Author Archives: Timoteos Stefanosigos

by | 24 września, 2011 · 10:27 pm

Wieści XXI – zaprzysiężenie Archonta, zmiany w Hasselandzie

Archont Patrikjosigos zaprzysiężony

Dzisiaj Efor Timoteos Stefanosigos dokonał aktu zaprzysiężenia archonta-elekta Aleksandrosa Patrikjosigosa, z zachowaniem procedury, tej samej, według której nie tak dawno  zaprzysiężony został Paulos Petrosigos. Zaprzysiężenie jest również oficjalnym początkiem kadencji, która potrwa 180 dni – do 22 marca 2012 roku.

Następnym krokiem będzie ogłoszenie przez Archonta expose i ujawnienie składu przyszłej Rady Tesmotetów. W poprzedniej kadencji, z braku osób chętnych do podjęcia funkcji tesmotetów, obsadzone było tylko stanowisko ds. dyplomacji. W tej kadencji, zgodnie z zapowiedziami, może być ich więcej. Wiadomo, że Timoteos Stefanosigos może objąć stanowisko Tesmotety Kultury – jeżeli wyrażą na to zgodę przedstawiciele państw członkowskich OPM, do których, jako Sekretarz Generalny tej organizacji, zwrócił się z opinią w tej sprawie.

Reforma i rotacja stanowisk w Hasselandzie

Na mocy nowej ustawy, zmieniły się stanowiska państwowe w Królestwie Hasselandu. Funkcja regenta została zastąpiona funkcją Generalnego Gubernatora, który w okresie wakatu bądź nieobecności Króla pełni jego funkcję. Funkcja ta została również rozdzielona z funkcją premiera rządu emigracyjnego.

Funkcję Generalnego Gubernatora objął Piotr Kościński, dotychczasowy (od ponad 10 lat!) premier i regent. W jego miejsce, funkcję Premiera objął Jakub Ostrowski, wcześniej pełniący funkcję członka Rady Stanu.

Reforma administracyjna w toku

Do działania powróciła ostatnio cicha Eklezja. Nadal czekamy na podpisanie (bądź zawetowanie) dwóch z ostatnio uchwalonych ustaw (o stowarzyszeniach i o uchyleniu niektórych ustaw), których procedurę wstrzymała śmierć archonta. Patrikjosigos, pełniąc jego obowiązki, zdecydował się na podpisanie tylko jednej czekającej ustawy – ordynacji wyborczej, pozostawiając pozostałe dwie „pełnoprawnemu” archontowi, czyli, jak się okazało, sobie samemu.

Tymczasem pod obrady wpłynął nowy projekt ustawy o administracji terytorialnej. Ma on zastąpić dotychczasową, skomplikowaną i nieżyciową ustawę o samorządach. Nowy projekt ma już za sobą konsultacje w Komitecie Regionów – instytucji, w której zaasiadają wszyscy nomarchowie i rezerwatorzy (zarządcy odpowiednio nomosów i rezerwatów). Teraz, jeżeli żaden poważny sprzeciw nie zatrzyma ustawy w Eklezji, to czas jej wprowadzenia to najbliższe tygodnie.

Nowa ustawa kładzie nacisk na nomosy jako podstawową jednostkę administracji terytorialnej, znacznie ograniczając miejscowości – które zostaną ściśle podporządkowane Nomosom i domyślnie nie będą stanowić nawet osobnych jednostek. Z drugiej strony, ustawa urealnia samorządy, zmniejszając liczbę mieszkańców wymaganą do ich utworzenia w danej jednostce. Nowa ustawa jest o wiele ogólniejsza i rezygnuje m.in. ze szczegółowych regulacji dot. finansów jednostek terytorialnych.

Dodaj komentarz

Filed under βηιεστε - Wieści

by | 13 września, 2011 · 3:55 am

Wieści XX – wybory Archonta i zamieszanie pogrzebowe

Wybory Archonta

Po niedawnej nagłej śmierci Archonta, zadecydowano o przyśpieszonym przeprowadzeniu wyborów. Pełniący obowiązki Archonta, dotychczasowy Tesmoteta Dyplomacji, Aleksandros Patrikjosigos, zarządził je na 19-20 września. Wcześniej, od wczoraj do 16 września trwać będzie czas na zgłaszanie kandydatur. Ostatecznie nowego Archonta poznamy najprawdopodobniej 21 września.

Wiele osób zastanawia się, kto zostanie następnym Archontem. Najprawdopodobniejszym kandydatem jest właśnie Alexandros Patrikjosigos – który był jedynym konkurentem Paulosa Petrosigosa podczas pierwszych wyborów. Jak dotąd jako jedyny zgłosił swoją kandydaturę. Jest też raczej jedynym ze „starszych” Surmeńczyków, który to zrobi – Timoteos Stefanosigos, potencjalny konktrakandydat z racji pełnienia funkcji Sekretarza Generalnego OPM nie może wystartować. Startu odmówił także syn poprzedniego Archonta – Victorjos Paulosigos, przywódca surmeńskich monarchistów. Pozostali „starsi” – Aleksandros apo Wu, jak i Chartyna Papandreu czy Sylvana Koppa – są raczej mało aktywni.

