Głos Rotrii

W dniu dzisiejszym, tj. 17 lipca br., Państwo Kościelne Rotria traci wspaniałą postać. Wszelkich godności oraz funkcji zrzekł się Kamerling Stolicy Apostolskiej, oraz Jej Kanclerz, Jego Eminencja książę kardynał Marcos Paulos Victorjosigos de Zepp. Postanowił on zakończyć swoją działalność polityczną i udać się na zasłużony wypoczynek, różniący się tym od zwykłego urlopu, że nie ma określonego końca… Kardynał de Zepp był osobą niezwykle aktywną. Nie bał się brać odpowiedzialności za sprawowanie urzędów, nie tylko w Państwie Kościelnym, ale także w Królestwie Surmenii i Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Sprawy Rotrii leżały szczególnie głęboko w jego sercu. Na koniec swojej działalności pozostawił list pożegnalny tej treści:

Wasza Świątobliwość,
Umiłowani Bracia!

Wreszcie nadszedł czas, bym wyjawił tajemne swe plany i odkrył przed wami moje zamierzenia. Od kilku dni noszę się z pewnym zamiarem, planem, który zamierzam teraz zrealizować. Nowy Biskup Rotrii dzierży władzę pewnie, otoczony jest zaufanymi i pomocnymi ludźmi, poradzi więc sobie bez mojej pomocy. Mogę więc uczynić to, com sobie zamierzył.

Niniejszym, umiłowani Bracia, ogłaszam moje odejście.

Postanowiłem, po głębokim namyśle, iż nadszedł czas, w którym i mnie należy się spoczynek. Odpoczynek od obowiązków, polityki, odpowiedzialności. Czas na zaznanie przygód, ciszy i spokoju.

Dlatego też postanowiłem udać się w podróż po morzach mikroświata. Z prywatnych moich pieniędzy, które zgromadziłem dawno temu, zaczynając swoją karierę w Rotrii, zakupiłem statek. Moje potężna ,,Esmeralda” szykuje się do drogi.

Opuszczę surmeńskie porty i popłynę w nieznane. Może uda się odkryć nowe lądy, na których mógłbym spocząć i oczekiwać na koniec żywota. Jeśli zaś nie znajdziemy nowych ziem, powrócę na Kontynent Wschodni.

W związku z moim zamierzeniem, niniejszym zrzekam się:
– obywatelstwa rotryjskiego;
– kapelusza kardynalskiego;
– wszelkich urzędów i stanowisk, piastowanych w Państwie Kościelnym Rotria;
– obywatelstwa surmeńskiego;
– wszelkich urzędów i stanowisk piastowanych w Królestwie Surmeńskim;
– obywatelstwa Rzeczypospolitej Obojga Narodów;
– tytułu hrabiego Rzeczypospolitej Obojga Narodów;
– wszelkich urzędów i stanowisk piastowanych w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.

Co do mego majątku, zarządzam co następuje:

1. Ojcu memu, wicekrólowi Victorjosowi Paulosigosowi kardynałowi de Zepp, przekazuję wszelkie środki finansowe zgromadzone w Surmenii i połowę środków finansowych zgromadzonych w Rotrii.
2. Przyjacielowi memu, księciu Lorenzo kardynałowi de Medici, przekazuję drugą połowę środków finansowych, zgromadzonych w Rotrii.
3. Drugiemu przyjacielowi memu, arcyksięciu Ferdynandowi arcybiskupowi Radziwiłłowi-Habsburgowi Lotaryńskiemu, przekazuję wszelkie środki finansowe i posiadłości ziemskie w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.

Pieniądze niniejszym przelewam na konta wyżej wymienionych osób.

Cóż, umiłowani Bracia, czas nadszedł. Jutro moja ,,Esmeralda” poniesie mnie hen, poza horyzont.

Pozostawiam wam moje błogosławieństwo i życzenia wszelkiej pomyślności.

Boże, zachowaj Patriarchę Celestyna!

/-/ Marcos Paulos Victorjosigos de Zepp
Dawny książę, kardynał, hrabia

Jest to niezwykle zaskakująca jak i bolesna decyzja dla Państwa Kościelnego. Pragniemy wyrazić wdzięczność za wszelkie dobro, jakie otrzymaliśmy od Brata Marcosa. Liczymy jednak, że będzie nas z przyjemnością odwiedzał i nigdy o nas nie zapomni…

W ostatnim czasie w Państwie Kościelnym Rotria został stworzony proponowany tekst Rytuału Laterańskiego. Tej, jakże niełatwej, próby podjął się pod czujnym okiem JŚ Piusa II, Jego szambelan Biskup Piotr Radziwiłł. Wraz z publikacją projektu owego dokumentu wywiązała się bardzo ciekawa debata, w której zostały zaprezentowane wszelkiego rodzaju koncepcje interpretacji oraz możliwego zastosowania rytuału w przyszłości.

