Wieści

Izba Poselska w ostatnich dniach pracuje niezwykle wydajnie. Zatwierdziła juz dwa referenda i udzieliła wotum zaufania gabinetowi Thorn - Browarczyka.

Pierwsze referendum dotyczyć będzie wyborów do Senatu. Na wniosek Posła Partii Pracy Sarmacji Ivana Marii de Folvil Arpeda, po krótkiej debacie propozycja referendum została przyjęta. Referendum i takowym wyborom sprzeciwia się
Narodowy Związek Monarchistyczny, reszta partii popiera pomysł.
Pytanie w tym referendum będzie brzmiało: “Czy jesteś za wprowadzeniem wyborów do pięcioosobowej Izby Senatorskiej, w których bierne prawo wyborcze przysługiwałoby arystokracji, a czynne prawo wyborcze - arystokracji i szlachcie?”

W drugim referendum Obywatele Sarmacji odpowiedzą na pytanie, którą listę dyskusyjną wolą - Yahoo! czy Google.
W głosowaniu wniosek przeszedł jednomyślnie.

Ponadto, Izba Poselska głosami koalicji SPD - UKL, wyraziła wotum zaufania Rządowi Thorn - Browarczyka. Przeciw gabinetowi głosowało 3 posłów opozycji.

Obecnie w niższej izbie parlamentu trwają głosowania nad poprawkami do Kodeksów: Wykroczeń i Karnego.
Posłowie debatują również nad zmianą Dekretu o symbolach państwowych, zastępując “Orła białego” “Kukułem Inkaskim” i zniesieniu limitu komentarzy w Bramie Sarmackiej.

Minione trzy tygodnie pracy MFiG są czasem zmarnowanym. W kwestiach gospodarczych nie wprowadzono żadnych zmian, o żadnych zmianach też się nie mówi. Minister Makowski zamiast zająć się sprawami ważnymi, sporządza tabelki, a sposób w jaki to robi, czyni je bezużytecznymi.

29 stycznia, niespełna trzy tygodnie po złożeniu przysięgi przez Ministra Finansów i Gospodarki, Dariusza Makowskiego, mogliśmy zapoznać się z wynikiem jego dotychczasowej pracy jako ministra – budżetem. Przez okres ¼ kadencji rządu SPD-UKL w kwestiach gospodarczych nie zmieniło się nic. Można nawet stwierdzić, iż jest gorzej, gdyż ucichły wszelkie dyskusje nad pomysłami usprawnienia Syriusza i uleczenia gospodarki. Nowy minister nie widział bowiem w nich sensu, gdyż jak twierdził, już znalazł lekarstwo na problemy gospodarki sarmackiej i jest jedyną osobą, która wie zarówno, jakie zmiany są konieczne i jak je trzeba wprowadzić. Słyszeliśmy o wprowadzeniu podatków, zużywaniu się budynków i stworzeniu mechanizmów, które skłonią mieszkańców do nabywania nowych dóbr. Tym czasem nie mamy nic. Na konkretne pytania senatorskie, padają bardzo ogólne odpowiedzi. Rejestrację firm minister nazywa sukcesem swych działań, a ogłoszony ostatnio budżet, można chyba traktować w kategoriach żartu. Poza tym wszystkim, pojawił się również bilans za 2006 rok.

Zacznijmy jednak od budżetu, choć słowo to, nie jest tutaj do końca właściwe. Cel w jakim tworzy się budżet podaje definicja: „Celem sporządzania budżetu jest racjonalizacja wydatków. Budżet stanowi podstawę finansowego planowania przedsięwzięć oraz dostarcza najważniejszych informacji potrzebnych do kontroli prowadzonej działalności.” Ciężko jest jednak mówić o racjonalizacji wydatków, jeżeli nie bierze się pod uwagę wszystkich wpływów do kasy państwa, wydatków oraz wszystkich finansów jakimi państwo w danej chwili dysponuje. Skoro tak przygotowany budżet nie służy ukazaniu kondycji finansowej państwa, to jaki był cel jego sporządzania? Na to pytanie niestety nie ma odpowiedzi, a sam minister, który wcześniej chętnie uczestniczył w „pyskówkach” pouczając wszystkich na temat gospodarki sarmackiej (będąc mieszkańcem Sarmacji od dwóch miesięcy, bez jakiegokolwiek doświadczenia) oraz ekonomii, dziś nabrał wody w usta.

