I posiedzenie Kortezów Generalnych

Optuję za wariantem III, gdyż jak wielokrotnie podkreślałem projekt wymaga dopracowania. Prawo tworzone na szybko i według wizji jednej osoby, bez możliwości wprowadzania poprawek jest złej jakości ze względu na jeden punkt widzenia jaki reprezentuje oraz pośpiech. Rozbudowania machina biurokracji jaką wprowadzi dekret doprowadzi do tego, iż w naszym państwie połowa społeczeństwa będzie sędziami (kolegialność dwóch instancji). Natomiast powtórna debata pozwoli na konfrontację poglądów i zmieni oraz doszlifuje projekty, ponieważ sądownictwo to tak istotna część władzy, że należy poświęcić mu dużo uwagi.

[Norbert I Catalan]

Głosuję za wariantem II

[Carlos Lorenzo de Medici y Zep]

Za III

[Doña Leonor Catalina de Médici]

Wasza Królewska Wysokość, Książę, Panowie.

Zamykamy głosowanie. Przedstawiamy wyniki głosowania:

Jeden głos ZA wprowadzeniem korekty PK bez powtórnego głosowania.

Jeden głos ZA wprowadzenie korekty PK oraz powtórnym głosowaniem.

Dwa głosy ZA ponownym otwarciem debaty, analizą dokumentów, głosowaniem.

Otwieramy debatę nad pierwszym projektem ws. wprowadzenia nowego Prawa Kardynalnego o Władzy.

La Ley Cardinal de la Poder
Prawo Kardynalne o Władzy


En el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.

W imię Boga Wszechmogącego: Doña Elenora, z Bożej łaski, Królowa Skarlandczyków:
Ogłaszamy i stanowimy następujące Prawo Kardynalne, które warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Krajów i jako fundament paktu Naszych Narodów z Nami i Nas z Naszymi Narodami.


TÍTULO I. El Monarca

I.
Król Suwerenem Imperium Skarlandzkiego pozostaje, najwyższym gwarantem Praw Kardynalnych, suwerenności i wolności Imperium. Jego osoba jest nietykalna.

II.
Przy Monarsze pozostaje ogół władzy, w sprawowaniu której wspierają go Rada Imperialna, Kortezy Generalne oraz sądy.

III.
Korona Imperium Skarlandzkiego dziedziczna jest w osobie potomków Monarchy płci męskiej z pierwszeństwem dla starszych, to jest wcześniej przysposobionych. W razie braku potomków płci męskiej Korona Imperium przechodzi na najstarszą, a potem kolejne córki. Władca posiada prawo wykluczenia z sukcesji. Z dziedziczenia wyłączone są osoby duchowne.

IV.
O małżeństwie pretendentów do Korony decydują Kortezy Generalne. Brak ich zgody oznacza wyłączenie z linii sukcesji.

V.
W razie niezdolności Monarchy do sprawowania swej funkcji, stwierdzonej przez Kortezy Generalne, wykonywanie Regencji rozpocznie się niezwłocznie, a Regentem zostaje potomek królewski będący następcą tronu. W razie zaś braku potomstwa Regentem zostaje królewski współmałżonek. W innych przypadkach o wyznaczeniu Regenta postanowią Kortezy.

VI.
Przy Królu pozostają wszelkie prerogatywy, jakie nie zostały zastrzeżone dla innych organów władzy, w szczególności zaś stanowi on prawo, wydając dekrety i ordonanse.

TÍTULO II. De la Consejo del Imperio Scarlañol

VII.
Rada Imperialna jest rządem Imperium, który wspiera Króla w sprawowaniu władzy wykonawczej.

VIII.
Na czele Rady Imperialnej stoi Pierwszy Sekretarz Stanu, powoływany i odwoływany przez Monarchę, zgodnie z jego wolą. Utrata funkcji przez Pierwszego Sekretarza Stanu oznacza rozwiązanie Rady i tworzy konieczność powołania nowej.

