Położenie

Prowincja Faerie leży na południu Scholandii oraz w południowej części kontynentu Wirtuazja. Od północnego-zachodu graniczy z prowincją Dolii, od północnego-wschodu ze Scholii, a od wschodu z Darei.

Klimat

Prowincja Faerie leży w strefie klimatów umiarkowanych. Na jej terytorium dominują masy powietrza kontynentalnego. Średnia temperatura powietrza i średnie opady dla stolicy prowincji wynoszą: w styczniu -3°C i 43 mm, w lipcu 23°C i 55 mm. Roczna suma opadów wynosi ok. 550 mm., a średnia temperatura 9,6 stopnia C. Roczna amplituda temperatur 26,1 stopnia ilość. Niewielka ilość opadów w centralnej części prowincji wynika ze słabo urozmaiconej rzeźby terenu oraz małych wysokości bezwzględnych. Na północy i zachodzie ilość opadów jest większa gdyż znajdują się tam wyżyny, nad którymi następuje skroplenie się pary wodnej zawartej w powietrzu. Pogodę na terenie Faerie kształtują trzy masy powietrza. Pierwszą z nich jest powietrze polarne kontynentalne - w lipcu powietrze gorące, suche i zapylone, w styczniu powietrze mroźne przynoszące słoneczną pogodę. Drugą masą powietrza jest zwrotnikowe kontynentalne - w lipcu powietrze gorące, suche, często zapylone. Kolejną jest powietrze arktyczne kontynentalne - w styczniu suche i bardzo zimne.

Ukształtowanie powierzchni

Terytorium prowincja jest dość zróżnicowane pod względem rzeźby terenu, spowodowane jest to wynikiem długotrwałych i różnorodnych procesów geologicznych zachodzących zarówno na powierzchni, jak i we wnętrzu ziemi: ułożenie skał, ich spękanie, różny wiek i zróżnicowana odporność na działalność czynników atmosferycznych. Znaczną część powierzchni prowincji zajmuje wyżyna Zachodnio-scholandzka (ok. 1/2 powierzchni), ciągnąca się szerokim łukiem z północy ku zachodowi na długości 500 km. Wewnętrzną strefę wyżyny tworzą m.in. osady trzeciorzędowe. Po wewnętrznej stronie wyżyny leży nizina Kanikogradzka, wcięcie o średniej głębokości 150 m., od zachodu ograniczona wzgórzem Curcubata (848 m n.p.m.), porozcinana przez doliny rzek Tauros i Martencja. Północno-wschodnią część prowincji zajmuje Wyżyna Chmielna, natomiast południową obszerna Nizina Faerie, ograniczona jest szeroką i zabagnioną doliną Scholii.

Wody

Faerie jest prowincją, nie posiadającą bezpośredniego dostępu do morza czy oceanu. Największymi rzekami prowincji są Scholia(1842 km) i jej dopływy: Tauros(248 km.) i Martencja(231 km.). Tworzą one liczne przełomy, czyli miejsca, gdzie rzeka przecina występującą na jej drodze wyżynę. Przykładem najbardziej znanego przełomu może być przełom Siergieja(na wyżynie Zachodnio-scholandzkiej). Rzeki w prowincji są zasilane głównie przez opad deszczowy oraz topniejący śnieg. Mają one duże znaczenie dla gospodarki i transportu prowincji. Scholia stanowi najłatwiej drogę transportu z Kanikogradu dla Scholopolis. Najwyższe stany wód rzecznych obserwuje się na wiosnę i w lecie. Na terenie prowincji nie ma żadnych większych jezior.

Fauna i Flora

Naturalną szatę roślinną kraju stanowią lasy liściaste (bukowo-dębowe), zajmujące ok. 26% powierzchni. Porastają one dobre gleby przede wszystkim na Nizinę Faerie. Lasy iglaste porastające słabe gleby, występują w wyższych rejonach prowincji np. na wzgórzach Curcubata. Doliny rzeczne(gdzie występują mady) porastają łęgi - topole, wierzby, wiązy, jesiony oraz olchy. Niestety, gleby, które porastały łęgi zostały w dużej części przerobione na tereny rolnicze. Drzewa w lasach prowincji są zdrowe, tylko 14% z nich jest chorych(w większości są to drzewa porastające nizinę Kanikogradzką uszkodzone przez zanieczyszczenia przemysłowe). Zbiorowiska roślin zielonych tworzą łąki, czyli tereny pokryte zwartą roślinnością złożoną z traw i ziół. Są one prawie w całości rezultatem wyrębu lasów. Miejscami, na nizinach możemy spotkać resztki roślinności stepowej(nizina Kanikogradzka). Fauna Faerie jest bardzo zróżnicowana. Najliczniejsze są bezkręgowce reprezentowane przez kilkadziesiąt tysięcy gatunków np. motyli jest aż 500 gatunków. Znacznie mniej jest kręgowców. Zaliczymy tu ptaki, których jest około 50 gatunków(w tym bardzo rzadkie jak Faeris zamieszkujący doliny rzeczne), ryby 35 gatunków np. pstrągi, łososie, sumy. Płazy i gady - 14 gatunków np. 10 gatunków żab. Ssaki - 60 gatunków np. niedźwiedzie, żubry, świstaki.

