Giermek Rycerz Rycerz Złotych Ostróg Strażnik Sakramanetów Hrabia Purpurowego Krzyża Książę Sześciu Bram Najwyższy Strażnik Honoru Najwyższy Generał i Inspektor Wojsk Arcygenerał i Komandor Arcyksiążę Najwyższego Oświecenia


Arcygenerał i Komandor to tytuł dziewiątego stopnia wtajemniczenia Rytu Cesarskiego z II. Porządku (stopnie kolegialne). Dziewiąty stopień jest ostatnim stopniem II. Porządku poprzedającym najświętszy i najwyższy stopień dziesiąty łączący w sobie ostani III. Porządek stopnia karamynowego.
Historia stopnia Arcygenerała i Komandora jest niemal tożsama z historią Najwyższego Generała i Inspektora Wojsk. Oba stopnie były wprowadzone przez Wilhelma II z wcześniejszych stopni fakuteltywnych (tzn. mogli ich dąspąpić bracia i siostry, którzy wyrazili taką chęć).
Dziewiąty stopień jest podsumowaniem całej rycerskiej wędrówki poprzez stopnie, wyciągana jest nauka i określane są cechy, jakimi winien odznacząć się prawdziwy rycerz i dama.
Rytuał konsekracji jest również niezwykle bogaty. Loża podbonie jak przy rytuale ósmego stopnia udekorowana jest czerwienią i błękitem, ceremonia przebiega podobnie jak we wcześniejszym stopniu.
Kandydat występuje z zgromadzonych w świątyni braci i sióstr w asyście dziewięciu Wybarnych, następnie klęka przed ołtarzem i wymienia imiona Czterech Kolumn oraz swoje imię, czyli stopień z którego przychodzi. Wielki Mistrz następnie pyta go o to "czego się nauczył". Kandydat musi wymienić osiem cech doskonałego rycerza: posłuszeństwo, odwagę, spryt (mądrość), pobożność, sprawiedliwość, oddanie, honor oraz umiłowanie Ojczyzny. Po tych słowach Wielki Mistrz napomina kandydata, że od tej pory do "rejestru cnót musi wpisać odpowiedzialność za swych żołnierzy", a kandydat odpowieda, że "akceptuje". Po tym dialogu Wielki Mistrz wręcza patent arcygeneralski i komandoski, a ceremonia się kończy i jest często uwieńczana bankietem.
Symbolem tego stopnia staje się herb na którym widnieje czerwony krzyż maltański, inczaej Purpurowy Krzyż, pięciramienny świecznik, czaszka przebita sztyletem oraz drabina jako symbol samodoskonalenia.