Wybory już u bram

Za około godzinę rozpocznie się głosowanie w wyborach do Eklezji XXI kadencji. Na przekór wszelkim przewidywaniom, mamy rekordową liczbę chętnych – o trzy mandaty ubiegać się będzie aż sześcioro kandydatów. Reprezentowane będą wszystkie trzy funkcjonujące partie polityczne, a także jedna, która nadal czeka na rejestrację. Z ramienia Nowej Prawicy ponownie o mandat ubiegają się obaj eklezjaści ostatniej kadencji – Milos Pangalos i Odolan Irmisigos. Z Partii Demokratycznej znów startuje Sylvana Koppa, a z ramienia PKN – jedyna członkini Chartyna Papandreu. Debiutantami są dwaj kandydaci niezrzeszeni: Nikolaos Zorbas (w praktyce reprezentujący niezarejestrowaną Partię Liberalną) oraz Piotr Kościński.

Pewną wskazówką, jak mogą rozłożyć się głosy jest ankieta poparcia dla partii – prowadzi w nich Nowa Prawica (4 głosy), za nią Partia Demokratyczna (3 głosy) oraz Partia Liberalna (2 głosy). Dwóch ankietowanych nie popiera żadnej partii, a po jednym – Partię Kobiet Niezależnych oraz Surmeńską Partię Rojalistyczno-Katolicką (której działalność jest zawieszona). Warto jednak zauważyć, że w ankiecie głosowali też mieszkańcy nie posiadający obywatelstwa (oddano 13 głosów, przy 11 obywatelach), a sam system głosowania przyznaje każdemu wyborcy aż 3 głosy dla kandydatów.

Podsumowanie prac Rady Tesmotetów

Pierwszy Tesmoteta Milos Pangalos oraz pozostali członkowie Rady Tesmotetów przedstawili na forum krótkie podsumowania swoich działań podczas skróconej kadencji. Wśród najważniejszych działań resortów wymieniono m.in. rozpoczętą reformę Królewskiej Akademii Nauk (Tesmoteta Kultury), projekt reformy służby wojskowej (Tesmoteta Obrony) oraz finalizację prac nad traktatem uznaniowym ze Zjednoczonym Królestwem Brytanii i Wielkich Dominiów (Tesmoteta Dyplomacji). W podsumowaniu zabrakło osiągnięć Tesmotety  Administracji – co nie dziwi, w sytuacji jego długiej nieobecności, która zaczęła się wkrótce po jego powołaniu.

Wniosek Ciprofloksji jednak nie w Trybunale Sprawiedliwości?

W poprzednim wydaniu FleszWiesci informowaliśmy, że Sekretarz Generalny przekazał Trybunałowi Sprawiedliwości wniosek o zbadanie, czy Państwo Ciprofloksjańskie narusza swoją działalnością zakaz stosowania przemocy. Okazuje się jednak, że TS najprawdopodobniej sprawą się nie zajmie. Wniosek został wpierw zwrócony z powodu błędów formalnych, a po jego korekcie, Prezes TS Victorio Mortuus (Austro-Węgry) odrzucił go, stwierdzając, że jest on bezzasadny. Zgodnie z uzasadnieniem decyzji o odrzuceniu, wniosek wykracza poza zakres kompetencyjny Trybunału Sprawiedliwości, który nie może w tym trybie analizować stanu faktycznego, a jedynie wątpliwości prawne.

Sekretarz Generalny OPM, Piotr Kościński, nie ustosunkował się jeszcze do decyzji Prezesa TS, nie wiadomo więc, jaka będzie dalsza ścieżka postępowania ws. wniosku Ciprofloksji o członkostwo w OPM. Sekretarz Generalny może się od decyzji Prezesa odwołać (a dokładniej, złożyć na nią zażalenie) do Trybunału, który ewentualnie rozpatrzy ją w składzie 3 sędziów.