Jakie są alternatywy? Niewielkie. Z pozostałych obywateli najprawdopodobniejszym możliwym kontrkandydatem jest Havelock Jaskoviakus, jeden niewielu z aktywnych politycznie „nowych” Surmeńczyków. Mało prawdopodobne, żeby swoją kandydaturę wysunęła mniejszość hasselandzka, choć z drugiej strony jej poparcie może mieć kluczowe znaczenie dla wyboru. Być może monarchiści, po odmowie kandydowania przez Victorjosa Paulosigosa, zdecydują się na inną kandydaturę? Nie byłoby zaskoczeniem, gdyby na taki pomysł wpadł Konstantinos de Hellas, ostatnio zaskakujący opinię publiczną swoimi kontrowersyjnymi propozycjami.

Jeżeli nie pojawi się zgłoszenie kontrkandydata – a jest to prawdopodobny scenariusz – będziemy mieli kolejną sytuację, w której stanowisko obejmie jedyny kandydat. Ostatnie wybory do Eklezji miały właśnie taki scenariusz – na trzy mandaty wpłynęły tylko trzy kandydatury.

Pogrzeb i upamiętnianie – spór obywatelski

Choć powszechna żałoba – jak chyba niemal zawsze i wszędzie – miała charakter spajający i przez pewien czas uciszyła spory w Surmenii, różne pomysły i koncepcje wokół pogrzebu i upamiętnienia zmarłego archonta szybko stały się przedmiotem mniej lub bardziej energicznych dyskusji – czy wręcz sporów.

Najbardziej rzeczowa okazała się dyskusja wokół propozycji dostojnego Alexandrosa Patrikjosigosa, który, jako pełniący obowiązki Archonta, zaproponował scenariusz działań dot. pogrzebu. Przede wszystkim stwierdził, że pogrzeb powinien mieć miejsce po wyborach, w obecności kolejnego Archonta i w tej propozycji spotkał się ze zrozumieniem i poparciem.

Nieco więcej wątpliwości wzbudziły pozostałe dwie propozycje – powołania instytutu kulturalnego im. Paulosa Petrosigosa oraz ustanowienia orderu za dokonania kulturalne, którego Paulos Petrosigos byłby patronem. Sceptycy wskazywali na duże prawdopodobieństwo szybkiego „obumarcia” takiej instytucji oraz na fakt, że jest order przyznawany za osiągnięcia w dziedzinie kultury już istnieje. Choć brak jeszcze ostatecznej konkluzji, jak dotąd ostatnią myślą w dyskusji jest pomysł powołania instytutu, który byłby jednak podległy Królewskiej Akademii Nauk, w myśl koncepcji „nie mnożenia bytów”.

Znaczne kontrowersje wzbudziły natomiast dość ekscentryczne propozycji jednego z monarchistów – Konstantinosa Hellasa, który zaproponował m.in. zamiast pogrzebu – kremację i rozsypanie popiołów Petrosigosa nad całą Surmenią, co ma symbolizować, że „śp. Paulos chroni Surmenię po śmierci”. Wśród innych jego propozycji była również taka, aby dla uhonorowania zmarłego nie obsadzać więcej stanowiska Archonta, ale zastąpić je dwuosobową „Radą Ludu”. Najwięcej kontrowersji wzbudziło jednak polityczne wezwanie do obwołania Victorjosa Paulosigosa następcą Paulosa Petrosigosa, w którym ten drugi nazywany jest „wodzem”, a pierwszy – „Synem Narodu” (sic!). Wezwania te stoją bowiem w jasnej sprzeczności z własnymi poglądami samego Paulosa Petrosigosa, który był zwolennikiem demokracji i autorem reformy znoszącej monarchię.

Dodaj komentarz

Filed under βηιεστε - Wieści

Tagged as , , , ,

by | 8 września, 2011 · 8:04 pm

Paulos Petrosigos nie żyje


Dziś, o godzinie 11:10, lekarze rządowego szpitala w Kaharonei stwierdzili śmierć Archonta Demokracji Surmeńskiej Paulosa Petrosigosa. Przyczyn jego śmierci oficjalnie nie podano publicznie, a wyłącznie do wiadomości najbliższej rodziny. Fona dotarła do nieoficjalnej informacji, która mówi o zapaści sercowo-naczyniowej jako o bezpośredniej przyczynie śmierci.

Paulos Petrosigos został trzy dni temu ok. godziny 15 odnaleziony przez współpracowników w jednym z gabinetów w Pałacu Deńskim. Był nieprzytomny. Został natychmiast przewieziony do szpitala, na oddział intensywnej terapii. Pomimo skrupulatnej opieki medycznej, wczoraj lekarze stwierdzili u niego zapadnięcie w stan śpiączki, a dziś – zgon.

Sylwetka Paulosa Petrosigosa

Paulos Petrosigos apo Zep był założycielem państwa i do dziś pełnił jako jedyny funkcję głowy państwa – początkowo jako Prezydent Republiki Surmenii od 2005 do 2006 roku, Król Surmenii w latach 2006-2011 a od 20 maja 2011 roku I Archont Demokracji Surmeńskiej.