Bogactwa naturalne

Prowincja Faerie jest stosunkowo uboga w surowce mineralne. Ważną rolę w jej gospodarce odgrywa żelazo. Wydobywanie rud tego metalu rozpoczęło się w rejonie Klamath ok. 1,5 tysiąca lat temu. Dziś nie eksploatuje się tam rud, a tereny te mają znaczenie historyczne. Raz w roku w Median odbywa się pokaz wytopu rud żelaza w dymarkach. Od XII w. kopalnictwo rud żelaza rozwinięte jest w okolicach Aed Glynvael. Perspektywiczne znaczenie dla gospodarki prowincji mają odkryte stosunkowo niedawno, bo w latach siedemdziesiątych ubiegłego stulecia bogate złoża wysokoprocentowych rud żelaza w okolicach New Reno. Są to magnetyty zawierające około 70% czystego metalu. Eksploatacja ich jest jednak w chwili obecnej mało opłacalna ze względu na trudne warunki geologiczne i dużą głębokość zalegania złoża(kilkaset metrów pod powierzchnią ziemi). Kolejnym ważnym bogactwem mineralnym jest siarka. Największe złoża tego surowca występują w okolicach Vaulut City i zostały odkryte na początku lat pięćdziesiątych ubiegłego stulecia. Siarka w niewielkich ilościach eksploatowana jest także w okolicach Azel. Węgiel kamienny występuje w prowincji w dwóch rejonach: Krasnoyarsk i Ostrowin. Największe i najlepiej poznane złoża są w okolicach Krasnoyarska. Zasoby węgla w tym regionie wynoszą ok. 17 mld ton. Znacznie mniejszym regionem wydobywczym jest Ostrowin. Zasoby węgla w tym regionie wynoszą 5 mld ton.

Gospodarka

Zagospodarowanie prowincji Faerie jest zróżnicowane. Przemysł regionu rozwinął się w dużych ośrodkach miejskich. W Kanikogradzie dominuje przemysł paliwowo-energetyczny oraz spożywczy( jedna z najsłynniejszych Scholandzkich fabryk żywności "Pasibrzuch"). W Rohrsheidt rozwinął się przemysł chemiczny oraz metalurgiczny. Znajduje się tu kilka hut żelaza. Trzecim ważnym ośrodkiem przemysłowym jest Kupidopol. Rozwinął się tu przede wszystkim przemysł lekki(odzieżowy, skórzany, wełniany). Ze względu na niewielkie zasoby surowców mineralnych, dobre gleby, ukształtowane pionowe powierzchni i historię centrum prowincji rozwinęło się tu na dużą skalę rolnictwo. Uprawia się tu pszenicę, buraki cukrowe i rzepak na lepszych glebach(czarnych ziemiach). Jęczmień, kukurydzę, ziemniaki, słonecznik i roślin pastewne na gorszych(np. brunatne, płowe). Intensywna uprawa warzyw i sadownictwo(jabłonie, grusze, brzoskwinie) rozwinęły się wokół większych miast prowincji. Wielką rolę odgrywa uprawa winorośli na północy prowincji oraz uprawa jęczmieniu i chmielu na południu. W centralnej części prowincji hoduje się trzodę chlewną oraz bydło, a na wyżynach owce. Rolnictwo jest zmechanizowane, stosuje się dużo nawozów. Jest to rolnictwo zwane intensywnym(o dużych nakładach kosztów na jednostkę powierzchni). Rolnictwo intensywne pozwala na zmniejszanie zatrudnienia przy uprawie roślin i hodowli zwierząt. Dzięki temu w tym dziale gospodarki pracuje tylko 9% ludności.

Demografia

Na obszarze Faerie mieszka 2 861 937 osób. Ta liczba stawia prowincję na 2. miejscu w Scholandii. 53% ludzi żyje na wsi, a 47% w mieście. Obecnie przyrost naturalny jest dodatni i wynosi 1,5 promila. Średnia długość życia to 73 lata(mężczyźni) i 81 lat(kobiety). Piśmienność dorosłych wynosi 99%. Większość ludzi mieszka w dużych miastach: stolicy prowincji - Kanikogradzie (866 288 mieszk. drugie, co do liczby ludności miasto Scholanii), Rohrsheidt (304 283 mieszk.) i w Kupidopolu (129 954 mieszk.). Najwięcej ludzi zatrudnionych jest w usługach, a najmniej w rolnictwie. Stopień bezrobocia w Faerie wynosi 3%.

Historia Faerie