Dziś gościem specjalnym Fony jest Timoteos Stefanosigos, który 31 marca 2009 roku został surmeńskim obywatelem. Timoteos Stefanosigos piastuje wiele stanowisk państwowych. Jest Archontem, Tesmotetą Kultury i Edukacji oraz pełniącym obowiązki Tesmotety Obrony. Jest również Eklezjastą XIV kadencji. Poza polityką, służy w Surmeńskich Siłach Obronnych w stopniu majora oraz ukończył studia magisterskie na katedrze historii Królewskiej Akademii Nauk. Przed hellenizacją imienia nazywał się Ernst Thalmann. Jest przystojnym kawalerem nieznoszącym różu. Wywiad z Autonomarchą Surmy i Skawlandii przeprowadził Victorjos Paulosigos de Zepp.
Fona: Witam! Jak Pan wspomina swój pierwszy dzień w Królestwie Surmeńskim?
Timoteos Stefanosigos: Chłodny ;-) A bardziej na poważnie – to by dzień wytężonej pracy. W mikronacjach nie byłem nowicjuszem, ale zamieszkując w nowej ojczyźnie trzeba zapoznać się z nią, żeby uniknąć kompromitacji.
F: A skąd akurat pomysł , żeby zamieszkać w Surmenii?
TS: Przede wszystkim – wyrazistość kultury. Jest kilka państw, które opierają swoje istnienie na konkretnej kulturze, ale Surmenia jest jedną z niewielu mikronacji, które potrafiły zachować równowagę między tym co własne, a tym na czym się wzoruje. Wiele państw, które szukają inspiracji w realnych kulturach, kończy na zwykłym kopiowaniu – a przecież nie o to chodzi.
F: Od 31. października zeszłego roku nosi Pan stopień majora w Surmeńskich Siłach Obronnych. Mocne jest Pańskie zainteresowanie militarią?
TS: A to właśnie ciekawe – bo w świecie realnym nie jestem wielkim miłośnikiem broni czy wojskowości. Oczywiście – to się częściowo zmieniło pod wpływem zajęcia się surmeńskim wojskiem – najpierw jako Minister Wojny. To właśnie przez moje dość „pacyfistyczne” podejście wraz z JKM Paulosem Petrosigosem wpadliśmy na pomysł, aby przekształcić dawne SZKS w SSO [Siły Zbrojne Królestwa Surmeńskiego, Surmeńskie Siły Obronne – red.] – i zamienić zwykłe, dość nudne wojsko, w instytucję obronną która ma swój specyficzny charakter.
F: Kto jest Pańskim największym v-światowym autorytetem?
TS: Cóż, nie jestem osobą która by przyjmowała jakieś autorytety za wzór. Oczywiście – jest wiele osób, które cenię za mikroświatowe dokonania – może pewnym patriotycznym nietaktem będzie, jeżeli na pierwszym miejscu wymienię Franciszka Józefa II, który swoją żelazną konsekwencją w budowaniu Monarchii [Autro-Węgier – red.] zasłużył na uznanie. Równiez nasz władca, Paulos Petrosigos jest osobą, wielokrotnie wykazała się wielkim poświęceniem dla swojego kraju. Z osób spoza naszych najbliższych sojuszników cenię m.in. niedawno v-zmarłego (i v-ożyłego) Samira El-Guevarę – przez którego osobę wyrażam podziw również dla innych twórców Mikrosławii, a także mikronacyjnego „nestora” – założyciela Sarmacji Piotra Mikołaja, którego działania nie zawsze bym poparł, ale który zasługuje na szacunek jako twórca potęgi swojego kraju.
F: Jakie jest Pańskie największe osiągnięcie w Surmenii?
TS: Cóż – trudno mówić o własnych zasługach. Myślę, że póki co stworzenie SSO było najszerzej zakrojonym projektem który realizowałem – i który oczywiście nadal wymaga pracy, bo po stworzeniu zrębów, teraz trzeba wyszkolić kadry żołnierzy.
F: Ulubiony kolor?
TS: Zielony :-)
F: Jakieś ostatnie słowa do naszych czytelników świętujących razem z nami Tydzień Surmenii?
TS: Życzę nam wszystkim, aby czekało nas jeszcze wiele takich świątecznych tygodni :-)
fonagazeta.wordpress.com 