Category Archives: Surmenia

by | 27 listopada, 2012 · 8:20 pm

Proces stabilizacyjny nadzieją Surmenii

Kolejny Archont, kolejne rozczarowanie, kolejna tyrania. Mimo najszczerszych chęci i ogromnego wsparcia ze strony obywateli, Aleksandros Patrikjosigos nie zdołał doprowadzić swojej kadencji do końca i 11 października 2012r. podał się do dymisji za pomocą publicznego oświadczenia. Wieść o jego rezygnacji sparaliżowała na moment wszystkich mieszkańców Surmenii, jednocześnie stawiając pod ścianą mało aktywną Eklezję XXIII kadencji. Tylko przytomna reakcja Wiecu na nadchodzący kryzys pozwoliła szybko wprowadzić stan wyjątkowy, obrać nowego Tyrana i rozpocząć szeroko zakrojoną akcję zmian usprawniających działalność surmeńskich władz.

Już od dłuższego czasu Surmenia borykała się z problemem stabilności władzy. Odejście Nikolaosa Zorbasa i przejście w stan uśpienia Timoteosa Stefanosigosa bynajmniej nie poprawiło sytuacji wewnątrz państwa. Inny problem stanowiła nieaktywność Eklezjastów, którzy bardzo często musieli zostać „zwoływani” przez Archota i Efora w celu spełnienia swoich – bądź co bądź – obowiązków. Dość powiedzieć, że w ciągu niemal 3 tygodni została przegłosowana tylko jedna ustawa, dot. utworzenia Surmeńskiego Czerwonego Słońca. Dodatkowy cios stanowiło złożenie stanowiska przez Aleksandrosa Patrikjosigosa po konsultacjach społecznych i wewnętrznych rozterkach byłego Archonta. Nie oceniamy decyzji wspomnianych wyżej jednostek. Nie wskazujemy winnych i nie oskarżamy. Pewne jest jednak to, że w obliczu kryzysu i stagnacji, Wiec zadecydował o wprowadzeniu stanu wyjątkowego obierając na stanowisko Tyrana księcia doktora Viktorjosa Paulosigosa apo Zepa.

Entuzjazm, merytoryka i 2 koncepcje władzy

Nowy Tyran niemal natychmiast przystąpił do rozpoczęcia procesu stabilizacyjnego, informując obywateli o jego poszczególnych etapach i ogólnym kierunku zmian:

Proces stabilizacyjny będzie podwójny. Pierwsza część to gruntowna dyskusja na temat tego jak ma wyglądać Surmenia: ewentualna zmiana ustroju, poprawki lub zmiana Konstytucji, wprowadzenie niezbędnych ustaw i na koniec powrót do pełnoprawnego zarządzania krajem. W tej pierwszej części będę pracował z Wiecem aby wypełniać wole Narodu.

Druga część, załatwiana w tym samym czasie, będzie poświecona działaniom doraźnym: starania o przejęcie serwera i zabezpieczenie go, aktualizacja rejestrów, posprzątanie forum, administrowanie stroną i porządki w Dzienniku Ustaw. Tutaj proszę o indywidualną pomoc obywateli.

Niedługo potem w kraju rozgorzała dyskusja na temat powrotu monarchii i konieczności zmian w Syntagmie, która powinna zostać uzupełniona o nowy tryb postępowania kryzysowego. Zawiązały się też wtedy dwa stronnictwa: prorojalistyczne i prorepublikańskie. Na czele pierwszego stoi sam Tyran, który (za zgodą społeczeństwa) zapoczątkował dostosowywanie Syntagmy do potrzeb monarchii. Obrady mają charakter otwarty i każdy obywatel może proponować własne rozwiązania na poszczególne kwestie. Nieoficjalnie mówi się o zmianie godła państwowego, wprowadzeniu nowych urzędów (Izba Zasłużonych), zmianach dot. mandatów w Eklezji (system proporcjonalny) i rezygnacji z tyranii jako środka zaradczego wobec kryzysów władzy. Pod znakiem zapytania stoi los reformy sądownictwa, której szkielet został stworzony jeszcze przez Timoteosa Stefanosigosa. Ciężko bowiem przewidzieć, kto kontynuował będzie jego dzieło.