Według swoich prywatnych obliczeń minister wyliczył, iż deficyt budżetowy (niestety okres jaki obejmuje jest nie znany, można jednak wywnioskować, iż długość tego okresu to jeden miesiąc) wyniesie niespełna 7 tyś libertów. Minister pokusił się również o prognozę przewidywanego bankructwa Korony, która to z prognozowaniem nie miała nic wspólnego, i po prostu kwotę na kontach Korony (130 tyś lt) podzielił przez miesięczny deficyt, uzyskując tym samym okres 19 miesięcy. Jak się jednak potem okazało, minister popełnił błąd, jak tłumaczy SPD – pomylił się, o 120 tyś lt, zgromadzonych na koncie Korony, którego nie wziął pod uwagę. Jak by było mało, ostateczna kwota 250 tyś lt, wciąż nie uwzględnia wszystkich kont. Broniący ministra, prezez PASI Krzysztof Konias (SPD) tłumaczy: „Na tych kontach korona nie trzyma już żadnych pieniedzy (tylko na niektórych zostały się małe kwoty - mniejsze od 1000 lt).” Biorąc pod uwagę, iż przeoczenie 120 tyś lt jest pomyłką, nie pozostaje nic innego jak zgodzić się z prezesem Koniasem, iż uwzględnianie tych kont, nie ma najmniejszego sensu.

Poza budżetem pojawił się wspomniany już bilans za 2006 rok. Jak tłumaczy podkanclerzy Kryspin Bober (UKL), bilans ten ma posłużyć do analiz nad sarmacką gospodarką i stać się źródłem zmian. Problem jednak w tym, że okres całego roku, to strasznie długo jak na rzeczywistość wirtualną. W ciągu minionego roku, zaszły tak drastyczne zmiany w gospodarce, które w rzeczywistości trwałyby dziesiątki lat, a otoczenia zmieniałoby się wraz z nimi. Tu jednak, wprowadzenia takiej zmiany, to kwestia chwili. Nikt też w tym bilansie nie potraktował poważnie zmian wysokości zapomogi i wszystkie wrzucił do „jednego worka”. Tak sporządzony bilans, nadaje się wyłącznie do stwierdzenia stanu kont Korony na koniec 2006 roku, tylko czy nie łatwiej by było skorzystać z historii przelewów?

Minione trzy tygodnie pracy MFiG są czasem zmarnowanym. W kwestiach gospodarczych nie wprowadzono żadnych zmian, o żadnych zmianach też się nie mówi. Minister Makowski zamiast zająć się sprawami ważnymi, sporządza tabelki, a sposób w jaki to robi, czyni je bezużytecznymi. Pozostaje jedynie mieć nadzieję, iż pozostałe 10 tygodni kadencji zostanie wykorzystane w sposób bardziej efektywny.

Dopiero co zakończyły się wybory uzupełniające, a już za niedługo wybierzemy nowy skład Senatu na trzymiesięczną kadencję.

Kalendarz wyborczy przedstawia się następująco:

25-31 stycznia 2007 r.: termin zgłaszania kandydatur,
2-4 lutego 2007 r.: termin oddawania głosów.

Prawo kandydowania mają wszyscy mieszkańcy Marchii Teutońskiej, którzy nie piastują żadnej funkcji z państwie obcym. Oprócz powyższego oświadczenia w kandydaturze należy podac swoje
imię i nazwisko, ID oraz krótką charakterystykę.