Poza pełnieniem funkcji głowy państwa, obejmował liczne inne funkcje – wielokrotnie pełnił funkcję Tesmotety, przede wszystkim Spraw Zagranicznych. Był również Nomarchą Nomosu Jacyńskiego. Brał aktywny udział w polityce – choć w ograniczonym stopniu w trakcie zasiadania na tronie Króla Surmenii. Był twórcą i liderem partii Unia Prawicy, reaktywowanej w roku 2011 jako Deksja. Petrosigos uznawał wolność i demokrację za najważniejsze wartości, sprzeciwiał się polityce kolonizacyjnej. W kwestii gospodarki był kapitalistą. Poza polityką, Petrosigos był znanym kartografem, przez kilka lat jego wersja mapy Mikroświata była najszerzej obowiązującą, a obecna mapa jest w dużej części jej kontynuacją.

Co dalej?

Zgodnie z postanowieniami ustawy o Radzie Tesmotetów, tymczasowo obowiązki Archonta zostały przeniesione na jedynego powołanego Tesmotetę – dostojnego Alexandrosa Patrikjosigosa. Ponieważ postanowienia Syntagmy są w kwestii śmierci Archonta niezbyt precyzyjne, obecnie trwa dyskusja nad właściwym modelem postępowania.

Wkrótce po ogłoszeniu śmierci Archonta, p.o. Efora, dostojny Havelock Jaskoviakus zaproponował zwołanie Wiecu Nadzwyczajnego, który przejąłby obowiązki Archonta i przeprowadził wybory. Wracając przedwcześnie z urlopu, Efor Timoteos Stefanosigos zauważył, że byłoby to działanie bezprawne, jako że takiej procedury nie przewiduje Syntagma. Wg. niego, najwłaściwszym byłoby zastosowanie procedury dot. przedłużającej się nieobecności Archonta, która zakłada powołanie przez Eklezję Tyrana, który przejmie obowiązki Archonta do końca jego kadencji.

4 Komentarze

Filed under Surmenia

Tagged as , ,

by | 12 sierpnia, 2011 · 6:09 am

Wieści XIX – Gospodarka testowana, ospała kampania wyborcza

Trwa kampania wyborcza

Mimo pewnych zastrzeżeń co do kwestii formalno-prawnych, które wynikały m.in. z nieznowelizowanej ordynacji wyborczej jeszcze z okresu Królestwa, która fragmentami stoi w sprzeczności z Syntagmą, wybory do XVIII kadencji Eklezji Surmeńskiej trwają w najlepsze. Dziś ostatni dzień zgłaszania kandydatur – jutro najprawdopodobniej będziemy mogli oddawać głosy, chyba że liczba kandydatów nie ulegnie zmianie.

Jak dotąd Centralna Komisja Wyborcza potwierdziła zgłoszenie trzech kandydatur – Aleksandrosa Patrikjosigosa (Partia Prawa), Havelocka Jaskoviakusa (bezpartyjny) i Timoteosa Stefanosigosa (Partia Demokratyczna). Jeżeli nie będzie więcej chętnych – wówczas ta trójka obejmie mandaty bez przeprowadzania głosowania.

Tymczasem kampania wyborcza toczy się dość ospale. Nic dziwnego – pierwszy z wymienionych kandydatów po zgłoszeniu kandydatury udał się na urlop. Dostojny Havelock Jaskoviakus wygłosił w punktach swój program, w którym po części zaatakował swojego poprzednika – krytykując m.in. dotychczasowe działania Surmeńskich Sił Obronnych, za które w dużej części odpowiada Timoteos Stefanosigos, do niedawna jedyny wojskowy w służbie czynnej i wielokrotny Tesmoteta Obrony – a po części urzędującego Archonta (m.in. za bierność w zakresie regionów oraz zbyt skromny skład Rady Tesmotetów).

Jego kontrkandydat swojego programu nie przedstawił – ograniczył się do odpowiedzi na postulaty Jaskoviakusa. Dziś na forum pojawiły się także dwa wyborcze plakaty Partii Demokratycznej jego autorstwa.

SG Emporjos w trakcie testów

Od prawie tygodnia trwa testowanie systemu gospodarki Emporjos. Choć pierwszy trzydniowy „okres rozliczeniowy” był ze zrozumiałych względów dość aktywny – powstały pierwsze trzy przedsiębiorstwa, dokonano pierwszych działań produkcyjnych, to w drugim zapanował marazm (nie dokonano żadnych produkcji i transakcji), choć na rynek wszedł czwarty gracz.

Czy trzeci okres okaże się lepszy? Być może – brak działalności spowodowany jest na pewno nieobecnością co najmniej dwóch z przedsiębiorców, jeżeli wrócą oni, wówczas coś może się „ruszyć”. Pewnym problemem są też braki przedsiębiorstw w niektórych branżach – co powoduje, że brakuje zbytu na niektóre towary. Nie wiadomo jeszcze, czy władze Surmenii i twórca systemu w tej sytuacji zdecydują się na interwencję, czy będą czekać na powstanie nowych przedsiębiorstw. Założenie swojej firmy zapowiadała jak dotąd jeszcze co najmniej jedna osoba.