W opozycji do planów Tyrana stoi Nowa Republika, proponująca nieco inny kierunek zmian. Jej prezes – wracający do aktywnej polityki Nikolaos Zorbas – tworzy wraz z Kostasem Mikisem własną wersję Syntagmy. Jest ona w dużej mierze oparta o konstytucję Republiki Francuskiej, która dla surmeńskich republikanów stanowi esencję ich własnych poglądów. Niestety, założenia tego dokumentu pełne są nieścisłości i niedoskonałości o których wspominali sami jego twórcy. Przed członkami Nowej Republiki sporo więc pracy polegającej nie tylko na niwelowaniu prawniczych niedociągnięć, ale również dostosowywaniu całego kodeksu do wymogów kulturowych Demokracji Surmeńskiej. Wszak Syntagma jest poniekąd wpisana w tradycje państwa, jako dzieło śp. Paulosa Petrosigosa.

Dokąd zmierza Surmenia?

Bez względu na wynik obywatelskich dyskusji i negocjacji pomiędzy różnymi opcjami politycznymi jedno jest pewne: odpowiedzialność obywateli została potwierdzona już teraz. Mobilizacja wszystkich mieszkańców świadczy przecież o ogromnym przywiązaniu do Surmenii i chęci ofiarowania Jej wszystkiego co najlepsze. Zakończenie prac nad Syntagmami to nie koniec zmagań z kryzysem. Potrzebna jest jeszcze modernizacja poszczególnych Nomosów, kontynuowanie racjonalnej moderacji forum, a w najbliższej perspektywie referendum ustrojowe. Należy jednak wierzyć, że wszystkie te prace zakończą się pełnym powodzeniem. Surmenia radziła sobie bowiem bardzo sprawnie z większymi kryzysami.

Na zakończenie nie pozostaje mi nic innego jak zapewnić, że Fona na bieżąco informować będzie o postępach procesu stabilizacyjnego i decyzjach podejmowanych w ramach tego przedsięwzięcia. Zachęcamy do lektury!

2 Komentarze

Filed under Surmenia

Tagged as , , , , , , , , ,

by | 10 września, 2012 · 9:53 pm

FleszWieści nr 9

Pierwszy Tesmoteta Odolan Irmisigos – jak zapamiętamy go po tej kadencji

Odolan Irmisigos był kandydatem Archonta na Pierwszego Tesmotetę.  Jako dobrze zapowiadający się młody polityk zyskał dla siebie także poparcie większości parlamentu. Jednak jak się niebawem okazało – złudzenie o potencjale okazało się fałszywe. Dzięki swojej nieobecności, lenistwu, Rada Tesmotetów w tej kadencji podjęła minimalną liczbę inicjatyw, a głównie aktywnie działał jedynie Tesmoteta Dyplomacji, który prowadził aktywną i rozważną politykę międzynarodową, śmiało wspierajac w tym Archonta, dla ktorego sprawy zagraniczne mają szczególny priorytet. W związku z tym Fonie wydaje sie, ze to przekresla szanse Irmisigosa na skuteczną działalność polityczną, chociaż najlepszego życzymy każdemu.

„Eklezja rozpędzona”

Przypomnijmy także, że na podstawie IV Archont Demokracji Surmeńskiej skrócił XXII kadencję i rozpisał wybory do XXIII, co Dostojna Koppa nazwała „rozpędzeniem”. Zgłaszanie kandydatur zaczyna się 11 i potrwa do 13 września włącznie, a wybory odbedą się w dniach 16-17 września, a już po północy ogłoszone zostaną wyniki, które oczywiście Fona przekaże swoim czytelnikom. Również Eklezja, surmeński parlament, w swojej XXII kadencji nie pokazał wielu zalet. Jego członkowie nie wykazali się jakąkolwiek aktywnością merytoryczną. Warunkowo jednak postanawiamy przyznać ocenę dopuszczającą, posługując się tutaj szkolną skalą. Głównie cenimy honor eklezjastów, którzy wiedząc, że Archont nie może według własnego uznania rozwiązywać parlamentu, za namową obywateli wykorzystali przepis, że po wygaśnięciu dwóch mandatów Eklezja jest automatycznie rozwiązywana co zobligowało Archonta do zwołania Wiecu i zarządzeniu wyborów. Miejmy nadzieję, że w przyszłej kadencji, XXIII już parlamentarzyści okażą się bardziej chętnymi do działania, chociaż wiele zależy w tej sprawie od Archonta i innych władz centralnych, gdyż to oni zgodnie ze zwyczajem opracowują projekty ustaw, które następnie przyjmuje bądź odrzuca.

