Category Archives: Surmenia

Archontea powołana – pierwsze działania podjęte

Zakończyły się dość długie procedury związane z powołaniem Archontei.Warto pamiętać, że nie wystarczą wygrane wybory – przy okazji należy wydać wiele aktów prawnych i przejść wiele procedur – od przysiąg Eklezjastów, przez wybór Wysokiego Eklezjasty, aż po wybór Archonta. Po jego powołaniu przez Eklezję, jest on następnie mianowany przez Króla. To samo dotyczy Archontei – Tesmoteci powoływani są przez Archonta, a mianowani przez Króla.

To wszystko już za nami. Obecnie czekamy  na przysięgi już tylko dwóch Tesmotetów (p. Marcosa Victorjosigosa oraz p. Aleksandrosa Patrikjosigosa). Nie powstrzymuje to jednak nowego Archonta od energicznych działań od początku urzędowania. Na pierwszy ogień poszło forum – nieco zmodyfikowany został podział na działy, a wiele z nich zostało znacząco odchudzonych ze starych wątków, które powędrowały do archiwum (obecnie zajmującego ponad 200 wątków i 18o0 postów). Nowy Archont odnowil także Urząd Pracy (publikując w nim informację wstępną i zapraszając do skłądania ofert), a także opublikował w dziale powitań krótką poradę dla nowych mieszkańców, doradzającą, jakie informacje zawrzeć w swoim pierwszym poście.

Archont nie próżnuje również jeżeli chodzi obowiązki w Eklezji – odświeżył dawny projekt ustawy o środkach płatniczych, a także złożył nowy projekt ustawy o laicyzacji. Szczególnie ten drugi pomysł może wywołać wiele kontrowersji, szczególnie wśród katolickiej opozycji.

Jak zapowiedział w rozmowie z naszym dziennikarzem Archont, to dopiero początek: „Póki co, wykonuję drobne prace porządkowe. W zanadrzu mam jednak co najmniej 2 projekty ustaw, a także kilka innych aktów prawnych, w tym te związane z akcją zbrojną w Skavlandii. Zdecydowana akcja jest tutaj bardzo istotna, przywiązuję także dużą wagę do współpracy z austro-węgierskimi sojusznikami.” – stwierdził Stefanosigos, wkrótce przed udaniem się na zasłużony spoczynek do Hotelu Eklezjastów, z którego nie zdążył się jeszcze przeprowadzić.

3 Komentarze

Filed under Surmenia

Echa powstania skavlandzkiego, cz. II

Prezentujemy kolejny raport z zapalnego rejonu Surmenii – Skavlandii. Poprzednia część publikacji dotyczącej rebelii w dalekowschodnich obszarach Królestwa Surmeńskiego dostępna jest tutaj.

Po otrzymaniu stosownych informacji na temat sił przeciwnika, dowódca pułku skawijskiego postanowił przeprowadzić kontratak, a także połączyć się bezpośrednio z oddziałami pułku hokuckiego. Ten manewr jednak nie doszedł do skutku z powodu ataku na Surmeńskie Siły Obronne z kilku stron – od południa, przez postępujące siły rebeliantów, a także przez wchodzące do walki siły najemnicze, które przekroczyły granicę z Tauchirą. Należy tu dodać, iż udział władz natańskich oraz regularnej armii tegoż państwa w tej operacji jest niemożliwy – Tauchira, od czasu kryzysu, który dotknął odległą Natanię, była źródłem niestabilności politycznej w regionie.

Atak zmusił dowódcę do przerwania operacji ofensywnej i ograniczenia się do defensywy, by później wycofywać się na zachód – chcąc uniknąć rozbicia swojej jednostki i jednoczesnie aby nie dopuścić do jej zamknięcia w kotle. W efekcie tego wycofywania się, pułk hokucki i 2 batalion pułku rendeluzyjskiego zostały odcięte przy granicy z Austro-Węgrami.

Dopiero 22 lutego udało się wreszcie opanować chaos informacyjny i organizacyjny w naczelnym dowództwie. Generał dowodzący całą brygadą skavlandzką otrzymał dodatkowo pod swoje dowództwo wydzielony 8 pułk zmotoryzowany z III Dywizji Górskiej, a także 3 pułk górski z II Dywizji Górskiej. Ponadto, pod jego komendę został oddany 12 pułk Pancerny, stanowiący część Korpusu Rezerwowego.