Rytuał Laterański jest dokumentem określającym sposób celebracji uroczystych liturgii sprawowanych w Państwie Kościelnym. Wśród nich opisano przebieg liturgii koronacyjnej Patriarchy, inwestytury biskupiej czy kreacji kardynalskiej. Dokument ma przyczynić się do wzbogacenia liturgii, która sprawowana jest dla naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Po zakończeniu debaty najprawdopodobniej dojdzie do wprowadzenia odpowiednich poprawek a następnie do publikacji i ogłoszenia dokumentu jako obowiązującego. Może jednak się stać, że dostojnicy rotryjscy zdecydują się odrzucić owy projekt, co spowodowałoby pozostawienie kwestii związanych ze sprawowaniem liturgii jako niewyjaśnione. Oczekujmy na dalszy bieg wydarzeń…

Projekt Rytuału Laterańskiego: https://docs.google.com/document/edit?id=1b0a-Se6R2n0tMy_-4ZAfcQEj3Qn1_3uIN5sqC7CmnC8&hl=en&authkey=COjppaEN&pli=1#

Biały dym unosi się z komina Kaplicy Sykstyńskiej! Kardynałowie obrali nowego Patriarchę Państwa Kościelnego Rotria. Na balkonie pojawia się Kardynał Kamerling Marcos de Zepp. Kiedy cichną wiwaty tłumu, kardynał ogłasza światu wybór:

Annuntio vobis gaudium magnum: habemus Patriarcham,
Eminentissimum ac reverendissimum Dominum,
Dominum Michaelum,
Sanctae Rotriae Ecclesiae Cardinalem Lichtenstein
Qui sibi nomen imposuit Caelestinum Primum.

Oznajmiam wam radość wielką: mamy Patriarchę,
Najczcigodniejszego i Najprzewielebniejszego Michaela,
Kardynała Świętego Rotryjskiego Kościoła, kardynała von Lichtensteina,
który przybrał sobie imię Celestyna I.

Lud Rotrii wiwatuje na cześć nowego władcy Stolicy Apostolskiej.

W dniu wczorajszym dobiegła końca kadencja Jego Świątobliwości Piusa II. Władza w Państwie Kościelnym i Kościele Rotryjskim przeszła w ręce Kardynała Kamerlinga, księcia Marcosa de Zepp. Kamerling niezwłocznie zwołał obrady Rady Kardynalskiej, to jest Konklawe i także wczoraj otworzył jej obrady.

Rada Kardynalska ma dokonać elekcji nowego Patriarchy już dwunasty raz od początku istnienia Państwa Kościelnego. Kolejne Konklawe osadzały na tronie: Victora I, Innocentego I, Piusa I, Klemensa I, Klemensa II, Aleksandra I, Sykstusa I, Sykstusa II, Hadriana I, Piusa II, oraz ponownie Piusa II.

Obrady Konklawe utajnione są przed wszystkimi oprócz kardynałów, biorących w nim udział. Od jakiegoś czasu jednak wprowadzono zwyczaj, iż Kardynał Kamerling przekazuje światu strzępki informacji, które nie są objęte tajemnicą. Stąd wiemy na przykład, iż wszystkie dotychczasowe Konklawe wybierały Patriarchę drogą Scrutinium – jest to jedna z czterech obecnie istniejących metod, obok Adoracji, Inspiracji i Akcesu.

Jak na razie Kamerling Marcos de Zepp podał do wiadomości, iż obrady zostały otwarte, dwóch z pięciu kardynałów potwierdziło swoją obecność i zgłoszono póki co tylko jednego kandydata.

Obrady trwają. Wybór dokonany przez kardynałów elektów zostanie ogłoszony przez Kardynała Kamerlinga, bądź – jeśli to on zostanie wybrany – przez byłego Patriarchę. Pozostaje czekać na decyzję elektorów!

