Nasze Problemy
W trzeciej części rozważań chciałbym poruszyć trzy kwestie - politykę kadrową i informacyjną oraz współpracę międzynarodową.
POLITYKA INFORMACYJNA
Na pierwszy ogień polityka informacyjna do której wcześniej nawiązywałem. Uważam, że jest ona niezwykle ważna. Problem polega natomiast na tym, że jednocześnie podczas wprowadzania nowych rozwiązań rezygnuje się z części pomysłów pod hasłem porządkowania prawa. Przykładowo wprowadzenie Krajowego Rejestru Wydarzeń - jako zamysłu miało swój głęboko uzasadniony sens. Można spierać się nad jego formą, ale oto mamy dziś 10 października roku 2009 za 3 dni święto Państwowe. Nikt z nas nie wie co, jak, gdzie. Krajowy rejestr wydarzeń miał zapewnić jedną zasadniczą rzecz – danie każdemu możliwości ułożenia swojego osobistego kalendarza uczestnictwa w wydarzeniach. Pomysł zarzucono - nawet nie próbując go urealnić. Wymagał on nakładu pracy i konsekwencji.
Nie wiem ilu osób nie będzie na uroczystościach z powodu zbyt późnego podania terminu. Nawet jeśli przez to zabraknie jednej osoby, to my w obecnym stanie po prostu NIE MOŻEMY sobie na to pozwolić. No chyba, że w tym roku święta nie będzie…
Boleję niezwykle nad likwidacją, zwieszeniem SOBOS-u. przez co nikt nie zna tak naprawdę opinii Sarmackich obywateli.
POLITYKA KADROWA
W polityce kadrowej brakuje konsekwencji. Z jednej strony faktycznie zmniejsza się ilość resortów, z drugiej wprowadza się kontrasygnatę wewnętrzną w rządzie. Co to za minister, który musi przed podjęciem prawie każdej decyzji zadawać przełożonemu pytanie? Krok wprowadzenia kontrasygnaty wewnętrznej w rządzie uważam za WYBITNIE szkodliwy.
Otóż przestajemy uczyć, że w interesie ministra jest konsultowanie swoich posunięć z przełożonym, bo ma wtedy pewność że jego decyzja nie zostanie uchylona. My poszliśmy w styl ministra głupka, którego z założenia każda decyzja jest zła.
Są jednak dwa uzasadnione przypadki istnienia kontrasygnaty Książę- Kanclerz w przypadku Dekretów z mocą ustawy (w większości przypadków DMU wiążą się z działalnością rządu) oraz drugi przypadek to polityka zagraniczna, gdzie ciężko uchylać niektóre decyzje, które w prawie międzynarodowym były skuteczne.
JKW Piotr Mikołaj sformułował podczas trwającej w Izbie Poselskiej debacie bardzo przepiękne i ważne zdanie, które w zasadzie powinno być podstawą mądrej, ale i interesującej dla potencjalnych urzędników “Korona nie powinna zajmować się sprawami, którymi z powodzeniem może zajmować się organ niższego szczebla (kwestia zarówno prestiżu Korony, jak i „zabawy” dla Rządu). Po drugie — wybieralny Rząd powinien wiedzieć zawczasu, w trakcie kampanii wyborczej, które z postulatów będzie w stanie zrealizować (kwestia pewności reguł). Obecny, negocjacyjny model dekretu o Rządzie, tego kryterium nie spełnia.“
To w zasadzie wyczerpuje koncepcje polityki kadrowej w zakresie rządu.
POLITYKA ZAGRANICZNA
W polityce zagranicznej co najważniejsze istnieje bardzo duża potrzeba budowy współpracy. Do współpracy potrzebne jest natomiast zaufanie wypracowane przez dłuższy okres czasu. Jestem przeciwnikiem koncepcji która mówi, że we współpracy międzynarodowej najważniejsze są spory, a szczególnie stygmatyzowaniu Księstwa Sarmacji.
Stworzenie szczególnie organizacji opartej na współpracy walutowej, gospodarczej, politycznej powinno być naszym priorytetem na najbliższe lata.
O ile istnieje Wirtualny ONZ – OPM, o tyle brak mi wirtualnej Unii Europejskiej. Nie ma możliwości wymiany waluty, swobodnego podejmowania pracy w państwach członkowskich, tworzenia międzynarodowych partii politycznych. Nie istnienieją międzynarodowe organu sądownictwa czy wspólne rynki. A szkoda.
Tracąc część niezależności zyskać możemy jedną ważną rzecz - interesujące pole do pozytywnej współpracy v-świata.
październik 11th, 2009 at 12:20
jak ktoś podeśle pytanie do sondy i odpowiedzi to mogę ją uwatwić. Gorzej z miejscem ekspozycji - bo aktualna strona nie przewiduje SOBOSu. Więc tylko zaproszenie na ld i forum.