Warto zauważyć, że w ankiecie prowadzonej przez UBOP, jak dotąd na 10 osób aż 6 stwierdziło, że Emporjos jest dobrym projektem na surmeńską gospodarkę, podczas gdy dwie stwierdziły, że potrzebny jest zupełnie inny projekt, a dwie inne, że gospodarka nie jest Surmenii w ogóle potrzebna.

Dodaj komentarz

Filed under βηιεστε - Wieści

Tagged as , , , , , ,

by | 31 lipca, 2011 · 8:43 pm

Wieści XVIII – mapa gospodarcza, ożywienie legislacyjne

Mapa gospodarcza - kliknij aby obejrzeć

Gospodarka w ujęciu geograficznym

Niejako na marginesie dyskusji dot. gospodarki surmeńskiej, dostojny Timoteos Stefanosigos przedstawił wstepną wersję mapy gospodarczej Surmenii.  Póki co naniesione na niż zostały złoża surowców, gazo- i ropociągi, strefy szczególnie uprzemysłowione, bujne lasy oraz tereny o szczególnie żyznych glebach.

Po kilku uwagach ze strony mieszkańców, dostojny Stefanosigos przedstawił wersję „beta2” mapy, na której uwzględnił poprawki innych, dodał także kilka nowych surowców i złóż. Pomniejszoną wersję mapy prezentujemy po prawej, po kliknięciu na nią otworzy się wersja pełnowymiarowa.

Ożywienie legislacyjne

Po pewnym wyciszeniu, w Eklezji znów słychać gwar. Zaczęło się od przedstawienia przez Havelocka Jaskoviakusa obywatelskiego projektu ustawy o stowarzyszeniach. Wkrótce potem pojawił się także projekt nowej ordynacji wyborczej autorstwa Archonta, a pod głosowanie poddana została leżąca od dość dawna w „zamrażarce” ustawa o Surmeńskich Siłach Obronnych. To ostatnie głosowanie skończyło się zresztą błyskawicznie, a ustawa została już podpisana i opublikowana przez Archonta.

Możliwe, że jest to otwarcie do dalszych nowelizacji – wiele ustaw wciąż nie zostało „odświeżonych” po reformie ustrojowej.

Co nowego w Hasselandzie?

W obliczu urlopu Piotra diuka Kościńskiego, Premiera Królestwa Hasselandu, jego obowiązki przejął minister Piotr Laging. Zdążył on już przedstawić propozycję stworzenia w ramach Demokracji Surmeńskiej partii, która ma reprezentować społeczność hasselandzkich uchodźców.

W efekcie porozumienia podpisanego przez Timoteosa Stefanosigosa, rektora Królewskiej Akademii Nauk, oraz Piotra Kościńskiego, właściciela Instytutu Hasselandzkiego (kontynuator dawnego Gellońskiego Instytutu Naukowego), Instytut Hasselandzki stał się autonomiczną częścią KAN. Instytut będzie mógł na prawach katedry zorganizować studia z zakresu dziennikarstwa, a także prowadzić badania naukowe z innych dziedzin, w zakresie, w którym dotyczyć będą one Królestwa Hasselandu. Instytut otrzyma także gościnę na stronach KAN.

Wczoraj do Hasselandu przybył tajemniczy Zakonnik, ukrywający swoje personalia. Wiadomo, że jest członkiem Zakonu Semnoteam, działającego w sarmackiej Gellonii. Jako prezent dla Hasselandu od Wielkiego Mistrza Zakonu zaoferował domenę hasseland.pl, a także zaproponował stworzenie hasselandzkiego Archiwum, gromadzącego wszelką wiedzę dot. Królestwa.

Dodaj komentarz

Filed under βηιεστε - Wieści

Tagged as , , , , , , ,

by | 25 lipca, 2011 · 1:14 pm

Wieści XVII – koniec sezonu w Lidze Królewskiej, powrót sądownictwa

Współpraca Hasselandu i Surmenii kwitnie

Po podpisaniu umowy stowarzyszającej Królestwo Hasselandu z Demokracją Surmeńską przyszedł czas na wypełnianie jej zapisów. W dniu dzisiejszym oficjalnie otwarty został wydzielony dział na forum Surmenii, przeznaczony dla Królestwa Hasselandu. Zainaugurowano także działalność partnerskiego programu razem:σημητη, który ma na celu wspierać hasselandzkich uchodźców na surmeńskiej ziemi.

Sam Hasseland nie pozostaje bierny. Skład Rządu Emigracyjnego powoli się kompletuje – oprócz diuka Piotra Kościnskiego, jego premiera, objął także Piotra Szermińskiego (Prezydent Rady Stanu), Piotra Laginga (Szef Komitetu Nadzwyczajnego ds. Bezpieczeństwa Uchodźców w randze ministra), Justannę (Minister Kultury) oraz Atosa Czarneckiego (minister bez teki).

Powrót trzeciej władzy

Po długiej przerwie, Surmenia posiada znów osobną władzę sądowniczą. Przez długi czas Królestwo Surmeńskie musiało obywać się bez niej – ostatni Prezes Sądu Najwyższego sprawował swoje obowiązki w 2008 r. Od czasu jego odwołania, funkcję sędziego sprawował de facto Król. Po reformie ustrojowej przestało to być dobrym rozwiązaniem – obieralny Archont jest bowiem urzędnikiem o wiele bardziej politycznym niż teoretycznie neutralny władca.