Ofensywa legislacyjna Archonta

Archont Aleksandros Patrikjosigos złożył w Eklezji projekt nowej ustawy o Radzie Tesmotetów. Projekt zakłada min. uelastycznienie procesu powoływania Rady, poprzez umożliwienie głowie państwa powoływania tesmotetów w liczbie i kształcie według własnego uznania i potrzeb kraju, korzystając z działów kompetencji. Umożliwia to szerokie pole do dostosowywania liczby surmeńskich ministrów do rzeczywistych potrzeb i realiów. Ustawa niestety będzie musiała zostać rozpatrzona przez Eklezję XXIII kadencji z powodu wyborów – Fona będzie pilnie przyglądać się tej sprawie. W nowej kadencji Archont zapowiedział także złożenie projektów ustaw regulujących min. stowarzyszenia(w tym przypadku nowelizacjia ustawy), a także zupełnie nowe określające stosunki gospodarczo-ekonomiczne w kraju i stosunki na linii rząd-parlament.

Dodaj komentarz

Filed under βηιεστε - Wieści, Redakcja, Surmenia

Tagged as , , , ,

by | 13 Maj, 2012 · 7:36 pm

FleszWieści nr 8

Odejście Pierwszego Tesmotety

Powołując się na uwarunkowania rodzinne, Pierwszy Tesmoteta Nikolaos Zorbas ogłosił przedwczoraj, bez ostrzeżenia swoje odejście z Demokracji Surmeńskiej i rezygnację ze wszystkich funkcji publicznych. Przy okazji, korzystając ze swoistego przywileju emigranta nie omieszkał skrytykować opuszczanej ojczyzny – a przede wszystkim osoby Archonta Timoteosa Stefanosigosa.  Krytyka ta jednak nie znalazła uznania w oczach reszty obywateli.

Wiemy już kto zastąpi Zorbasa na funkcji Eklezjasty – jak ogłosiła Centralna Komisja Wyborcza, Odolan Irmisigos zrezygnował z ubiegania się o mandat w wyborach uzupełniających, w związku z czym przypadł on Milosowi Pangalosowi. Rezygnacja nie dziwi w obliczu tego, że obaj kandydaci wywodzą się z tego samego ugrupowania.

Przedłużający się kongres

W obliczu ogólnej małej aktywności, przedłuża się I Kongres Partii Demokratycznej, który miał uchwalić nowy program tego ugrupowania. Brak porozumienia między członkami stronnictwa doprowadził niemal do rozwiązania rzeczonego Kongresu – choć możliwe, że w obrady włączy się trzecia osoba – Alexandros Patrikjosigos, który niedawno został przywrócony w skład członków Partii Demokratycznej.

Uchwała ws. Państwa Ciprofloksjańskiego

Niemal jednogłośnie Eklezja Demokracji Surmeńskiej przyjęła uchwałę, w której „zaniepokojona długotrwałymi wrogimi działaniami ze strony Państwa Ciprofloksjańskiego wobec Surmenii oraz jej władz państwowych jak i obywateli” uznała Państwo Ciprofloksjańskie za organizację o charakterze terrorystyczno-kryminalnym.

W głosowaniu nad uchwałą (autorstwa efor Sylvany Koppy) od głosu wstrzymał się tylko eklezjasta Piotr Kościński.

Konflikt w Trybunale Sprawiedliwości 

W trakcie postępowania arbitrażowego ws. wniosku Państwa Ciprofloksjańskiego przeciwko Demokracji Surmeńskiej, doszło do konfliktu, w którym przedstawiciel Surmenii i Przewodniczący składu orzekającego wymienili kilka ostrych zdań.

W efekcie Archont Stefanosigos oskarżył Przewodniczącego Franciszka Ferdynanda o brak kompetencji i stronniczość i zadeklarował, że Surmenia nie weźmie aktywnego udziału w toczącym się postępowaniu dopóki sędzia Franciszek Ferdynand będzie pozostawał w składzie orzekającym. Sędzia Franciszek Ferdynand w wypowiedzi dla austro-węgierskiego Micropress przyznał się do swojej stronniczości.

Więcej informacji na ten temat w artykule Micropress: Spięcia i zgrzyty w Trybunale Sprawiedliwości.

Dodaj komentarz

Filed under Surmenia

Tagged as , , , ,

by | 25 stycznia, 2012 · 5:20 pm

Stefanosigos nowym Archontem!

