Posiedzenie Kortez Generalnych w Toledo

[Don Alberto de Orange-Nassau]

Również popieram odnowienie relacji dyplomatycznych.

[Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba]

Wielmożni,

proszę wybaczcie, że wcześniej nie zaprezentowałem treści traktatu. Traktat nie różni się od tego, który pierwotnie podpisało Królestwo Surmeńskie i Federalne Królestwo Skarlandu.

Art. 1.
1. Wysokie Układające się Strony uznają się niniejszym wzajemnie za suwerenne państwa i podmioty prawa międzynarodowego.
2. Wysokie Układające się Strony wyrzekają się we wzajemnych stosunkach używania jakiejkolwiek przemocy.

Art. 2.
1. Wysokie Układające się Strony nawiązują niniejszym stosunki dyplomatyczne na szczeblu ambasadorów.
2. Wysokie Układające się Strony dopuszczają ustanowienie przedstawicielstwa Imperium Skarlandu w Demokracji Surmeńskiej oraz przedstawicielstwa Demokracji Surmeńskiej w Imperium Skarlandu.

Art. 3.
Wysoka Układająca się Strona wysyłająca swojego przedstawiciela obowiązana jest uprzednio wystąpić o agrement dla kandydata na ambasadora.

Art. 4.
1. Ambasadorowi przysługuje immunitet na terenie państwa przyjmującego.
2. W ramach immunitetu, na terenie państwa przyjmującego, ambasador:
a) nie podlega jurysdykcji karnej państwa przyjmującego,
b) nie podlegają jurysdykcji cywilnej państwa przyjmującego, chyba że sprawa dotyczy ich działalności niezwiązanej zupełnie z pełnioną misją, a sprawa dotyczy interesów prawnych osób trzecich, podległych jurysdykcji państwa przyjmującego,
c) korzystają ze swobody poruszania się po obszarze państwa przyjmującego,
d) korzystają z prawa do reprezentowania interesów państwa wysyłającego, w sposób uznany przez nich za właściwy, w środkach masowego przekazu, w tym na głównej liście dyskusyjnej państwa przyjmującego,
e) nie jest zobowiązany do składania zeznań w charakterze świadka.
3. Wysokie Układające się Strony zobowiązują się rozstrzygać na drodze dyplomatycznej spory wynikłe na tle postępowania ambasadorów, z zastrzeżeniem dopuszczalności drogi sądowej w sytuacji, o której mowa w art. 4 pkt b.

Art. 5.
Jeśli pod wątpliwość poddaje się niewinność lub/i uczciwość ambasadora, Państwo wysyłające ma obowiązek wszczęcia śledztwa.

Art. 6.
1. Ambasador może zrzec się immunitetu.
2. Wydalenie ambasadora z państwa przyjmującego następuje poprzez uznanie go za persona non grata.
3. W przypadku wydalenia ambasadora państwo przyjmujące zobowiązuje się do złożenia wyjaśnień i przedstawienia powodu wydalenia ambasadora państwa wysyłającego.

Art. 7.
Wysokie Układające się Strony zobowiązują się wzajemnie do podejmowania działań zmierzających do rozwoju wzajemnych stosunków.

Art. 8.
1. Każda z Wysokich Układających się Stron może wypowiedzieć niniejszy traktat.
2. W przypadku wypowiedzenia niniejszego traktatu traci on swoją moc z upływem trzeciego dnia następującego po dniu notyfikacji wypowiedzenia traktatu drugiej stronie.

Art. 9.
Traktat niniejszy wchodzi w życie z dniem ratyfikowania go przez Wysokie Układające się Strony.

/-/

/-/

[Norbert I Catalan]

Nie mam zastrzeżeń co do Traktatu.

[Carlos de Médici]

Gwoli formalności, oczywiście także potwierdzam moją obecność.

I głosuję za traktatem.

[Don Alberto de Orange-Nassau]

Nie zgłaszam zastrzeżeń i w pełni popieram.