IX.
Pierwszy Sekretarz Stanu koordynuje działalność Rady Imperialnej, w porozumieniu z Monarchą kreuje politykę wewnętrzną i zewnętrzną Imperium i zajmuje się sprawami dyplomacji.

X.
Na Radę Imperialną składają się:
Primero, Sekretariat Stanu ds. Królestw;
Secundo, Sekretariat Stanu ds. Wojny;
Tercero, Sekretariat Stanu ds. Finansów;
Cuatro, Rada Prywatna. (uchylony)

XI.
Sekretariat Stanu ds. Królestw zarządzany jest przez Kanclerza Królewskiego. Kanclerz zajmuje się polityką wewnętrzną oraz sprawuje pieczę nad dworem królewskim i kancelarią monarszą. W gestii Kanclerza znajdują się imperialne pieczęcie.

XII.
Sekretariat Stanu ds. Wojny zarządzany jest przez Sekretarza Wojny. Sekretarz Wojny jest odpowiedzialny za sprawy wojska i obronności.

XIII.
Sekretariat Stanu ds. Finansów zarządzany jest jest przez Generalnego Kontrolera Finansów. Sekretariat Stanu ds. Finansów odpowiada za gospodarkę i finanse Imperium.

XIV.
Rada Prywatna jest sądem wyższym i trybunałem kompetencyjnym. Rada działa pod przewodnictwem Pierwszego Sekretarza Stanu, a prócz niego w jej skład wchodzą Kanclerz Królewski oraz osoba powołana przez Monarchę.(uchylony)

XV.
W skład poszczególnych resortów, prócz ministrów nimi administrujących, powoływani być mogą niżsi rangą urzędnicy. Powołuje ich Monarcha na wniosek ministra zarządzającego resortem bądź Pierwszego Sekretarza Stanu.

TÍTULO III. De las Cortes Generales

XVI.
Kortezy Generalne zwoływane są na życzenie Monarchy oraz w razie bezkrólewia, spowodowanego wymarciem dynastii panującej.

XVII.
W skład Kortezów Generalnych wchodzą zwierzchnicy królestw, księstw dependencji, kolonii i terytoriów zależnych Imperium bądź ich przedstawiciele oraz reprezentanci szlachty i ludu, wskazani przez Króla.

XVIII.
Kortezy Generalne zwoływane są w celu omówienia spraw kluczowych dla Imperium Skarlandzkiego. Ich zwołanie nigdy nie jest dla Monarchy obligatoryjne, pozostając zawsze fakultatywnym narzędziem jego woli.

XIX.
Obradom Kortezów Generalnych przewodniczy osobiście Monarcha, bądź, jeśli taka jest jego wola, Pierwszy Sekretarz Stanu lub Kanclerz Królewski.

XX.
Hierarchia aktów prawnych w Imperium przedstawia się następująco:
Primero, Prawa Kardynalne;
Secundo, dekrety królewskie;
Tercero, ratyfikowane umowy międzynarodowe;
Cuatro, ordonanse królewskie;
Quinto, decyzje i rozporządzenia Rady Imperialnej;
Sexto, akty prawa miejscowego.

TÍTULO IV: De las Poder Judicial

XXI.
Sądy nad obywatelami Imperium i osobami przebywającymi w Imperium, bądź w sprawach przez nich wnoszonych sprawuje Inkwizycja Królewska.

XXII.
Zakres właściwości Inkwizycji Królewskiej, strukturę i organizację regulują odrębne przepisy.

XXIII.
Aż do momentu dowiedzenia przed majestatem sprawiedliwości winy osoby oskarżonej, jest ona uznawana za niewinną, zezwalając jednak sądom na stosowanie określonych środków zapobiegawczych ujętych w przepisach odrębnych.

