W projekcie nowej konstytucji sarmackiej znalazło się miejsce dla instytucji Strażnika Pieczęci. Podmiot ten ma być jednym z organów pomocniczych Księcia a do jego kompetencji należeć będzie wydawanie postanowień o użyciu pieczęci Księstwa Sarmacji

Z kolei użycia pieczęci Księstwa Sarmacji wymagać ma:  powoływanie i odwoływanie sędziów, asesorów i prokuratorów, powoływanie i odwoływanie Prezesa Sądu Najwyższego, Prezesa Trybunału Konstytucyjnego i Prokuratora Generalnego, zmiana Konstytucji w drodze ustawy konstytucyjnej, przeprowadzenie referendum w sprawie zmiany Konstytucji w drodze referendum.

Jak wynika z brzmienia art. 30 projektu – wstrzymywanie się Strażnika z postanowieniem o użyciu pieczęci będzie blokowało dokonanie czynności wymagającej użycia pieczęci przez dni 21. Po tym terminie postanowienie o użyciu pieczęci może wydać Senat.

Dla pełnego obrazu postulowanej instytucji dodać jeszcze należy, że urząd to będzie dożywotni, a sam strażnik (o ile nie zrzeknie się funkcji) nieusuwalny.

Sama instytucja sprawia wrażenie „instytucji rozwagi”, ma ona na celu ewentualne wstrzymywanie pewnych czynności przez określony czas. Jej kształt, nazwa, geneza umocowanie prawne, funkcja – wszystko to jest zachowawcze i konserwatywne. Zwraca uwagę fakt, że np. referendum w sprawie zmiany konstytucji nie będzie w ogóle możliwe bez poparcia tego pomysłu przez Strażnika lub Senat.

Funkcja Strażnika ma na celu stabilizację państwa a jednocześnie wydaje się umożliwiać pewną oligarchizację życia politycznego Księstwa gdy Senat i Strażnik znajdą się w jednym obozie politycznym.

GF zaprasza do dyskusji na wskazany niniejszym wprowadzeniem temat.