Znamy już oficjalne wyniki wyborów na III Archonta Demokracji Surmeńskiej. Najwyższe stanowisko w państwie, przez kolejne 2 miesiące pełnił będzie doskonale znany w mikronacyjnym świecie Timoteos Stefanosigos. Takiego rozwiązania co prawda można się było spodziewać, ale poparcie jakiego udzielili Stefanosigosowi wyborcy (67% przeciwko 22% dla Irmisigosa i 11% Papandreu), mimo wszystko powinno budzić podziw. Cieszy także frekwencja, która po raz kolejny pozwoliła ogłosić wyniki przedterminowo – wszyscy obywatele oddali swoje głosy już pierwszego dnia wyborów!

Ostatni tydzień był dla całej Demokracji Surmeńskiej czasem niezwykłych emocji. Doskonale pamiętamy jak wiele działo się podczas I i II tury wyborów, którą rozegrano 2 tygodnie temu. Ciągle mamy też w pamięci kontrowersje związane ze zmianą głosu tuż po opublikowaniu oficjalnych wyników II tury. Na szczęście ponowne rozpisanie wyborów przyniosło oczekiwany rezultat. Nowy Archont został wybrany i wszystkie batalie dni gdy kampania wyznaczała rytm życia w Surmenii, zostały puszczone w niepamięć. Nareszcie Demokracja będzie mogła zabłysnąć światłem zmian. Wydaje się, że sytuacja polityczna została – przynajmniej na jakiś czas – unormowana. Nie ma już stanu wyjątkowego, więc III Archont wraz z Eklezją – na której czele stanęła Sylvana Koppa – może rozpocząć swoje reformy. Co nas czeka? Czego powinniśmy się spodziewać?

W swym wystąpieniu inauguracyjnym Archont zawarł kilka bardzo istotnych myśli. Po pierwsze, znalazła się w nim zapowiedź monitorowania aktywności Tesmotetów. Działanie to ma na celu ożywienie życia społecznego i politycznego na terenie naszego kraju. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w ostatnim czasie niewiele mieliśmy okazji do ujrzenia efektów codziennej pracy Tesmotetów i posłuchania ich głosu. Ponadto, zostaliśmy zapewnieni o rezygnacji Dostojnego Stefanosigosa z kilku poważnych stanowisk. Nowy Archont nie chciałby dzierżyć w dłoni nazbyt wielkiej władzy. Dlatego wystosował wniosek, w którym zachęcił do zgłaszania swoich kandydatur na stanowisko Geronta i Tesmotety Obrony. Ma to olbrzymie znaczenie dla obrazu demokracji w Surmenii. Usłyszeliśmy także bardzo ważne słowa na temat przełamywania barier pomiędzy opozycją a partią rządzącą. Jednym z ważniejszych punktów w planie działania III Archonta będzie podtrzymywanie stabilności państwa, co biorąc pod uwagę dotychczasowe osiągnięcia Stefanosigosa nie powinno stanowić większego problemu.

Pomimo wielu znaków zapytania, które nadal są jaskrawo widoczne gdy mówimy o przyszłości Surmenii, jedno jest pewne. Zwycięstwo Timoteosa Stefanosigosa to rozpoczęcie nowej epoki w dziejach naszej Ojczyzny. A dzisiejsza uroczystość zaprzysiężenia, nacechowana rozbudowaną formą, mnóstwem radości ale i łez wzruszenia, jest tego najlepszym dowodem. Gratulujemy Ci, Nowy Archoncie! Niech Surmenia przemówi przez Ciebie!

1 komentarz

Filed under Surmenia

Tagged as , , , , ,

by | 11 stycznia, 2012 · 6:42 am

Surmenia wciąż bez Archonta

Autorem artykułu jest Matheos Libras.

Pierwsza tura nie przyniosła jednoznacznego rozstrzygnięcia jeśli chodzi o wybór III Archonta Demokracji Surmeńskiej. Odważna oraz pełna młodzieńczej energii kampania wyborcza prowadzona przez Odolana Irmisigosa pozwoliła mu uzyskać 3 głosy. Identycznym rezultatem może poszczycić się Timoteos Stefanosigos. Obaj kandydaci będą musieli teraz stanąć naprzeciwko siebie w II turze wyborów, która odbędzie się już 12 i 13 stycznia, a jeszcze wcześniej… w szrankach forumowej debaty.