Pomimo dysponowania tak przeważającymi siłami, z powodów politycznych dowództwo nie otrzymało żadnych rozkazów bezpośredniej likwidacji zagrożenia. Zdecydowano się zatem na stabilizację linii frontu. Kontratak przeprowadził wspomniany 3 pułk górski, który zepchnął przetrzebione siły rebeliantów na wschód, tworząc stabilną linię frontu wraz z pułkiem skawijskim. Na zachodnim odcinku siły 12 pułku pancernego również zatrzymały natarcie, to samo dokonały połaczone siły dwóch batalionów z pułku rendeluzyjskiego oraz 8 pułku zmotoryzowanego. Siłom pułku hokuckiego, choć odciętym od reszty, również udało się ustabilizować pozycje, a nawet przeprowadzić nieduży kontratak.

Obecnie wzmocnione siły surmeńskie w tym regionie liczą około 10 tys. żołnierzy, z czego 2 tysiące są odcięte od przeciwnika. Z kolei oceny siły skawlandzkich rebeliantów wahają się od 8 do 15 tysięcy, z czego ok. 5 tysięcy reprezentuje istotną siłę bojową. W sytuacji ustabilizowania i opanowania chaosu oraz otrzymania od Monarchii Austro-Węgier wsparcia w postaci 1. k. u. k. Tiroler Kaiserjägerregiment XVI Korpusu, nazywani przez żołnierzy SSO „strzelcami olpickimi”, siły surmeńskie mogą przejść do kontrataku…

Dodaj komentarz

Filed under Surmenia

DPP wygrywa wybory, Stefanosigos zbiera wszystko

Wczoraj zakończyły się wybory do Eklezji. Mimo konfliktu zbrojnego w Ciprofloksji, przebieły w spokoju, choć, jak można wywnioskować – trwały nieco zbyt długo w stosunku do potrzeb – 3 dniowe głosowanie wydaje się być zbędne, w sytuacji gdy pierwszego dnia oddano wszystkie głosy. Frekwencja wyniosła więc 100%. Nie doszło do spodziewanego pata wyborczego – co więcej, wybory zakończyły się po pierwszej turze.

Zgodnie z przewidywaniami, większość głosów zgarnęła dotychczasowa opozycja – Demokratyczna Partia Pracy, której kandydaci zebrali 4 na 7 głosów (58%) i dwa mandaty. Drugie miejsce w wyścigu wyborczym zajęła Surmeńska Partia Rojalistyczno-Katolicka, która otrzymała 29% głosów i zdobyła jeden mandat. Poza Eklezją pozostała Niezależna Partia Kobiet p. Chartyny Papandreu – z 14% głosów.

Jak się zdaje, Lider DPP, mjr Timoteos Stefanosigos (który dąży do jak najszybszego powołania Archontei) chce zebrać niemal wszystkie zaszczyty dla siebie. Już został wybrany Wyższym Eklezjastą (prowadącym obrady), a obecnie, jest jedynym kandydatem na Archonta – a jego wybór to tylko kwestia czasu. Przedstawił on już swoje expose, wraz z proponowanym składem Archontei – które prezentujemy poniżej. Pominęliśmy jedynie projekt ustawy o Archontei, którą kandydat chce głosować razem ze swoim wyborem, a który można przeczytać w Eklezji.

Wasza Wysokość, Wysoka Izbo, Szanowni Eklezjaści!

Przypadł mi niewymowny zaszczyt przedstawienia expose, jako kandydatowi na stanowisko Archonta. To bardzo odpowiedzialna funkcja – i jak mi się zdaje, najlepszy prezent od Narodu Surmeńskiego na moją rocznicę zamieszkania w Surmenii (14 lutego).

Przez ten rok raczej udało mi się przedstawić swoje ogólne poglądy dotyczące tego, jak powinna wyglądać Surmenia. Trzeba jednak pamiętać, że sprawowanie funkcji publicznych oznacza przede wszystkim służbę narodowi, a nie jest jedynie sposobem na realizację swoich postulatów, bez oglądania się na resztę społeczeństwa.