XXIV.
Monarcha czuwając nad wymiarem sprawiedliwości, dysponuje prawem ułaskawienia skazanego, co do skutków winy.

XXV.
Prawodawstwo Imperium Skarlandu zgodne z duchem wiary katolickiej, świętej, powszechnej i apostolskiej być powinno, a także w harmonii z prawem boskim i naturalnym tworzyć je należy.

Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło, a jednocześnie postanawiamy, iż zmiany w tym dokumencie może dokonać jedynie Władca, posiadając aprobatę Kortezów Generalnych.

(-) Su Majestad Cristianísima Leonor I
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol

Wasza Królewska Mość,
Czcigodni Delegaci,

moja koncepcja Inkwizycji prezentuje się troszkę inaczej. Inkwizycja orzeka jako jedna instancja, natomiast to Monarcha stanowi instancję odwoławczą. Oto moje propozycje:

La Ley Cardinal de la Poder
Prawo Kardynalne o Władzy


En el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.

W imię Boga Wszechmogącego: Doña Elenora, z Bożej łaski, Królowa Skarlandczyków:
Ogłaszamy i stanowimy następujące Prawo Kardynalne, które warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Krajów i jako fundament paktu Naszych Narodów z Nami i Nas z Naszymi Narodami.


TÍTULO I. El Monarca

I.
Król Suwerenem Imperium Skarlandzkiego pozostaje, najwyższym gwarantem Praw Kardynalnych, suwerenności i wolności Imperium. Jego osoba jest nietykalna.

II.
Przy Monarsze pozostaje ogół władzy, w sprawowaniu której wspierają go Rada Imperialna, Kortezy Generalne oraz Inkwizycja Królewska.

III.
Korona Imperium Skarlandzkiego dziedziczna jest w osobie potomków Monarchy płci męskiej z pierwszeństwem dla starszych, to jest wcześniej przysposobionych. W razie braku potomków płci męskiej Korona Imperium przechodzi na najstarszą, a potem kolejne córki. Władca posiada prawo wykluczenia z sukcesji. Z dziedziczenia wyłączone są osoby duchowne.

IV.
O małżeństwie pretendentów do Korony decydują Kortezy Generalne. Brak ich zgody oznacza wyłączenie z linii sukcesji.

V.
W razie niezdolności Monarchy do sprawowania swej funkcji, stwierdzonej przez Kortezy Generalne, wykonywanie Regencji rozpocznie się niezwłocznie, a Regentem zostaje potomek królewski będący następcą tronu. W razie zaś braku potomstwa Regentem zostaje królewski współmałżonek. W innych przypadkach o wyznaczeniu Regenta postanowią Kortezy.

VI.
Przy Królu pozostają wszelkie prerogatywy, jakie nie zostały zastrzeżone dla innych organów władzy, w szczególności zaś stanowi on prawo, wydając dekrety i ordonanse.

TÍTULO II. De la Consejo del Imperio Scarlañol

VII.
Rada Imperialna jest rządem Imperium, który wspiera Króla w sprawowaniu władzy wykonawczej.

VIII.
Na czele Rady Imperialnej stoi Pierwszy Sekretarz Stanu, powoływany i odwoływany przez Monarchę, zgodnie z jego wolą. Utrata funkcji przez Pierwszego Sekretarza Stanu oznacza rozwiązanie Rady i tworzy konieczność powołania nowej.

IX.
Pierwszy Sekretarz Stanu koordynuje działalność Rady Imperialnej, w porozumieniu z Monarchą kreuje politykę wewnętrzną i zewnętrzną Imperium i zajmuje się sprawami dyplomacji.

X.
Na Radę Imperialną składają się:
Primero, Sekretariat Stanu ds. Królestw;
Secundo, Sekretariat Stanu ds. Wojny;
Tercero, Sekretariat Stanu ds. Finansów.

XI.
Sekretariat Stanu ds. Królestw zarządzany jest przez Kanclerza Królewskiego. Kanclerz zajmuje się polityką wewnętrzną oraz sprawuje pieczę nad dworem królewskim i kancelarią monarszą. W gestii Kanclerza znajdują się imperialne pieczęcie.