Specyfikę kampanii szczegółowo przedstawialiśmy w ostatnim artykule poświęconym V Wiecowi wyborczemu. Warto jednak przypomnieć, że działalność koalicji Irmisigos – Pangalos skierowanej w osobę Steganosigosa wywołała spore ożywienie na surmeńskim forum. Raz za razem na obu kandydatów kandydatów spadały coraz to cięższe werbalne uderzenia. Były pytania, były obietnice, były także oskarżenia i rozbudowane argumentacje. Słowem: kampania pełna rumieńców.

Istną przeciwwagę dla wspomnianych wydarzeń stanowiły rodzinne, pogodne happeningi organizowane przez Chartyne Papandreu. Tam największy nacisk położono na to aby obywatele poczuli się – najzwyklej w świecie – miło. Synteza kiełbasek wyborczych i realnych sprawiała, iż nawet najbardziej wybredny smakosz mógł znaleźć coś dla siebie. Konkurencją dla nich miały być najwyraźniej kiełbaski Stefanosigosa, ale zainteresowanie nimi opierało się bardziej na kontrowersji niż uroku. Z kolei „niema kampania” prowadzona przez Alvertosigosa na dzień dzisiejszy zasługuje jedynie na „niemy komentarz”. O jej założeniach przeczytać możemy wyłącznie w programie partii SPaRK, z ramienia której Alvertosigos startował w wyborach.

Oficjalne wyniki I tury wyborów świadczą jednoznacznie, że „ile kto powiedział, tyle głosów otrzymał”. Timoteos Stefanosigos i Odolan Irmisigos na dzień dzisiejszy mogą pochwalić się 37,5% poparciem przeciwko 25% Chartyny Papandreu i 0% Alvertosigosa. W tym miejscu należy także wspomnieć, iż jest to polityczny debiut p. Irmisigosa, co dodatkowo zwiększa rangę jego sukcesu… ale czy szanse na zwycięstwo w II turze również? Przekonamy się o tym w nocy z 13 na 14 stycznia za pośrednictwem Matheosa Librasa, któremu po raz kolejny przypadnie zaszczytny obowiązek podliczenia głosów i opublikowania ich na forum Surmenii w ramach Centralnej Komisji Wyborczej.

Tymczasem pozostaje mi zachęcić Państwa do śledzenia postępu debaty, a obywateli do równie tłumnego stawienia się w lokalach wyborczych podczas II tury. Demokracja Surmeńska bowiem, po raz kolejny zdała na „szóstkę” egzamin z… demokracji. 100% frekwencja to istny ewenement w dobie rozdrobnienia społecznego dotykającego wiele współczesnych mikronacji, a także spadku poziomu świadomości narodowej. Oby tak dalej, Surmenio!

1 komentarz

Filed under Surmenia

Tagged as , , , ,

by | 9 stycznia, 2012 · 12:23 am

Kto będzie trzecim Archontem?

Dziś drugi, ostatni dzień wyborów na trzeciego Archonta Demokracji Surmeńskiej. Do tej pory stanowisko to nie miało najlepszej historii – żaden z dwóch pełniących tę funkcję dotychczas nie „odsłużył” pełnej kadencji. Paulosa Petrosigosa już pod jej koniec dopadła śmiertelna choroba, a Aleksandros Patrikjosigos złożył stanowisko wraz z obywatelstwem wskutek spraw prywatnych i wyemigrował z Surmenii. Od tamtego czasu jego funkcję sprawuje wybrany przez wiec Tyran – Timoteos Stefanosigos. Jest on także jednym z kandydatów na trzeciego Archonta.

Ma rekordową konkurencję. Warto zauważyć – w poprzednich wyborach do Eklezji wpłynęły tylko 3 kandydatury – w związku z czym automatycznie obsadzono trzy mandaty. W jeszcze wcześniejszych wyborach na Archonta – konkurent Patrikjosigosa, Victorjos Paulosigos – zgłosił się chyba jedynie po to, żeby wybory w ogóle się odbyły. Również w pierwszych wyborach na Archonta, odbywających się wszakże u szczytu aktywności mieliśmy do czynienia tylko z dwoma kandydatami.  Tym razem wpłynęły aż cztery kandydatury – oprócz tej tyrana Stefanosigosa (z ramienia Partii Demokratycznej), mamy jeszcze Odolana Irmisigosa (kandydat Nowej Prawicy), Chartynę Papandreu (Partia Kobiet Niezaleznych) oraz Adrjanosa Alvertosigosa (Surmeńska Partia Rojalistyczno-Katolicka).