Najważniejsza sprawą, która dotyczyć będzie najbliższej kadencji Eklezji, będzie od dawna planowana demokratyczna reforma, którą DPP z całą siłą popiera, a której słuszność dowiodło zwycięstwo DPP w tych wyborach. Jednak sama reforma ustroju, to nie wszystko. Aby była ona skuteczna, należy odmienić nieco mentalność Surmeńczyków, wprowadzić zmiany w niektóre nieco zastałe i zapleśniałe rejony, które aktywności od dawna nie zaznały.

Wbrew temu co nam się wydaje, problem aktywności nie wynika jedynie z problemów czasowych. Często jest tak, że brak jest dobrego rozplanowania aktywności – bo jakieś działania wydają nam się zbyt czasochłonne, więc je zarzucamy – choć przy dobrej organizacji czasu i współpracy moglibyśmy ich dokonać.

Takie kwestie – do których należy m.in. administracja terytorialna – powinniśmy rozwijać, a nie odrzucać, „bo za mało osób”. Oczywiście, zbytnie im poświęcanie czasu może być niebezpieczne, bo może spowodować zbyt małą aktywnosć w centrum – ale dobrze poprowadzona akcja przynajmniej zauktualizowania, opisania i zagospodarowania poszczególnych nomosów może się pozytywnie odbić na aktywności w samym centrum.

Jeżeli chodzi o poszczególne resorty, poniżej przedstawię konkretne założenia dla resortów oraz kandydatów.

W resorcie Dziedzictwa Narodowego, a raczej – jako, że ma nastąpić zmiana nazwy – Kultury i Edukacji, zadań jest wiele – chociażby rozpoczęta już przez obecny rząd reforma KAN, którą należałoby dokończyć. Do Tesmotety KiE należałby również dział promocji, który miałby przyciągnąć nowych mieszkańców do Królestwa Surmeńskiego, wykorzystując nasze naturalne atuty. Resort obejmie osoba sprawdzona – dotychczasowy minister Marcos Victorjosigos, któremu dziękuję za przyjęcie oferty współpracy.

W drugim zmodyfikowanym resorcie – Skarbu i Administracji, dość ograniczone do tej pory funkcje ekonomiczne zostałyby rozszerzone o koordynację akcji ożywiania samorzadów. Rolę tego resortu widzę również w aktywnym udziale w opracowywaniu reformy ustrojowej oraz w innych pracach legislacyjnych. Tutaj kandydatem na stanowisko byłby pan Aleksandros Patrikjosigos, co do którego mam pewność, że sprawdzi się, dzięki swojej znajomości prawa i administracji surmeńskiej. Resort ten, w ramach specjalnej misji, otrzyma także pełnię plenipotencji dot. negocjacji w sprawach Urlyka – nie będzie potrzebne pośrednictwo resortu Spraw Zagranicznych. Panu Patrikjosigosowi powierzyłbym również stanowisko Wicearchonta, jako osobie najbardziej powołanej do zastępowania mnie w sytuacji nieobecności.

W resorcie Obrony, który, co zapewne było do przewidzenia, chcę objąć osobiście, głównym celem będzie aktywna działalność w zaniedbanej przez dotychczasowy rząd kwestii skavlandzkiej. Koniec z bagatelizowaniem, z zaprzeczaniem. Istnieje zagrożenie długotrwałego oderwania części Surmenii od macierzy. Brak reakcji naszych politycznych decydentów jedynie spotęgował skutki tego powstania. Mój rząd natychmiast po przejęciu władzy postawi armię w stan najwyższej gotowości i podejmie stosowne, militarne kroki mające na celu stłumienie tej samozwańczej rewolucji. Do innych kwestii dot. obrony należy ostateczne sfinalizowanie ciągnącej się od dwóch kadencji kwestii uregulowanego szkolenia wojskowego, a także przeprowadzenie zapowiadanej wcześniej akcji promocyjnej i ściągnięcie nowych rekrutów do wojska.