[Catalina d'Este y Córdoba]

Jako Surmenka popieram jak najbardziej odbudowę relacji między moimi Ojczyznami

[Adrjanos Viktorjosigos]

Ja się wstrzymuję od głosu

[Carlos Lorenzo de Medici y Zep]

Również wstrzymuję się od głosu.

[Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba]

Również ja nie mam zastrzeżeń i głosuję ZA traktatem.


W imieniu Jej Arcykatolickiej Mości zamykam głosowanie oraz oświadczam, że Kortezy Generalne większością głosów zaakceptowały traktat uznaniowy pomiędzy Imperium Skarlandzkim a Demokracją Surmeńską. W glosowaniu oddano 6 głosów za przyjęciem traktatu, natomiast 2 osoby wstrzymały się od głosu.


Pragnę również zaprezentować Wielmożnym propozycję kolejnego traktatu, a mianowicie konkordatu z Państwem Kościelnym Rotria. Niniejszym otwieram debatę, które potrwa do dnia jutrzejszego do godziny 15:00, następnie przejdziemy do głosowania. Poniżej prezentuję tekst konkordatu.

Apostolskie Miasto Rotria, dn. ... m. ... A.D. MMXVI

Konkordat pomiędzy Państwem Kościelnym Rotria a Imperium Skarlandu

Wysokie Układające się Strony:

Jego Świątobliwość Aleksander IV,
Patriarcha Rotrii, w imieniu własnym i Państwa Kościelnego Rotria
oraz

Jej Królewska Mość Eleonora I,
Król Imperium Skarlandu, w imieniu własnym i Imperium Skarlandu,
zawierają w najlepszej wierze następujący Konkordat, traktujący również o wzajemnym uznaniu i nawiązaniu stosunków dyplomatycznych:

Art. 1.
1. Wysokie Układające się Strony uznają się niniejszym wzajemnie za suwerenne państwa i podmioty prawa międzynarodowego.
2. Wysokie Układające się Strony wyrzekają się we wzajemnych stosunkach używania jakiejkolwiek przemocy.

Art. 2.
1. Wysokie Układające się Strony nawiązują niniejszym umowę konkordatową.
2. Wysokie Układające się Strony dopuszczają ustanowienie przedstawicielstwa Stolicy Apostolskiej w Imperium Skarlandu oraz przedstawicielstwa Imperium Skarlandu w Stolicy Apostolskiej.
4. Przedstawicielem Stolicy Apostolskiej w Imperium Skarlandu będzie duchowny, zwierzchnik prowincji kościelnej.
5. Przedstawiciel Imperium Skarlandu w Stolicy Apostolskiej posiadać będzie rangę ambasadora.

Art. 3.
1. Ambasadorowi i przedstawicielowi Stolicy Apostolskiej przysługuje immunitet na terenie państwa przyjmującego.
2. W ramach immunitetu, na terenie państwa przyjmującego, ambasador lub przedstawiciel Stolicy Apostolskiej:
a) nie podlega jurysdykcji karnej państwa przyjmującego,
b) nie podlega jurysdykcji cywilnej państwa przyjmującego, chyba że sprawa dotyczy ich działalności niezwiązanej zupełnie z pełnioną misją, a sprawa dotyczy interesów prawnych osób trzecich, podległych jurysdykcji państwa przyjmującego,
c) korzysta ze swobody poruszania się po obszarze państwa przyjmującego,
d) korzysta z prawa do reprezentowania interesów państwa wysyłającego, w sposób uznany przez siebie za właściwy, w środkach masowego przekazu, w tym na głównej liście dyskusyjnej lub forum państwa przyjmującego,
e) nie jest zobowiązany do składania zeznań w charakterze świadka.
3. Wysokie Układające się Strony zobowiązują się rozstrzygać na drodze dyplomatycznej spory wynikłe na tle postępowania swoich przedstawicieli, z zastrzeżeniem dopuszczalności drogi sądowej w sytuacji, o której mowa w art. 4.

Art. 4.
Jeśli pod wątpliwość poddaje się niewinność lub uczciwość przedstawiciela, państwo wysyłające ma obowiązek wszczęcia śledztwa.