Oceniając przebieg kampanii, największe szanse ma dwóch pierwszych kandydatów – Irmisigos i Stefanosigos. Papandreu z PKN jak zwykle prowadzi kampanię humorystyczno-happeningową (tym razem koncentrując się na kiełbasie wyborczej, która wyjątkowo nie jest różowa). Alvertosigos zrezygnował z przedstawiania programu wyborczego („z braku czasu”), odsyłając do programu swojej partii. Można podejrzewać jednak, że choć nie wszyscy zadowoleni są z obecnego kształtu Demokracji, program powrotu do monarchii nie znalazłby jednak szerszego poparcia. Tymczasem to właśnie Irmisigos (z pomocą lidera swojej partii – Milosa Pangalosa) i Stefanosigos prowadzą aktywny spór  w tej kampanii.

Dotyczy on kilku kwestii i jest o wiele bardziej emocjonalny i osobisty niż dotychczasowe kampanie. Stefanosigos stwierdził, że żaden z jego konkurentów nie ma wystarczającego doświadczenia i stabilności, aby sprawować najważniejszą funkcję w kraju, wytknął także brak faktycznej aktywności Irmisigosa, na stanowisku na które został powołany dwa tygodnie temu, tj. Pierwszego Tesmotety. W odpowiedzi Irmisigos stwierdził, że powołanie go na tę funkcję miało służyć wyłącznie kampanii wyborczej – po czym z niego zrezygnował. Wcześniej przedstawił również swoją rywalizację z obecnym tyranem jako „przebijanie betonu starszych stażem Surmeńczyków w najwyższych stanowiskach państwowych”. W dalszej dyskusji Milos Pangalos stwierdził m.in., że [Stefanosigos] „nie ma w zwyczaju rezygnować, a czasem trzeba”, oraz że żołnierz na stanowisku państwowym nie służy wizerunkowi demokracji.

Pewną kontrowersją był także sam tryb przeprowadzania wyborów. W publicznie zgłoszonym wniosku Odolan Irmisigos stwierdził, że wątpliwości mogłoby budzić ich przeprowadzenie przez jednego z kandydatów, tj. Tyrana Stefanosigosa (ordynacja normalnie wyklucza z komisji wyborczej kandydatów, jednak nie w sytuacji, kiedy nie ma innych członków CKW), proponując powołanie w skład CKW M. Pangalosa. Tyran odmówił, twierdząc, że Pangalos nie jest wdrożony w działanie CKW, a poza tym jako lider partii z której startuje Irmisigos może być równie stronniczy. Ostatecznie jako kompromis Stefanosigos zaproponował najmłodszego obywatela Surmenii – p. Matheosa Librasa, nie afiliowanego póki co przy żadnej z partii, jako bezstronnego członka komisji, który po zakończeniu wyborów obliczy i ogłosi wyniki.

Dodaj komentarz

Filed under Surmenia

Tagged as , , , , , , , , , ,

by | 1 stycznia, 2012 · 8:02 pm

Znaki czasu

Autorem felietonu jest p. Matheos Libras.

Niemal każde współczesne v-państwo krocząc własną, pieczołowicie wytyczoną ścieżka rozwoju i postępu, spotyka się na tejże drodze z dziejową symboliką. Ojcowie narodów na każdym kroku przypominają nam o konieczności wyciągania wniosków z minionych wieków i nie powtarzania błędów przeszłości. Historia to wielki skarb każdego narodu. Niestety, skarb najczęściej zapomniany.

Nie podoba się nam interpretowanie słów „mądrej głowy z obrazka”, ani zgłębianie tajemnic naszego kraju. Na ogół nie podoba się nam także nauka płynąca z dzieł sztuki. Ale mi osobiście najbardziej nie podoba się… właśnie to „nie podobanie”. I w związku z tym pragnę dziś zaapelować do wszystkich mediów mikronacyjnych o krzewienie kultury oraz klimatu państwa z którym są oficjalnie związane. O rozpalanie w sercach młodych Obywateli ducha patriotyzmu i poszanowania dziedzictwa narodowego. A żeby nie być gołosłownym, chętnie przedstawię dziejowy dorobek Surmenii i z nieskrywaną przyjemnością zaproszę do obejrzenia wystaw największych surmeńskich Muzeów: Narodu Surmeńskiego i Powstania Skawlandzkiego.