W celowo pozostawionym na końcu resorcie Spraw Zagranicznym, widzę potrzebę zmiany kierunku, w którym idzie nasza polityka. W końcowym okresie poprzedniej kadencji widać akcję podpisywania traktatów uznaniowych, co samo w sobie jest godne pochwały – jednak nie wnosi żadnej znaczącej zmiany do naszej sytuacji. Chciałbym, aby polityka zagraniczna rpzekłądała się na wewnętrzną aktywność – dlatego powinniśmy skupić się na kilku wybranych państwach i rozwijać wzajemne stosunki, dążąc m.in. do wymiany ambasadorów, a także tworzenia wspólnych inicjatyw m.in. kulturalnych. Moim kandydatem na stanowisko Tesmotety do Spraw Zagranicznych jest Jego Królewska Mość Paulos Petrosigos – osoba o wszechstronnych kontaktach, dobrzez znana i przede wszystkim – doświadczona w tych kwestiach.

Stosowne zmiany w nazwach i zadaniach Archontei zawarłem w projekcie ustawy, który przedstawiam poniżej. Jeżeli nie będzie sprzeciwów, chciłbym, abyśmy głosowali nad nim jednocześnie z moją kandydaturą.

Liczę, że przedstawiony powyżej program oraz planowany skład osobowy Archontei będzie dostateczną gwarancją do udzielenia mi kredytu zaufania w postaci wotum. Jeżeli jakieś kwestie są niejasne – proszę o pytania, na które postaram się jak najszybciej odpowiedzieć.

mjr Timoteos Stefanosigos

1 komentarz

Filed under Surmenia

Echa powstania skavlandzkiego

Od kilku dni w Skavlandii – małej krainie historycznej położonej w południowo-wschodnim krańcu Surmenii – ma miejsce komunistyczna rebelia bliżej nieokreślonego pochodzenia znana jako „Biedna Republika Ciprofloksji”. Obecnie secesjoniści opanowali znaczną część deklarowanych przez siebie terytoriów. Pojawiają się sprzeczne informacje co do wypędzeń Surmeńczyków z obszarów zajętych przez tzw. „Biedny Komitet Ocalenia Narodowego” oraz niszczenia surmeńskich domów. Redakcja Fony przygotowała specjalny raport na temat trwających tam walk.

Pierwsze dni „rewolucji” (14-15 lutego) były raczej spokojne. Pierwszego dnia miały miejsce tylko demonstracje które, choć agresywne, nie miały charakteru zagrożenia militarnego. Dopiero drugiego dnia doszło do kilku walk, za które odpowiadali najemnicy, zagraniczni imigranci.

Niestety, wskutek błędnych decyzji, żołnierze surmeńscy w regionie nie zostali postawieni w stan gotowości. Okres przedwyborczy oraz chaos informacyjny w Biurze Tesmotety Obrony sprawił, że nie zostały podjęte skoordynowane dziłania zbrojne.

16 lutego wzmocnione siły wroga nagłym uderzeniem rozdzieliły stacjonuujący w okolicach miejscowości Kur Rendeluzyjski Pułk Górski – jeden batalion wycofał się na północ, dwa kolejne na południe.  Kontakt był utrudniony wskutek strat w sprzęcie łącznościowym, więc dopiero pod  wieczór 17 lutego siły surmeńskie zorientowały się w sytuacji i mogły podjąć przeciwdziałania. Mimo to, Biuro Tesmotety nie rozpoczęło żadnych działań, licząc, że lokalne siły same rozprawią się z zagrożeniem.

Zburzone budynki w Kur

Zniszczone budynki w Kur

W dniach 18-20 lutego siły rebeliantów zajęły spore tereny nie chronione w centrum regionu, zbliżając się do pozycji 12 Pułku Pancernego (stacjonującego poza terenem Skavlandii). Doszło także do ponownego kontaktu zbrojnego ze wszystkimi lokalnymi 3 pułkami piechoty, z czego odcięty 2 batalion pułku rendeluzyjskiego musiał się nadal cofać w kierunku pozycji Pułku Hokuckiego, który stacjonował przy granicy z Monarchią Austro-Węgier.