XII.
Sekretariat Stanu ds. Wojny zarządzany jest przez Sekretarza Wojny. Sekretarz Wojny jest odpowiedzialny za sprawy wojska i obronności.

XIII.
Sekretariat Stanu ds. Finansów zarządzany jest jest przez Generalnego Kontrolera Finansów. Sekretariat Stanu ds. Finansów odpowiada za gospodarkę i finanse Imperium.

XIV.
W skład poszczególnych resortów, prócz ministrów nimi administrujących, powoływani być mogą niżsi rangą urzędnicy. Powołuje ich Monarcha na wniosek ministra zarządzającego resortem, bądź Pierwszego Sekretarza Stanu.

TÍTULO III. De las Cortes Generales

XV.
Kortezy Generalne zwoływane są na życzenie Monarchy oraz w razie bezkrólewia, spowodowanego wymarciem dynastii panującej.

XVI.
W skład Kortezów Generalnych wchodzą zwierzchnicy królestw, księstw dependencji, kolonii i terytoriów zależnych Imperium bądź ich przedstawiciele oraz reprezentanci szlachty i ludu, wskazani przez Króla.

XVII.
Kortezy Generalne zwoływane są w celu omówienia spraw kluczowych dla Imperium Skarlandzkiego. Ich zwołanie nigdy nie jest dla Monarchy obligatoryjne, pozostając zawsze fakultatywnym narzędziem jego woli.

XVIII.
Obradom Kortezów Generalnych przewodniczy osobiście Monarcha, bądź, jeśli taka jest jego wola, Pierwszy Sekretarz Stanu lub Kanclerz Królewski.

XIX.
Hierarchia aktów prawnych w Imperium przedstawia się następująco:
Primero, Prawa Kardynalne;
Secundo, dekrety królewskie;
Tercero, ratyfikowane umowy międzynarodowe;
Cuatro, ordonanse królewskie;
Quinto, decyzje i rozporządzenia Rady Imperialnej;
Sexto, akty prawa miejscowego.

TÍTULO IV: De las Poder Judicial

XX.
Sądy nad obywatelami Imperium, bądź w sprawach przez nich wnoszonych sprawuje Inkwizycja Królewska.

XXI.
Zakres właściwości Inkwizycji Królewskiej, strukturę i organizację regulują odrębne przepisy.

XXII.
Aż do momentu dowiedzenia przed majestatem sprawiedliwości winy osoby oskarżonej, jest ona uznawana za niewinną.

XXIII.
Monarcha czuwa nad słusznością wyroków wydawanych przez sądy, dysponując dla ich zmiany prawem ułaskawienia skazanego.

Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło, a jednocześnie postanawiamy, iż zmiany w tym dokumencie może dokonać jedynie Władca, posiadając aprobatę Kortezów Generalnych.

(-) Su Majestad Cristianísima Leonor I
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol

Natomiast Dekret proponuję uprościć:

Real Decreto

My, Eleonora I, z Bożej łaski Arcychrześcijańska królowa wszystkich ziem skarlandzkich, Walencji, Kastylii, Leónu, Nowego Skarlandu i Estelli Wschodniej, Księżna Galicji, Pani Wysp Zachodnich, etc., etc,. etc.
dnia XX miesiąca XII Roku Pańskiego MMXIV stanowimy, co następuje na wieczną pamiątkę:

TÍTULO I. Postanowienia wstępne

Artículo I
Dokumentem tym ustanawiamy Inkwizycję Królewską będącą sądem Imperium Skarlandzkiego, na ziemiach mu podległych, w imieniu Monarchy sprawującą wymiar sprawiedliwości nad obywatelami Imperium i osobami przebywającymi w jego granicach, a także określamy jej prawa, cele i obowiązki.

Artículo II
Inkwizycja Królewska sprawuje sądownictwo odpowiadając przed Bogiem, Monarchą i własnym sumieniem.

