Polowacz na Sarmatów!

Mam wrażenie, że ostatnio organizowanych jest mnóstwo plebiscytów, rankingów i ankieta, a więc i Meduza gorsza nie będzie, znajdziecie sondażownię na samym dole. Dzisiejszy artykuł będzie i po części nawiązywał do rankingów.

Rządy Sułtan Senior w Federacji Al Rajn nie należały do udanych i najlepszych. Bez mrugnięcia okiem zgodzi się z tym stwierdzeniem większość zaznajomionych z rajńską sceną polityczną. Poczynani, które zakrawają na pieniactwo polityczne, nepotyzm i kumoterstwo. Powolne i flegmatyczne sposoby reformowania kraju i regionu, odseparowanie od obywateli oraz bywanie w kręgu wiecznie chwalącego dworu. Czarę goryczy przelał jeden post na „Klepisku”, który głosił „Postanowiłam założyć dynastię”, stosowny artykuł znajdziecie w Emirate News http://emiratenews.wordpress.com/.

Następcą dynastycznym został Ajatollah Osama bin Ramzani Wielki Mułła i pupil „szczęśliwej” gwiazdy. O wizji jego państwa pisaliśmy w poprzednim numerze, proszę jednak wybaczyć, jeśli jej tam nie znajdziecie, a przy okazji redakcja nie ponosi odpowiedzialności za tą ciągnącą się tezo-wypowiedzio-udowadniaczkę.

Jednak ciekawym zjawiskiem powszechnym na dworze sułtańskim jest kompleks orła. Pewnie myślicie na czym on ma polegać i co to jest za bajer?

Proste, jako ten drut. Od czasu „wielkiego konfliktu” pomiędzy prężnym Księstwem, a Federacją i zwycięstwie jednej strony, w kuluarach monarszych Al Many wypowiadanie słowa na K jest zabronione niemalże. Typowymi objawami tego kompleksu są:

1. w braku argumentów w dyskusji używanie określeń tj. „jesteś sarmackim szpiegiem”, „masz sarmacki punkt widzenia”, „jesteś jak Sarmata”, „podobnie podle zachowują się Sarmaci”.

2. Paniczny strach i wysypka na wieści o sukcesach Sarmacji i zarzucanie im spiskowania i „mącenia”.

Chyba nie muszę mówić u kogo przejawia się najbardziej tenże syndrom.