Nie dziwi więc, że od niedawna Surmenia ma nowy skład władzy sądowniczej – zgodnie z procedurą uwzględnioną w konstytucji, Archont, po otrzymaniu opinii o kandydatach od Eklezji, do Geruzji powołał dwóch gerontów – Timoteosa Stefanosigosa i Viktorjosa Paulosigosa (ten drugi funkcję obejmie po upłynięciu swojej kadencji na stanowisku Prefekta Generalnego Rotrii).

Jak się okazało – sądy nie są w Surmenii niepotrzebne. Tuż po powołaniu, geronta Stefanosigos wydał swój pierwszy akt – orzeczenie ws. interpretacji ustawy o obywatelstwie, na wniosek dostojnego Havelocka Jaskoviakusa. ie wiadomo, czy w przyszłości pojawią się inne sprawy – jednak istniejące i sprawne sądownictwo to instytucja de facto niezbędna dla dobrze działającej mikronacji.

Być może powołanie władzy sądowniczej przyśpieszy proces aktualizacji prawa karnego i procesowego – od czasu reformy ustroju na nowelizację czeka wciąż surmeński kodeks karny.

Koniec VI sezonu Ligi Królewskiej

Po dość zaskakujących finałach, mistrzem 6 sezonu Ligi Królewskiej został elderlandzki FC Tirion, czarny koń tego sezonu. Zwycięstwo było zaskoczeniem dla wszystkich – w tym dla menedżera, Simona McMelkora. W ćwierćfinałach w „bratobójczym” boju Tirion wyeliminował drugą elderlandzką drużynę – FC Devils Elder. W półfinale miał miejsce – w mojej opinii – mecz tego sezonu, w którym podopieczni McMelkora dosłownie wdeptali w ziemię (5-1) dwukrotnego mistrza LK – Cracovię Kraków.

Jednak o ile na zwycięstwo Tirionu można było stawiać, to jeszcze niedawno nikt nie domyślił się, że jego rywalem w finałowym meczu będzie zespół Elsynor Athletic. Na początku sezonu seria porażek umieściła tą drużynę na 7 (przedostatnim) miejscu w tabeli, przewidywano nawet zmierzch tej doskonałej drużyny. Ostatecznie Elsynor wywalczył drogę do awansu zajmując 4 miejsce z tą samą liczbą punktów co 5 w tabeli Hermes Surma (Dreamlandczycy przeważyli znacznie w bilansie bramek). Nikt raczej Elsynorowi sukcesów nie wróżył. Tymczasem Atleci de Brolle’a po ciężkim meczu wyeliminowali Aronę Shin Splints (mistrza z poprzedniego sezonu), a w drugim – zawsze groźne Młoty z Anheim. Mimo porażki w finale można Elsynor określić jako feniksa odradzającego się z popiołów.

W tym sezonie słabiej sprawiły się drużyny z Surmenii. OKS Hermes Surma, pomimo że znajdował się chwilowo na szczycie tabeli, nie awansował do finałów, ale i uniknął spadku do drugiej dywizji, zajmując 5, środkowe miejsce w swojej grupie. Pozostałe dwie surmeńskie drużyny – Polemistis Kaharonea i Gniazdo Zawaria nie zdołały się dochrapać awansu z drugiej dywizji, zajmując odpowiednio 6 i 8 miejsca w grupach B i A.

Dodaj komentarz

Filed under βηιεστε - Wieści

Tagged as , , , , , , , , ,

by | 23 lipca, 2011 · 9:28 am

GazCorp – jednodniowa megakorporacja


Loga GazCorpu i GazPharmacy, de facto kopie loga Gazpromu

Ostatnim głównym – i najgorętszym – tematem rozmów na surmeńskim forum jest kwestia wprowadzenia gospodarki wg. jednego z licznych w mikroświecie wzorów. aczęło się dość „niewinnie” – inicjatywą nacjonalizacji istniejącej od stosunkowo niedawna korporacji GazCorp, założonej przez jednego z młodszych obywateli – Nicolasa Filaretosa (od pewnego czasu nieaktywnego). Kariera korporacji była mocno kontrowersyjna – i to na niej chcielibyśmy się tu skupić.

Wkrótce po swoim przybyciu, p. Filaretos założył i prowadził Pub „Piwnica”, miejsce spotkań surmeńskiej śmietanki. Jak się szybko okazało, posada barmana to zbyt mało, aby zaspokoić jego ambicje. 4 maja powstał GazCorp – w obliczu braku jakichkolwiek regulacji życia gospodarczego w Surmenii, korporacja ta wyrosła niemal z podziemi i szybko puchła. Zgodnie ze słowami twórcy, GazCorp składał się z wielu spółek-córek, przy czym tylko ta właściwa, o tej samej nazwie co cała korporacja, zajmowała się  wydobyciem, rafinacją i obrotem gazu i paliwa. Inne utworzone (czy, zważywszy na stan posiadania, raczej ujawnione) spółki to m.in. GazPharmacy działająca na rynku medyczno-farmaceutycznym i GazSecurity – firma ochroniarska.