Pierwsze z wyżej wymienionych Muzeów, jest miejscem szczególnej kontemplacji dorobku artystycznego Surmeńczyków. 4 wielkie komnaty zawierają eksponaty uporządkowane tematycznie i chronologicznie. Są to kolejno: „Rzeźba antyczna”, „Malarstwo do 1468”, „Miniatury nowożytne” oraz „Zdobnictwo nowożytne”. Nie ma drugiego takiego miejsca w mikroświecie. Nigdzie indziej nie znajdziecie tak wielkiego natłoku wrażeń estetycznych. Surmenia stanowi swoistą twierdzę historyzmu! Niezwykle często zarzuca się nam, że jesteśmy zaściankowi, zamknięci, uwstecznieni. Brednie. Brednie wskazujące na jawną dyskryminację narodu wyróżniającego się niczym innym, jak tylko szczerym szacunkiem wobec własnej historii. A przecież „Nie znać historii, znaczy na zawsze pozostać dzieckiem”.

 Z kolei Muzeum Powstania Skawlandzkiego jest manifestem odwagi oraz przywiązania do prawdy, która powinna być rozwijana w sercach Obywateli dzień po dniu. Surmenia nie ucieka od tematów trudnych, przeklętych oraz powszechnie uznanych za „niewygodne”. Surmenia nie wstydzi się mówić o brutalnych epizodach swojej historii. I właśnie tego wyrazem jest wspomniane wyżej Muzeum. Jedno z najbardziej tragicznych i najkrwawszych wydarzeń w dziejach Narodu, zostało udostępnione do powszechnych rozważań. Żywy pomnik pod którym codziennie są zapalane kolejne znicze, może stać się również wyrazem Twojej obecności oraz pamięci.

Odwiedź i przekonaj się sam:

2 Komentarze

Filed under Felietony, Surmenia

Tagged as , , , ,

by | 17 grudnia, 2011 · 6:44 pm

Zmiany w Eklezji?

Autorem artykułu jest Matheos Libras.

Pełniący funkcję Tyrana Timoteos Stefanosigos, przedstawił na Wiecu Obywatelskim projekt nowelizacji ustawy o Radzie Tesmotetów. Dokument ten zakłada ustanowienie instytucji Pierwszego Tesmotety, który byłby zarówno szefem jak i przedstawicielem parlamentu przed obliczem Archonta. Jest to oficjalna próba wprowadzenia w życie punktu nr 1 „expose” nowego Tyrana.

Pomimo faktu, że Pierwszy Tesmoteta ma być urzędem całkowicie zintegrowanym z Eklezją (a także uzależnionym od Archonta), pomysł Stefanosigosa jest niewątpliwie bardzo ciekawą, polityczną świeżynką. W kuluarach często prowadzone są dysputy na temat tego, kto obejmie nowe stanowisko. A opcji jest naprawdę wiele. Wszak zmiany ustrojowe, to jeden najlepiej stymulujących rozwój państwa czynnik. Wszyscy mają nadzieję, że aktywność ta nie będzie się objawiać jedynie w narastającym szmerze rozmów ale także w ożywieniu życia politycznego, szczególnie po zniesieniu – obowiązującego aktualnie w Surmenii – stanu wyjątkowego.

Przy okazji Surmenia wysyła w stronę wszystkich państw mikronacyjnych wyraźny sygnał, że jest miejscem elastycznym i nowoczesnym; otwartym na progres i innowacje. To kolejny krok do przodu po stagnacji postpetrosigowskiej, która wielu kręgach dyskusyjnych wyzwoliła pogłoski o początku końca Demokracji Surmeńskiej. Teraz z całą pewnością można już powiedzieć, że wszystkie te „informacje” były jedynie plotkami wyssanymi z palca. Surmenia budzi się do życia i zaprasza w swoje progi wszystkich pragnących spokojnego życia.

Aktualnie projekt jest analizowany przez Obywateli Surmenii, zgłaszających swoje objekcje na ogólnodostępnym forum. Trwa także oczekiwanie na Eklezjastów, którzy przy pierwszej okazji zajmą się właśnie tą ustawą. „Fona” zobowiązuje się ze swojej strony, do informowania na bieżąco o postępie prac. Oby prędko mogła to uczynić.

