Przynęta to wszystko, co zakładamy na haczyk, to co ma stanowić bezpośrednio pokarm dla ryby i spowodować jej zahaczenie się. Przynęty dzielimy na naturalne i sztuczne. Przynęty naturalne na zwierzęce i roślinne. Ryby nie chcą brać przynęt nieświeżych bądź zakładanych brudnymi rękoma. Nie bierzemy tez przynęty w trakcie lub bezpośrednio po wypaleniu papierosa, gdyż ryby maja doskonały węch i nie znoszą zapachu nikotyny.

Można go używać w różnych celach: jako dodatek do zanęty lub jako gotowa przynęta. Istnieje wiele metod przyrządzania tego produktu. Najprościej po prostu namoczyć go w wodzie i ugniatać ręką aż do uzyskania odpowiedniej twardości. Do gotowego produktu można również dodać odrobinę aromatu np. cytrynowego lub waniliowego. Obecnie chleb jest rzadziej używaną przynętą. Dobry na klenie i karasie

Tą przynętę możemy oczywiście bez problemu zrobić samodzielnie w domu. Można to wykonać na wiele sposobów. Najłatwiej chyba jest dolać nieco wody do mąki i ugniatać aż do uzyskania odpowiedniej konsystencji - ciasto nie może być zbyt klejące(zostaje na rękach), jednak musi być lepkie w celu utrzymania się na haczyku. Możemy również w trakcie ugniatania dodawać różnych innych produktów. Szczególnie polecam dodać jakiś aromatów zapachowych(w zależności, jakie ryby chcemy łapać). Przy połowie na ciasto musimy zachować szczególną ostrożność, ponieważ po produkt ten po długim przebywaniu pod wodą staje się delikatny i gwałtowny ruch przynęty może spowodować jej odpadnięcie.

Wielu uważa go za jedną z najlepszych przynęt od wczesnej wiosny aż do późnej jesieni. Aby jednak mieć pożytek z grochu musi być on dobrze ugotowany. Groch podczas gotowania musi nabrać odpowiedniej twardości. Musi być mniej więcej takiej twardości, żeby po jego ściśnięciu w palcach rozgniatał się łatwo. Aby przygotować taki groch należy dzień wcześniej wybrać, co większe ziarna i na noc zamoczyć je w wodzie. Następnie rano należy odmoczone ziarna grochu włożyć do lnianego woreczka lub do woreczka wykonanego z gazy. Tak zawinięty groch wkładamy do garnka z zimną wodą i gotujemy do miękkości. Jeżeli podczas gotowania ubędzie wody w garnku, nie należy uzupełniać jej braku zimną, ponieważ w tym przypadku groch popęka.

Są dwie szkoły przygotowania kukurydzy- w termosie i gotowana. Żeby kukurydza była dobra do gotowania należy ziarna moczyć przez 12-24 godziny, po napęcznieniu gotować w garnku pod przykrywką, około jednej do dwóch godzin, można skrócić sobie czas gotowania do 30 min, należy gotować kukurydzę pod przykryciem na dużym ogniu i po 30 min, zawinąć garnek w ręcznik i śpiwór lub jakieś stare ubranie zimowe. Jeżeli potrzebna jest mała ilość to zamiast gotować można użyć termosu, należy pamiętać, że kukurydzy w termosie powinna być tylko połowa.

