Srebrny Róg

Na ziemiach Teutońskich już od dawna była prowadzona ewangelizacja. Biskupi z Bizancjum i Zachodu przybywali, by "pozyskać te zbłąkane dusze na rzecz Pana". Często ewangelizacja była prowadzona siłą (zbrojna wyprawa z Rotrii w 968 roku). Misjonarze jednak nie potrafili przekonać do siebie rolników, ludzi żyjących w lasach, a prowadzona wojna między Bizancjum, a Zachodem o wiernych doprowadziła do podziału społeczeństwa.

Jest to historia pewnego biskupa bizantyjskiego, który na rzecz pokoju i pojednania poświęcił swoje życie.

Był to rok 1099, mały statek przybił do portu w Srebrnym Rogu. Tym statkiem dopłynął Aleksy, nowo mianowany metropolita Slavii. Wiedział, że będzie ciężko, wpływy Zachodu były bardzo duże w średniowieczu, ale wiedział też, że bez współpracy nic nie zdziała.

Aleksy urodził się w 1049 roku w Konstantynopolu i zrobił karierę jako świetny duchowny.

Pierwsze dni swego pobytu przeznaczył na poznanie miasta, ludzi jak i samego króla Slavii, Grodzisława II. Często przechadzając się po uliczkach Srebrnego Rogu, widząc biednych i chorych podchodził do nich i dawał im pieniądze (chodziły nawet pogłoski, że potrafił uzdrawiać). Aleksy widząc głód i nędzę postanowił wybudować szpital i jadłodajnie.

Tak też się stało, pierwsza w Teutoni i naszym mieście tak placówka. Została oddana do użytku publicznego w 1101 roku. Tym uczynkiem metropolita zyskał wielu nowych wiernych, kosztem swojego majątku rodowego.

Biskupom katolickim wcale się to nie podobało, nie chcieli tracić "tylu zabłąkanych duszyczek", a tym bardziej pieniędzy, które dostarczały te baranki.

Aleksy nadal prowadził swoją akcję dobroduszną, musiał powiększyć szpital w 1106 roku. Zyskiwał coraz więcej wiernych w mieście, głównie w śród ubogich i średniego mieszczaństwa. Bogate warstwy, jak i szlachta wciąż należały do biskupów katolickich.

Aleksy postanowił nawiązać przyjacielskie stosunki z biskupami katolickimi (ówczesnym Jerzym, biskupem Slavii i Eustachym, biskupem Enderasji). Wysłane poselstwa nie wróciły. Aleksemu przysłano głowy posłańców. Metropolita zapłakał i załamał ręce, "w jaki sposób można prowadzić tu dialog?", zapewne zapytał sam siebie. Nie widział co począć.

Od tamtej chwili rozpoczęła się wojna.

Biskupi Jerzy i Eustachy zjednoczyli siły, najmując bandę zbójów.

Dnia 1107 roku odbyła się nie udana próba morderstwa metropolity. Aleksy zrozumiał, że musi uciekać. Schronił się w puszczy, która otaczała Srebrny Róg. Tam w grocie żywiony przez rolników czekał, a w mieście ogłoszono wyjazd Aleksego do Dreamlandu.

Choć metropolita ukrywał się w lesie pięć tygodni, wytropiony (inni mówią, że został zdradzony przez swojego służącego za pieniądze), przez morderców, został zabity w 1107 roku. Jego ciało poćwiartowano na kawałki toporami, a głowę zmiażdżono kamieniem. Jak wiemy z "Kronik Duchownych" tuż przed śmiercią powiedział: "Przebaczam wam zabłąkani i zagubieniu i w niebie będzie wam przebaczone".

Żałobo po śmierci metropolity trwała miesiąc, a lud uczynił go swym świętym od razu. Po dwóch tygodniach złapano morderców i skazano na ścięcie, a dwóch biskupów zdegradowano i wygnano.

Św. Aleksy był postacią związaną z naszym miastem. Dzięki niemu wielu biedaków nie chodziło głodnymi, ani nagimi. Był symbolem miłosierdzia i dobroci, na pewno w ogromny stopniu przysłużył się Srebrnemu Rogowi.