Art. 5.
1. Ambasador lub przedstawiciel Stolicy Apostolskiej może zrzec się immunitetu.
2. Wydalenie ambasadora lub przedstawiciela Stolicy Apostolskiej z państwa przyjmującego następuje poprzez uznanie go za persona non grata.
3. W przypadku wydalenia ambasadora lub przedstawiciela Stolicy Apostolskiej państwo przyjmujące zobowiązuje się do złożenia wyjaśnień i przedstawienia powodu wydalenia przedstawiciela państwa wysyłającego.


Art. 6.
Imperium Skarlandu ma obowiązek zagwarantować Kościołowi Rotryjskiemu oraz jego osobom prawnym i fizycznym swobodę utrzymywania stosunków i komunikowania się z Państwem Kościelnym, z Konferencjami Episkopatów, z Kościołami partykularnymi, a także między sobą i z innymi wspólnotami, instytucjami, organizacjami i osobami w kraju i za granicą.

Art. 7.
1. Imperium Skarlandu uznaje osobowość prawną Kościoła Rotryjskiego jako całości, a także wszystkich jego prowincji kościelnych na terytorium Imperium Skarlandu.
2. Inne organizacje i jednostki Kościoła Rotryjskiego mogą starać się o uzyskanie osobowości prawnej w myśl przepisów prawa Imperium Skarlandu za pośrednictwem kompetentnej władzy kościelnej.

Art. 8.
Przestrzegając prawa do wolności religijnej, Państwo zapewnia Kościołowi Rotryjskiemu bez względu na obrządek, prawo do swobodnego i publicznego pełnienia jego misji, łącznie z wykonywaniem jurysdykcji oraz zarządzaniem i administrowaniem jego sprawami na podstawie prawa kanonicznego z zastrzeżeniem, że nie może godzić to w przepisy prawne Imperium Skarlandu.

Art. 9.
1. Tworzenie właściwych Kościołowi struktur należy do kompetentnej władzy kościelnej; dotyczy to w szczególności erygowania, zmieniania i znoszenia prowincji kościelnych, archidiecezji, diecezji, ordynariatu polowego, administratur apostolskich, prałatur personalnych i terytorialnych, opactw terytorialnych, parafii, instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego oraz innych kościelnych osób prawnych.
2. Żadna część terytorium Imperium Skarlandu nie będzie włączona do archidiecezji, diecezji lub prowincji kościelnej mającej swą stolicę poza granicami Imperium Skarlandu.
3. Żadna diecezja mająca swą stolicę w Imperium nie będzie się rozciągała poza granice Imperium Skarlandu.

Art. 10.
1. Zwierzchnik prowincji kościelnej jest wybierany przez władze Państwa Kościelnego.
2. Urzędy kościelne obsadza kompetentna władza kościelna zgodnie z przepisami prawa Państwa Kościelnego Rotria.

Art. 11.
1. Imperium Skarlandu zobowiązuje się respektować małżeństwa zawarte przed kompetentną władzą kościelną.
2. Małżeństwo zawarte w ośrodku kultu religijnego wywiera skutki cywilnoprawne, jeżeli:
a) między nupturientami nie istnieją przeszkody wynikające z prawa Imperium Skarlandu ,
b) złożą oni przy zawieraniu małżeństwa zgodne oświadczenie woli dotyczące wywarcia takich skutków i
c) o fakcie zawarcia małżeństwa został powiadomiony odpowiedni w myśl przepisów dotyczących zawarcia małżeństwa organ w terminie pięciu dni od zawarcia małżeństwa; termin ten ulega przedłużeniu, jeżeli nie został dotrzymany z powodu siły wyższej, do czasu ustania tej przyczyny.

Art. 12.
Wszystkim, którzy z jakiejkolwiek przyczyny przebywają przymusowo w danym miejscu bez możliwości opuszczenia go w celu uczestnictwa w praktykach religijnych, Imperium Skarlandu zobowiązuje się, w miarę swych możliwości, umożliwić uczestnictwo w tych praktykach.