Siły rebeliantów szacowane są na około 1500-3000 partyzantów i bojowników. Jak wcześniej wspomniano, część z nich należała do doświadczonych grup najemniczych, co tłumaczy ich stosunkowo (jak na partyzancki charakter tych oddziałów) dobrą organizację. Siły te rosną, wskutek często przymusowego wcielania do nich miejscowych Skavlandczyków. Doszło do wielu ekscesów antysurmeńskich – połączonych z rozstrzeliwaniem cywilów i rannych, wziętych do niewoli żołnierzy surmeńskich. Wielu Surmeńczyków uciekło ze swoich domów, które zostały zniszczone.

Jak rozwijać się będzie sytuacja? Czy siły Surmeńskie przejdą do kontrataku? Fona na pewno nie omieszka informować was o rozwoju sytuacji.

10 Komentarzy

Filed under Surmenia

Trwają wybory do Eklezji

Dziś, 46 minut po północy, rozpoczęły się wybory do XIII kadencji Eklezji Surmeńskiej. Zgodnie z przewidywaniami, o trzy mandaty ubiega się pięcioro kandydatów – to dużo, jeżeli weźmiemy pod uwagę, że uprawnionych do głosowania jest siedmioro.

O władzę ubiegają się trzy partie – obecnie rządząca Surmeńska Partia Rojalistyczno-Katolicka (SPaRK, kandydaci – Victorjos Paulosigos i Marcos Victorjosigos), opozycyjna Demokratyczna Partia Pracy (DPP, kandydaci – Timoteos Stefanosigos i Aleksandros Patrikjosigos) oraz debiutująca Partia Kobiet Niezależnych (PKN, kandydatka Chartyna Papandreu).

Mimo niedawnych postulatów zmiany ordynacji wyborczej, wysuniętych przez Demokratyczną Partię Pracy, póki co wybory odbywają się na dotychczasowych warunkach – tj. każdy obywatel ma jeden głos oddawany na jednego z kandydatów. Do godziny 15.30 oddanych zostało aż 5 z 7 głosów.

Głosowanie potrwa do jutra, a ogłoszenie wyników nastąpi w poniedziałek, wtedy też rozpocznie się kadencja nowej Eklezji.

Dodaj komentarz

Filed under Surmenia

Znamy skład archontei Marcosa Victorjosigosa!

W dniu wczorajszym, Archont przedstawił na forum publicznym skład nowego rządu. Nie jest on zaskoczeniem – po odmowie współpracy ze strony opozycyjnej Demokratycznej Partii Pracy, jego skład to dwóch członków SPaRK, którzy podzielili między siebie cztery resorty – Sprawy Zagraniczne i Obronę wziął na siebie wicekról Victorjos Paulosigos,  a archont Marcos Victorjosigos objął Dziedzictwo Narodowe i Skarb.

W porównaniu do poprzedniego gabinetu, poza opozycją z listy tesmotetów zniknął hrabia Aleksandros ap Vu – który, jak poinformował na forum Archont, uznał, że nie jest w stanie aktywnie kierować restortem. Nie jest to nic dziwnego – podczas ostatniej kadencji, gdy odpowiadał za Dziedzictwo Narodowe, był tak niewidoczny, że Timoteos Stefanosigos złożył wniosek o zawieszenie jego obywatelstwa (który upadł, z racji wypowiedzi hrabiego w kwestii zmiany ustroju).

Niezadowolenie z dwuosobowego składu Archontei wyraziła już opozycja – która, jak stwierdził lider Demokratycznej Partii Pracy, będzie się pilnie przyglądać działaniom rządu. Sceptycyzm wyraziła też Chartyna Papandreu z pozaparlamentarnej Partii Kobiet Niezależny. Interesującą informacją ze strony Stefanosigosa jest mowa o „zjednoczonej opozycji”, co może oznaczać nawiązanie jakiejś współpracy miedzy wyżej wymienionym partiami.

