Następnie podjął się tytanicznej pracy opracowania stanu kont wszystkich obywateli Eskwilinii oraz osób prawnych. Te działania pozwoliły rządowi uporządkować sprawy gospodarki. Następnym działaniem premiera było wysłanie wezwania do wszystkich obecnych przedsiębiorców do opublikowania list towarów na miesiąc listopad, tak by można było wznowić sprzedaż towarów, która całkowicie stanęła we wrześniu tego roku. Przewodniczący Rady Rządowej zapowiedział również, iż opracuje samouczek gospodarczy w sposób prosty i przejrzysty prezentujący zasady działania przedsiębiorstw w nowym systemie gospodarczym. Khadil chce także przeprowadzić szeroką kampanie promocyjno-informacyjną gospodarki eskwilińskiej.
Miejmy nadzieję, że te wszystkie działania spotkają się z pozytywną reakcją społeczeństwa eskwilińskiego, które ponownie uwierzy w sens rozwoju rodzimej gospodarki.

Pat w Budapeszcie

3 września rozpoczęły się obrady Szczytu Państw Kontynentu Wschodniego w Budapeszcie. Celem zwołania szczytu miało być przygotowanie przyszłego Kongresu Państw Kontynentu Wschodniego, które wedle ustaleń poprzedniego Kongresu (zwanego też II Kongresem Wiedeńskim) miał się odbyć w Eskwilingradzie. Stwierdzenie ,,miał” zostało użyte rozmyślnie, gdyż węgierscy gospodarze zaraz po rozpoczęciu szczytu zaczęli przechodzić do omawiania kwestii, które powinny zostać poruszone na kongresie. Tym samym szczyt budapesztański przekształcił się de facto w nowy Kongres Państw Kontynentu Wschodniego. Głównym celem rozmów stało się omówienie kwestii państw nieaktywnych oraz zamorskich terytoriów obcych państw leżących na Orientyce. Wszystkie delegacje zgodziły się, iż należy dążyć do zapewniania aby terytoria leżące na naszym kontynencie była zarządzane efektywnie. W związku z czym została podjęta decyzja o podjęciu rozmów z państwami których zamorskie terytoria leżą w Orientyce na temat przyszłości tych ziem.
Kolejnym tematem poruszonym na obradach była aplikacja Zjednoczonego Socjalistycznego Królestwa Hirshbergii i Weerlandu do dołączenia do kontynentu. Wniosek spotykający się z przychylną opinią Rzeczpospolitej Eskwilińskiej został jednak jednomyślnie odrzucony przez resztę państw Kontynentu Wschodniego.
Najbardziej interesującym nas punktem obrad stała się niejednoznaczna, w opinii pozostałych państw Orientyki, sytuacja Eskwilinii na kontynencie Vaaralndzkim. Po wystąpieniu premiera Khadila wyjaśniającym, iż Eskwilinia wywodzi swe korzenie z Kontynentu Wschodniego, jednakże poprzez uzyskanie ziem osteryjskich na mocy vaarlandzkiej Konwencji o ziemiach niczyich terytorium Eskwilinii rozciągnęło się również na kontynent Vaarlandzki, rozpoczęła się wrzawa w sali obrad. Kolejno delegacje wszystkich państw Orientyki zaczęły zarzucać Eskwilinii imperializm oraz stwarzanie zagrożenia dla Kontynentu Wchodniego. Gdy delacja eskwilińska zapytała w czym się jawi owe zagrożenie, uzyskała odpowiedź, iż w przypadku potencjalnego konfliktu obu kontynentów, eskwlińskie położenie polityczne może być kłopotliwe. Premier Khadil zbył owy zarzut twierdząc, iż nie widzi obecnie sprzecznych interesów obu kontynentów, a gdyby takowe się pojawiły, Rzeczpospolita Eskwilińska z pewnością nie będzie działała w opozycji do interesów swego macierzystego kontynentu. Przewodniczący Rady Rządowej podniósł też, iż państwa Orinetyki nie mogą wpływać na suwerenne decyzje państw Vaarlandu, które na kanwie wielostronnych rozmów prowadzonych podczas obrad Kongresu Warszawskiego uznały Rzeczpospolitą Eskwilińską za część kontynentu Vaarlandziego, uznając również, iż ta leży na dwóch kontynentach. Delegacja Austro-Węgier zaproponowała Eskwilinii, iż państwa Orientyki uznają położenie Rzeczpospolitej na dwóch kontynentach, jeżeli ta zrzeknie się prawa głosu w sprawach vaarlandzkich. Ta propozycja spotkała się ze stanowczym odrzuceniem ze strony delegacji eskwilińskiej. Wobec patu rozmów delegacja eskwilińska poprosiła gospodarzy o przerwę w obradach na tą kwestią, która zostanie spożytkowana na dwustronne rozmowy Eskwilinii z przedstawicielami państw Orientyki. Rozmowy prowadzi obecnie Minister Spraw Zagranicznych Martinus de Wilczyno.