Zbudowana w jeden dzień siedziba GazCorpu.

GazCorp, choć jako jedno z nielicznych aktywnych surmeńskich przedsiębiorstw zostało powitane z entuzjazmem, od początku nie przekonało do siebie całego społeczeństwa. Pomijając protesty organizowane przez protestującą przeciwko wszystkiemu Partię Kobiet Niezależnych, pojawienie się całej, wielkiej korporacji spod ziemi wzbudziło pewne kontrowersje – wszak surmeńską cnotą jest umiar. Być może pod wpływem takiej a nie innej opinii, sam twórca postanowił sam wpędzić się w kłopoty – niemalże „organizując” tzw. incydent kaharonejski, w którym doszło do uwolnienia się (pod wpływem pożaru w laboratorium badawczym GazPharmacy) przechowywanych tam wirusów. Ostatecznie, już po akcji ratowniczej, całe laboratorium zostało zamknięte i objęte śledztwem Żandarmerii Surmeńskich Sił Obronnych.

Incydent, który prawdopodobnie miał przyciągnąć uwagę do GazCorpu, był też początkiem jego stopniowego upadku. Choć wkrótce potem otwarto Instytut Medyczny GazPharmacy, który miał być początkiem sieci luksusowych prywatnych szpitali, to aktywność GazCorpu spadła znacznie w trakcie zaangażowania się p. Filaretosa w politykę – z ramienia Partii Demokratycznej ubiegał się w ostatnich wyborach o mandat eklezjasty. Wkrótce potem spadła do zera – wraz z aktywnością samego Filaretosa, który, po tym jak z pewnym opóźnieniem złożył przysięgę,  w parlamencie (ani w Surmenii) więcej się nie pojawił.

Posłuszeństwo rodzi dyscyplinę, dyscyplina rodzi jedność, jedność rodzi siłę, siła to życie

Kontrowersyjne motto korporacyjne GazCorpu

Historia GazCorpu, korporacji która w ciągu miesiąca powstała, rozprzestrzeniła się na wiele rynków po czym równie szybko zniknęła z kart stała się ostrzeżeniem i impulsem dla uregulowania zasad surmeńskiej gospodarki – jak się bowiem okazało, samo promowanie cnoty umiaru to za mało, aby taka swobodna gospodarka mogła funkcjonować i pozostać realistyczna.

Losy jednodniowej korporacji są już niemal przesądzone – w związku z „wirtualną śmiercią” Nicolasa Filaretosa (i brakiem jakiegokolwiek testamentu), na podstawie uchwalonej niedawno ustawy o przejmowaniu własności prywatnej, GazCorp zostanie najprawdopodobniej przejęte przez państwo. Celem tej nacjonalizacji jest „urealnienie” firmy – które ma zostać osiągnięte przez jej podział na pomniejsze przedsiębiorstwa i ich indywidualną prywatyzację. Możliwe, że te mniejsze przedsiębiorstwa będą działać już w autorskim, „narracyjno-ręczno-bankowym” systemie gospodarczym (o roboczej nazwie Emporios), którego projekt został przedstawiony niedawno na forum Surmenii.

4 Komentarze

Filed under Felietony, βηιεστε - Wieści

Tagged as , , , ,

by | 17 lipca, 2011 · 4:20 pm

Wieści XVI – Powiernictwa i stowarzyszenia, czyli ożywienie w dyplomacji

Oryginał umowy, podpisany podczas realnego spotkania.

Kukria powierzona Surmenii

W efekcie wcześniejszych rozmów, 8 lipca, drugiego dnia Szczytu OPM, Archont Demokracji Surmeńskiej, Paulos Petrosigos podpisał wraz z Melanie O’Rhada, ostatnią Lady Protektor Wolnej Republiki Morvan umowę, która powierzyła terytoria WRM położone na Istokii pod opiekę Surmenii. Wolna Republika w maju tego roku ogłosiła zaprzestanie działalności – de facto upadek państwa. Preambuła umowy mówi o potrzebie uregulowania prawnego statusu ziem pozostałych po Wolnej Republice Morvan na terytorium Istokii, aby nie stały się one źródłem niestabilności w regionie, ani przedmiotem agresji państw trzecich.

Zgodnie z postanowieniami umowy, Morwańska Istokia Zachodnia – czyli Związek Kukryjski – otrzymała status powiernictwa, tj. przeszła czasowo pod jurysdykcję Demokracji, pozostając częścią Wolnej Republiki. Po 6 miesiącach stan ten ulegnie zmianie – i Kukria stanie się surmeńskim terytorium mandatowym, czyli ziemiami niczyimi, których losami (czyli ew. zgodą na zajęcie przez inne państwa) dysponuje Demokracja. Od samego początku taki status otrzymała Morwańska Istokia Północna – tj. Wyspy Razuri i Zegisa.