Dodaj komentarz

Filed under Surmenia

Marcos Victorjosigos nowym Archontem, opozycja się burzy

Zgodnie z przewidywaniami i zapowiedziami w ostatnim artykule Fony nt. kryzysu rządowego, archont Victorjos Paulosigos podał się 16 stycznia 2010 do dymisji, wkrótce po tym, jak ostał odwołany ze stanowiska Tesmotety Skarbu przez Archonteę, a z rządu odszedł Tesmoteta Obrony – mjr Timoteos Stefanosigos, zrywając jednocześnie dotychczasową koalicję SPaRK z Demokratyczną Partią Pracy. Król Paulos Petrosigos przyjął dymisję i odwołał Archonta i archonteę.

Wkrótce potem były już archont złosił w Eklezji kandydaturę Marcosa Victorjosigosa na stanowisko nowego Archonta. Nie odbyło się bez problemów – Wyższy Eklezjasta Timoteos Stefanosigos (DPP) od razu skrytykował pomysł stworzenia przez SPaRK nowego rządu (mówiąc m.in. że formuła rządów SPaRK się wyczerpała i że członkowie SPaRK nie mają żadnego poparcia społecznego) i poddał pod głosowanie wniosek o zwrócenie się do Króla o skrócenie kadencji Eklezji. Wniosek ten jednak nie uzyskał, co zrozumiałe, poparcia parlamentarzystów SPaRK i został odrzucony ich głosami.

Ostatecznie Wyższy Eklezjasta poddał pod głosowanie kandydaturę Markosa, która już uzyskała wymaganą większość. Mimo to, Timoteos Stefanosigos wezwał kandydata do przedstawienia założeń i składu nowej Archontei. Możemy się spodziewać, że jeżeli książę Marcos tego nie uczyni, Wyższy Eklezjasta zagłosuje przeciw kandydaturze – co jednak nic już nie zmieni. Głosowanie zgodnie z zapowiedziami ma się zakończyć dziś – nie wiadomo jednak, czy Wyższy Eklezjasta, czekając na expose którego się domaga, nie zdecyduje się go przedłużyć.

Poza Eklezją widać również nacisk na eklezjastów ze SPaRK na zakończenie swoich rządów. Domaga się jej m.in. Chartyna Papandreu, reprezentująca niedawno powstałą, pozaparlamentarną Partię Kobiet Niezależnych. Możliwe, że jest to kolejna oznaka zbliżania się koalicji opozycyjnej DPP z PKN. Niedawno p. Papandreu oficjalnie wycofała się z postulatu wprowadzenia monarchii elekcyjnej, przechodząc na pozycje demokratyczne.

Dodaj komentarz

Filed under Surmenia

Eklezja „kadłubowa” odwołuje Tesmotetę Skarbu. Kryzys rządowy?

Dziś w godzinach późnowieczornych Wyższy Eklezjasta podsumował głosowanie nad wnioskiem o wotum nieufności dla Tesmotety Skarbu, związanym z ostatnimi jego działaniami, czyli tzw. „surmeńskim przepadem”. Co ciekawe, Eklezja uchwaliła ów wniosek w okrojonym składzie – czyli jednoosobowo. Zagłosował jedynie wnioskodawca, Timoteos Stefanosigos – oczywiście za udzieleniem wotum nieufności. Obaj eklezjaści z rzadzącego SPaRK nie oddali głosów, mimo swojej obecności na forum. Jedynie Victorjos Paulosigos, Archont i jednocześnie Tesmoteta Skarbu wniósł do Stefanosigosa o odroczenie wniosku do soboty, która to prośba została odrzucona.

Stefanosigos już w podsumowaniu głosowania broni się przed ewentualnymi atakami ze strony rządzących o „samodzielne uchwalanie prawa w Eklezji”. Twierdzi on, że SPaRK ponosi konsekwencje swojego braku działań. Eklezja nie może czekać na leniwych eklezjastów – tak samo jak i cały naród – powiedział Stefanosigos z mównicy.

Przejście wniosku oznacza całkowity rozpad Archontei Paulosigosa. Już dawno swój resort spraw zagranicznych opuścił Aleksandros Patrikjosigos wskutek konfliktu z Archontem. Niedawno Timoteos Stefanosigos zrezygnował z funkcji Tesmotety Obrony, a teraz Archont stracił stanowisko we własnym rządzie. Jedynym pozostałym tesmotetą jest hrabia Aleksandros apo Vu, który jednak od dłuższego czasu nie wypowiadał się publicznie.