Jednak wcześniejsze wybory

Wbrew przewidywaniom Fony z poprzedniego wydania FleszWieści, Sylvana Koppa (liderka Partii Demokratycznej) nie przyjęła mandatu eklezjasty, wakującego po odejściu Alexandrosa apo Vu. Ponieważ w ostatnich wyborach nie było więcej kandydatów, Archont Timoteos Stefanosigos ogłosił skrócenie kadencji Eklezji, zarządzając nowe wybory – niewiele ponad miesiąc od poprzednich. Trwa zgłaszanie kandydatów, wiadomo już, że głosowanie na pewno się odbędzie – wpłynęły już cztery kandydatury.

W wyborach udział wezmą zarówno dwaj dotychczasowi eklezjaści z Nowej Prawicy – Milos Pangalos, Odolan Irmisigos, jak i Sylvana Koppa oraz debiutujący w „wielkiej polityce” Nikolaos Zorbas (jako niezależny, w obliczu przeciągjaącego się braku odpowiedzi Geruzji na wniosek o rejestrację jego Partii Liberalnej). Kandydatury mogą wpływać jeszcze do 29, głosować będziemy 1 i 2 kwietnia, a wyniki w teorii poznamy 3 kwietnia. Tym razem jednak rozporządzenie zarządzające wybory jawnie dopuściło praktykę, z której korzystano już ostatnio – tj. możliwości wcześniejszego zakończenia głosowania w sytuacji oddania głosów przez wszystkich obywateli.

Błękitny Krzyż czy Czerwone Słońce?

Na Wiecu trwa dyskusja nad pomyslem powołania organizacji, jaką miałby być – wg. wersji pomysłodawcy – Surmeński Błękitny Krzyż, czyli odpowiednik realnego Czerwonego Krzyża. Póki co dyskusja skupiła się raczej na nazwie i logu organizacji, niż jej formie (z jednej strony można by uznać, że chodzi o rodzaj stowarzyszenia, z drugiej – w dyskusji padł pomysł ustanowienia jej ustawą). Nie do końca jasne jest też, jak miałyby wyglądać stosunki między organizacją a Surmeńskimi Siłami Obronnymi, które ustawowo zajmują się pomocą medyczną i humanitarną dla całego kraju.

W opozycji do pierwotnej nazwy i loga, archont Stefanosigos zaproponował, aby przyjąć jako symbol organizacji Słońce Jsoma (symbol religijny z mitologii surmeńskiej) i pozostać przy bardziej tradycyjnym kolorze czerwonym. Archont wskazal, że błękitny krzyż mógłby być problematycznym symbolem (chociażby w zakresie odróżniania pojazdów wojskowych i medycznych). Warto zauważyć, że Błekitny Krzyż jest też nazwą realnych organizacji zajmujących się pomocą uzależnionym.

Wniosek Ciprofloksji w Trybunale Sprawiedliwości

W obliczu sprzeciwu zgłoszonego przez Archonta w imieniu Demokracji Surmeńskiej wobec wniosku tzw. Państwa Ciprofloksjańskiego, a także sporu jaki wynikł wokół niego w Sekretariacie OPM, Sekretarz Generalny zgłosił wniosek do Trybunału Sprawiedliwości OPM o stwierdzenie, czy działalność Ciprofloksji narusza zakaz stosowania przemocy, będący czescią Karty OPM.

Wniosek najwyraźniej nie dotyczy istoty sporu, którą jest kwestia zadośćuczynienia dawnemu konfliktowi – Ciprofloksja twierdzi, że spełniła wszystkie sensowne żadania Surmenii, władze Surmenii twierdzą natomiast, że działania Państwa Ciprofloksjańskiego są niewystarczające i nieszczere. Nawet jeżeli Trybunał Sprawiedliwości pozytywnie oceni wniosek Ciprofloksji, to nie oznacza to automatycznego przyjęcia jej do Organizacji – jeżeli Surmenia zażąda głosowania, wniosek musiałby uzyskać poparcie aż 2/3 z głosujących, którzy z kolei musza stanowić 1/2 członków organizacji.