Na początku miesiąca czerwca 2010 roku w Państwie Kościelnym Rotria do życia zostało przywrócone lotnisko. Duży wpływ na to miał Kardynał Marcos de Zepp, który zajął się lotniskiem i obecnie sprawuje nad nim pełną pieczę. Swój wkład w rozwój tego jakże wspaniałego pomysłu miał Arcybiskup Ferdynand Radziwił, któremu udało się zrealizować zakup nowych maszyn.

Oprócz tego odnowiono budynek lotniska, dzięki czemu jest teraz bardziej funkcjonalne dla jego użytkowników.

Od 6 czerwca pasażerowie mogą korzystać z nowych lini lotniczych w polskim mikroświecie: „Rotria Travels”. Jak narazie rotryjskie lotnisko obsługuje połączenia z dziewięcioma państwami, z którymi prowadzone są wspólne interesy w ramach polityki zagranicznej.

Lotnisko otrzymało imię wspaniałego patriarchy, Jego Świątobliwości Sykstusa I, toteż zarząd lotniska stawia na wysoki standard świadczenia swoich usług.

A oto zdjęcia prosto z lotniska:

Płyta lotniska

Jedna z maszyn lotniska w Rotrii

Adres lotniska: http://www.rotria.boo.pl/lotnisko/

Już 18 czerwca na Soborze Laterańskim zostanie zaprezentowane nowe Prawo Dworskie, przewodnik po tym jak należy zachowywać się na Dworze Patriarszym. Samo Prawo Dworskie będzie podzielone na dwie części :

1. Rytuał Laterański – zbiór formularzy ceremonii nadawania godności, konklawe, koronacji patriarszej oraz świeckiego monarchy, zawrcia małżeństwa etc.
2. Artykuły Laterańskie – prawo regulujące Rytuał oraz etykietę na Dworze.

Wszystko co do tej pory nie było usystematyzowane, będzie uporządkowane przez nowe Prawo Dworskie. Takie sprawy jak to, kto może zostać Szambelanem Patriarszym, rola kardynała archidiakona(zostaje ona poszerzona, nie będzie to już tylko i wyłącznie funkcja honorowa) etc. Rytuał także dodaje nową ceremonię, jaką jest ingres Biskupa Rotrii, który odbywa się w przypadku, gdy Patriarchą po konklawe zostaje ten sam kardynał co wcześniej. Więcej na temat Rytuału opowiem Braciom w następnym artykule.

Biskup Piotr Zygmunt Kazimierz Józef Radziwiłł
Szambelan Patriarszy

Annuntio vobis gaudium magnum: habemus Patriarcham,
Eminentissimum ac reverendissimum Dominum,
Dominum Laurentium,
Sanctae Rotriae Ecclesiae Cardinalem Medices
Qui sibi nomen conservait Pium Secundum!

Oznajmiam wam radość wielką: mamy Patriarchę,
Najcznigodniejszego i Najprzewielebniejszego księdza Lorenza,
Kardynała Świętego Rotryjskiego Kościoła Medyceusza
który zachował sobie imię Piusa Drugiego!

Jego Świątobliwość został wybrany ponownie, wobec czego zgodnie z nowym prawem zachowuje swe imię.

Konklawe jak zawsze jest osnute mgłą tajemnicy i nikt prócz kardynałów nie wie, kto kandydował i jak rozłożyły się głosy.  Kamerling zdradził jednak, ze kandydatów było dwóch i miał miejsce akces, a więc przeniesienie głosu. Konklawe zakończyło się mimo wszystko zwycięstwem Medyceusza, który znów na trzy miesiące będzie władał Państwem Kościelnym Rotria.

Końcówka kadencji Jego Świątobliwości Piusa II zbiega się w czasie ze świętami Zmartwychwstania Pańskiego. Z tej okazji odbyło się spotkanie w Pałacu Laterańskim, na którym dokonano podsumowania pontyfikatu i wygłoszono orędzie. Przytaczamy słowa Jego Świątobliwości Piusa II:

Wasze Cesarskie, Królewskie i Książęce Mości,

Wasze Wysokości,

Szanowni goście,

Umiłowani Bracia!

Zebraliście się dziś w Pałacu Laterańskim w dwóch celach. Po pierwsze, aby w czasie uczty okazać radość ze Zmartwychwstania Pańskiego, a po wtóre, aby być świadkami inwestytury i wysłuchać słów moich, do narodu kierowanych.