Artículo III
Inkwizycja Królewska stoi na straży przestrzegania porządku prawnego, moralnego i czystości sumienia, w poczuciu obowiązku walki z herezją.

Artículo IV
Inkwizycja Królewska w swej działalności, źródeł inspiracji winna czerpać z historycznej Inkwizycji hiszpańskiej i ducha ówczesnych wartości religijnych opartych na fundamencie Ewangelii oraz wiary katolickiej.

Artículo V
Inkwizycja Królewska jest autonomiczna względem innych instytucji państwowych i oparta na zasadzie hierarchiczności.

Artículo VI
Każdy ma prawo dochodzić swych praw i sprawiedliwości przed Inkwizycją Królewską.

TÍTULO II. Organizacja i struktura

Artículo I
Inkwizycja Królewska składa się z dwóch instancji sądowniczych:
Primero, Trybunał Inkwizycji Królewskiej, jako organ pierwszej instancji.
Segundo, Monarcha, jako organ drugiej instancji.

Artículo II
W skład Inkwizycji Królewskiej wchodzą Inkwizytorzy i Wielki Inkwizytor, powoływani i odwoływani przez Monarchę.

Artículo III
Na czele Inkwizycji Królewskiej stoi Wielki Inkwizytor, który sprawuje zwierzchnictwo nad Trybunałem Inkwizycji Królewskiej.

Artículo IV
Inkwizytorami lub Wielkim Inkwizytorem mogą zostać osoby obywatelstwa skarlandzkiego o nieposzlakowanej opinii, moralności, deklarujące wyznanie katolickie, niekarane prawomocnym wyrokiem sądu, odznaczające się znajomością i doświadczeniem z zakresu prawa, zobowiązane do życia w czystości na czas sprawowania urzędu. 

Artículo V
Inkwizytor i Wielki Inkwizytor mogą zostać odwołani przez Monarchę w przypadku:
Primero, złożenia rezygnacji;
Segundo, śmierci;
Tercero, przewlekłej nieobecności;
Cuarto, utraty obywatelstwa;
Quinto, postawy jawnie niegodnej sprawowania urzędu;
Sexto, publicznego wyparcia się wiary katolickiej;
Septimo, na wniosek Wielkiego Inkwizytora w sytuacjach uchylania się od obowiązków, niestosowania się do procedur, niesubordynacji Inkwizytora.

TÍTULO III. Trybunał Inkwizycji Królewskiej

Artículo I
Trybunał Inkwizycji Królewskiej jako pierwsza instancja składa się z Inkwizytorów i Wielkiego Inkwizytora.

Artículo II
Trybunał Inkwizycji Królewskiej rozpatruje sprawy obejmujące postępowanie inkwizycyjne z urzędu, gdy uzna taką konieczność lub na wniosek obywatela i osoby przebywającej w granicach Imperium Skarlandzkiego chcących dochodzić swych praw i sprawiedliwości oraz udziela opinii Monarsze lub Pierwszemu Sekretarzowi Stanu na ich wniosek w zakresie interpretacji praw, sporów kompetencyjnych, przy czym to Monarcha zawsze podejmuje wiążącą decyzję..

Artículo III
Jeśli postępowanie odbywa się na wniosek, wówczas wnioskodawca zobowiązany jest do występowania w roli oskarżyciela.

Artículo IV
Oskarżonemu przysługuje prawo do ustanowienia obrońcy i jego zmiany w trakcie postępowania.

Artículo V
Członkowie Trybunału Inkwizycji Królewskiej nie mogą rozpatrywać spraw, z którymi mogą być istotnie powiązani.

Artículo VI
Sędzią Trybunału Inkwizycji Królewskiej jest Wielki Inkwizytor.

Artículo VII
Inkwizytorzy pomagają Wielkiemu Inkwizytorowi w prowadzeniu spraw i spełniają funkcje przez niego zlecone.