Kulki proteinowe składają się w głównej mierze ze składników wysokobiałkowych. Zawierają też odpowiednią ilość zwykłych białek, tłuszczy, soli mineralnych oraz węglowodanów. Kulki proteinowe często określa się jako przynęty o wysokiej jakości odżywczej, gdyż skoncentrowane w nich składniki zaspakajają wszystkie potrzeby pokarmowe karpi. Przy produkcji kulek należy pamiętać że, końcówka do pistoletu powinna być mniejsza od 2 do 4 milimetrów. Po pierwszym wyciśnięciu kulek można zmienić końcówkę na mniejszą lub większą. Po zrolowaniu kulek należy je przełożyć np. do szklanej miseczki, przed włożeniem kulek wnętrze miseczki warto posmarować oliwą lub dodatkowo posypać mąką, aby kulki się nie przyklejały. Kulki po wypłynięciu gotuję przez 1,5 minuty, długość gotowania zależy od średnicy kulek, należy też pamiętać, że im dłużej gotujesz kulki tym więcej tracą substancji zapachowych. Ugotowane kulki układamy na płóciennym materiale. Po chwili są gotowe do dalszej obróbki. Kulki podsuszone na materiale, przekładamy na sita. Kulki bez konserwantu suszymy około 3-5 godzin, kulki z konserwantem suszymy o wiele dłużej (nawet kilka dni), mogą w dalszym ciągu leżeć na sitach, lub w siatkach umieszczonych w przewiewnym i zacienionym miejscu.

Są drogie, pracochłonne w przygotowaniu i trzeba karpie do nich przyzwyczaić. Należy pamiętać, że źle przygotowane orzechy mogą rybom zaszkodzić. Orzechy moczymy przez 24 godzin, gotujemy je przez 2-3 godzin, po ugotowaniu odstawiamy razem z wodą na kilka godzin, żeby orzechy napęczniały, tak przygotowane orzechy można używać jako przynęta i zanęta. Orzechami używanymi na karpiową przynętę zamiast orzechów tygrysich mogą być orzechy ziemne, a zwłaszcza ich duża amerykańska odmiana zwana Jumbo. Można je kupić w sklepie z karmą dla zwierząt oraz w sklepach ze zdrową żywnością. To oczywiste, że do łowienia karpi nie mogą być solone ani prażone.

Owoce klonu są bardzo skuteczną, ale bardzo mało znaną zanętą. Kupić je też jest problem. Suche ziarna podobne są do wyki, po ugotowaniu wyglądają jak ciemne, brązowe miniboilies o średnicy 6-10 mm. Posiadają charakterystyczny aromat, który wabi karpie. Przy tym są na tyle twarde, iż drobnica ma poważne problemy z wyjedzeniem takiej zanęty. Żeby ugotować owoce klonu należy ziarna moczyć przynajmniej 24 godziny. Namoczone ziarna staną się okrągłe i powiększą swoją średnicę. Owoce klonu gotujemy przynajmniej godzinę, albo nawet dłużej. Ziarna klonu po ugotowaniu są w dalszym ciągu twarde, nie należy się tym przejmować, bo one po prostu takie są. Żeby sprawdzić czy są już gotowe należy przekłuć je igłą i nie powinny pękać. Tak ugotowane owoce klonu odstawiamy z ognia, jak ostygną można ich użyć jako zanęty.

sztuczna przynęta używana przy połowie ryb drapieżnych metodą spinningową.

wykonane są z kilku elementów umieszczonych na wspólnej osi z drutu. Błystka obrotowa składa się najczęściej z paletki (skrzydełka), korpusu (ciężarka) i kotwicy (rzadziej - haczyka). Głównym elementem jest paletka, która podczas ściągania wykonuje ruchy wirowe wokół osi błystki

zwane przez wędkarzy blachami, wykonywane są z kawałka specjalnie wyprofilowanej blachy o wydłużonym kształcie, w której na obu końcach są wywiercone otwory - jeden do umocowania haczyka lub kotwicy, drugi do mocowania żyłki poprzez kółeczko i krętlik. Profilowanie błystki wahadłowej ma na celu wprowadzenie jej w ruch wahadłowy (przypominający ruch ryby) w czasie ściągania, co ma sprowokować atak drapieżnika