Art. 13.
Wysokie Układające się Strony zobowiązują się wzajemnie do podejmowania działań zmierzających do rozwoju wzajemnych stosunków.

Art. 14.
1. Każda z Wysokich Układających się Stron może wypowiedzieć niniejszy Konkordat.
2. W przypadku wypowiedzenia niniejszego Konkordatu traci on swoją moc z upływem trzeciego dnia następującego po dniu notyfikacji wypowiedzenia Konkordatu drugiej stronie.

Art. 15.
Konkordat wchodzi w życie z dniem ratyfikowania go przez Wysokie Układające się Strony.

W imieniu Państwa Kościelnego Rotria
/-/

W imieniu Imperium Skarlandu
/-/

[Don Cosme Pedro de Médici]

Jako takich zastrzeżeń do treści konkordatu z Państwem Kościelnym Rotria nie  mam, aczkolwiek proponuję, że skoro już jesteśmy przy jego ratyfikacji: warto się dobrze nad nim zastanowić. Być może w tym co zaproponuję, będę odosobniony, ale może i zyskam jakiś zwolenników. Otóż proponuję, żeby zmodyfikować art. 10, którego obecnie treść jest następująca:

Art. 10.
1. Zwierzchnik prowincji kościelnej jest wybierany przez władze Państwa Kościelnego.
2. Urzędy kościelne obsadza kompetentna władza kościelna zgodnie z przepisami prawa Państwa Kościelnego Rotria.

Mam na myśli to, aby na kandydata na zwierzchnika prowincji kościelnej i obsadzanie urzędów kościelnych miał wpływ nasz monarcha.

[Maria Dolores d'Este y Córdoba]

Jestem za traktatem, ale z tą poprawką, którą proponuje Don Cosme. Myślę warto tą wzmiankę zastosować, bo jest bardziej wydatna i rzeczowa

[Felipe Miguel de Guzmán]

Pomysł Jego Królewskiej Wysokości Don Cosme jest bardzo ciekawy. Uważam, że państwo powinno mieć wpływ na wybór prymasa, który nie tylko będzie reprezentował kościół w skarlandzie ale i Imperium. Trzeba mieć to na uwadze bo i prawo skarlandzkie nadaje pewne przywileje prymasowi..

[Don Alberto de Orange-Nassau]

Art.5. daje możliwość wydalenia przedstawiciela Stolicy Apostolskiej, gdyby nie spełniał on oczekiwań czy to monarchy, czy narodu. Jest to jakiegoś rodzaju wpływ monarchy na obsadzanie urzędów kościelnych. Innego rodzaju wpływ (czy to wskazywanie, czy wręcz wymuszanie konkretnych osób) jest niezgodny z przepisami kościelnymi i w sumie trudno mi sobie go wyobrazić. To kompetencja Biskupa Powszechnego, nie królowej.

[Carlos de Médici]

Art.5. daje możliwość wydalenia przedstawiciela Stolicy Apostolskiej, gdyby nie spełniał on oczekiwań czy to monarchy, czy narodu. Jest to jakiegoś rodzaju wpływ monarchy na obsadzanie urzędów kościelnych. Innego rodzaju wpływ (czy to wskazywanie, czy wręcz wymuszanie konkretnych osób) jest niezgodny z przepisami kościelnymi i w sumie trudno mi sobie go wyobrazić. To kompetencja Biskupa Powszechnego, nie królowej.

Pozwolę sobie się nie zgodzić (czyżby nowy spór o inwestyturę? ). Niegdyś w konkordacie z MAW istniał przepis, który dawał Monarchii prawo do akceptowania kandydatów na prymasa. Optowałbym za takim rozwiązaniem i w tym przypadku. Ale jestem skłonny poprzeć także propozycję Don Cosimo.

Abstrahując nieco od tego, to przecież Rotrii powinno zależeć na tym konkordacie, a nie Skarlandowi, więc nie powinni wybrzydzać .

[Felipe Miguel de Guzmán]

Jeśli prymas może być wydalony przez monarchę z racji niewydolności w sprawowaniu swego urzędu, to takie rozwiązanie mnie satysfakcjonuje.