Co w tej sytuacji uczyni Paulosigos i SPaRK? Czy będą kontynuować rządy bez Archontei, czy też powołani zostaną nowi tesmoteci? A może rząd poda się do dymisji i ogłoszone zostaną nowe wybory? To ostatnie jest mało prawdopodobne – wszystko wskazuje, że SPaRK ma niewielkie poparcie społeczne – i nie odda władzy przed końcem kadencji.

2 Komentarze

Filed under Surmenia

Powstała Partia Kobiet Niezależnych

W dniu wczorajszym Sąd Najwyższy wydał orzeczenie w sprawie rejestracji Partii Kobiet Niezależnych (PKN) będącej inicjatywą nowej obywatelki Surmenii – Chartyny Papandreu. Jest to pierwsza partia polityczna o poglądach feministycznych w historii Królestwa Surmeńskiego, balansująca między blokiem rojalistycznym a republikańskim.

W programie zaprezentowanym przez matkę założycielkę (partyjne określenie liderki PKN) proponuje się zmniejszenie roli króla do funkcji reprezentacyjnych, wprowadzenie monarchii elekcyjnej, zwiększenie znaczenia Surmenii w Mikroświecie, wystąpienie z Organizacji Polskich Mikronacji, zniesienie możliwości pełnienia funkcji publicznych przez obywateli Surmenii w obcych państwach oraz szeroko rozumiana polityka prokobieca, w tym feminizacja urzędów państwowych.

Gratulacje z okazji założenia nowej partii złożyli Król Surmenii oraz politycy Surmeńskiej Partii Rojalistyczno-Katolickiej, którzy wyrazili nadzieję na zbliżenie się PKN do bloku rojalistycznego.

Wydaje się, że PKN nie ma większych szans na powodzenie w wyborach do Eklezji bez zawiązania koalicji z inną partią. Na najbardziej potencjalnego koalicjanta partii Papandreu wysuwa się jednak DPP. Chartyna Papandreu zdążyła już przedstawić swój negatywny stosunek do Iskier zarzucając im brak wierności ojczyźnie ze względu na ich działalność w Państwie Kościelnym.

2 Komentarze

Filed under Surmenia

Z OSTATNIEJ CHWILI: Patrikjosigos rezygnuje ze stanowiska Prokuratora Generalnego

Dosłownie przed chwilą Aleksandros Patrikjosigos złożył dość wulgarną w wydźwięku dymisję z funkcji Prokuratora Generalnego Królestwa Surmeńskiego. Działanie to ma związek z falą krytyki, jaka spotkała jego działania w związku z surmeńskim przepadem.

W krótkim oświadczeniu czytamy:

Wasza Królewska Mości!

To co się obecnie wyprawia sprawia, że nie mogę pełnić dłużej tej funkcji, i chuj.
Składam dymisję, ku uciesze Kardynałów. Przewrót Kardynalski ma miejsce – cieszmy się i radujmy – Kardynałowie łamią prawo, oby złamali nogi.

Powodzenia życzę państwu surmeńskiemu, które nie szanuje swoich obywateli : ) .

Po wygłoszeniu oświadczenia, redakcja Fony poprosiła byłego Prokuratora Generalnego o kilka słów komentarza „na gorąco”. Oto, co powiedział, a w zasadzie powtórzył z treści oświadczenia jednemu z naszych dziennikarzy:

W związku z łamaniem Konstytucji w Surmenii prawa oraz głosom krytyki przeciwko mnie, osobie, której jedynym celem była ochrona tego prawa, być może w nazbyt konwencjonalny sposób, zrzekam się funkcji Prokuratora Generalnego oraz obiecuję nie zmienić się : ).

Król Surmenii nie przyjął jeszcze rezygnacji Patrikjosigosa, a Kancelaria Koronna odmawia jakiegokolwiek komentarza w tej sprawie. Zdaniem przedstawiciela kancelarii jest jeszcze zbyt wcześnie, by móc cokolwiek mówić. Redakcja Fony będzie wracać do rezygnacji Patrikjosigosa.

Czekamy na komentarze w sprawie złożenia dymisji!

1 komentarz

Filed under Surmenia