to przynęty spinningowe stosowane zarówno w rzekach, jak i w jeziorach. Trafiły do Polski zza oceanu. Charakteryzują się bardzo skutecznym oddziaływaniem na linię boczną drapieżników - fala hydroakustyczna wywołana silnymi drganiami przynęty potrafi zwrócić uwagę nawet najbardziej leniwego szczupaka, czy sandacza. Cykada charakteryzuje się agresywną akcją. Jej boczne drgania mają tym większą częstotliwość, im szybciej jest prowadzona, pracuje nawet przy opadaniu. Cykady dobrze sprawdzają się podczas wolnego przeczesywania głębszych łowisk i wykazują nadzwyczajną skuteczność przy łowach podpowierzchniowych i szybkim prowadzeniu przynęty. Przy łowieniu w rzekach znakomicie pracują "stojąc" w miejscu i wykorzystując jedynie prąd wody. Są doskonałe do penetrowania przydennych partii oddalonych od brzegu rynien. Sprawdziły się przy połowie takich ryb jak szczupaki, bolenie, sandacze, sumy, okonie, klenie, jazie.

są odmianą błystki wahadłowej, bardzo podobne do błystek morskich, służące do łowienia pod lodem.

sztuczna przynęta do połowów pod lodem, naśladująca pierwotnie kiełża, obecnie w wielu fantazyjnych kształtach. Mormyszka wykonana jest z ołowiu z wtopionym na stałe haczykiem i przelotowym otworem służącym do mocowania mormyszki do żyłki.

przynęta, stosowana w metodzie spinningowej. Wykonana z balsy, pianki lub tworzywa sztucznego, w kształcie rybki, z wbudowanym ciężarkiem stabilizującym, uzbrojona w jedną lub dwie kotwiczki i wyposażona w ster głębokości w postaci poprzecznej łopatki umieszczonej w przedniej części. Najpopularniejszymi typami woblerów są woblery pływające, tonące i powierzchniowe Wobler jest bardzo skuteczną przynętą na wszystkie drapieżniki. Najpopularniejszymi typami woblerów są woblery pływające, tonące i powierzchniowe. Pływające, jak sama nazwa wskazuje, pływają w toni, tonące zanurzają się na dużą głębokość i pracują w okolicy dna, natomiast woblery powierzchniowe pracują na powierzchni wody tylko lekko się zanurzając.

to jedne z lepszych przynęt. Są jak, na przynęty spinningowe stosunkowo tanie. Zbudowane są z gumy. Przynęta gumowa musi być uzbrojona w tzw. główkę jigową. Hak może wychodzić z góry lub z dołu. Charakterystyczną częścią jest ogonek. Ogonek jest płaski, zawinięty do góry lub w dół. Gumki są dostępne w wielu kolorach, odcieniach, rozmiarach, z przeróżnymi dodatkami takimi jak brokat, czy naklejki.

Doskonała przynęta do połowu płoci, kleni, brzan, leszczy. Larwy można pozyskać w strumieniach lub jeziorach pod kamieniami lub patykami gdzie są przyczepione wraz ze swoim domkiem

Występuje praktycznie we wszystkich rodzajach wody pod kamieniami. Stosowana jest do połowu ryb z rodziny karpiowatych

Odmiana czerwonego robaka sztucznie wyhodowana dla potrzeb wędkarzy i ogrodników. Z racji swojej elastyczności dendrobena doskonale trzyma się haka, dlatego jest często używana do łowienia z gruntu. Na pęczek dendroben można wyholować piękne okazy ryb drapieżnych lub karpiowatych.Dostępne są w rozmiarach od 1 do 4

Jest stosowana latem do połowów leszczy, sumów, węgorzy i okoni.

Przynęta lubiana przez ryby karpiowate oraz drapieżne stosowana do połowów większych okazów.Można ją pozyskać po deszczu na żyznych glebach ok godz 22 rosówka wychodzi z gleby na żer

Istnieje kilka odmian czerwonego robaka, najpopularniejsze w śród wędkarzy są robaki kopane i kompostowe. Używane jako przynęty w zależności od łowiska i rodzaju ryby. Kopane robaki są często stosowane do uatrakcyjnienia zanęty jako czynnik kierunkujący w formie pociętej przed podaniem w łowisko.

Przynęta bardzo popularna wśród Polskich wędkarzy stosowana do łowienia ryb z rodziny karpiowatych, w formie pinki – czyli najmłodszej formie i formie castera czyli kokonu tuz przed przeobrażeniem w dorosła formę muchy.