Wieści

JKM: Nie, najwyraźniej nastąpiło tu pewne nieporozumienie. Sytuacja, jaka miała miejsce w sierpniu, sprawiła jedynie, iż poważnie rozważałem możliwość wyrażenia takiej zgody - czemu dałem wyraz w rozmowach z Panem Koniasem, ówcześnie namiestnikiem pro tempore, a później namiestnikiem Marchii Teutońskiej.

WT: Co spowodowało, że możliwość wyrażenia takiej zgody była realna?

JKM: Stan nieustannego napięcia w Teutonii wywoływany coraz to kolejnymi, zakulisowymi działaniami, podejmowanymi przez osoby, które dopuściły się wiosną tego roku zamachu na porządek konstytucyjny. Problem polegał na tym, iż - formalnie nie mieszkając w Teutonii - osoby te przekonywały nowych, niemających pełnego oglądu sytuacji, mieszkańców do swojego punktu widzenia - który realizowany w praktyce oznaczał ciągłe napięcia pomiędzy Teutonią z jednej strony, a Koroną - z drugiej.

WT: A teraz tego napięcia nie ma?

JKM: Przyjąłem ją, nie ukrywam, z mieszanymi uczuciami. Pan Hergemon był jedną z trzech osób bezpośrednio odpowiedzialnych za zamach na konstytucyjny porządek Księstwa Sarmacji i, ogólnie rzecz ujmując, jedną z osób bezpośrednio odpowiedzialnych za to, że stosunki między Teutonią a Koroną nie układały się w sposób należyty. Niemniej jednak, z jednej strony - został on uniewinniony prawomocnym wyrokiem sądu (którego nie chcę komentować w stopniu większym, niż ten, który przedstawiłem przed chwilą), z drugiej strony - Namiestnik Konias przekonuje mnie, iż Pan Hergemon postanowił się zmienić i porzucić wcześniejsze metody działania. Przyjmijmy zatem, iż mamy do czynienia z ogromnym kredytem zaufania podżyrowanym przez Pana Koniasa.

WT: A co będzię, kiedy zaufanie to wygaśnie? Koleny Stan Nadzwyczajny w Teutonii?

JKM: Mam głęboką nadzieję, iż błędy z przeszłości nie będą powtarzane. Dotyczy to także mojej osoby.

JKM: Kiedy sięgam pamięcią w przeszłość sądzę, iż największe błędy popełniłem zaraz po Inkorporacji. Niedostatecznie przedstawiłem swoje racje, zbyt mało prowadziłem także rozmów w pierwszych miesiącach istnienia Marchii. Wiadomym jest mi, iż władze teutońskie czuły się pozostawione samymi sobie. Wielogodzinne rozmowy, jakie miały miejsce w kolejnych miesiącach i latach, odbywały się już w kontekście tych zupełnie początkowych zaniechań - i, jak się okazało - nie przyniosły żadnych trwałych rezultatów.

WT: A jak JKM ocenia dzisiejszą sytuację w Teutonii? Jakieś rady dla władz i mieszkańców Marchii?

JKM: Nie mam żadnych szczególnych rad dla Teutonii, dotyczą one właściwie wszystkich - bez wyjątku - samorządów sarmackich. Obecny kierunek zmian w prawodawstwie jest jednoznaczny - samorządy otrzymują o wiele więcej swobody w działaniu, prawne ograniczenia są sukcesywnie znoszone. Izba Poselska uchwaliła dzisiaj nowelizację Konstytucji, która w znacznym stopniu przywraca stan prawny z roku 2004. Ta wolność rodzi jednak obowiązek odpowiedzialności za podejmowane działania. Ufam zatem, iż nie powtórzą się działania godzące w jedność państwa. Tyle od strony prawnej. Jeżeli chodzi o działania faktyczne, samorządy powinny w większym stopniu przejąć odpowiedzialność za animowanie życia w Sarmacji. Jeszcze nieopublikowane wyniki najnowszego sondażu SOBOS są jednoznaczne - mieszkańcy chcą tego, by organizowane były wspólne imprezy, by do Sarmacji tchnąć więcej rozrywki. Odnoszę wrażenie, iż władze samorządowe w ogóle nie czują tego, że są potrzebne - podczas, gdy aż prosi się o powstawanie coraz to nowych instytucji, które sprawią, że życie w naszym kraju będzie ciekawsze. Nie podejmuje się żadnych działań integrujących najmniejsze wspólnoty lokalne. To stanowi ogromne wyzwanie dla władz samorządowych, i ogromną szansę dla ich rozwoju - jeżeli weźmiemy pod uwagę założenie, że mieszkaniec zintegrowany ze swoją wspólnotą będzie chciał coś dla niej zrobić.

WT: Oby nadzieje nie pozostały płonne. Dziękuje bardzo za wywiad.