Zielnyborska Plotkara

Po miesiącach sporej stagnacji i powolnym odbijaniu się od dna, w Sarmacji odżywa sfera polityczna. Po tej kadencji najprawdopodobniej widzieć będziemy upragnioną walkę wyborczą. W kraju powstało już wiele ciekawych partii, które zaczynają toczyć ze sobą zażarte boje. Dzisiaj omówimy partię polityczną, której założycielem jest Książę senior Piotr Mikołaj, partię nastawioną na spore renowacje w Księstwie ze względu na uruchomienie systemu Złota Wolność- Partię Pracy.

Partia Pracy, której program można nazwać dość innowacyjnym na dzisiejsze realia Sarmacji, stawia na zaangażowanie jednostek i oddolną inicjatywę, co w skrócie oznacza zmiany administracyjne Księstwa.

Być może trudno sobie obecnie wyobrazić Sarmację opartą na prywatnych inicjatywach, ale kiedy ten model „obowiązywał”, mieliśmy rozwój. Swoisty kult pseudosamorządowości doprowadził do sytuacji, w której publiczne — czyli niczyje — inicjatywy zostały kolejno zaniedbane na prawie wszystkich odcinkach.- jak powiedział Książę Senior podczas dyskusji nad programem wyborczym konkurencyjnej partii.

Złota Wolność wraz z miastami prywatnymi faktycznie wymusza pewne zmiany w funkcjonowaniu prowincji, jednak są to małe zmiany nie wymagające aż takiej “rewolucji” jaką WKW planuje.- powiedział prezes partii SIC! Mikołaj Wiśnicki-  Tak po prawdzie to głównie WKW widzi problem w tym, jak prowincje działają obecnie. Nie widziałem właściwie nikogo innego, kto by narzekał na obecne funkcjonowanie prowincji (pomijam konflikty personalne). Jak to już zostało w trakcie dyskusji na FC pokazane szczebel władz prowincjonalnych jest często miejscem, w którym nowi mieszkańcy zaczynają swoją karierę w Sarmacji i mogą się pokazać nie tylko przy własnych inicjatywach, ale także jako osoby niejako nadzorujące lub planujące rozwój czegoś większego niż inicjatywa/miasto.

„Nowe” prowincje będą dawały dokładnie te same możliwości wykazania się dla nowych mieszkańców, co obecne. Postulowany model jedynie/aż likwiduje potencjalne punkty zapalne oraz przywraca ustrojowi zdrowy rozsądek, znosząc dodatkowy szczebel władzy.- odparł podczas debaty Jego Książęca Mość

Głos w tej sprawie zabrał też przedstawiciel BRC Aleksander Hergemon-Euskadi:

Krótko mówiąc, WKW chce realizacji modelu siemianowickiego z przygrywką w postaci przeorania liczby prowincji. Temu pomysłowi mówię stanowcze: “Czemu nie?”.

Mocnym argumentem w dyskusji nad prowincjami wydaje się kwestia narracji:

Narracyjna rola prowincji wynika z samego faktu ich funkcjonowania w określonej przestrzeni geograficzno-kulturowej. Nawet gdyby prowincje zostały całkowicie zlikwidowane, narracja by pozostała. Na tym odcinku Kanclerz przekonał mnie jednak do tego, że jakaś struktura wspomagająca działania lokalne może być korzystna.

Inną ciekawą pozycją w programie Partii Pracy jest opracowane przez Leszka bar. Żółtowskiego de Ruth odejście od dotychczasowego, można by rzec, prowadzenia nowych mieszkańców za rączkę poprzez opiekę personalna nad nimi w postaci odpowiednich instytucji i ministrów. PP proponuje inne rozwiązanie:

Im więcej różnych serwisów, szkół, FAQ, tym większy chaos informacyjny, i tym mniejsza skuteczność „systemu”. Naturalnym rozwiązaniem jest umieszczenie wszystkich potrzebnych informacji w serwisie internetowym Księstwa Sarmacji.

PP zajęło się też kwestią wartości pieniądza, która to naturalnym biegiem rzeczy wzrosła po wprowadzeniu nowego systemu gospodarczego. Bardzo istotnym stanie się mądre zarządzanie dostępnymi środkami rządu. Dlatego Przewodniczący partii jest zdania, że najlepsze byłoby skupienie się na  zachęcaniu do tworzenia nowych inicjatyw w jak największym stopniu angażujących mieszkańców.

Z powyższego argumentu wynika także kolejna kwestia, warta uwagi. Mianowicie dochodzimy do spraw związanych z podatkami i skarbcami prowincji. Są one o tyle ważne, że należy zachować harmonię pomiędzy sprawami systemowymi, w których łatwo dorobić się fortuny, a pozasystemowymi, aby uniknąć powtórki sytuacji Syriusza, kiedy to osoby dbające o inne aspekty życia mikronaji niż gospodarka posiadały niskie dochody. Ze względu jednak na proponowane zmiany obecnej formy działania prowincji, PP planuje również likwidację pieniędzy należących do prowincji.

Jeśli chodzi o finanse… Tak prawdę mówiąc to większość środków z Skarbu Sarmacji w starym systemie została już przeniesiona do Złotej Wolności, więc plan trochę chybiony. Chyba, że środki te zostaną teraz zabrane już w Złotej Wolności.- powiedział Mikołaj Wiśnicki, a co Piotr Mikołaj odparł:

Chodzi o środki pieniężne zgromadzone na rachunkach prowincji, niezależnie od tego, czy znajdują się w Banku Sarmacji, czy w nowym systemie. W myśl projektu, prowincje jako publiczne osoby prawne znikają, znikają też ich pieniądze. Inicjatywy przejmuje w zarząd Rada Ministrów, po czym je prywatyzuje.

W programie Partii Pracy nie zabrakło także aspektu, który już wielokrotnie wynikał w wielu dyskusjach. Chodzi, rzecz jasna, o Prefekturę. Wcześniej Front Ludowy proponował całkowite zniesienie tej instytucji. SIC! poszukuje złotego środka, zaś PP wręcz przeciwnie, stawia na zaostrzenie kar i zwiększenie pozycji Prefektów:

Państwo powinno postawić sprawę w sposób całkowicie jednoznaczny — kultura słowa będzie twardo egzekwowana, a osoby, które pomimo ostrzeżeń dopuszczają się napaści na innych uczestników społeczności, będą z niej usuwane w sposób permanentny.- powiedział Książę Senior podczas publicznego wystąpienia na temat programu partii- Należy upoważnić prefektów do reagowania w każdym przypadku użycia wulgaryzmu lub obrazy innego członka społeczności wykraczającej poza granice dopuszczalnej krytyki, z zagwarantowaniem prawa do odwołania się do Księcia ostatecznie rozstrzygającego w sprawie. Prawo musi stać po stronie słabszych. W naszych realiach słabszymi są pokrzywdzeni, nie sprawcy.

Program Partii Pracy wydaje się być dobrze przemyślany i opracowany w każdym szczególe. Wynika to zapewne z wieloletniego doświadczenia Księcia Seniora w prowadzeniu polityki Księstwa. Należy jednak zauważyć, że wątpliwości nie rodzą się bez powodu a i proponowane rozwiązania w wielu kwestiach są kontrowersyjne. Czy zatem wyborca powinien zaufać i pójść w stronę zmian, czy też powinien kierować się ku bezpiecznej polityce SIC!?

Comments are closed.