Rzeczony traktat wzbudził pewne kontrowersje wśród niektórych obywateli sarmackich – m.in. były Sekretarz Generalny OPM, Kryspin von Lichtenstein wyraził wątpliwość, czy umowa taka nie godzi w dobre stosunki surmeńsko-sarmackie, z racji konfliktu, w jakim pozostawała Wolna Republika Morvan i Księstwo Sarmacji. Jest to o tyle znaczące, że władze Sarmacji i Surmenii są w trakcie negocjacji nad podpisaniem nowego traktatu o uznaniu i stosunkach dyplomatyczny (dotychczasowy traktat o współpracy i przyjaźni został nie tak dawno wypowiedziany przez Archonta, nigdy bowiem nie został zastosowany).

Stowarzyszenie z Hasselandem

Choć dla wielu mikronautów Królestwo Hasselandu nie jest znaną mikronacją – nie jest to żadna młoda nanonacja. W istocie, jest nawet starsze od Surmenii – a jego twórcy i obywatele są legendami w mikroświecie. Państwo powstało w 2001 r., aby wejść następnie do nieco bardziej znanej Konfederacji Cyberii. Po upadku Cyberii (zniszczonej w 2003 r. wskutek działalności królowej Cymeryjki), ostatnia legalna władza Hasselandu – premier Piotr Kościński – ogłosiła udanie się na uchodźstwo do Księstwa Sarmacji. Od tamtej pory funkcjonował Rząd Emigracyjny – przez długi czas w Sarmacji, a od końca czerwca br. przeniósł się on do Surmenii.

Dzisiaj doszło do podpisania porozumienia między Rządem Emigracyjnym a Demokracją – wskutek której władze Hasselandu uznały go za stowarzyszony z Surmenią. Od tej pory to Surmenia, która objęła Królestwo opieką, będzie je reprezentować na arenie międzynarodowej. Nieoficjalnie mówi się o przyszłej lokacji Hasselandu na jednej z ziem, które znajdują się pod władzą Surmenii.

Póki co – pierwszym owocem współpracy surmeńsko-hasselandzkiej jest nowa strona Hasselandu.

Dodaj komentarz

Filed under βηιεστε - Wieści

by | 27 czerwca, 2011 · 7:18 am

Wieści XV – Walki o Simitu, obywatelstwo znów nadawane

Natarcie na Simitu odparte

Wbrew przewidywaniom, wojska Samundy zdecydowały się na otwarty konflikt zbrojny i atak na terytorium wyspy Simitu, objętej ochroną Surmeńskich Sił Obronnych.

Starcie, które miało miejsce trzy dni temu ograniczyło się do potyczki powietrznej i morskiej. Samoloty Obrony Powietrznej, wspierane przez zintegrowany system obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej zniszczyły sześć maszyn przeciwnika, tracąc jedną własną. Na morzu, niszczyciele zdołały zatopić jeden okręt podwodny przeciwnika, już po tym, jak wystrzelona przez niego torpeda lekko uszkodziła jeden z naszych lekkich lotniskowców. Surmeńska broń rakietowa uszkodziła także dwa wrogie pancerniki.

Pomimo wrogiej agresji, zdecydowano się pozostać przy defensywnej postawie i nie wyprowadzono kontrataku. Nieoficjalnie mówi się, że strona samundyjska szuka dróg porozumienia i dąży do rozejmu. Jednocześnie w OPM trwa dyskusja nad oficjalnym potępieniem samundyjskiej agresji.

Obywatelstwo Demokracji Surmeńskiej

Po uchwaleniu przez Eklezję nowej ustawy o obywatelstwie surmeńskim, oraz po uzupełnieniu jej  przez stosowne rozporządzenie wykonawcze Archonta, zakończył się krótki, trwający od reformy ustrojowej okres, w którym nie nadawano obywatelstwa.

Pierwszym obywatelem, który uzyskał swój status w Demokracji, został Havelock Jaskoviakus, mieszkający wśród nas od ponad miesiąca imigrant z Rzeczypospolitej Eskwilińskiej. Zastosowany został specjalny przepis, pozwalający zaliczyć na poczet „okresu weryfikującego” dotychczasową aktywność nowego obywatela. Serdecznie gratulujemy!

Kolejny wypowiedziany traktat

Po niedawnym „wyczyszczeniu” katalogu umów międzynarodowych z traktatów z państwami już nieistniejącymi (m.in. Cesarstwem Arctiq i Rzeczpospolitą Sclavinii i Trizondalu), wydawało się, że przynajmniej na jakiś czas dalszych wypowiedzeń nie będzie. Okazało się jednak, że to nie koniec – w dniu wczorajszym Archont wydał postanowienie ws. wypowiedzenia TR-2/2007 – Traktatu o przyjaźni i współpracy między Księstwem Sarmacji a Królestwem Surmeńskim. 

W tym wypadku wypowiedzenie budzi większe zdziwienie – Sarmacja nie jest bowiem państwem upadłym, a w postanowieniu brak uzasadnienia. Dało to pole do popisu różnym teoriom, niemal spiskowym – wg. jednej z nich wypowiedzenie traktatu zostało wywołane faktem szerokich wpływów Kiprów we władzach Sarmacji – nie od dziś bowiem znane jest sarmackie pochodzenie zdecydowanej większości Kiprów, których cześć w prawdziwej ojczyźnie jawnie przyznaje się do swoich kipryjskich afiliacji.

