[II Khnd]: historyczna wersja − Nauki Wandowe - Pisma Świeckie przez Braci Świeckich Almerskich Zebrane

[II Khnd]: historyczna wersja

To jest najnowsza wersja strony z 30 marca 2018, 23:20:27, edytowana przez użytkownika Konto systemowe.

**II List do Khandystów** (1) 1. Przeprosin nie będzie, Khand! 2. Szkoda, że nie będziemy mieli już okazji budowania naszej wspólnej ojczyzny, Wandystanu. 3. Tak jednak bywa, w życiu, gdy ktoś okazał się być społeczną spierdoliną i w miejsce wandności i komunizmu chce postawić wolnorynkizm i niewidzialnorękizm. 4. Ten list to pożegnanie nasze, ponure i smutne. 5. Tam bowiem gdzie Ty idziesz, my, komuniści-wandyści kroczyć nie możemy. 6. Nigdy. (2) 1. Przeprosin nie będzie, Khand. 2. Nie będzie też płaczów, łkań i zgrzytania zębami. 3. Niczego nie będzie. 4. A gdy wybudzisz się z kapitalistycznego majaku, który z czasem niechybnie przemieni się w koszmar, ujrzysz wtedy, że to co wypracowałeś przez lata, to, co dziś jednym gestem odrzucasz, nie będzie Ci policzone. 5. Bowiem gdy na lud ktoś wypina się i demokratyczny dorobek obsrywa rzadkim a płomiennem gównem, przy wielkiej dupy dolegliwości, ten liczyć na uznanie później nie powinien. 6. I wielka jest u niego sromota. (3) 1. Przeprosin nie będzie, Khand. 2. Próżne żale i próżne narzekania, próżna twą próżność i hardość. 3. Twe talenta wielkie na marność wszelaką się obrócą gdy zabraknie im wandejskiej myśli i wandejskiej krytyki. 4. Ty jak i świat cały przekonacie się, że wypaczenie kandelabryzmu nie przyniesie sukcesu, a jedynie nierówności wielkie i niesprawiedliwości. (4) 1. Przeprosin nie będzie, Khand. 2. Twoje brudne interesy dość już wciskały się w nasze intymności. 3. Dość mamy już dyktatury twych poglądów i twojej słuszności. Wstrętna jest nam twoja niewandność i praworęczność. 4. My, wolny lud pracujący, pragniemy nieść dobrobyt tej krainie jaką stworzyliśmy. A tobie niesiemy chuj na dupę. 5. Zongyjczycy jednoczcie się! (...)

Podgląd

II List do Khandystów

(1)

Przeprosin nie będzie, Khand! 2. Szkoda, że nie będziemy mieli już okazji budowania naszej wspólnej ojczyzny, Wandystanu. 3. Tak jednak bywa, w życiu, gdy ktoś okazał się być społeczną spierdoliną i w miejsce wandności i komunizmu chce postawić wolnorynkizm i niewidzialnorękizm. 4. Ten list to pożegnanie nasze, ponure i smutne. 5. Tam bowiem gdzie Ty idziesz, my, komuniści-wandyści kroczyć nie możemy. 6. Nigdy.

(2)

Przeprosin nie będzie, Khand. 2. Nie będzie też płaczów, łkań i zgrzytania zębami. 3. Niczego nie będzie. 4. A gdy wybudzisz się z kapitalistycznego majaku, który z czasem niechybnie przemieni się w koszmar, ujrzysz wtedy, że to co wypracowałeś przez lata, to, co dziś jednym gestem odrzucasz, nie będzie Ci policzone. 5. Bowiem gdy na lud ktoś wypina się i demokratyczny dorobek obsrywa rzadkim a płomiennem gównem, przy wielkiej dupy dolegliwości, ten liczyć na uznanie później nie powinien. 6. I wielka jest u niego sromota.

(3)

Przeprosin nie będzie, Khand. 2. Próżne żale i próżne narzekania, próżna twą próżność i hardość. 3. Twe talenta wielkie na marność wszelaką się obrócą gdy zabraknie im wandejskiej myśli i wandejskiej krytyki. 4. Ty jak i świat cały przekonacie się, że wypaczenie kandelabryzmu nie przyniesie sukcesu, a jedynie nierówności wielkie i niesprawiedliwości.

(4)

Przeprosin nie będzie, Khand. 2. Twoje brudne interesy dość już wciskały się w nasze intymności. 3. Dość mamy już dyktatury twych poglądów i twojej słuszności. Wstrętna jest nam twoja niewandność i praworęczność. 4. My, wolny lud pracujący, pragniemy nieść dobrobyt tej krainie jaką stworzyliśmy. A tobie niesiemy chuj na dupę. 5. Zongyjczycy jednoczcie się! (...)