Wyborcy wybiorą trójkę z pięciu Senatorów. Zgodnie ze Statutem prowincji do Senatu “z urzędu”
wchodzą Namiestnik Marchii Krzysztof baron Konias oraz Mer Srebrnego Rogu, Konrad Hergemon.

Sąd Najwyższy stwierdził, że baron Konias nadal piastuje urząd Ministra Spraw Zagranicznych.

W orzeczeniu diuka Krupińskiego czytamy, że aby odwołać MSZ potrzeba większości absolutnej, tj. głosów conajmniej piątki Senatorów (z dziewięciu). W związku z tym, że głosowanie zakończyło się remisem 4:4 i jednym głosem wstrzymującym, a rozstrzygnął głos Marszałka, jest niezgodne z założeniem Konstytucji.

“Wieści Teutońskie” dowiedziały się nieoficjalnie, że jeżeli Kanclerz Browarczyk nie odwoła sam barona Koniasa, w Senacie dojdzie do powtórnego głosowania nad wotum nieufności. Rozstrzygnie najprawdopodobniej głos Timiosa hr. von Kiechajasa, który podczas ostatniego głosowania zagłosował przeciw odwołaniu.

Zapytaliśmy więc hr. von Kiechajasa jak zagłosuje tym razem:
Tego nie wiem, powiadomiono mnie, że tym razem będzie to decyzja na szczeblu partyjnym. Zatem moja będzie uzależniona od głosowania wewnątrzpartyjnego. Nie jestem w stanie teraz powiedziec jak to głosowanie będzie przebiegać.

Z kolei Marszałka Izby Senatorskiej zapytaliśmy, czy potwierdza nieoficjalne informacje WT o tym, że głosowanie zostanie powtórzone:
Jeszcze nie pojawił się wniosek o wotum nieufności dla MSZ. Trzeba postawić sobie pytanie - czy taki wniosek miałby teraz sens, skoro nie uzyskałby większości bezwzględnej. Trzeba też zastanowić się, czy SPD samo nie zdejmie barona Koniasa z urzędu - powiedział Mikołaj markiz Arped Muzyk.

Kanclerz Thorn - Browarczyk odmawia komentarza w tej sprawie.

Z OSTATNIEJ CHWILI:
Jak dowiedziały się “Wieści Teutońskie” w sprawie barona Koniasa zawarto kompromis. Kwazi ma za tydzień w niedzielę poinformować wszystkich o podjętych działaniach, a za dwa tygodnie oddać się do dyspozycji Senatu, wcześniej składając raport przed Senatorami. Wtedy to też Izba wyższa zadecyduje o jego losach jako Ministra Spraw Zagranicznych.

W godzinach wieczornych Senat na wniosek diuka Winnickiego przegłosował wotum nieufności dla Krzysztofa barona Koniasa, dotychczasowego (?) Ministra Spraw Zagranicznych.

Senat nie pozwolił wykazać się dopiero co powołanemu Ministrowi SZ, gdyż argumenty diuka Winnickiego brzmiące: brak kompetencji i próba kontynuacji
“polityki ignorancji” wobec innych v-państw okazały się za mocne. Przy remisie 4:4 i głosie wstrzymującym Senatora Chojnackiego, zadecydował głos Marszałka Izby Senatorskiej Mikołaja Arpeda Muzyka.

Kilka godzin później Rzecznik Rządu ogłosił, że nowym Ministrem Spraw Zagranicznych, akceptowanym przez Senatorów głosujących “za” odwołaniem Koniasa, jest sam Kanclerz Zbyszko von Thorn - Browarczyk.

