Srebrny Róg

Jan Samuel Trąblowski jeden z najwybitniejszych ludzi oświecenia, mieszkaniec Srebrnego Rogu, poeta, pisarz i historyk.

Urodził się 21 listopada 1873 roku. Jego ojciec był zwykłym sklepikarzem, owy zawód miał objąć w przyszłości Jan.

Jan kochał opowiadania i historyjki. Często chodził do tzw.: Ruchomego Teatru Teutońskiego, który jeździł po całym kraju i prezentował sztuki. Ponieważ Jan rzadko miał pieniądze na bilet zakradał się i w ukryciu oglądał przedstawienia. W wieku dwunastu lat chodził do biblioteki i zaczytywał się w książkach, a w wieku piętnastu lat napisał swój pierwszy dramat pt.: "Rymcymcym", w który opowiadał o przywarach teutończyków. Był to zdecydowanie jego debiut, a dzięki niemu rodzina wzbogaciła się o parę monet.

Rodzice widząc sukces syna, postanowili zapisać go do szkoły, którą opłacili za pieniądze z dramatu.

I tak też się stało, w wieku szesnastu lat posłano Jana do szkoły. Jan był bardzo zdolnym i szybko uczącym się uczniem. Opanował matematykę i sam nauczył się trizondalskiego. Ukończył szkołę mając osiemnaście lat. Rodzice nie mieli pieniędzy na opłacenie jego dalszej nauki, a więc Jan chwycił za pióro. Napisał "Zbiór poezji", są to przepiękne wiersze, opisujące Teutonię i miłość do kraju. I tak jak się spodziewał utwór przyniósł pieniądze. Teraz mógł zacząć naukę.

Jana posłano na Uniwersytet Hergolieński, na wydział sztuki i literatury. W wieku dwudziestu trzech lat ukończył szkołę i stanął za ladą sklepu. Stał za nią sześć lat, a przez ten czas nauczył się brugijskiego i wydał "Sześć sonetów do Miłości", co przyniosło mu sławę i pieniądze.

Jego utwór zauważył cesarz Wiktor Sprawiedliwy, miłośnik sztuki i kultury. Natychmiast kazał posłać po "tak uzdolnionego poetę", jak go sam nazwał.

Był to rok 1902. Jan Samuel Trąblowski stał się "przyjacielem cesarza", jak napisał kronikarz nadworny. Jan miał wtedy dwadzieścia dziewięć lat. Wiktor Sprawiedliwy oddał mu na własność jedną z kamienic. Był to szczęśliwy rok dla Jana. I właśnie od tego momentu Jan Samuel Trąblowski zaczął pisać swoje największe dzieła.

Jako pierwsza pod jego piórem narodziła się książka "Władcy Slavii", opisująca historię królów slavińskich. Jako druga na świat przyszła książka "Nowoczesna polityka", w której skrytykował ówczesny rząd, za nieudolną politykę, a sam przedstawił koncepcje państwa idealnego, później nazwaną janizmem.

"Nowoczesna polityka" przyniosła największą sławę Janowi, nawet za granicą. Pieniądze, Jan przeznaczał na kształcenie zdolnej młodzieży, a sam założył bezpłatną szkołę. Cesarz chciał nawet nadać mu szlachectwo, ale Jan odmówił mówiąc: "tytułem nic nie zdziałam mój panie, wolę twoją przyjaźń".

Jan Samuel napisał jeszcze dużo fraszek, wierszy i kilka dramatów. Zmarł mając zaledwie pięćdziesiąt pięć lat, prawdopodobnie na cukrzycę (wtedy była nie uleczalna). Nigdy się nie ożenił, zmarł w samotności, a jego ciało znalazł sprzątaczka, przy biurku jak pisał wiersz pt.: "Miły cień", który gdy nie został ukończony.

Jan Samuel Trąblowski był człowiekiem oświecenia i nauki. Kochał dzieci (napisał "Zbiór wierszy dziecięcych"). Był jednym z najbardziej i wpływowych ludzi tamtych czasów, wielokrotnie pomagał ludziom.