Dodaj komentarz

Filed under Surmenia

Tagged as , , , , ,

by | 7 grudnia, 2011 · 12:57 am

Tyrania w demokracji

Autorem artykułu jest Odolan Irmisigos. 

Z powodu złożenia rezygnacji z urzędu Archonta Demokracji Surmeńskiej przez Aleksandrosa Patrikjosigosa zwołano ogólnonarodowy Wiec (złożony ze wszystkich obywateli), który wprowadził na terytorium państwa stan wyjątkowy i ustanowił tyranię. Tyranem został obrany Timoteos Stefanosigos, zdobywając 4 głosy. Sam nowo wybrany tyran od głosu się wstrzymał. Jedyna kontrkandydatka – Chartyna Papandreu – zdobyła tylko jeden głos będący notabene jej własnym.

Tuż po głosowaniu Tyran przedstawił swoje „exposé”, w którym zapowiedział reformy polityczno-ustrojowe. Wśród nich znalazły się: wprowadzenie instytucji szefa rządu oraz skrócenie okresu kadencji, zarówno Archonta jak i Eklezji. Stefanosigos powołał także Tesmotetę Kultury Sylvanę Koppę oraz Tesmotetę Administracji Odolana Irmisigosa, samemu obejmując pozostałe dwie teki – Dyplomacji i Obrony (tą ostatnią jako p.o.).

Zgodnie z obowiązującym prawem to, jak długo Surmenia pozostanie w okresie tyranii, zależy głównie od woli Wiecu, który może odwołać Tyrana w każdej chwili zwykłą większością głosów. Sam Tyran może także zrezygnować ze swojej funkcji, co zaznaczył Stefanosigos w swojej przysiędze: „Przysięgam zrzec się powierzonej władzy, gdy sytuacja umożliwi przywrócenie konstytucyjnego porządku państwa.”

1 komentarz

Filed under Surmenia

Tagged as , , , , , , ,

by | 20 września, 2011 · 10:53 pm

Patrikjosigos archontem

Kilka minut po północy Centralna Komisja Wyborcza wydała komunikat zawierający wyniki wyborów na urząd II Archonta Demokracji Surmeńskiej. Urząd głowy państwa po śp. Paulosie Petrosigosie obejmie Aleksandros Patrikjosigos, dotychczasowy p.o. I Archonta, który uzyskał 62,5% głosów.

Kandydatura Patrikjosigosa została oficjalnie wystawiona przez komitet składający się z Partii Demokratycznej i Partii Prawa, które zjednoczyły się w czasie kampanii wyborczej. — W obliczu śmierci Paulosa Petrosigosa Surmenia musi być silna — mówił Timoteos Stefanosigos, lider Partii Demokratycznej, z którą archont-elekt do niedawna był w sporze. — Do tego konieczne są rządy odpowiedzialne i zdecydowane, rządy demokratów – rządy Patrikjosigosa — zaznaczył.

Aleksandros Patrikjosigos już wcześniej ubiegał się o urząd archonta podczas I Wiecu Wyborczego zdobywając 42,86% głosów. Przegrał jednak z dotychczasową głową państwa i byłym królem Surmenii Paulosem Petrosigosem. — Mój program z pierwszych wyborów jest nadal aktualny — zapewniał Patrikjosigos w czasie kampanii wyborczej.

Kontrkandydatem Patrikjosigosa w wyborach na urząd II Archonta Demokracji Surmeńskiej był Viktorjos Paulosigos apo Zep, który zdobył 37,5% głosów. Lider prawicowej Surmeńskiej Partii Rojalistyczno-Katolickiej nie przedstawił żadnego konkretnego programu. — Dlaczego Paulosigos? Żeby była jakaś alternatywa dla kandydatury Dostojnego Patrikjosigosa — powiedział.

Samą kampanię wyborczą i debatę między kandydatami można ocenić jako ospałą. Jedynym tematem, jaki przewinął się przez kampanię, był projekt restauracji monarchii. Viktorjos Paulosigos oświadczył, że nie postuluje przywracania monarchii, jednakże jednocześnie zastrzegł, że jeżeli Królestwo Surmeńskie odrodziłoby się, to będzie ubiegał się o tron. Spowodowało to ostrą reakcję kandydata demokratów, który zarzucił Paulosigosowi próbę realizowania „prywatnych żądz”.

Dodaj komentarz

Filed under Surmenia