Alexandros apo Vu odchodzi

Po przedłużającej się nieobecności, Alexandros apo Vu (sprawujący funkcje m.in. Efora i Tesmotety Administracji) zadeklarował rezygnację ze wszystkich funkcji, zrzekł się obywatelstwa i opuścił Demokrację Surmeńską, zatrzymując dla siebie powody tej decyzji. Mimo nagłego zniknięcia, żegnano go raczej ze smutkiem, niż rozczarowaniem. Podjęto już stosowne działania – m.in. wygaśnięciu uległ jego mandat parlamentarny, a w Eklezji zastąpi go najpewniej Sylvana Koppa. W Radzie Tesmotetów wstępnie na jego funkcję Pierwszy Tesmoteta Milos Pangalos zaproponował Odolana Irmisigosa.

Alexandros apo Vu (wcześniej działający jako Sasha von Voo) był do tej pory najstarszym wciąż działającym w Surmenii mieszkańcem (zamieszkał w Surmenii w lutym 2006). Pełnił wiele funkcji publicznych, m.in. wielokrotnie parlamentarzysty i ministra. Był silnie związany z Opradią oraz jej stolicą – Siczynem, którymi przez pewien czas administrował. W okresie Królestwa otrzymał tytuł hrabiego, mimo to prezentował raczej poglądy demokratyczne. W przeszłości założyciel i lider NUS (Nowe Ugrupowanie Surmeńskie), a także sympatyk Partii Demokratycznej.

Nowa partia już na horyzoncie

Nowa, centrowa partia Nikolaosa Zorbasa nabiera kształtów. Do sekretariatu Geruzji wpłynął wniosek o zarejestrowanie jej pod nazwą Partia Liberalna. Pomysł na nazwę pochodzi od nowego mieszkańca – Kostasa Mikisa, można więc podejrzewać, że ostateczny kształt partii będzie wynikiem porozumienia między nimi dwoma. Decyzja o zarejestrowaniu należy obecnie do geronty, Matheosa Librasa.

Kipria w Organizacji Polskich Mikronacji?

Do Sekretarza OPM wpłynął wniosek o przyjęcie w skład członków tzw. Państwa Ciprofloksjańskiego, czyli następcy tzw. Biednej Republiki Ciprofloksji. Archont Demokracji Surmeńskiej Timoteos Stefanosigos złożył już protest przeciwko przyjęciu tego państwa w skład Organizacji, deklarując jednocześnie, że Surmenia nie pozostanie w niej jeżeli Ciprofloksja zostanie przyjęta. Wystąpienie jest jednak mało prawdopodobne – większość wypowiadających się póki co zadeklarowało bądź neutralność, bądź poparcie dla stanowiska Surmenii.

Kolejne ugrupowanie na scenie politycznej

Nomarcha Opradii Nikolaos Zorbas zapowiedział w publicznym oświadczeniu powstanie nowej, centrowej partii politycznej. Nie znamy jeszcze jej nazwy, ma ona jednak sytuować się pomiędzy Partią Demokratyczną a Nową Prawicą. Z członkostwa w tej ostatniej Zorbas jednocześnie zrezygnował. Ugrupowanie to, jeżeli powstanie, byłoby piątą partią w Surmenii – i  trzecią, do której należałby Zorbas, który do Nowej Prawicy przeszedł z Surmeńskiej Partii Rojalistyczno-Katolickiej.

Kadencja jednak skrócona?

Pomysł skrócenia kadencji Eklezji z trzech do dwóch miesięcy przedstawił w grudniu ubiegłego roku Timoteos Stefanosigos. Przeprowadzona wówczas ankieta nie rozstrzygnęła co do poparcia dla takiego rozwiązania. Do pomysłu wrócił niedawno Milos Pangalos, na którego wniosek ankietę powtórzono. Jak dotąd (ankieta jeszcze trwa) z jedenastu osób, które oddały głos, aż siedem poparło skrócenie kadencji – wobec jedynie trzech głosów sprzeciwu. Nie wiadomo na razie jednak, jak rozkładają się wyniki, jeżeliby liczyć jedynie głosy obywatelskie.

