Rycerz to tytuł drugiego stopnia
Rytu Cesarskiego I. Porządku (stopnie nieskie). W dawnych czasach rycerze
byli zaliczani do odrębnej warstwy społecznej, z które wykształciła się szlachta i
arystokracja.
W Rycie Cesarskim stopień rycerski sięga początków Loży i czasów Hergoliena
Wielkiego. W tamtej odlełej epoce to sam monarcha pasował rycerzy rekrutując ich
z giermków. Rytuał przetrwał do dziś, lecz to Wielki Mistrz, a nie cesarz
pasuje rycerza.
Kandydat powinien posiadać rekomendacje od swojego opiekuna, wcześniej powinien
posiadać stopień pierwszy wtajemniczenia tj. tytuł Giermka. Protektor wprowadza
swojego giermka do Świątyni pośród Braci, zapewnijac Strażników Ołtzarza i Drzwi,
że kandydat na rycerza należy do Loży.
Giermek powinien wykazać się znajomością historii Fulgencjusza Walecznego
oraz cnotami rycerskimi. Od Wielkiego Mistrza otrzymuje następnie dwie
żelazne rękawice, z których jedną może podarować swej ukochanej.
Podobnie wygląda konsekracja na tytuł Damy, która jest po prostu żeńskim
odpowiednikiem stopnia drugiego.
Mistrz, biorąc za śiadków Mistrzów Ceremonii pasuje Mieczem Fulgencjusza
kandydata, przestrzegając go, aby żył zgodnie z rycerskim kodeksem, szanował kobiety i
bronił niewinnych oraz bezbronnych, a przede wszystkim był wierny Ojczyźnie.
Symbolem tego stopnia często jest koń lub pora ostróg rycerskich srebrnego
koloru (kolor złoty jest zarezerwowany dla posiadaczy stopnia trzeciego). Damy
za miast ostróg często otrzymują srebrny sztylet jako symbol obrony swej godności.
U dołu replika miecza Fulgencjusza, oryginał jest przechowywany w miejscu, którego
lokację zna tylko Wielki Mistrz oraz główny Mistrz Ceremonii
Rycerz to tytuł drugiego stopnia
Rytu Cesarskiego I. Porządku (stopnie nieskie). W dawnych czasach rycerze
byli zaliczani do odrębnej warstwy społecznej, z które wykształciła się szlachta i
arystokracja.