Sam Archont nie zdecydował się na rozwianie tych teorii – zapytany o przyczyny wypowiedzenia, stwierdził wymijająco, że „wypowiedział nieżywotny traktat„, nie wyjaśniając, co konkretnie znaczy i do czego konkretnie odnosi się rzeczona nieżywotność.

2 Komentarze

Filed under βηιεστε - Wieści

Tagged as , , , , , , ,

by | 20 czerwca, 2011 · 3:12 pm

Wieści XIV – Wyniki Our Sound, grad ustawodawczy oraz interwencja na Simitu

Finał Our Sound II

W dniu wczorajszym, po kilkukrotnych zmianach terminu, na stadionie Papp László Budapest Sportaréna odbył się finał międzynarodowego konkursu muzycznego Our Sound II.

W trakcie finału poznaliśmy zwycięzców drugiej edycji w której wzięło udział aż 30 państw. Konkurs nie odbył się bez problemów – jak się nieoficjalnie dowiedzieliśmy, niektóre państwa zgłaszały wyniki plebiscytów w ostatniej chwili (jak np. Księstwo Sarmacji), a dwóch uczestników (Cesarstwo Natanii i Królestwo Intelowskie) w ogóle ich nie przedstawiło, w związku z czym zostali zdyskwalifikowani.

Tak jak w poprzedniej edycji, w konkursie dominowały utwory popularne – pierwsze miejsce zajęła propozycja Zjednoczonego Królestwa Samundy – utwór „Waka waka” w wykonaniu Shakiry, który o siedem punktów wyprzedził utwór zgłoszony przez Królestwo Trizondalu – „Boulevard of broken dreams” zespołu Green Day. Trzecie miejsce zajął nieco mniej znany utwór „Miért Múlsz?” w wykonaniu Kati Wolf, reprezentujący Monarchię Austro Węgier – to ten utwór otrzymał maksymalny wynik w głosowaniu mieszkańców Demokracji Surmeńskiej.

Dalsze miejsca zajęły Korinat Gaudium (nanonacja, reprezentowana przez utwór Mother Earth zespołu Within Temptation), Księstwo Sarmacji („Sweet Child O’ Mine” zespołu Guns’n’Roses) oraz Królestwo Nordii („Longships and Mead” zespołu Glittertind). Demokracja Surmeńska zajęła 9 miejsce, z 64 punktami. Choć otrzymaliśmy punkty tylko od 8 państw, to wysokie wyniki (zwycięstwo w Bantu oraz Chattycji i Shanii, drugie miejsce w Elderlandzie i Faraonacie Neb Tawi oraz trzecie miejsce w Al Rajnie) pozwoliły nam zająć stosunkowo wysoką pozycję.

Deszcz ustaw w Eklezji

Zgodnie z zapowiedziami, obecna kadencja Eklezji obfituje w liczne ustawy. Jak dotąd uchwalono aż 6 nowych ustaw, kolejna jest w fazie głosowania. Po jego zakończeniu można spodziewać się kolejnych projektów – reforma ustrojowa i zmiana konstytucji wymusza na Eklezjastach wytężoną pracę w celu dostosowania istniejących regulacji do nowej sytuacji. W gronie zmienionych ustaw można wyróżnić chociażby ustawę o budowie aktów prawnych, o Radzie Tesmotetów, o orderach i o świętach państwowych.

Niestety, choć Eklezja pracuje, to nie wszystkich Eklezjastów można nazwać pracusiami. Obecnie izba ta obraduje jedynie w częściowym składzie – od czasu zaprzysiężenia Eklezjasta Nicolas Filaretos nie pojawił się na sali obrad – najprawdopodobniej wkrótce stwierdzone zostanie wygaśnięcie jego mandatu.

Interwencja na Simitu

Jedną z niewymienionych wyżej ustaw była specjalna, przyjęta w trybie przyśpieszonym ustawa o zezwoleniu na interwencję Surmeńskich Sił Obronnych na wyspach Simitu. Interwencja została zaplanowana w związku z planowaną przez wikingów ze Zjednoczonego Królestwa Samundy „wyprawą łupieżczą”.

Eklezja uchwaliła, że na wyspy przerzucone zostaną łącznie dwie dywizje, zostaną one również objęte osłoną jednej z Eskadr Obrony Morskiej oraz wydzielonych jednostek lotniczych. Oddziały, które znajdowały się w pełnej gotowości od momentu uchwalenia ustawy, ruszyły wkrótce po jej podpisaniu i ogłoszeniu przez Archonta. Pierwszy na wyspę dotarł pułk spadochronowy, który przygotował polowe lotniska na przerzucenie pułku kawalerii powietrznej. Na wyspę zmierza również dywizja górska, której większość ma zostać przerzucona drogą morską.  Siły te są oceniane jako wystarczające do odparcia najazdu, nawet w obliczu zapowiedzianego przez Samundyjską prasę zwiększenia sił najeźdźców.

Nie wiadomo czy dojdzie do faktycznych walk – podstawowym zamiarem SSO jest odstraszenie najeźdźców od Istokii, a kluczową rolę najprawdopodobniej odegra marynarka i lotnictwo.

Dodaj komentarz

Filed under βηιεστε - Wieści

Tagged as , , , , , , , , ,