Paraliż w Eklezji

Niezapowiedziane zniknięcie Efora Alexandrosa apo Vu sparaliżowało działalność Eklezji. Na podsumowanie czeka głosowanie nad traktatem uznaniowym z Królestwem Brytanii i Wielkich Dominiów, z kolei w poczekalni w Biurze Efora tkwi projekt zmiany ustawy o Surmeńskich Siłach Obronnych. Pomimo, że jego nieobecność trwa już ponad dwa tygodnie, póki co żaden z Eklezjastów nie zdecydował się na złożenie wniosku o odwołanie Efora.

Zmiany w Królewskiej Akademii Nauk

Tesmoteta Kultury Milos Pangalos odwołał ze stanowiska Rektora Królewskiej Akademii Nauk Timoteosa Stefanosigosa, a następnie powołał na to stanowisko siebie samego. Zmiana podyktowana była z jednej strony chęcią reformy uczelni, a z drugiej – brakiem aktywności i zaangażowania dotychczasowego Rektora, który jednak pozostał na uczelni jako dziekan Katedry Historii. Wkrótce po tej zmianie nowy rektor przedstawił program działań, w którym zawarł m.in.

Nowe traktaty i potencjalny spór ze Skarlandem?

Eklezja Surmeńska uchwaliła zgodę na ratyfikację zreformowanego traktatu stowarzyszającego z Hasselandem, który został następnie ratyfikowany i opublikowany przez archonta Stefanosigosa.  Obecnie trwa również głosowanie nad zgodą na ratyfikację traktatu uznaniowego z Królestwem Brytanii i Wielkich Dominiów.

Tymczasem jesteśmy świadkami ochłodzenia stosunków między Surmenią a Skarlandem. Pierwotną przyczyną jest zaangażowanie się Surmenii w kwestię „rozbrojenia” będącego de facto użyciem broni masowego rażenia przez Skarland na terytorium Rohanu (obecnie – ziemie niczyje). Nie wiadomo, czy zbiegiem okoliczności w tej sytuacji jest odwołanie nieaktywnego ambasadora Skarlandu w Kaharonei i zapowiedź (za pośrednictwem mediów), że Skarland będzie wobec Surmenii reprezentowany przez konsula generalnego z siedzibą w Wiedniu.

Archont w wypowiedzi na forum stwierdził, że to sygnał obniżenia rangi stosunków między państwami, i że może to wynikać z ostatniego sporu o kwestię „neutralizacji” skarlandzkiej broni masowego rażenia. Stefanosigos potępił także „medialny” sposób prowadzenia dyplomacji przez Skarland.

Monarchia nie wróci?

W ramach kompromisu między Archontem, a rządzącą koalicją, powstrzymano się od przeprowadzenia referendum dot. restauracji monarchii, ograniczając się do przeprowadzenia ankiety na ten temat. Archont podał jej wyniki z uwzględnieniem głosów samych obywateli, których w ankiecie wzięło udział 83% (10 osób). Większość (60%) opowiedziała się za obecnym, republikańskim ustrojem, natomiast 40% poparło monarchię, z czego 10% stwierdziło jednak, że nie jest to dobra chwila na restaurację. Oznacza to, że mniej niż 1/3 ankietowanych popiera przywrócenie monarchii w tej chwili.

Władze koalicji (Zjednoczona Prawica, składająca się z republikańskiej Nowej Prawicy i monarchistycznej Surmeńskiej Partii Rojalistyczno-Katolickiej) nie odniosły się póki co do wyników ankiety. Warto zauważyć, że wyniki „obywatelskie” różnią się od wyników ogólnych (w których wzięli udział mieszkańcy i turyści) gdzie przy liczbie 15  ankietowanych stosunek między republikanami i monarchistami był równy (jedna osoba się wstrzymała).