Artículo VIII
Od wyroków Trybunału Inkwizycji Królewskiej przysługuje oskarżonemu lub oskarżycielowi wnioskodawcy rekurs do Monarchy w określonym terminie, a gdy to nie nastąpi wyrok uprawomocnia się.

TÍTULO IV. Suprema

Artículo I
Monarcha zajmuje się sprawami apelacyjnymi, udziela opinii Monarsze lub Pierwszemu Sekretarzowi Stanu na ich wniosek w zakresie interpretacji praw, sporów kompetencyjnych, przy czym to Monarcha zawsze podejmuje wiążącą decyzję.

Artículo II
Wyroki Monarchy są prawomocne i nieodwołalne.

TÍTULO V. Główne funkcje Wielkiego Inkwizytora

Artículo I
Wielki Inkwizytor stoi na czele Inkwizycji Królewskiej, jest zwierzchnikiem wszystkich Inkwizytorów i reprezentuje Inkwizycję Królewską na zewnątrz.

Artículo II
Wielki Inkwizytor może wnioskować do Monarchy o powołanie Inkwizytorów lub zgodnie z przepisami o ich odwołanie.

Artículo VIII
Aby dochować standardów niezależności, Wielki Inkwizytor musi spełniać takie same warunki jak pozostali Inkwizytorzy, a ponadto być stanu wolnego, nie mieć dzieci, nie może pełnić jednocześnie funkcji królewskiej, regenckiej, rządowych, i nie działać w służbie innych państw.

TÍTULO VI. Zalecenia i postanowienia końcowe

Artículo I
Regulacje natury proceduralnych działań Inkwizycji Królewskiej oraz kary za czyny zabronione określać będzie osoby dekret królewski.

Artículo II
Zmiana niniejszego aktu może nastąpić za zgodą Kortezów Generalnych większością bezwzględną głosów.

Artículo III
Niniejszy dekret zyskuje moc prawną z chwilą ogłoszenia.

Por el bien de Nuestro Imperio lo que está escrito se pone en práctica.

(-) Su Majestad Cristianísima Leonor I,
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol

[Doña Leonor Catalina de Médici]

Wasza Królewska Wysokość, Książę, Panowie.

Ostatni głos w sprawie Prawa Kardynalnego o Władzy oraz Dekretu o Inkwizycji Królewskiej zabierze Jego Królewska Mość Markos apo Zep, później rozpoczniemy głosowanie nad projektami przedstawionymi przez Don Luisa Pedro de Medici i Don Fernando Lusia de Cordoba.

[Felipe Miguel de Guzmán]

Wasza Arcychrześcijańska Mość, Książę, Panowie,

Jeśli mogę- chciałbym wyrazić swoje zdanie w dyskusji dotyczącej kształtu Prawa Kardynalnego o Władzy oraz Dekretu Królewskiego ustanawiającego Inkwizycję Królewską. Uważam, że akty prawne przedstawione przez Luisa Pedro de Medici, pomimo pozornej zawiłości oraz mnogości poruszanych kwestii, znacznie lepiej oddają ideę funkcjonowania Inkwizycji Królewskiej. Ponadto regulują wiele kwestii pominiętych w wersji uproszczonej. 
 
Uważam, że akty prawne powinny precyzyjne regulować poruszane w nich kwestie i zostawiać jak najmniejsze pole do domysłów, spekulacji oraz interpretacji ich treści. Wszak ile osób, tyle opinii na dany temat. A chyba nie po to ustanawiamy akt prawny, aby każdy mógł interpretować jego treść według własnego upodobania? 

Inkwizycja Królewska, jako autonomiczny organ sądowniczy powinna być w stanie funkcjonować samodzielnie, wymagając bezpośredniej ingerencji monarchy jedynie w sprawach najwyższej wagi, co jest jasno określone w wersji Luisa Pedro De Medici. Wersja uproszczona tworzy moim zdaniem organ niewydolny, który nawet w obliczu niewielkich wątpliwości co do słuszności wydanych przez siebie wyroków wymaga ingerencji Monarchy. Według mnie podważa to istotnie jego autonomiczność, a tym samym zasadności istnienia.