W słowach tych pragnę przede wszystkim podziękować wszystkim, którzy stali u mego boku w czasie ostatnich trzech miesięcy. Wszystkim, od tych którzy wspierali mnie wyłącznie słowem, aż po tych, którzy wielką pracę wykonali pod okiem moim dla dobra kraju. Na zawsze posiedli ci moją wdzięczność i jeśli wolą kardynałów będzie, abym ponownie zasiadł na tronie, nie braknie im mojej łaski. Otrzymali oni już nagrodę, każdy stosownie do swych zasług, tuż przed chwilą.

Szanowni goście, Bracia! Kadencja moja kończy się z dniem 6 kwietnia. Nastąpi Sediswakancja, władzę obejmie tymczasowo Kamerling, zwołując Konklawe. To zebranie wszystkich kardynałów pod przewodnictwem właśnie Brata Kamerlinga wyłoni mego następcę, bądź też ponownie mnie osadzi na tronie, o co będę zabiegał. W związku z tym, iż dni moje jako władcy mogą się kończyć, pragnę podsumować krótko ostatnie trzy miesiące.

Obok wielu kroków mniejszych, które pozwolimy sobie przemilczeć, milowym wręcz była wielka reforma sekularyzacyjna. Zeświecczyła ona nasze państwo na tyle, na ile mogła zeświecczyć Państwo Kościelne. Wciąż na tronie pozostaje Patriarcha, ale zadaniem jego jest czuwanie nad krajem, robi więc to, co każdy monarcha. Uprawnienia jego wciąż pozostaje ogromne, ale w praktyce większość decyzji pozostawia swemu ludowi, który poprzez parlament, to jest Wielką Radę i Kolegium Kardynalskie podejmuje kroki legislacyjne, a poprzez Kolegium Ministrów, to jest rząd z Kanclerzem na czele, kieruje polityką państwa. Kościół istnieje pod nazwą Kościoła Rotryjskiego, ale nie głosi Słowa Bożego, jedynie szerzy chrześcijańskie ideały przykładem.

Szanowni goście, drodzy Bracia! Tyle chciałem rzec na temat owoców mej kadencji. Teraz chciałbym zaprosić na paradę naszej dzielnej Gwardii Apostolskiej. Zapraszam!

Jakże wielkim rozczarowaniem jest postępowanie niektórych ludzi! Reforma sekularyzacyjna weszła w życie – co prawda, nie bez spięć, ale jednak. I wydawało się, że wszystko będzie zmierzać ku lepszemu. Niestety, okazuje się, że część Braci nie dojrzała jeszcze do zmiany charakteru przez Państwo Kościelne. Zeświecczenie okazało się tak daleko idące, że jeden z kapłanów wprost mówi: Kościół Rotryjski to nie Kościół, skoro nie naucza o Bogu. Ten sam kapłan postanowił odejść z Kościoła Rotryjskiego, teraz już raczej tworu mającego wyłącznie tworzyć klimat i pozwalać pielęgnować tradycje renesansowego papiestwa, i stworzyć własną organizację kościelną.

W Królestwie Skarlandu ma powstać Kościół Skarlandzo-Katolicki. Na terenie Królestwa, wedle pierwotnych planów, ma powstać maleńkie Państwo Kościelne, wirtualny Watykan. Jego głową ma być głowa Kościoła, a więc… papież.

Jego Świątobliwość Pius II tak komentuje sprawę: ,,Nie cierpię żadnych schizm i tego typu zjawisk, ale nie mogę na siłę powstrzymywać tego człowieka. Rotria już zrozumiała, że głoszenie nauk o Bogu lepiej zostawić realnym kapłanom i odcina się od tej ewangelizacyjnej misji Kościoła Rotryjskiego. Niestety, ten młody człowiek odrzucił nasze napomnienia, nasze wskazówki – szkoda. Mimo to nie mam zamiaru cofnąć Rotrii do czasów, w których balansowała na granicy złamania Prawa Kanonicznego. Wierzę w słuszność moich decyzji!”

W słuszność decyzji Patriarchy wierzy też Kamerling, kardynał Marcos de Zepp: ,,Jego Świątobliwość zachował tytuł, ustanowił tytułu kościelne, zachował struktury odzwierciedlające realny Kościół, ale z tym realnym Kościołem ma już niewiele wspólnego. Nie prowadzimy misji, nie głosimy nauk o Bogu – raczej staramy się propagować idee chrześcijańskie i uniwersalne zasady moralne. Postępujemy dobrze!”

Dziwi nas zgoda władz Skarlandu na powstanie nowego Kościoła. Cóż, miejmy nadzieję, że nowy Kościół przynajmniej nie przekroczy realnego Prawa Kanonicznego.