NUMER I

NUMER II

NUMER III

NUMER IV


STRONA GŁÓWNA

KRYZYSY         HISTORIA CHRZEŚCIJAŃSTWA W SCHOLII         MITOLOGIA GRECKA   
ROZWÓJ KOŚCIOŁA CHRZEŚCIJAŃSKIEGO         HISTORIA STAROŻYTNA  

Jerzy Gołowanow

Społeczne podłoże kryzysów w państwach wirtualnych

                W wykładzie Armina v. Rohrscheidt-Schwaben pt. „Kryzysy wewnętrzne w wirtualnych państwach, zapobieganie im i przezwyciężanie ich” podjęto arcyciekawy i niezwykle aktualny temat trudności i skomplikowanych sytuacji, z którymi borykają się państwa wirtualne. Na przykładzie Scholandii i innych państw wirtualnych autor przedstawił w sposób klarowny przyczyny, skutki i metody zapobiegania kryzysom w v-państwach.

            Z wykładu widać wyraźnie, że istnienie wirtualne jedynie pozornie różni się od funkcjonowania jednostki w świecie realnym. Tak naprawdę doświadczenia świata realnego, przyjęte z niego wzorce zachowania, tradycje i zasady decydują najczęściej o funkcjonowaniu jednostki również w świecie wirtualnym. Emocje, ambicje i niezdrowa rywalizacja stanowią główne źródło konfliktów i kryzysów w państwach wirtualnych. Autor poparł swoje przemyślenia licznymi przykładami z niedawnych dziejów Scholandii, Leblandii, Brunlandu, Cyberii i innych v-państw. Szczególnie głęboko były analizowane kryzysy, z którymi spotkała się Scholandia ze względu na własne doświadczenie autora.

            Mówiąc o niezdrowych postawach obywateli v-państw, należy szczególnie podkreślić przerost ambicji nad możliwościami i zbytnia konfliktowość niektórych osób. Jest to oczywiście brak właściwej kultury słowa, kultury zrównoważonej wypowiedzi, często też brak wychowania, a co za tym idzie, utrudniona interakcja. Nie jest prawdą, że państwo wirtualne jest wyłącznie zabawą. Jest to swoisty „poligon doświadczalny”, na którym każdy może sprawdzić własne możliwości i zdolności. Jest to też cząstka naszego życia, ponieważ właściwe życie realizuje się w interakcji społecznej, która również ma miejsce w państwach wirtualnych.

            Mówiąc o środkach zapobiegawczych, autor wykładu zwrócił uwagę na konieczność wprowadzenia koniecznego porządku i dyscypliny w państwie wirtualnym. Dobre funkcjonowanie wszystkich urzędów, dobrze przemyślane prawodawstwo i odpowiedzialność ludzi dojrzałych emocjonalnie za całokształt wizerunku państwa mogą być zapewne skutecznymi środkami zapobiegawczymi w sytuacjach kryzysowych.

            Państwo wirtualne jako takie może pomóc każdemu człowiekowi ukształtować własne zasady współżycia i współdziałania z innymi osobami. Jest to trudne zadanie i jego skuteczność zależy od tych, którzy są powołani do kształtowania kultury, zasad postępowania i komunikowania się w v-społeczeństwie. Powstaje więc problem elity, która ponosi odpowiedzialność (pełna albo częściową) za każdy z kryzysów. Nie można zasłonić się rzekomą zasadą niezaangażowania się, albowiem elity intelektualne są zobowiązane do ingerencji i kierowania socjalizacją innych obywateli v-państw. Jest to zadanie, które polega na przezwyciężeniu błędnych wzorów postępowania, przejętych ze społeczeństwa realnego. Najlepszą możliwością takiego rodzaju socjalizacji jest „wychowanie ku wolności”, czyli kształtowanie poczucia odpowiedzialności obywateli v-państw za siebie i za innych. Ingerencja więc powinna polegać nie tyle na prostowaniu błędnych postaw i na moralizowaniu, lecz na zachęcie i na dobrym przykładzie. Warto też zaangażować się w edukację kulturalną, która dostarcza liczne wzorce dobrego postępowania i pomaga w harmonijnym rozwoju jednostki.