W ramach protestu przeciwko “sterowanej przez Pana Browarczyka organizacji” z Sarmackiej Partii Demokratycznej odszedł jej założyciel
i jednocześnie poseł Wiktor hrabia Szpunar. Oznacza to, że koalicyjny Rząd SPD-UKL nie ma już większości w Izbie Poselskiej. Hrabia Szpunar zapewnia jednak, że nadal popiera gabinet Browarczyka a jego “miejsce w Izbie Poselskiej będzie głosem rozsądku i gwarancją dobrej przyszłości Sarmacji, a nie tej czy innej partii v-politycznej.”

Na korytarzu Izby Poselskiej udało nam się przeprowadzić szybki wywiad z autorem całego zamieszania, założycielem Partii Pracy Sarmacji i Senatorem KS, Michasiem diukiem Winnickim:

WT: Czuje się Pan dumny? Dzięki Panu Rząd Browarczyka nie ma już większości w IP.

MW: Dlaczego mialbym czuc sie dumny? I dlaczego nie ma wiekszosci?:) Czy w czasie, kiedy upijalem sie w barku Izby Senatorskiej cos sie zmienilo? :D

WT: Tak, z partii i klubu odszedł hrabia Avistak.

MW: O!z mojego powodu?

WT: Z powodu decyzji Kanclerza. Ale i “chamskiego, dziecinnego i antysarmackiego” zachowania się opozycji.

MW: Po pierwsze- nawet jesli odszedl, to nie znaczy, ze rzad nie ma wiekszosci. Jestem pewien, ze Avistak zaglosuje za votum zaufania. Po drugie- nie za bardzo rozumiem co ma wspolnego walka polityczna prowadzona przez opozycje
z pozostawaniem- lub nie- Avistaka w partii. To troche dziwne, taka argumentacja. Po trzecie- slowa o chamskim i antysarmackim zachowaniu wypowiadane zaraz po pogwalceniu milego, dobrego zwyczaju parlamentarnego przez SPD wlasnie (mam na mysli sprawe marszalka) rowniez brzmia nieco dziwnie :) Niezaleznie od tego, ze Marszalek Dzikowski budzi moja coraz wieksza sympatie :)

WT: A dlaczego nie daliście nawet najmniejszej szansy Koniasowi? Nie wystarczyłyby powiedzmy dwa tygodnie próby?

MW: Za odwołaniem Ministra głosowało 4 senatorów…

WT: Na Pana wniosek…

MW: Owszem, ale decyzja nie byla tylko moja :) Napisalem w uzasadnieniu, ze czlowiek, ktory  symbolizuje termin ‘polityka ignorancji’, ktora wg mnie byla szkodliwa dla sarmackiej polityki zagranicznej nie powinien pelnic tego urzedu.
Uwazam, osoba Pana Browarczyka to znacznie lepsza kandydatura na ten urzad, zwlaszcza biorac pod uwage perspektywy stosunkow z Natanią.

WT: I Valhallą…

MW: To też, ale bardziej zalezy nam na Natanii :) Valhalla i tak sama kiedys wroci:D

I jeszcze komentarz markiza Mikołaja Arpeda-Muzyka, z Narodowego Związku Monarchistycznego:

MA-M: NZM nie zajęło jednolitego stanowiska wobec wniosku o wotum nieufności dla MSZ, o czym świadczy przebieg głosowania, a dokładniej to, że hrabia von Kiechajas zagłosował przeciw wnioskowi. Z tego powodu też, nie mogę raczej komentować w imieniu całego NZM, które w tej sprawie było podzielone.

WT: A Pana prywatne odczucia:

MA-M: Dzisiaj wyszły na jaw wewnętrzne słabostki SPD - szukanie naprędce nowego kandydata na MSZ, odejście hrabiego Szpunara z SPD. Nie wróży to na pewno dobrze temu rządowi. Dziwią mnie także ataki koalicji na tych Senatorów, którzy głosowali za wotum. Przecież nikt nie odmawia klubowi SPD tworzenia rządu bez udziału innych partii - takie mają prawo. A prawem Izby Senatorskiej jest właśnie możliwość wyrażenia wotum nieufności MSZ.