Popieram zatem pierwotną wersję, z uwzględnieniem poprawek naniesionych przez Waszą Arcychrześcijańską Mość.

[Doña Leonor Catalina de Médici]

Señor Felipe,

dziękujemy za zabranie głosu. Czy ktoś jeszcze z zgromadzonych chciałby zabrać głos?

[Luis Pedro de Medici]

Od siebie dodam, że podtrzymuję swoje stanowisko i apeluję o poparcie moich propozycji Prawa Kardynalnego i Dekretu Królewskiego.

[Doña Leonor Catalina de Médici]

Wasza Wysokość, Książę, Panowie.

Do tej pory w debacie głos zabrały dwie osoby, a mianowicie Don Fernando Luis, przedstawiając nam nowy projekt poważnych aktów prawnych  oraz Señor Felipe popierając projekt Don Luisa Pedro. Otwieramy ostatnie głosowanie nad powyżej przedstawionymi aktami Prawa Kardynalnego o Władzy oraz Dekretem o Inkwizycji Królewskiej, które potrwa do dnia jutrzejszego do godziny 15.

I. Projekt Don Luisa Pedro księcia de Medici;

II. Projekt Don Fernando Luisa wicehrabiego de Córdoba.

[Felipe Miguel de Guzmán]

 Głosuję za projektem I autorstwa  Don Luisa Pedro księcia de Medici.

[Fernando Luis de Córdoba]

A wyczekiwana opinia Jego Królewskiej Mości Marcosa?

[Tomasz Mancini]

Głosuję za projektem I autorstwa don Luisa Pedro księcia de Medici

[Carlos Lorenzo de Medici y Zep]

Ja również z niecierpliwością czekam na opinię Jego Królewskiej Mości Marcosa, dopiero po tym będę mógł oddać głos za wybranym dokumentem.

[Markos apo Zep]

¡Señores y señoras!

Poproszono Nas, abyśmy zabrali głos w sprawie projektów, wskazując, które - przygotowane przez Señora Luisa Pedra czy też Señora Fernando Luisa - wydają się Nam lepsze. Mając wybór między tymi dwoma opcjami, skłaniamy się ku projektom Señora Luisa Pedra. Prezentują wysoki poziom techniki prawodawczej, cechują się eleganckim stylem i podkreślają klimat Imperium.

Jedna uwaga: art. XXIII Prawa Kardynalnego proponujemy przeredagować następująco:
Aż do momentu dowiedzenia przed majestatem sprawiedliwości winy osoby oskarżonej, jest ona uznawana za niewinną; sądom jednak zezwala się na stosowanie określonych w przepisach odrębnych środków zapobiegawczych.
Miałby wtedy większy sens.

Złożona jest struktura Inkwizycji wedle projektów Señora Luisa Pedra, jednak w istocie, projekt zezwala też powołać do Inkwizycji minimalną ilość dwóch członków. Skoro Wielki Inkwizytor nie może rozpatrywać spraw w I instancji, musi dla zajmowania się nimi być powołany jeden Inkwizytor. A zatem: Wielki Inkwizytor i Inkwizytor wystarczają, by działała Inkwizycja. Nigdzie bowiem nie wskazano, że absolutnie wymagane jest powołanie Inkwizytora Trybunału Inkwizycji Królewskiej czy Inkwizytora Supremy. Nie powinno to zatem stanowić problemu.

Opowiadamy się zatem za tymi dwoma projektami (opcja I).

Radością było dla Nas odwiedzenie skarlandzkich włości Naszej małżonki i z żalem opuszczamy słoneczne Imperium, jednak królewskie obowiązki wzywają Nas do Warszawy.

¡Saludos!
/-/ Marcos Paulos Víctorez de Zep,
Rey de Polonia y del  Imperio Scarlañol
Gran príncipe de Lituania